João 13

mri2012 (MRI2012) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nā, i mua ake o te Hākari o te Kapenga, ka mahara a Īhu kua taka tōna wā e haere atu ai ia i tēnei ao ki te Matua; aroha ana ia ki ōna o te ao nei, arohaina ana rātou taea noatia te mutunga.
1 Ora, antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até ao fim.
2 Ā, i te mutunga o te hapa, kua whakamaharatia noatia ake anō hoki e te rēwera te ngākau o Hūrā Ikariote, tama a Haimona, kia tukua ia.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que traísse a Jesus,
3 Ā, ka mahara a Īhu kua oti ngā mea katoa te hōmai e te Matua ki ōna ringa, i haere mai ia i te Atua, e hoki atu ana ki te Atua;
3 sabendo este que o Pai tudo confiara às suas mãos, e que ele viera de Deus, e voltava para Deus,
4 ka whakatika ia i te hapa, ka whakarere i ōna kākahu, ka mau ki te tauera, ka whītiki i a ia.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, tomando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Me i reira, ka ringihia e ia he wai ki te peihana, ā, ka anga ka horoi i ngā waewae o ngā ākonga, ka muru hoki ki te tauera i whītikiria ai ia.
5 Depois, deitou água na bacia e passou a lavar os pés aos discípulos e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Ā, ka tae ia ki a Haimona Pita, ka mea tērā ki a ia, “E te Ariki, e horoi ana koe i ōku waewae?”
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, e este lhe disse: Senhor, tu me lavas os pés a mim?
7 Ka whakahoki a Īhu, ka mea ki a ia, “E kore koe e mātau āianei ki tāku e mea nei; otirā, e mātau koe ā mua ake nei.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço não o sabes agora; compreendê-lo-ás depois.
8 Ka mea a Pita ki a ia, “E kore rawa koe e horoi i ōku waewae.”
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Ka mea a Haimona Pita ki a ia, “E te Ariki, aua rā ko ōku waewae anake, engari, ko ōku ringa me tōku mātenga.”
9 Então, Pedro lhe pediu: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Ka mea a Īhu ki a ia, “Ki te mea i te kaukau tētahi, kāhore atu he aha māna, ko te horoi anake i ōna waewae, e mā katoa ana hoki ia. E mā ana koutou, otirā kāhore katoa.”
10 Declarou-lhe Jesus: Quem já se banhou não necessita de lavar senão os pés; quanto ao mais, está todo limpo. Ora, vós estais limpos, mas não todos.
11 I mōhio hoki ia ki te tangata e tukua ai ia; koia ia i mea ai, “Kāhore koutou katoa i mā.”
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: Nem todos estais limpos.
12 Ā, ka oti ō rātou waewae te horoi, ka mau ia ki ōna kākahu, ka noho anō, nā, ka mea ki a rātou, “E mātau ana i rānei koutou ki tāku i mea nei ki a koutou?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, tomou as vestes e, voltando à mesa, perguntou-lhes: Compreendeis o que vos fiz?
13 E karangatia ana ahau e koutou, ‘E te Kaiwhakaako, E te Ariki,’ ā, he tika tā koutou kōrero, ko ahau hoki ia.
13 Vós me chamais o Mestre e o Senhor e dizeis bem; porque eu o sou.
14 Nā, kua horoia nei ō koutou waewae e ahau, e tō koutou Ariki, e tō koutou Kaiwhakaako me horoi anō hoki e koutou ngā waewae o tētahi, o tētahi o koutou.
14 Ora, se eu, sendo o Senhor e o Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns dos outros.
15 Kua hoatu nei hoki e ahau he tauira mō koutou, kia rite ai tā koutou mahi ki tāku i mea nei ki a koutou.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 He pono, he pono tāku e mea nei ki a koutou, kāhore te pononga e nui ake i tōna rangatira; e kore anō te tangata i tonoa e nui atu i tōna kaitono.
16 Em verdade, em verdade vos digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado, maior do que aquele que o enviou.
17 Ki te mātau koutou ki ēnei mea, ka koa ki te meatia e koutou.
17 Ora, se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 “Ehara tāku i te kōrero mō koutou katoa; e mātau ana ahau ki āku i whiriwhiri ai. Otirā, kia rite ai te karaipiture, ‘Ko ia e kai taro tahi nei māua kua hiki ake tōna rekereke ki ahau.’
18 Não falo a respeito de todos vós, pois eu conheço aqueles que escolhi; é, antes, para que se cumpra a Escritura:
19 “Nā, ka kōrerotia nei e ahau ki a koutou i te mea kāhore anō i puta noa, mō te puta rawa mai, kia whakapono ai koutou, ko ahau ia.
19 Desde já vos digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que
20 He pono, he pono tāku e mea atu nei ki a koutou, ki te tango tētahi ki tāku e tono ai, e tango ana ia i ahau; ā, ki te tango tētahi i ahau, e tango ana ki tōku kaitono mai.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Ā, nō ka kōrerotia e Īhu ēnei mea, ka pōuri tōna wairua, ka kōrero ia, ka mea, “He pono, he pono tāku e mea nei ki a koutou, mā tētahi o koutou ahau e tuku.”
21 Ditas estas coisas, angustiou-se Jesus em espírito e afirmou: Em verdade, em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Nā, ka titiro ngā ākonga tētahi ki tētahi, ka pōhēhē ko wai rānei tāna i kōrero ai.
22 Então, os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Nā, i te whakawhirinaki ki te uma o Īhu tētahi o āna ākonga, ko tā Īhu hoki i aroha ai.
23 Ora, ali estava conchegado a Jesus um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava;
24 Nā, ka tāwhiri atu a Haimona Pita ki a ia, ka mea atu, “Kōrerotia mai ki a mātou, ko wai tāna e kōrero nei.”
24 a esse fez Simão Pedro sinal, dizendo-lhe: Pergunta a quem ele se refere.
25 Nā, ka takoto atu ia ki te uma o Īhu, ka mea ki a ia, “E te Ariki, ko wai koia?”
25 Então, aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Ka whakahokia e Īhu, “Ko te tangata e hoatu ai e ahau te maramara taro ki a ia, ina toua iho e ahau.” Ā, nō ka toua iho e ia te maramara taro, ka hoatu ki a Hūrā, tama a Haimona Ikariote.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tomou, pois, um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ā muri iho i te maramara taro, ka tomo a Hātana ki roto ki a ia.
27 E, após o bocado, imediatamente, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que pretendes fazer, faze-o depressa.
28 Kāhore ia tētahi o te hunga i taua hapa i mātau mō te aha tēnei i kōrerotia nei e ia ki a ia.
28 Nenhum, porém, dos que estavam à mesa percebeu a que fim lhe dissera isto.
29 I mahara ētahi, nō te mea i a Hūrā te pūtea, tērā a Īhu te mea rā ki a ia, “Hokona ngā mea mā tātou mō te hākari; kia hoatu rānei tētahi mea mā ngā rawakore.”
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa, pensaram alguns que Jesus lhe dissera: Compra o que precisamos para a festa ou lhe ordenara que desse alguma coisa aos pobres.
30 Nā, ka tangohia e ia te maramara taro, haere tonu atu ki waho. He pō anō hoki.
30 Ele, tendo recebido o bocado, saiu logo. E era noite.
31 Nō tōna rironga atu ki waho, ka mea a Īhu, “Kātahi te Tama a te tangata ka whakakorōriatia, ka whai korōria anō te Atua i a ia.
31 Quando ele saiu, disse Jesus: Agora, foi glorificado o Filho do Homem, e Deus foi glorificado nele;
32 Ā, ka whakakorōria te Atua i a ia i roto i a ia ake, inā, ka hohoro tāna whakakorōria i a ia.
32 se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e glorificá-lo-á imediatamente.
33 “E ngā tamariki, poto kau nei tāku noho i a koutou, tērā koutou e rapu i ahau, ko tāku hoki i mea ai ki ngā Hūrai, E kore koutou e āhei te haere ake ki te wāhi e haere ai ahau; ko tāku kupu anō tēnā ki a koutou.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco; buscar-me-eis, e o que eu disse aos judeus também agora vos digo a vós outros: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 “He ture hou tāku ka hoatu nei ki a koutou, kia aroha koutou tētahi ki tētahi; kia rite ki tōku aroha ki a koutou, waihoki kia aroha koutou tētahi ki tētahi.
34 Novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que também vos ameis uns aos outros.
35 Mā konei ka mātau ai te katoa, he ākonga koutou nāku, me ka aroha koutou tētahi ki tētahi.”
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos: se tiverdes amor uns aos outros.
36 Ka mea a Haimona Pita ki a ia, “E te Ariki, e haere ana koe ki hea?”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus: Para onde vou, não me podes seguir agora; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Ka mea a Pita ki a ia, “E te Ariki, he aha ahau tē aru ai i a koe āianei nei anō? Ka tuku ahau i ahau kia mate, he whakaaro nāku ki a koe.”
37 Replicou Pedro: Senhor, por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a própria vida.
38 Ka whakahokia e Īhu ki a ia, “E tuku oti koe i a koe ki te mate, he whakaaro nāu ki ahau? He pono, he pono tāku e mea nei ki a koe, e kore e tangi te tīkaokao, kia toru rā anō āu whakakāhoretanga ki ahau.”
38 Respondeu Jesus: Darás a vida por mim? Em verdade, em verdade te digo que jamais cantará o galo antes que me negues três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.