Gênesis 50
mri2012 (MRI2012) vs NTLH
1 Nā, ka hinga a Hōhepa ki runga ki te mata o tōna pāpā, ā, ka tangi i runga i a ia, ka kihi hoki i a ia.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Nā, ka whakahau a Hōhepa i āna tāngata, i ngā kairongoā, kia whakapakokotia tōna pāpā. Nā, whakapakokotia ana a Īharaira e ngā kairongoā.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Nā, ka tutuki ōna rā e whā tekau; ko ngā rā hoki ēnā e whakatutukitia ana mō te hunga e whakapakokotia ana. Ā, e whitu tekau ngā rā i uhungatia ai ia e ngā Īhipiana.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Ā, ka taka ngā rā e uhungatia ai ia, ka kōrero a Hōhepa ki te whare o Parao, ka mea, “Nā, ki te mea kua manakohia ahau e koutou, tēnā, kōrero atu ki ngā taringa o Parao, mea atu,
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 I whakaoati tōku pāpā i ahau, i mea, ‘Ka mate tēnei ahau; hei roto tāku tanumanga i keria e ahau mōku ki te whenua o Kanaana, hei reira ahau tanumia ai e koe.’ Nā, kia tukua ahau e koe āianei kia haere ki runga, ki te tanu i tōku pāpā, ka hoki mai ai.”
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Nā, ka mea a Parao, “Haere ki runga ki te tanu i tōu pāpā, kia rite ki tāna i whakaoati ai i a koe.”
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Nā, haere ana a Hōhepa ki runga ki te tanu i tōna pāpā, i haere tahi anō i a ia ngā pononga katoa a Parao, ngā kaumātua o tōna whare, me ngā kaumātua katoa o te whenua o Īhipa,
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 me te whare katoa anō hoki o Hōhepa, rātou ko ōna tuākana, me te whare anō hoki o tōna pāpā. Ko ā rātou tamariki anake, me ā rātou hipi, me ā rātou kau i mahue i a rātou i te whenua o Kohena.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 I haere tahi anō i a ia ngā hāriata me ngā tāngata hōiho; he nui whakaharahara te tira.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Nā, ka tae rātou ki te patunga wīti a Atara, i tāwāhi o Horano, ā, he tino nui whakaharahara te tangihanga i tangi ai rātou ki reira; e whitu hoki ngā rā i uhungatia ai e ia tōna pāpā.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Ā, ka kite ngā tāngata whenua, ngā Kanaani, i te uhunga i te patunga wīti a Atara, ka mea rātou, “He uhunga nui tēnei nā ngā Īhipiana!” Nā reira i huaina ai te ingoa o reira ko Apere Mitiraima kei tāwāhi hoki o Horano.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Nā, rite tonu ki tāna i whakahau ai ki a rātou tā āna tama i mea ai ki a ia.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 I kawea hoki ia e āna tama ki te whenua o Kanaana, ā, tanumia ana ki te ana i te pārae o Makapera, i hokona tahitia nei e Āperahama me te pārae i a Eperona Hiti, kia puritia hei tanumanga, kei te ritenga atu o Mamere.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Nā, hoki ana a Hōhepa ki Īhipa, rātou tahi ko ōna tuākana, ko ngā tāngata katoa anō hoki i haere tahi i a ia ki runga ki te tanu i tōna pāpā, i te mutunga o tāna tanu i tōna pāpā.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Nā, i te kitenga o ngā tuākana o Hōhepa kua mate tō rātou pāpā, ka mea rātou, “Tērā pea e kino mai a Hōhepa ki a tātou, ā, ka utua mai e ia ā tātou kino katoa i meatia e tātou ki a ia.”
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Nā, ka tuku tangata rātou ki a Hōhepa, ā, ka mea, “I whakahau mai tōu pāpā i mua ake i tōna matenga, i mea mai,
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 ‘Kia pēnei tā koutou kupu ki a Hōhepa: Tēnā, whakarērea te hē o ōu tuākana, me tō rātou hara; he kino hoki tā rātou mahi ki a koe.’ Nā, tēnā whakarērea te hē o ngā pononga a te Atua o tōu pāpā.”
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Nā, ka haere ōna tuākana, ka tāpapa ki tōna aroaro; ka mea, “Tēnei mātou hei pononga māu.”
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Ā, ka mea a Hōhepa ki a rātou, “Kaua e wehi. He kaiwhakakapi oti ahau mō tō te Atua wāhi?
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Ko koutou hoki, i hē ō koutou whakaaro ki ahau; he pai ia tō te Atua whakaaro, kia meatia ai tēnei ināianei, kia whakaorangia ai hoki ngā tāngata tokomaha.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Heoi, kaua e wehi; māku koutou e atawhai, koutou ko ā koutou tamariki.” Ā, ka whakamārie ia i a rātou, ka whakamāmā hoki i ō rātou ngākau.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Nā, ka noho a Hōhepa ki Īhipa, rātou ko te whare o tōna pāpā; ā, kotahi rau kotahi tekau ngā tau i ora ai a Hōhepa.
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 Ā, i kite a Hōhepa i te tuatoru o ngā whakatupuranga o ngā tamariki a Ēparaima; i whakatupuria anō hoki ngā tamariki a Makiri, tama a Mānahi, ki runga ki ngā turi o Hōhepa.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Nā, ka mea a Hōhepa ki ōna tuākana, “Ka mate ahau; otiia ka āta tirohia koutou e te Atua, ā, ka kawea atu koutou e ia i tēnei whenua ki runga, ki te whenua i oati ai ia ki a Āperahama, ki a Īhaka, ki a Hākopa.”
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Nā, ka whakaoatitia ngā tama a Īharaira e Hōhepa, ka mea ia, “Ka tīkina mai koutou, ka āta tirohia e te Atua, ā, me kawe atu e koutou ōku iwi i konei ki runga.”
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Nā, ka mate a Hōhepa i te kotahi rau i te kotahi tekau o ōna tau; ā, ka whakapakokotia e rātou, ka whakatakotoria hoki ki te kāwhena i Īhipa.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.