João 21
mri2012 (MRI2012) vs NTLH
1 Muri iho i ēnei mea ka whakakite a Īhu i a ia ki ngā ākonga i te moana o Taipiria; ko tāna whakakitenga tēnei.
1 Depois disso, Jesus apareceu outra vez aos seus discípulos, na beira do lago da Galileia. Foi assim que aconteceu:
2 E noho tahi ana a Haimona Pita, a Tamati, ko Ririmu nei tōna ingoa, a Natanahira o Kana o Karirī, ngā tama a Heperi, me tētahi tokorua atu anō o āna ākonga.
2 Estavam juntos Simão Pedro e Tomé, chamado “o Gêmeo”; Natanael, que era de Caná da Galileia; os filhos de Zebedeu e mais dois discípulos.
3 Ka mea a Haimona Pita ki a rātou, “Ka haere ahau ki te hao.”
3 Simão Pedro disse aos outros: — Eu vou pescar. — Nós também vamos pescar com você! — disseram eles. Então foram todos e subiram no barco, mas naquela noite não pescaram nada.
4 Nā, ka pūao te ata, ko Īhu e tū ana i tātahi; otiia, kīhai ngā ākonga i mōhio ko Īhu ia.
4 De manhã, quando começava a clarear, Jesus estava na praia. Porém eles não sabiam que era ele.
5 Nā, ko te meatanga a Īhu ki a rātou, “E tama mā, kāhore ā koutou kai?”
5 Então Jesus perguntou: — Nada! — responderam eles.
6 Ka mea ia ki a rātou, “Makā te kupenga ki te taha matau o te kaipuke, ā, ka mau ētahi.”
6 — Joguem a rede do lado direito do barco, que vocês acharão peixe! — disse Jesus. Eles jogaram a rede e logo depois já não conseguiam puxá-la para dentro do barco, por causa da grande quantidade de peixes que havia nela.
7 Kātahi, ka mea te ākonga i arohaina e Īhu ki a Pita, “Ko te Ariki!” Ā, nō te rongonga o Haimona Pita, ko te Ariki, ka whītikiria tōna kākahu, e tū kau ana hoki ia, ā, rere ana ki te moana.
7 Aí o discípulo que Jesus amava disse a Pedro: — É o Senhor Jesus! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, vestiu a
8 Ko ērā ākonga ia i hoe i runga i te poti, kīhai hoki i mamao atu i te whenua, me te mea e rua rau whatīanga, e kukume ana i te kupenga, i ngā ika.
8 Os outros discípulos foram no barco, puxando a rede com os peixes, pois estavam somente a uns cem metros da praia.
9 Heoi, nō tō rātou ūnga ki uta, ka kite i te kāpura waro me ngā ika e takoto ana i runga, me tētahi taro.
9 Quando saíram do barco, viram ali uma pequena fogueira, com alguns peixes em cima das brasas. E também havia pão.
10 Ka mea a Īhu ki a rātou, “Hōmai ētahi o ngā ika kua mau nā i a koutou.”
10 Então Jesus disse:
11 Nā, haere ana a Haimona Pita, ā, kūmea ana e ia te kupenga ki uta, kī tonu i ngā ika nunui, kotahi rau e rima tekau mā toru; ā, ahakoa tini, kīhai i pakaru te kupenga.
11 Aí Simão Pedro subiu no barco e arrastou a rede para a terra. Ela estava cheia, com cento e cinquenta e três peixes grandes, e mesmo assim não se rebentou.
12 Ka mea a Īhu ki a rātou, “Haere mai ki te kai.” Heoi, kīhai tētahi o ngā ākonga i māia ki te ui ki a ia, “Ko wai koe?” I mōhio hoki ko te Ariki.
12 Jesus disse: Nenhum deles tinha coragem de perguntar quem ele era, pois sabiam que era o Senhor.
13 Nā, ka haere a Īhu, ka mau ki te taro, ā, hoatu ana e ia ki a rātou, me ngā ika.
13 Então Jesus veio, pegou o pão e deu a eles. E fez a mesma coisa com os peixes.
14 Ko te toru tēnei o ngā putanga o Īhu ki āna ākonga, i muri i tōna aranga ake i te hunga mate.
14 Foi esta a terceira vez que Jesus, depois de ter sido ressuscitado, apareceu aos seus discípulos.
15 Ā, ka mutu tā rātou kai, ka mea a Īhu ki a Haimona Pita, “E Haimona, tama a Hona, rahi atu rānei tōu aroha ki ahau i tō ēnei?”
15 Quando eles acabaram de comer, Jesus perguntou a Simão Pedro: — Sim, o senhor sabe que eu o amo, Senhor! — respondeu ele. Então Jesus lhe disse:
16 Ka mea anō ia ki a ia, ko te rua o ngā meatanga, “E Haimona, tama a Hona, e aroha ana koe ki ahau?”
16 E perguntou pela segunda vez: Pedro respondeu: — Sim, o senhor sabe que eu o amo, Senhor! E Jesus lhe disse outra vez:
17 Ka mea ia ki a ia, ko te toru o ngā meatanga, “E Haimona, tama a Hona, e aroha ana koe ki ahau?”
17 E perguntou pela terceira vez: Então Pedro ficou triste por Jesus ter perguntado três vezes: “Você me ama?” E respondeu: — O senhor sabe tudo e sabe que eu o amo, Senhor! E Jesus ordenou:
18 He pono, he pono tāku e mea nei ki a koe, i tōu tamarikitanga, i whītiki koe i a koe, i haere ki tāu wāhi i pai ai. Ka koroheketia koe, ka whakamārōtia e koe ōu ringa, he tangata kē hoki māna koe e whītiki, e kawe ki te wāhi e kore ai koe e pai.”
18 Quando você era moço, você se aprontava e ia para onde queria. Mas eu afirmo a você que isto é verdade: quando for velho, você estenderá as mãos, alguém vai amarrá-las e o levará para onde você não vai querer ir.
19 (I kōrerotia tēnei e ia, hei tohu mō te mate e whakakorōria ai ia i te Atua.) Ā, ka puaki tēnei kupu ana, ka mea ia ki a ia, “Haere mai i muri i ahau.”
19 Ao dizer isso, Jesus estava dando a entender de que modo Pedro ia morrer e assim fazer com que Deus fosse louvado. Então Jesus disse a Pedro:
20 Nō te tahuritanga, o Pita, ka kite i te ākonga i aroha ai a Īhu e aru ana; ko tērā hoki i whakawhirinaki rā ki tōna uma i te hapa, i mea rā, “E te Ariki, ko wai te kaituku mōu?”
20 Então Pedro virou para trás e viu que o discípulo que Jesus amava vinha atrás dele. Este era o mesmo que estava ao lado de Jesus durante o jantar da Páscoa e que havia chegado para mais perto dele e perguntado: “Senhor, quem é o traidor?”
21 Ā, i te kitenga o Pita i a ia, ka mea ki a Īhu, “E te Ariki, e aha rā tēnei?”
21 Quando Pedro viu aquele discípulo, perguntou a Jesus: — O que diz, Senhor, a respeito deste aqui?
22 Ka mea a Īhu ki a ia, “Ki te pai ahau kia noho tonu ia kia tae mai rā anō ahau, hei aha māu? Haere mai koe i muri i ahau.”
22 Jesus respondeu:
23 Heoi, ka puta atu tēnei kupu ki ngā hoa, e kore taua ākonga e mate. Otiia, kīhai a Īhu i mea ki a ia, “E kore ia e mate”; engari, “Ki te pai ahau kia noho tonu ia kia tae mai rā anō ahau, hei aha māu?”
23 Então se espalhou entre os seguidores de Jesus a notícia de que aquele discípulo não ia morrer. Mas Jesus não disse isso. Ele apenas disse: “Se eu quiser que ele viva até que eu volte, o que é que você tem com isso?”
24 Ko taua ākonga tēnei e whakaatu nei i ēnei mea, ko te kaituhituhi hoki ia i ēnei mea; e mōhio ana anō mātou e tika ana tāna whakaatu.
24 Este é o discípulo que falou destas coisas e as escreveu. E nós sabemos que o que ele disse é verdade.
25 Nā, tērā atu anō tōna tini o ngā mea i mea ai a Īhu me i tuhia katoatia, e mea ana ahau, e kore pea te ao nei e whai takotoranga mō ngā pukapuka e tuhia.
25 Ainda há muitas outras coisas que Jesus fez. Se todas elas fossem escritas, uma por uma, acho que nem no mundo inteiro caberiam os livros que seriam escritos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.