Jeremias 11
mri2012 (MRI2012) vs VC
1 Ko te kupu i pā mai ki a Heremaia he mea nā Ihowā, i kī ia:
1 Eis a palavra que foi dirigida a Jeremias da parte do Senhor:
2 “Whakarongo koutou ki ngā kupu o tēnei kawenata, kōrero hoki ki ngā tāngata o Hūrā rātou ko te hunga e noho ana i Hiruhārama.
2 Ouvi o texto desta aliança e o transmiti ao povo de Judá e aos habitantes de Jerusalém.
3 Mea atu ki a rātou, Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira: ‘Ka kangā te tangata e kore e whakarongo ki ngā kupu o tēnei kawenata,
3 Dize-lhes: Eis o que proclama o Senhor Deus de Israel: maldito seja aquele que não obedecer às prescrições desta lei
4 i whakahaua nei e ahau ki ō koutou mātua i te rā i kawea mai ai rātou e ahau i te whenua o Īhipa, i roto i te oumu rino.’ I ahau i kī rā, ‘Whakarongo ki tōku reo, mahia hoki aua mea; kia rite ki ngā mea katoa i whakahaua e ahau ki a koutou; ā, ka waiho koutou hei iwi māku, ko ahau hoki hei Atua mō koutou.
4 que, no dia em que os tirei do Egito, daquela fornalha de ferro, eu impus a vossos pais, nestes termos: ouvi minha voz e executai minhas ordens, mediante o que sereis meu povo e eu o vosso Deus.
5 Kia whakamanā ai e ahau te oati i oatitia e ahau ki ō koutou mātua, kia hoatu ki a rātou he whenua e rerengia ana e te waiū, e te honi,’ pēnei me tēnei rā.”
5 Então ratificarei o juramento que fiz a vossos pais de lhes dar uma terra onde mana leite e mel, qual hoje é a vossa. Assim seja, Senhor, respondi-lhe:
6 Nā, ka kī mai a Ihowā ki ahau, “Karangatia ēnei kupu katoa ki ngā pā o Hūrā, ki ngā ara anō o Hiruhārama, mea atu: ‘Whakarongo ki ngā kupu o tēnei kawenata, mahia hoki.
6 Em seguida, disse-me o Senhor: difunde este texto por todas as cidades de Judá e pelas ruas de Jerusalém, dizendo-lhes: ouvi as palavras desta lei e executai-a.
7 I tino whakatūpato hoki ahau i ō koutou mātua i te rā i kawea mai ai rātou e ahau i te whenua o Īhipa, ā taea noatia tēnei rā, maranga wawe ana ahau, whakatūpato ana; mea ana, Whakarongo ki tōku reo.
7 Desde o dia em que os fiz sair do Egito até hoje, adverti com instância vossos pais, falando-lhes assim: ouvi minha voz!
8 Heoi, kīhai rātou i rongo, kīhai i tahuri ō rātou taringa; otiia haere ana rātou, ia tangata, ia tangata, i runga i ngā tikanga pakeke a tōna ngākau kino. Mō reira, ka tākina e ahau ki a rātou ngā kupu katoa o tēnei kawenata i whakahaua nei e ahau kia mahia, ā, kīhai nei i mahia e rātou.’ ”
8 Não ouviram, porém, e nenhuma atenção prestaram, seguindo, obstinadamente, os pendores maus de seus corações. Assim, contra eles executei todas as ameaças contidas no pacto que lhes havia ordenado, mas que não observavam.
9 I mea anō a Ihowā ki ahau, “Kua kitea te hē e whakatakotoria ana e ngā tāngata o Hūrā, e te hunga e noho ana i Hiruhārama.
9 Disse-me em seguida o Senhor: há uma conspiração entre os habitantes de Judá e de Jerusalém;
10 Kua hokia e rātou ngā hē o ō rātou mātua ō mua, kīhai nei i pai ki te whakarongo ki āku kupu, haere ana rātou ki te whai i ngā atua kē, mahi ana ki a rātou. Kua whakatakā e te whare o Īharaira rātou ko te whare o Hūrā tāku kawenata i whakaritea e ahau ki ō rātou mātua.
10 volveram às iniqüidades dos antepassados que se haviam recusado a ouvir minhas palavras, indo, eles também, atrás de outros deuses a fim de cultuá-los. A casa de Israel e a casa de Judá violaram a aliança que haviam firmado com seus pais.
11 Mō reira ko te kupu tēnei a Ihowā: ‘Tēnei te tākina nei e ahau ki a rātou, he hē; e kore anō rātou e mawhiti; ka karanga anō rātou ki ahau, otiia e kore ahau e rongo ki a rātou.
11 Por tal culpa, assim declara o Senhor: vou descarregar sobre eles uma calamidade, da qual não poderão escapar. E, quando gritarem por mim, eu não os escutarei.
12 Ā, ka haere ngā pā o Hūrā me ngā tāngata o Hiruhārama, ka karanga ki ngā atua e tahu whakakakara nei rātou ki a rātou; hore rawa ia ā rātou whakaora mō rātou i te wā e raru ai.
12 Então, as cidades de Judá e os habitantes de Jerusalém irão apelar para os deuses ante os quais queimaram incenso. Esses deuses, porém, não os salvarão no momento da catástrofe,
13 I rite hoki ōu atua, e Hūrā, ki ōu pā te maha; me ngā āta i hangā e koutou mā taua mea whakamā, rite tonu ki ngā ara o Hiruhārama te maha, arā ngā āta tahu whakakakara ki a Paara.’
13 porque, ó Judá, possuis tantos deuses quantas são tuas cidades; e quantas ruas tens em Jerusalém, tantos altares de infâmia ergueste para neles queimar oferendas em honra de Baal.
14 “Heoi, kaua e īnoi mō tēnei iwi; kei ara hoki tētahi tangi, tētahi kupu wawao mō rātou; nō te mea e kore ahau e rongo i te wā e karanga ai rātou ki ahau, ina raru rātou.
14 Quanto a ti, não intercedas por esse povo, nem ores por ele, nem supliques, porque ao tempo de sua desgraça, quando clamarem por mim, não os escutarei.
15 Ko te aha mā tāku wahine aroha i roto i tōku whare,
15 Por que cometeu minha bem-amada tanta maldade em minha casa? Porventura teus votos e as carnes imoladas apartarão de ti teus males, para que possas exultar?
16 I huaina e Ihowā tōu ingoa,
16 Verdejante oliveira de belos frutos - tal o nome que te dera o Senhor. Ao estrépito, porém de imenso ruído ateou-lhe fogo, e se queimaram seus galhos.
17 Kua kōrerotia nei hoki e Ihowā o ngā mano, e tōu kaiwhakatō, he hē mōu, hei utu mō te kino o te whare o Īharaira rāua ko te whare o Hūrā, i mahia nei e rātou hei hē mō rātou, hei whakapātari i ahau, i a rātou ka tahu whakakakara nei ki a Paara.
17 O Senhor dos exércitos, que te plantara, decretou a calamidade contra ti por causa dos crimes cometidos pela casa de Israel e pela casa de Judá, causando-me revolta os sacrifícios que fizeram em honra de Baal.
18 I meinga anō ahau e Ihowā kia mōhio ki taua mea, ā, mōhio ana ahau; i whakakitea mai anō e koe ki ahau ā rātou mahi.
18 Instruído pelo Senhor, eu o desvendei. Vós me fizestes conhecer seus intentos.
19 Ko ahau ia i rite ki te reme, e ārahina ana kia patua; kīhai i mōhio, e hanga whakaaro ana rātou mōku, e mea ana,
19 E eu, qual manso cordeiro conduzido à matança, ignorava as maquinações tramadas contra mim: destruamos a árvore em seu vigor. Arranquemo-la da terra dos vivos, e que seu nome caia no esquecimento.
20 Tēnā, e Ihowā o ngā mano,
20 Vós sois, porém, Senhor dos exércitos, justo juiz que sondais os rins e os corações. Serei testemunha da vingança que tomarei deles e a vós confio minha causa.
21 “Heoi, ko te kupu tēnei a Ihowā mō ngā tāngata o Anatoto e whai nei kia whakamatea koe, e mea nei, ‘Kaua e poropiti i runga i te ingoa o Ihowā, kei mate koe i tō mātou ringa’ –
21 Eis por que assim se pronunciou o Senhor contra os habitantes de Anatot que conspiram contra a minha vida, dizendo: Cessa de proclamar oráculos em nome do Senhor, se não queres perecer em nossas mãos.
22 mō reira ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano: ‘Tēnei ahau te whiu nei i a rātou; ka mate ngā taitamariki i te hoari; ko ā rātou tama, ko ā rātou tamāhine, ka mate i te hemokai.
22 Por isso, assim falou o Senhor dos exércitos: Vou castigá-los. Vão tombar os jovens sob a espada, e seus filhos e filhas perecerão de fome.
23 E kore rātou e whai mōrehu; nō te mea ka kawea e ahau he kino ki ngā tāngata o Anatoto, arā ko te tau e whiua ai rātou.’ ”
23 Ninguém escapará, porquanto, assim que chegar o ano do castigo, mandarei desabar a tormenta sobre os habitantes de Anatot.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.