Gênesis 39

mri2012 (MRI2012) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ā, i kawea iho a Hōhepa ki Īhipa; nā, ka hokona ia e Potiwhara, he tangata nui nā Parao, he rangatira nō ngā kaitiaki, he Īhipiana, i roto i ngā ringa o ngā Ihimaeri, nāna nei ia i kawe ki reira.
1 José havia sido levado para o Egito, onde o egípcio Potifar, oficial do faraó e capitão da guarda, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 Nā, i a Hōhepa a Ihowā, ā, he tangata whai rawa ia; i noho anō ia i roto i te whare o tōna ariki, o te Īhipiana,
2 O Senhor estava com José, de modo que este prosperou e passou a morar na casa do seu senhor egípcio.
3 ā, i kite tōna ariki kei a ia a Ihowā, pono tonu hoki i a Ihowā ngā mahi katoa a tōna ringa.
3 Quando este percebeu que o Senhor estava com ele e que o fazia prosperar em tudo o que realizava,
4 Nā, ka manakohia a Hōhepa e ia, ka mahi ia ki a ia; ā, ka waiho ia hei kaitirotiro mō tōna whare, ā, ka hōmai, e ia āna mea katoa ki tōna ringa.
4 agradou-se de José e tornou-o administrador de seus bens. Potifar deixou a seu cuidado a sua casa e lhe confiou tudo o que possuía.
5 Ā, i a ia ka waiho nei hei kaitirotiro mō tōna whare, mō āna mea katoa, nā, ka manaakitia e Ihowā te whare o te Īhipiana he whakaaro ki a Hōhepa i runga anō i āna mea katoa te manaaki a Ihowā, i te whare, i te māra.
5 Desde que o deixou cuidando de sua casa e de todos os seus bens, o Senhor abençoou a casa do egípcio por causa de José. A bênção do Senhor estava sobre tudo o que Potifar possuía, tanto em casa como no campo.
6 I waiho hoki e ia i te ringa o Hōhepa āna mea katoa; kīhai hoki i mōhiotia e ia tētahi o āna mea, heoi anō ko te taro i kai ai ia.
6 Assim, deixou ele aos cuidados de José tudo o que tinha, e não se preocupava com coisa alguma, exceto com sua própria comida. José era atraente e de boa aparência,
7 Ā, i muri i ēnei mea, ka anga ngā kanohi o te wahine a tōna ariki ki a Hōhepa; ā, ka mea ia, “Takoto tāua.”
7 e, depois de certo tempo, a mulher do seu senhor começou a cobiçá-lo e o convidou: "Venha, deite-se comigo! "
8 Ā, ka whakakāhore ia, ka mea hoki ki te wahine a tōna ariki, “Nā, e kore tōku ariki e mōhio ko te aha kei ahau i roto i te whare, kua hōmai nei hoki e ia āna mea katoa ki tōku ringa;
8 Mas ele se recusou e lhe disse: "Meu senhor não se preocupa com coisa alguma de sua casa, e tudo o que tem deixou aos meus cuidados.
9 kāhore tētahi i roto i tēnei whare e nui ake i ahau; kāhore anō hoki i kaiponuhia e ia tētahi mea ki ahau, ko koe anake, nō te mea ko tāna wahine koe. Nā, me pēhea e mahi ai ahau i tēnei kino nui, e hara ai ki te Atua?”
9 Ninguém desta casa está acima de mim. Ele nada me negou, a não ser a senhora, porque é a mulher dele. Como poderia eu, então, cometer algo tão perverso e pecar contra Deus? "
10 Heoi, kōrero noa ia ki a Hōhepa i tēnei rā, i tēnei rā, ā, kīhai ia i rongo ki a ia, kia takoto tahi rāua, kia noho tahi rāua.
10 Assim, embora ela insistisse com José dia após dia, ele se recusava a deitar-se com ela e evitava ficar perto dela.
11 Nā, i taua wā ka haere a Hōhepa ki te whare ki te mahi i tāna mahi; ā, kāhore tētahi o ngā tāngata o te whare i reira i roto i te whare.
11 Um dia ele entrou na casa para fazer suas tarefas, e nenhum dos empregados ali se encontrava.
12 Nā, ka hopukia ia e ia, arā tōna kākahu, ka mea, “Takoto tāua.” Nā, ka whakarērea e ia tōna kākahu ki tōna ringa, ā, rere ana, puta ana ki waho.
12 Ela o agarrou pelo manto e voltou a convidá-lo: "Vamos, deite-se comigo! " Mas ele fugiu da casa, deixando o manto na mão dela.
13 Ā, nō tōna kitenga kua whakarērea e ia tōna kākahu i roto i tōna ringa, ā, kua rere ki waho,
13 Quando ela viu que, ao fugir, ele tinha deixado o manto em sua mão,
14 nā, ka karanga ia ki ngā tāngata o tōna whare, ka kōrero ki a rātou, ka mea, “Titiro, kua kawea mai e ia tētahi Hiperu hei hangarau i a tātou! I haere mai ia ki ahau kia takoto māua, ā, he rahi tōku reo ki te hāmama.
14 chamou os empregados e lhes disse: "Vejam, este hebreu nos foi trazido para nos insultar! Ele entrou aqui e tentou abusar de mim, mas eu gritei.
15 Ā, ka rongo ia he rahi tōku reo ki te hāmama, nā, ka whakarērea e ia tōna kākahu ki ahau, ā, rere ana, puta ana ki waho.”
15 Quando me ouviu gritar por socorro, largou seu manto ao meu lado e fugiu da casa".
16 Nā, ka waiho e ia tōna kākahu ki tōna taha, kia hoki mai rā anō tōna ariki ki tōna whare.
16 Ela conservou o manto consigo até que o senhor de José chegasse em casa.
17 Ā, ka kōrero ia ki a ia, ko aua kupu anō, ka mea, “I haere mai ki ahau taua pononga Hiperu, i kawea mai nei e koe ki a mātou, ki te hangarau i ahau.
17 Então repetiu-lhe a história: "Aquele escravo hebreu que você nos trouxe aproximou-se de mim para me insultar.
18 Ā, ka rahi tōku reo ki te hāmama, nā, ka whakarērea e ia tōna kākahu ki ahau, ā, rere ana ki waho.”
18 Mas, quando gritei por socorro, ele largou seu manto ao meu lado e fugiu".
19 Ā, ka rongo tōna ariki i ngā kupu a tāna wahine i kōrero ai ia ki a ia, i mea ai, “Ko ngā mea ēnei i mea ai tāu pononga ki ahau.” Nā, ka mura tōna riri.
19 Quando o seu senhor ouviu o que a sua mulher lhe disse: "Foi assim que o seu escravo me tratou", ficou indignado.
20 Ā, ka mau te ariki o Hōhepa ki a ia, ā, makā ana ia ki te whare herehere, ki te wāhi i herea ai ngā herehere a te kīngi, ā, noho ana ia i reira, i te whare herehere.
20 Mandou buscar José e lançou-o na prisão em que eram postos os prisioneiros do rei. José ficou na prisão,
21 Otiia, i a Hōhepa a Ihowā, ka puta anō tōna aroha ki a ia, ā, ka hoatu ki a ia kia manakohia ia e te rangatira o te whare herehere.
21 mas o Senhor estava com ele e o tratou com bondade, concedendo-lhe a simpatia do carcereiro.
22 Ā, i tukua e te rangatira o te whare herehere ki te ringaringa o Hōhepa ngā herehere katoa i roto i te whare herehere; ko ia anō te kaimahi o ngā mea katoa i meatia e rātou i reira.
22 Por isso o carcereiro encarregou José de todos os que estavam na prisão, e ele se tornou responsável por tudo o que lá sucedia.
23 Kīhai te rangatira o te whare herehere i titiro ki tētahi o ngā mea i tōna ringa; nō te mea i a ia a Ihowā, i mea anō a Ihowā kia pono tāna i mea ai.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que estava a cargo de José, porque o Senhor estava com José e lhe concedia bom êxito em tudo o que realizava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.