Gênesis 34

mri2012 (MRI2012) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nā, ka haere atu a Rina, tamāhine a Rea, i whānau nei i a rāua ko Hākopa, kia kite i ngā tamāhine o te whenua.
1 Certa vez, Diná, a filha que Lia dera a Jacó, saiu para conhecer as mulheres daquela terra.
2 Ā, ka kite a Hekeme, tama a Hāmora Hiwi, rangatira o taua whenua, i a ia; ā, ka hopukia ia e ia, ā, ka takoto ki a ia, ka whakaiti hoki i a ia.
2 Siquém, filho de Hamor, o heveu, governador daquela região, viu-a, agarrou-a e violentou-a.
3 Nā, ka piri tōna wairua ki a Rina, tamāhine a Hākopa, ā, ka aroha ia ki te kōtiro rā, ka whakamārie hoki i te ngākau o taua kōtiro.
3 Mas o seu coração foi atraído por Diná, filha de Jacó, e ele amou a moça e falou-lhe com ternura.
4 Nā, ka kōrero a Hekeme ki a Hāmora, ki tōna pāpā, ka mea, “Tīkina te kōtiro nei hei wahine māku.”
4 Por isso Siquém foi dizer a seu pai Hamor: "Consiga-me aquela moça para que seja minha mulher".
5 Nā, i rongo a Hākopa kua pōkea a Rina, tāna tamāhine, e ia; ā, i te pārae āna tama, i āna kararehe. Nā, ka whakarongo puku a Hākopa, kia tae mai rā anō rātou.
5 Quando Jacó soube que sua filha Diná tinha sido desonrada, seus filhos estavam no campo, com os rebanhos; por isso esperou calado, até que regressassem.
6 Nā, ka haere a Hāmora pāpā o Hekeme ki a Hākopa ki te kōrero ki a ia.
6 Então Hamor, pai de Siquém, foi conversar com Jacó.
7 Nā, ka haere mai ngā tama a Hākopa i te pārae, i tō rātou rongonga; ā, ka matangerengere aua tāngata, ka tino riri hoki, mō tāna mahi wairangi i roto i a Īharaira, i a ia i takoto rā ki te tamāhine a Hākopa; he mahi hoki kīhai i tika.
7 Quando os filhos de Jacó voltaram do campo e souberam de tudo, ficaram profundamente entristecidos e irados, porque Siquém tinha cometido um ato vergonhoso em Israel, ao deitar-se com a filha de Jacó — coisa que não se faz.
8 Nā, ka kōrero a Hāmora ki a rātou, ka mea, “Ko Hekeme, ko tāku tama, piri tonu tōna wairua ki tā koutou tamāhine. Hōmai ia ki a ia, nē? hei wahine.
8 Mas Hamor lhes disse: "Meu filho Siquém apaixonou-se pela filha de vocês. Por favor, entreguem-na a ele para que seja sua mulher.
9 Ā, kia mārenatia tātou ki a tātou; hōmai ā koutou tamāhine ki a mātou, ā, me tango hoki ā mātou tamāhine mā koutou.
9 Casem-se entre nós; dêem-nos suas filhas e tomem para si as nossas.
10 Ā, me noho koutou ki a mātou; ā, ka takoto atu te whenua i mua i a koutou; e noho i reira, ka hokohoko i reira, ka whakatupu rawa mā koutou i reira.”
10 Estabeleçam-se entre nós. A terra está aberta para vocês: Habitem-na, façam comércio nela e adquiram propriedades".
11 Ā, ka mea a Hekeme ki tōna pāpā rātou ko ōna tungāne, “Kia manakohia mai ahau e koutou, ā, ko tā koutou e kī mai ai ki ahau ka hoatu e ahau.
11 Então Siquém disse ao pai e aos irmãos de Diná: "Concedam-me este favor, e eu lhes darei o que me pedirem.
12 Ahakoa pēhea te nui o te tāpākūhā me te hākari e meatia mai e koutou ki ahau, ka hoatu e ahau tā koutou e kī mai ai ki ahau; otirā hōmai te kōtiro hei wahine māku.”
12 Aumentem quanto quiserem o preço e o presente pela noiva, e pagarei o que me pedirem. Tão-somente me dêem a moça por mulher".
13 Nā, ka whakahoki tinihanga, ngā tama a Hākopa ki a Hekeme rāua ko Hāmora, ko tōna pāpā, i mea hoki rātou mō Rina, mō tō rātou tuahine, whakapokea e ia;
13 Os filhos de Jacó, porém, responderam com falsidade a Siquém e a seu pai Hamor, por ter Siquém desonrado Diná, a irmã deles.
14 ka mea rātou ki a rāua, “E kore tēnei mea e taea e mātou te mea, te hoatu i tō mātou tuahine ki te tangata kāhore i kotia; he tāwainga hoki tēnā mō mātou.
14 Disseram: "Não podemos fazer isso; jamais entregaremos nossa irmã a um homem que não seja circuncidado. Seria uma vergonha para nós.
15 Tēnei ia te mea e whakaae ai mātou ki a koutou. Ki te pēneitia koutou me mātou, ki te kotia ō koutou tāne katoa.
15 Daremos nosso consentimento a vocês com uma condição: que vocês se tornem como nós, circuncidando todos os do sexo masculino.
16 Kātahi ka hoatu e mātou ā mātou tamāhine ki a koutou, ka tangohia mai hoki ā koutou tamāhine mā mātou, ā, ka noho mātou i roto i a koutou, ā, ka meinga tātou hei iwi kotahi.
16 Só então lhes daremos as nossas filhas e poderemos casar-nos com as suas. Nós nos estabeleceremos entre vocês e seremos um só povo.
17 Ki te kāhore ia koutou e rongo ki tā mātou, kia kotia koutou; nā, ka tango mātou i tā mātou tamāhine, ka haere.”
17 Mas se não aceitarem circuncidar-se, tomaremos nossa irmã e partiremos".
18 Nā, i pai ā rātou kupu ki a Hāmora, ki a Hekeme hoki, ki te tama a Hāmora,
18 A proposta deles pareceu boa a Hamor e a seu filho Siquém.
19 ā, kīhai i whakaroa taua tamaiti ki te mea i taua mea, he matenui hoki nōna ki te tamāhine a Hākopa. He nui atu anō ia i ngā tāngata katoa o te whare o tōna pāpā.
19 O jovem, que era o mais respeitado de todos os da casa de seu pai, não demorou em cumprir o que pediram, porque realmente gostava da filha de Jacó.
20 Nā, ka haere a Hāmora rāua ko Hekeme, ko tāna tama, ki te kūwaha o tō rāua pā, ā, ka kōrero ki ngā tāngata o tō rāua pā, ka mea,
20 Assim Hamor e seu filho Siquém dirigiram-se à porta da cidade para conversar com os seus concidadãos. E disseram:
21 “He hunga āta noho tēnei ki a tātou nō reira tukua rātou kia noho ki tēnei whenua, kia hokohoko ki konei. Nā, ko te whenua nei, nanā, he nui noa atu mō rātou; me tango mai e tātou ā rātou tamāhine hei wāhine mā tātou, ka hoatu hoki i ā tātou tamāhine ki a rātou.
21 "Esses homens são de paz. Permitam que eles habitem em nossa terra e façam comércio entre nós; a terra tem bastante lugar para eles. Poderemos casar com as suas filhas, e eles com as nossas.
22 Kotahi anō ia te mea e whakaae mai ai aua tāngata ki a tātou, kia noho ki a tātou, kia waiho hei iwi kotahi, ki te kotia ō tātou tāne katoa, ki te pērātia me rātou kua kotia nei.
22 Mas eles só consentirão em viver conosco como um só povo sob a condição de que todos os nossos homens sejam circuncidados, como eles.
23 Ko ā rātou kararehe, ko ā rātou taonga, me ā rātou kīrehe katoa, e kore ianei ēnā e riro mai i a tātou? Erangi me whakaae atu tātou ki a rātou, ā, ka noho rātou ki a tātou.”
23 Lembrem-se de que os seus rebanhos, os seus bens e todos os seus outros animais passarão a ser nossos. Aceitemos então a condição para que se estabeleçam em nosso meio".
24 Ā, i whakarongo ki a Hāmora rāua ko Hekeme, ko tāna tama, ngā tāngata katoa i haere atu i te kūwaha o tōna pā; ā, i kotia katoatia ngā tāne, ngā tāngata katoa i haere atu i te kūwaha o tōna pā.
24 Todos os que saíram para reunir-se à porta da cidade concordaram com Hamor e com seu filho Siquém, e todos os homens e meninos da cidade foram circuncidados.
25 Ā, i te toru o ngā rā, i a rātou e mamae ana, nā, ka tango ngā tama tokorua a Hākopa, a Himiona rāua ko Rīwai, ngā tungāne o Rina, i tāna hoari, i tāna hoari, ā, haere ohorere ana ki te pā, ā, patua iho e rāua ngā tāne katoa.
25 Três dias depois, quando ainda sofriam dores, dois filhos de Jacó, Simeão e Levi, irmãos de Diná, pegaram suas espadas e atacaram a cidade desprevenida, matando todos os homens.
26 I patua anō hoki e rāua a Hāmora rāua ko Hekeme, ko tāna tama ki te mata o te hoari, ā, tangohia ana e rāua a Rina i roto i te whare o Hekeme, ā, haere ana.
26 Mataram ao fio da espada Hamor e seu filho Siquém, tiraram Diná da casa de Siquém e partiram.
27 Nā, ka haere ngā tama a Hākopa ki te hunga i patua, ā, pāhuatia ana e rātou te pā, mō tō rātou tuahine i whakapokea e rātou.
27 Vieram então os outros filhos de Jacó e, passando pelos corpos, saquearam a cidade onde sua irmã tinha sido desonrada.
28 I tangohia e rātou ā rātou hipi, ā rātou kau, ā rātou kāihe, me ngā mea hoki i te pā, me ngā mea anō hoki i te māra;
28 Apoderaram-se das ovelhas, dos bois e dos jumentos, e de tudo o que havia na cidade e no campo.
29 me ā rātou taonga katoa, ā, whakaraua ana ā rātou tamariki katoa, me ā rātou wāhine, i pāhuatia anō hoki ngā mea katoa i roto i te whare.
29 Levaram as mulheres e as crianças, e saquearam todos os bens e tudo o que havia nas casas.
30 Nā, ka mea a Hākopa ki a Himiona rāua ko Rīwai, “Ka raru ahau i a kōrua, ka meinga kia piro i roto i ngā tāngata whenua, i roto i ngā Kanaani rātou ko ngā Perihi, ā, ka huihui mai rātou ki ahau, ki te hunga tokoiti, ā, ka patua ahau; ā, ka ngaro ahau, ahau me tōku whare.”
30 Então Jacó disse a Simeão e a Levi: "Vocês me puseram em grandes apuros, atraindo sobre mim o ódio dos cananeus e dos ferezeus, habitantes desta terra. Somos poucos, e se eles juntarem suas forças e nos atacarem, eu e a minha família seremos destruídos".
31 Ā, ka mea rāua, “Kia pērātia koia e ia tō mātou tuahine me te wahine kairau?”
31 Mas eles responderam: "Está certo ele tratar nossa irmã como uma prostituta? "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.