Gênesis 26
mri2012 (MRI2012) vs ARC
1 Nā, ka matekai te whenua, hāunga te matekai tuatahi i puta mai i ngā rā o Āperahama. Ā, ka haere a Īhaka ki a Apīmereke, kīngi o ngā Pirihitini, ki Kerara.
1 E havia fome na terra, além da primeira fome, que foi nos dias de Abraão; por isso, foi-se Isaque a Abimeleque, rei dos filisteus, em Gerar.
2 Nā, ka puta mai a Ihowā ki a ia, ka mea, “Kaua e haere ki raro, ki Īhipa; e noho ki te whenua e kōrero ai ahau ki a koe.
2 E apareceu-lhe o Senhor e disse: Não desças ao Egito. Habita na terra que eu te disser;
3 E noho i tēnei whenua, ā, ka tata ahau ki a koe, ka manaaki hoki i a koe; ka hoatu nei hoki e ahau ēnei whenua katoa ki a koutou ko ōu uri, ā, ka whakapūmautia te oati i oati ai ahau ki a Āperahama, ki tōu pāpā.
3 peregrina nesta terra, e serei contigo e te abençoarei; porque a ti e à tua semente darei todas estas terras e confirmarei o juramento que tenho jurado a Abraão, teu pai.
4 Ā, ka whakanuia e ahau ōu uri kia pērā me ngā whetū o te rangi, ka hoatu hoki e ahau ēnei whenua katoa ki ōu uri; ā, mā tōu uri ka manaakitia ai ngā iwi katoa o te whenua;
4 E multiplicarei a tua semente como as estrelas dos céus e darei à tua semente todas estas terras. E em tua semente serão benditas todas as nações da terra,
5 nō te mea i rongo a Āperahama ki tōku reo, i mau ki āku ako, ki āku whakahau, ki āku tikanga, ki āku ture.”
5 porquanto Abraão obedeceu à minha voz e guardou o meu mandado, os meus preceitos, os meus estatutos e as minhas leis.
6 Nā, ka noho a Īhaka i Kerara.
6 Assim, habitou Isaque em Gerar.
7 Ā, ka ui ngā tāngata o taua wāhi ki tāna wahine, ā, ka mea ia, “Ko tōku tuahine ia,” i wehi hoki ia, te mea ai, “Ko tāku wahine,” i mea hoki, “Kei patua ahau e ngā tāngata o tēnei wāhi mō Ripeka, he ātaahua hoki ia ki te titiro atu.”
7 E, perguntando-lhe os varões daquele lugar acerca de sua mulher, disse: É minha irmã; porque temia dizer: É minha mulher; para que porventura (dizia ele) me não matem os varões daquele lugar por amor de Rebeca; porque era formosa à vista.
8 Ā, ka maha ōna rā ki reira, ka titiro atu a Apīmereke, kīngi o ngā Pirihitini, i te matapihi, ā, ka kite, nā, ko Īhaka e tākaro ana ki a Ripeka, ki tāna wahine.
8 E aconteceu que, como ele esteve ali muito tempo, Abimeleque, rei dos filisteus, olhou por uma janela e viu, e eis que Isaque estava brincando com Rebeca, sua mulher.
9 Nā, ka karangatia e Apīmereke a Īhaka, ka mea atu, “Koia anō, ko tāu wahine tonu ia. Nā te aha koe i mea ai, ‘Ko tāku tuahine ia’?”
9 Então, chamou Abimeleque a Isaque e disse: Eis que, na verdade, é tua mulher; como, pois, disseste: É minha irmã? E disse-lhe Isaque: Porque eu dizia: Para que eu porventura não morra por causa dela.
10 Nā, ka mea a Apīmereke, “He aha tēnei mahi āu ki a mātou? Wāhi iti kua takoto tētahi o te iwi nei ki tāu wahine, ā, kua tākina mai e koe he hara ki runga ki a mātou.”
10 E disse Abimeleque: Que é isto que nos fizeste? Facilmente se teria deitado alguém deste povo com a tua mulher, e tu terias trazido sobre nós um delito.
11 Nā, ka whakatūpato a Apīmereke ki tōna iwi katoa, ka mea, “Ko te tangata e pā ki tēnei tangata, ki tāna wahine rānei, he pono ka mate ia.”
11 E mandou Abimeleque a todo o povo, dizendo: Qualquer que tocar neste varão ou em sua mulher certamente morrerá.
12 Ā, i rui a Īhaka ki taua whenua, ā, maea ake i taua tau anō kotahi rau. I manaakitia hoki ia e Ihowā,
12 E semeou Isaque naquela mesma terra e colheu, naquele mesmo ano, cem medidas, porque o Senhor o abençoava.
13 nā, ka kake taua tangata, ka tino nui haere, nō ka nui noa ake ia.
13 E engrandeceu-se o varão e ia-se engrandecendo, até que se tornou mui grande;
14 Ā, ka whiwhi ia i ngā kāhui hipi, i ngā kāhui kau, i te tini o te pononga, ā, ka hae ngā Pirihitini ki a ia.
14 e tinha possessão de ovelhas, e possessão de vacas, e muita gente de serviço, de maneira que os filisteus o invejavam.
15 Nā, ko ngā poka katoa i keria e ngā pononga a tōna pāpā i ngā rā o Āperahama, o tōna pāpā, i tanumia ērā e ngā Pirihitini, i whakakīia hoki ki te oneone.
15 E todos os poços que os servos de seu pai tinham cavado nos dias de Abraão, seu pai, os filisteus entulharam e encheram de terra.
16 Nā, ka mea a Apīmereke ki a Īhaka, “Haere atu i roto i a mātou; he kaha rawa hoki koe i a mātou.”
16 Disse também Abimeleque a Isaque: Aparta-te de nós, porque muito mais poderoso te tens feito do que nós.
17 Nā, haere atu ana a Īhaka i reira, ā, whakatūria ana tōna puni ki te awaawa o Kerara, ā, noho ana i reira.
17 Então, Isaque foi-se dali, e fez o seu assento no vale de Gerar, e habitou lá.
18 Nā, ka keria anō e Īhaka ngā poka wai i keria rā i ngā rā o Āperahama, o tōna pāpā; i tanumia hoki e ngā Pirihitini i muri i te matenga o Āperahama. Ā, huaina ana e ia hei ingoa mō aua poka ko ngā ingoa i huaina iho e tōna pāpā.
18 E tornou Isaque, e cavou os poços de água que cavaram nos dias de Abraão, seu pai, e que os filisteus taparam depois da morte de Abraão, e chamou-os pelos nomes que os chamara seu pai.
19 Nā, ka keri ngā pononga a Īhaka ki te awaawa, ā, ka kitea e rātou i reira he puna manawa-whenua.
19 Cavaram, pois, os servos de Isaque naquele vale e acharam ali um poço de águas vivas.
20 Nā, ka tautohe ngā hēpara o Kerara ki ngā hēpara a Īhaka, ka mea, “Nā mātou tēnei wai.” Ā, huaina ana e ia te ingoa o te poka ko Ēheke; mō rātou hoki i whakatetete ki a ia.
20 E os pastores de Gerar porfiaram com os pastores de Isaque, dizendo: Esta água é nossa. Por isso, chamou o nome daquele poço Eseque, porque contenderam com ele.
21 Nā, ka keri rātou i tētahi atu poka, ka tautohetia anō tērā e rātou; ā, huaina iho e ia tōna ingoa ko Hitina.
21 Então, cavaram outro poço e também porfiaram sobre ele. Por isso, chamou o seu nome Sitna.
22 Nā, ka neke atu ia i reira, ā, ka keri i tētahi atu poka. Kīhai tērā i tautohetia e rātou; nā, ka huaina e ia tōna ingoa ko Rehopoto; i mea hoki ia, “Kātahi nei hoki a Ihowā ka whakawātea i tētahi nohoanga mō tātou, ā, ka hua tātou ki runga ki te whenua.”
22 E partiu dali e cavou outro poço; e não porfiaram sobre ele. Por isso, chamou o seu nome Reobote e disse: Porque agora nos alargou o Senhor , e crescemos nesta terra.
23 Nā, ka haere atu ia i reira ki runga, ki Peerehepa.
23 Depois, subiu dali a Berseba,
24 Ā, ka puta mai a Ihowā ki a ia i taua pō anō, ka mea, “Ko ahau te Atua o Āperahama, o tōu pāpā. Kaua e wehi, kei a koe nei hoki ahau, ā, ka manaaki ahau i a koe, ka whakanui hoki i ōu uri, he whakaaro ki a Āperahama, ki tāku pononga.”
24 e apareceu-lhe o Senhor naquela mesma noite e disse: Eu sou o Deus de Abraão, teu pai. Não temas, porque eu sou contigo, e abençoar-te-ei, e multiplicarei a tua semente por amor de Abraão, meu servo.
25 Nā, ka hangā e ia he āta ki reira, ā, ka karanga ki te ingoa o Ihowā, ā, whakatūria ana hoki e ia tōna tēneti ki reira. Ā, ka keria tētahi poka ki reira e ngā pononga a Īhaka.
25 Então, edificou ali um altar, e invocou o nome do Senhor , e armou ali a sua tenda; e os servos de Isaque cavaram ali um poço.
26 Nā, ka haere mai a Apīmereke i Kerara ki a ia, rātou ko Ahutata ko tētahi o ōna hoa, ko Pikora hoki, ko te rangatira o tāna ope.
26 E Abimeleque veio a ele de Gerar, com Ausate, seu amigo, e Ficol, príncipe do seu exército.
27 Ā, ka mea a Īhaka ki a rātou, “I haere mai koutou ki ahau ki te aha, inā hoki kua kino koutou ki ahau, kua pei hoki i ahau i roto i a koutou?”
27 E disse-lhe Isaque: Por que viestes a mim, pois que vós me aborreceis e me enviastes de vós?
28 Ā, ka mea rātou, “I kite mārama mātou, kei a koe a Ihowā; koia mātou i mea ai, ‘Kia takoto āianei he oati ki waenganui i a tātou, ki waenganui o mātou,’ ōu, kia whakarite kawenata hoki mātou ki a koe;
28 E eles disseram: Havemos visto, na verdade, que o Senhor é contigo; pelo que dissemos: Haja, agora, juramento entre nós, entre nós e ti; e façamos concerto contigo.
29 kia kaua koe e tūkino i a mātou, kia pēnei me mātou kīhai nei i pā ki a koe, kīhai hoki i aha ki a koe, heoi ko te pai anake, i āta tuku anō i a koe. Ināianei ko koe te manaakitanga a Ihowā.”
29 Que nos não faças mal, como nós te não temos tocado, e como te fizemos somente bem, e te deixamos ir em paz. Agora, tu és o bendito do Senhor .
30 Nā, ka tukua e ia he hākari mā rātou, ā, ka kai rātou, ka inu.
30 Então, lhes fez um banquete, e comeram e beberam.
31 Nā, ka maranga wawe rātou i te ata, ka oati rātou tētahi ki tētahi; ā, tukua ana rātou e Īhaka kia haere, ā, hoki mārie atu ana rātou i a ia.
31 E levantaram-se de madrugada e juraram um ao outro; depois, os despediu Isaque, e despediram-se dele, em paz.
32 Ā, i taua rangi anō ka haere mai ngā pononga a Īhaka, ka kōrero ki a ia i te poka i keria e rātou, ā, ka mea ki a ia, “Kua kitea e mātou he wai.”
32 E aconteceu, naquele mesmo dia, que vieram os servos de Isaque, e anunciaram-lhe acerca do negócio do poço, que tinham cavado, e disseram-lhe: Temos achado água.
33 Ā, huaina iho e ia taua poka ko Hepaha. Nō konā te ingoa o tēnā pā, o Peerehepa, ā mohoa noa nei.
33 E chamou-o Seba. Por isso, é o nome daquela cidade Berseba até o dia de hoje.
34 Ā, ka whā tekau ngā tau o Ēhau, ka tango ia i a Iuriti tamāhine a Peeri Hiti, hei wahine māna, rāua ko Pahemata tamāhine a Erona Hiti;
34 Ora, sendo Esaú da idade de quarenta anos, tomou por mulher a Judite, filha de Beeri, heteu, e a Basemate, filha de Elom, heteu.
35 ā, ka waiho rāua hei mea pōuri ki ngā ngākau o Īhaka, rāua ko Ripeka.
35 E estas foram para Isaque e Rebeca uma amargura de espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.