Josué 9

mri2012 (MRI2012) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nā, i te rongonga o ngā kīngi katoa o tēnei taha o Horano, o te whenua pukepuke, o te mānia, o te tahatika katoa hoki o te Moana Nui i te ritenga atu o Repanōna – te Hiti, te Amori, te Kanaani, te Perihi, te Hiwi, te Iepuhi –
1 E sucedeu que, ouvindo isto todos os reis, que estavam aquém do Jordão, nas montanhas, e nas campinas, em toda a costa do grande mar, em frente do Líbano, os heteus, e os amorreus, os cananeus, os perizeus, os heveus, e os jebuseus,
2 nā, huihui tahi ana rātou ki te whawhai ki a Hohua rātou ko Īharaira, kotahi tonu te whakaaro.
2 Se ajuntaram eles de comum acordo, para pelejar contra Josué e contra Israel.
3 Nō te rongonga ia o ngā tāngata o Kipeono ki ngā mea i meatia e Hohua ki Heriko rāua ko Hai,
3 E os moradores de Gibeom, ouvindo o que Josué fizera com Jericó e com Ai,
4 ka mahi korokē rātou, ka haere me te mea he karere rātou; ka tango hoki ki ngā pūtea tawhito ki runga ki ō rātou kāihe, i ngā kōkī wāina hoki kua tawhitotia, kua pākarukaru, pūtiki rawa;
4 Usaram de astúcia, e foram e se fingiram embaixadores, e levando sacos velhos sobre os seus jumentos, e odres de vinho, velhos, e rotos, e remendados;
5 me ngā hū tawhito ki ō rātou waewae, pāpaki rawa, ko ō rātou kākahu he mea tawhito; ko ngā taro katoa hoki, ko ō rātou ō, he maroke, he puruhekaheka.
5 E nos seus pés sapatos velhos e remendados, e roupas velhas sobre si; e todo o pão que traziam para o caminho era seco e bolorento.
6 Nā, haere ana rātou ki a Hohua ki te puni, ki Kirikara, ā, mea ana ki a ia, ki ngā tāngata hoki o Īharaira, “I haere mai mātou i te whenua mamao; nā, whakaritea he kawenata ki a mātou.”
6 E vieram a Josué, ao arraial, a Gilgal, e disseram a ele e aos homens de Israel: Viemos de uma terra distante; fazei, pois, agora, acordo conosco.
7 Nā, ka mea atu ngā tāngata o Īharaira ki ngā Hiwi, “E noho nei anō pea koe i waenganui i ahau; ā, me pēhea e whakarite ai ahau i te kawenata ki a koe?”
7 E os homens de Israel responderam aos heveus: Porventura habiteis no meio de nós; como pois faremos acordo convosco?
8 Nā, ka mea rātou ki a Hohua, “He pononga mātou nāu.”
8 Então disseram a Josué: Nós somos teus servos. E disse-lhes Josué: Quem sois vós, e de onde vindes?
9 Nā, ka mea rātou ki a ia: “I haere mai āu pononga i tētahi whenua tawhiti noa atu, nā te ingoa hoki o Ihowā, o tōu Atua; i rongo hoki mātou ki tōna rongo, ki ngā mea katoa hoki i mea ai ia ki Īhipa,
9 E lhe responderam: Teus servos vieram de uma terra mui distante, por causa do nome do Senhor teu Deus, porquanto ouvimos a sua fama, e tudo quanto fez no Egito;
10 ki ngā mea katoa anō hoki i mea ai ia ki ngā kīngi tokorua o ngā Amori i tērā taha o Horano, ki a Hihona kīngi o Hehepona, rāua ko Oka kīngi o Pahana, i noho rā i Ahataroto.
10 E tudo quanto fez aos dois reis dos amorreus, que estavam além do Jordão, a Siom rei de Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que estava em Astarote.
11 Nā reira i kī mai ai ō mātou kaumātua me ngā tāngata katoa o tō mātou whenua ki a mātou, i mea ai, ‘Maua atu i ō koutou ringa he ō ki te huarahi, ā, haere ki te whakatau i a rātou, ka mea hoki ki a rātou, “Ko ā koutou pononga mātou; nā, whakaritea mai he kawenata ki a mātou.” ’
11 Por isso nossos anciãos e todos os moradores da nossa terra nos falaram, dizendo: Tomai em vossas mãos provisão para o caminho, e ide-lhes ao encontro e dizei-lhes: Nós somos vossos servos; fazei, pois, agora acordo conosco.
12 Nā, ko ā mātou taro i maua mahanatia mai nei i ō mātou whare hei ō mō mātou i te rā i tūria mai ai e mātou, i haere mai ai ki a koutou, nanā, kua maroke, kua puruhekahekatia.
12 Este nosso pão tomamos quente das nossas casas para nossa provisão, no dia em que saímos para vir a vós; e ei-lo aqui agora já seco e bolorento;
13 Ko ngā kōkī wāina nei hoki, i hou nei i tā mātou whakakīnga, nā, kua pākarukaru; ko ēnei kākahu hoki o mātou, me ō mātou hū, kua tawhitotia i te roa whakaharahara o te huarahi.”
13 E estes odres, que enchemos de vinho, eram novos, e ei-los aqui já rotos; e estas nossas roupas e nossos sapatos já se têm envelhecido, por causa do mui longo caminho.
14 Nā, ka tango ngā tāngata i ētahi o ō rātou ō, ā, kīhai i ui whakaaro i tō Ihowā waha.
14 Então os homens de Israel tomaram da provisão deles e não pediram conselho ao Senhor.
15 Ā, houhia iho e Hohua te rongo ki a rātou, whakaritea ana hoki e ia he kawenata whakaora mō rātou; i oati anō ngā rangatira o te huihui ki a rātou.
15 E Josué fez paz com eles, e fez um acordo com eles, que lhes daria a vida; e os príncipes da congregação lhes prestaram juramento.
16 Nā, i te mutunga o ngā rā e toru i muri iho i tā rātou whakaritenga i te kawenata ki a rātou, ka rongo rātou, e tata tonu ana rātou ki a rātou, e noho ana hoki i waenganui i a rātou.
16 E sucedeu que, ao fim de três dias, depois de fazerem acordo com eles, ouviram que eram seus vizinhos, e que moravam no meio deles.
17 Nā, ka hāpainga atu e ngā tama a Īharaira, ka tae i te rā tuatoru ki ō rātou pā. Ko ō rātou pā hoki ko Kipeono, ko Kepira, ko Peeroto, ko Kiriata Tearimi.
17 Porque, partindo os filhos de Israel, chegaram às cidades deles ao terceiro dia; e suas cidades eram Gibeom e Cefira, e Beerote, e Quiriate-Jearim.
18 Ā, kīhai ngā tama a Īharaira i patu i a rātou, nō te mea kua oati ngā rangatira o te huihuinga i a Ihowā, i te Atua o Īharaira, ki a rātou.
18 E os filhos de Israel não os feriram; porquanto os príncipes da congregação lhes juraram pelo Senhor Deus de Israel; por isso toda a congregação murmurava contra os príncipes.
19 Nā, ka mea ngā rangatira katoa ki te huihui katoa, “Kua oati tātou i a Ihowā i te Atua o Īharaira, ki a rātou; nō reira e kore tātou e āhei āianei te pā ki a rātou.
19 Então todos os príncipes disseram a toda a congregação: Nós juramos-lhes pelo Senhor Deus de Israel, pelo que não lhes podemos tocar.
20 Ko tēnei tā tātou e mea ai ki a rātou, ka waiho i a rātou kia ora; kei rīria tātou mō te oati i oati ai tātou ki a rātou.”
20 Isto, porém, lhes faremos: conservar-lhes-emos a vida, para que não haja grande ira sobre nós, por causa do juramento que já lhes fizemos.
21 Ā, ka mea ngā rangatira ki a rātou, me whakaora rātou; otiia me waiho rātou hei tapatapahi rākau, hei utuutu wai mō te huihui katoa; kia rite ai ki tā ngā rangatira i kōrero ai ki a rātou.
21 Disseram-lhes, pois, os príncipes: Vivam, e sejam rachadores de lenha e tiradores de água para toda a congregação, como os príncipes lhes disseram.
22 Kātahi ka karangatia rātou e Hohua, ka kōrero ia ki a rātou, ka mea, “He aha koutou i nuka ai i a mātou, i mea ai, ‘Kei tawhiti noa atu koutou i a mātou; e noho nei anō koutou i waenganui i a mātou?’
22 E Josué os chamou, e falou-lhes dizendo: Por que nos enganastes dizendo: Mui longe de vós habitamos, morando vós no meio de nós?
23 Nō reira ka kangā koutou; ā, e kore e kore he kaimahi o koutou, hei tapatapahi rākau, hei utuutu wai hoki mō te whare o tōku Atua.”
23 Agora, pois, sereis malditos; e dentre vós não deixará de haver servos, nem rachadores de lenha, nem tiradores de água, para a casa do meu Deus.
24 Nā, ka whakautua e rātou ki a Hohua, ka mea, “I tino kōrerotia hoki ki āu pononga ngā mea i whakaritea e Ihowā, e tōu Atua, ki a Mohi, ki tāna pononga mō te whenua katoa, kia hoatu ki a koutou, kia hunā atu hoki ngā tāngata katoa o te whenua i ō koutou aroaro. Nā reira mātou i tino wehi ai i a koutou, kei mate mātou, nā, meatia ana e mātou tēnei mea.
24 Então responderam a Josué, e disseram: Porquanto com certeza foi anunciado aos teus servos que o Senhor teu Deus ordenou a Moisés, seu servo, que a vós daria toda esta terra, e destruiria todos os moradores da terra diante de vós, tememos muito por nossas vidas por causa de vós; por isso fizemos assim.
25 Nā, kei roto tēnei mātou i ōu ringa: māu e mea ki a mātou te mea e pai ana, e tika ana ki tāu titiro.”
25 E eis que agora estamos na tua mão; faze-nos aquilo que te pareça bom e reto.
26 Nā, pērātia ana rātou e ia, ā, whakaorangia ake rātou i te ringa o ngā tama a Īharaira, ā, kīhai rātou i patua.
26 Assim pois lhes fez, e livrou-os das mãos dos filhos de Israel, e não os mataram.
27 Nā, waiho iho rātou i taua rā e Hohua hei tapatapahi rākau, hei utuutu wai mō te huihui, mō te āta hoki a Ihowā ki te wāhi e whiriwhiri ai ia ā tae noa mai ki tēnei rā.
27 E naquele dia, Josué os fez rachadores de lenha e tiradores de água para a congregação e para o altar do Senhor, até ao dia de hoje, no lugar que ele escolhesse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.