Hebreus 7
mri2012 (MRI2012) vs ARC
1 Ko tēnei Merekihereke hoki, kīngi o Harema, tohunga o te Atua o te Runga Rawa, i tūtaki nei ki a Āperahama i a ia e hoki ana i te patunga i ngā kīngi, i manaaki nei i a ia,
1 Porque este Melquisedeque, que era rei de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo, e que saiu ao encontro de Abraão quando ele regressava da matança dos reis, e o abençoou;
2 ā, hoatu ana e Āperahama ki a ia ngā whakatekau o ngā mea katoa. Ko te whakamāoritanga o tōna ingoa i te tuatahi ko te Kīngi o te tika, i tō muri hoki ko te Kīngi o Harema, arā ko te Kīngi o te rangimārie.
2 a quem também Abraão deu o dízimo de tudo, e primeiramente é, por interpretação, rei de justiça e depois também rei de Salém, que é rei de paz;
3 He mea matuakore, whaeakore, kāhore nei ōna whakapapa tūpuna, kāhore he tīmatanga o ōna rā, kāhore he mutunga o tōna ora; he tangata kua whakaritea ki te Tama a te Atua, mau tonu ana ia hei tohunga.
3 sem pai, sem mãe, sem genealogia, não tendo princípio de dias nem fim de vida, mas, sendo feito semelhante ao Filho de Deus, permanece sacerdote para sempre.
4 Nā, whakaaroa te nui o tēnei tangata i hoatu nei ki a ia e te tupuna nui, e Āperahama, ngā whakatekau o ngā taonga parakete.
4 Considerai, pois, quão grande era este, a quem até o patriarca Abraão deu os dízimos dos despojos.
5 Ko ngā tama hoki a Rīwai, arā ngā mea kua riro nei i a rātou te mahi tohunga, he ture kei a rātou kia tangohia tā te ture i whakarite ai, ngā whakatekau a te iwi, he mea nā ō rātou tēina i puta mai nei anō i te hope o Āperahama.
5 E os que dentre os filhos de Levi recebem o sacerdócio têm ordem, segundo a lei, de tomar o dízimo do povo, isto é, de seus irmãos, ainda que tenham descendido de Abraão.
6 Ko tēnei tangata ia, ehara nei i te mea nō tō rātou kāwai, riro ana i a ia ngā whakatekau a Āperahama, ā, manaakitia ana e ia te tangata i a ia nei ngā kupu whakaari.
6 Mas aquele cuja genealogia não é contada entre eles tomou dízimos de Abraão e abençoou o que tinha as promessas.
7 E kore rawa ia tēnei e taea te whakateka, arā ko te mea iti e manaakitia ana e te mea nui.
7 Ora, sem contradição alguma, o menor é abençoado pelo maior.
8 I konei e riro ana ngā whakatekau i ngā tāngata, he matemate nei; i reira ia, i tērā e kīia nei kei te ora ia.
8 E aqui certamente tomam dízimos homens que morrem; ali, porém, aquele de quem se testifica que vive.
9 Me pēnei anō te kī, ko Rīwai e tango whakatekau nei, hoatu ana e ia he whakatekau i tā Āperahama meatanga rā.
9 E, para assim dizer, por meio de Abraão, até Levi, que recebe dízimos, pagou dízimos.
10 I roto tonu hoki ia i te hope o tōna pāpā i te tūtakitanga o Merekihereke ki a ia.
10 Porque ainda ele estava nos lombos de seu pai, quando Melquisedeque lhe saiu ao encontro.
11 Nā, ki te mea nā tā te Rīwai mahi tohunga i tino rite ai, ā, i nā runga hoki i tērā te rironga o te ture i te iwi, he aha atu te mea e whakatika ake ai tētahi atu tohunga i runga i tō Merekihereke ritenga; tē kīia ai i runga i tō Ārona ritenga?
11 De sorte que, se a perfeição fosse pelo sacerdócio levítico (porque sob ele o povo recebeu a lei), que necessidade havia logo de que outro sacerdote se levantasse, segundo a ordem de Melquisedeque, e não fosse chamado segundo a ordem de Arão?
12 Ka whakaputaia kētia nei hoki te mahi tohunga, ina kua puta kē anō hoki te ture.
12 Porque, mudando-se o sacerdócio, necessariamente se faz também mudança da lei.
13 Ko te tangata hoki mōna ēnei kōrero, he hapū kē tōna, kāhore nei tētahi o rātou i whakatata ki te āta.
13 Porque aquele de quem essas coisas se dizem pertence a outra tribo, da qual ninguém serviu ao altar,
14 He mea takoto mārama hoki tēnei, i puta ake tō tātou Ariki i roto i a Hūrā: hore rawa he kupu a Mohi mō te mahi tohunga a tērā iwi.
14 visto ser manifesto que nosso Senhor procedeu de Judá, e concernente a essa tribo nunca Moisés falou de sacerdócio.
15 Ā, ka tino mārama rawa tā mātou i kōrero ai, ina whakatika ake tētahi atu tohunga i te ritenga o Merekihereke;
15 E muito mais manifesto é ainda se, à semelhança de Melquisedeque, se levantar outro sacerdote,
16 ko tōna whakatohungatanga nei hoki ehara i te mea nō runga i te ture o ngā tikanga o te kikokiko, engari nō runga i te kaha o te ora e kore e mutu.
16 que não foi feito segundo a lei do mandamento carnal, mas segundo a virtude da vida incorruptível.
17 Kua whakaaturia mai nei hoki e ia:
17 Porque dele assim se testifica: Tu és sacerdote eternamente, segundo a ordem de Melquisedeque.
18 Kua whakakāhoretia hoki te ture i whakatakotoria i mua, nō te mea kāhore ōna kaha, kāhore ōna hua,
18 Porque o precedente mandamento é ab-rogado por causa da sua fraqueza e inutilidade
19 (kāhore hoki he mea i tino tika i te ture), kua mauria mai anō he mea e hira ake ai te tūmanako, nā reira nei tātou ka whakatata atu ki te Atua.
19 (pois a lei nenhuma coisa aperfeiçoou), e desta sorte é introduzida uma melhor esperança, pela qual chegamos a Deus.
20 Nā, kīhai nei i mahue te oati;
20 E, visto como não é sem prestar juramento (porque certamente aqueles, sem juramento, foram feitos sacerdotes,
21 ko ērā hoki kāhore he oati i tō rātou whakatohungatanga; he oati ia i tō tēnei, nā tērā i kī mai rā ki a ia:
21 mas este, com juramento, por aquele que lhe disse: Jurou o Senhor e não se arrependerá: Tu és sacerdote eternamente, segundo a ordem de Melquisedeque.);
22 Koia i nui kē ai te pai o te kawenata ko Īhu nei tōna kaiwhakamau.
22 de tanto melhor concerto Jesus foi feito fiador.
23 He tokomaha hoki rātou i whakatohungatia, tā te mea kīhai i tukua e te mate kia tū tonu;
23 E, na verdade, aqueles foram feitos sacerdotes em grande número, porque, pela morte, foram impedidos de permanecer;
24 ko tēnei ia, e mau tonu ana ake ake, e kore anō e puta kē tāna mahi tohunga.
24 mas este, porque permanece eternamente, tem um sacerdócio perpétuo.
25 Nā, e taea anō e ia te tino whakaora te hunga e nā runga atu ana i a ia ki te Atua; e ora tonu ana hoki ia hei īnoi mō rātou.
25 Portanto, pode também salvar perfeitamente os que por ele se chegam a Deus, vivendo sempre para interceder por eles.
26 He pai rawa hoki tēnei tū tohunga nui mō tātou, te tapu, te kinokore, te poke kore, he mea motu kē i te hunga hara, kua whakanekehia ake anō hoki ki runga ake i ngā rangi.
26 Porque nos convinha tal sumo sacerdote, santo, inocente, imaculado, separado dos pecadores e feito mais sublime do que os céus,
27 Kāhore āna mea e pērā ai ia me ngā tohunga nui, e whakaeke patunga tapu ai ia i ia rā, mō ōna hara ake i te tuatahi, muri iho mō o te iwi; kotahi tonu hoki tāna meatanga i tēnei, i tāna whakaekenga atu i a ia ake.
27 que não necessitasse, como os sumos sacerdotes, de oferecer cada dia sacrifícios, primeiramente, por seus próprios pecados e, depois, pelos do povo; porque isso fez ele, uma vez, oferecendo-se a si mesmo.
28 Ko ngā tohunga nui hoki e whakatūria ana e te ture, he tāngata e pēhia ana e te ngoikore; ko tā te kupu ia o te oati, i muri nei i te ture, ko te Tama kua oti nei te mea kia tino tika ake ake.
28 Porque a lei constitui sumos sacerdotes a homens fracos, mas a palavra do juramento, que veio depois da lei, constitui ao Filho, perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.