Jeremias 34
mri2012 (MRI2012) vs VC
1 Ko te kupu i puta mai ki a Heremaia nā Ihowā, i a Nepukaneha kīngi o Papurōna rātou ko tāna ope katoa, ko ngā kīngitanga katoa o te whenua i raro i tōna mana, me ngā iwi katoa, i whawhai ai ki Hiruhārama me ōna pā katoa, i mea ia:
1 Eis a palavra que pelo Senhor foi dirigida a Jeremias, quando Nabucodonosor, rei de Babilônia, com seu exército, com todos os reinos da terra que lhe eram vassalos e com todos os povos, combatia contra Jerusalém e as cidades que a cercavam.
2 “Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira: Haere, kōrero ki a Terekia kīngi o Hūrā, mea atu ki a ia: ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Nanā, ka hoatu e ahau tēnei pā ki te ringa o te kīngi o Papurōna, ā, ka tahuna e ia ki te ahi.
2 Eis o que disse o Senhor Deus de Israel: vai procurar Sedecias, rei de Judá, e dize-lhe: Eis o que diz o Senhor: vou entregar esta cidade ao rei de Babilônia, que a incendiará.
3 Ā, e kore koe e mawhiti i roto i tōna ringa, engari ka mau pū koe, ka tukua hoki ki tōna ringa; ā, ka kite ōu kanohi i ngā kanohi o te kīngi o Papurōna, ā, ka kōrero ia ki a koe he māngai ki te māngai, ka tae anō hoki koe ki Papurōna.
3 Nem tu lhe poderás escapar. Serás capturado e entregue às suas mãos. Verás o rei de Babilônia, face a face, que de viva voz te falará, e irás para Babilônia.
4 “ ‘Whakarongo anō hoki ki te kupu a Ihowā, e Terekia kīngi o Hūrā; ko te kupu tēnei a Ihowā mōu: E kore koe e mate i te hoari;
4 Escuta, contudo, Sedecias, rei de Judá, a palavra do, Senhor! Eis o que ele profere a teu respeito. Não morrerás pela espada.
5 engari, ka mate koe i runga i te rangimārie. Nā, ko ngā tahunga o ōu mātua, o ngā kīngi o mua, i mua atu i a koe, ka pēnā anō he tahunga mōu; ā, ka tangi rātou ki a koe, ka mea, “Auē, e te Ariki!” Nāku nei hoki te kupu i kōrero, e ai tā Ihowā.’ ”
5 Será em paz que haverás de morrer e, assim como perfumes foram queimados em honra de teus pais, os reis antigos que te precederam, assim também por ti serão queimados. Lágrimas serão derramadas por tua causa: eu, o Senhor, sou eu quem o prediz - oráculo do Senhor.
6 Kātahi a Heremaia poropiti ka kōrero i ēnei kupu katoa ki a Terekia kīngi o Hūrā i Hiruhārama.
6 Tudo isso transmitiu Jeremias ao rei Sedecias de Judá, em Jerusalém,
7 I te mea e whawhai ana te ope o te kīngi o Papurōna ki Hiruhārama, ki ngā pā katoa o Hūrā i mahue, ki Rakihi, ki Ateka. Ko ēnei anake hoki o ngā pā o Hūrā i mahue, he pā taiepa.
7 enquanto o exército do rei de Babilônia sitiava a cidade, assim como Laquis e Azeca, últimas cidades de Judá que ainda resistiam.
8 Ko te kupu i puta mai ki a Heremaia nā Ihowā, i muri i te whakaritenga kawenata a Kīngi Terekia ki te hunga katoa i Hiruhārama, kia karangatia ki a rātou te haere noa;
8 Eis a palavra que foi dirigida a Jeremias pelo Senhor, depois que o rei Sedecias fez um pacto com o povo de Jerusalém, a fim de proclamar um decreto de alforria,
9 kia tukua e tērā, e tērā, tāna pononga tāne, tāna pononga wahine, ki te mea he tāne, he wahine rānei nō ngā Hiperu, kia haere noa atu; kia kaua tētahi e whakamahi i a rātou, arā i tōna teina, i te Hūrai.
9 segundo o qual cada um deveria libertar seu escravo hebreu, homem ou mulher, não conservando na escravidão seus irmãos judeus.
10 Ā, ka rongo ngā rangatira katoa rātou ko te iwi katoa i uru nei ki te kawenata, kia tukua e tērā, e tērā, tāna pononga tāne, tāna pononga wahine kia haere noa atu, kia kaua e whakamahia rātou i muri atu. Nā rongo tonu rātou, ā, tukua atu ana e rātou.
10 Aceitaram todos esse acordo, chefes e povo, consentindo em emancipar seus escravos e em não mais conservá-los em servidão.
11 Engari, i muri iho ka tahuri anō rātou, ā, meinga ana e rātou kia hoki mai ngā pononga tāne, me ngā pononga wāhine i tukua rā e rātou kia haere noa atu, whakataurekarekatia iho rātou hei pononga tāne, hei pononga wāhine.
11 Mais tarde, porém, voltando atrás em tal decisão, retomaram os escravos e mulheres, que haviam libertado, reduzindo-os novamente ao estado de escravidão.
12 Nā reira, ka puta mai te kupu a Ihowā ki a Heremaia, he mea nā Ihowā, i kī ia:
12 Foi então que a palavra do Senhor assim se dirigiu a Jeremias:
13 “Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira: I whakaritea e ahau he kawenata ki ō koutou mātua i te rā i kawea mai ai rātou e ahau i te whenua o Īhipa, i te whare pononga; i mea ahau,
13 Eis o que disse o Senhor, Deus de Israel: no dia em que tirei vossos pais da terra do Egito, desse período de escravidão, com eles concluí uma aliança, assim concebida:
14 ‘I te mutunga o ngā tau e whitu me tuku e koutou tōna tuakana, tōna teina, ki te mea he Hiperu i hokona ki a koe, ā, kua mahi ki a koe e ono ngā tau, me tuku e koe kia haere noa atu i tōu taha.’ Otirā, kīhai ō koutou mātua i rongo ki ahau, kīhai anō ō rātou taringa i anga mai.
14 ao fim de sete anos, cada um de vós emancipará seu irmão hebreu que lhe houver sido vendido. Servir-te-á durante seis anos; no sétimo, porém, o libertarás. - Não me escutaram, entretanto, vossos pais, nem prestaram atenção.
15 Nā, i tahuri nei koutou i tēnei rā, i mahi i te mea e tika ana ki tāku titiro, i te karangatanga ai he haere noa atu e tērā, e tērā, ki tōna hoa, ki tōna hoa; ā, i whakaritea e koutou he kawenata ki tōku aroaro i roto i te whare kua huaina nei tōku ingoa ki reira.
15 Agora, fizestes o que é grato a meus olhos, cada um proclamando a liberdade ao próximo pela conclusão de um acordo em minha presença, na casa em que meu nome é invocado.
16 Otiia, tahuri ana koutou, whakapokea ana e koutou tōku ingoa, whakahokia ana e koutou tāna pononga tāne, tāna pononga wahine i tukua rā e koutou kia haere noa atu ki tā rātou i pai ai, whakataurekarekatia iho rātou e koutou hei pononga tāne, hei pononga wāhine mā koutou.
16 Mudastes, porém, de parecer e profanastes meu nome, retomando cada qual vosso escravo e vossa serva que se haviam tornado livres, para de novo os reduzirdes à escravidão.
17 “Mō reira ko te kupu tēnei a Ihowā: Kīhai koutou i rongo ki ahau, ki te karanga i te haere noa atu ki tōna teina, ki tōna tuakana, ki tōna hoa, ki tōna hoa. Nanā, māku e karanga ki a koutou he haere noa atu, e ai tā Ihowā, mā te hoari, mā te mate urutā, mā te matekai; ā, ka meinga koutou e ahau kia poipoia haeretia i waenganui i ngā kīngitanga katoa o te whenua.
17 Eis por que diz o Senhor: assim como não me haveis obedecido no que tange à proclamação da liberdade de vossos irmãos, vou, por minha vez, proclamar a vossa volta à espada, à peste e à fome, transformando-vos em objeto de espanto para todos os reinos da terra.
18 Ka hoatu hoki e ahau ngā tāngata i whakataka nei i tāku kawenata, ā, kīhai i whakamana i ngā kupu o te kawenata i whakaritea e rātou i tōku aroaro, i a rātou i tapahi ai i te kūao kau kia rua, ā, haere ana i waenganui i ōna wāhi:
18 Os homens que violaram minha aliança, e não observaram as cláusulas do acordo celebrado em minha presença, vou tratá-los como o touro, que cortaram em dois para passar entre as duas metades.
19 ngā rangatira o Hūrā, ngā rangatira hoki o Hiruhārama, ngā unaka, ngā tohunga, me te iwi katoa o te whenua i haere nei i waenganui o ngā wāhi o te kūao kau.
19 Os chefes de Judá e de Jerusalém, os eunucos, os sacerdotes, e toda a gente da terra, que passaram entre as duas partes do touro,
20 Ka tino hoatu rātou e ahau ki te ringa o ō rātou hoariri, ki te ringa hoki o te hunga e whai ana kia whakamatea rātou; ā, hei kai ō rātou tinana mā te manu o te rangi, mā te kararehe o te whenua.
20 entregá-los-ei aos seus inimigos e àqueles que lhes procuram tirar a vida e os seus cadáveres servirão de pasto às aves do céu e aos animais da terra.
21 “Ka hoatu anō e ahau a Terekia kīngi o Hūrā rātou ko āna rangatira, ki te ringa o ō rātou hoariri, ki te ringa hoki o te hunga e whai ana kia whakamatea rātou, ki te ringa anō o te ope o te kīngi o Papurōna i haere atu nei i a koutou.
21 Quanto a Sedecias, rei de Judá, entregá-lo-ei, juntamente com seus príncipes, aos inimigos e àqueles que lhe querem tirar a vida, ao exército do rei de Babilônia que de vós se apartou.
22 Nanā, māku e whakahau, e ai tā Ihowā, ā, ka meinga rātou kia hoki mai ki tēnei pā. Ā, ka whawhai rātou ki reira, ka horo hoki i a rātou, ā, ka tahuna ki te ahi. Ā, ka meinga e ahau ngā pā o Hūrā kia ururuatia, tē ai he tāngata hei noho.”
22 Vou dar ordens, - oráculo do Senhor - para que voltem a esta cidade. Eles a sitiarão tomando-a de assalto, e haverão de lhe pôr fogo. E transformarei as cidades de Judá em solidão, sem habitantes!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.