Gênesis 25

mri2012 (MRI2012) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nā, ka tangohia e Āperahama tētahi wahine anō, ko Ketura tōna ingoa.
1 Abraão se casou outra vez, com uma mulher chamada Quetura.
2 Ā, whānau ake ā rāua tama ko Timirana, ko Iokohana, ko Merana, ko Miriana, ko Ihipaka, rātou ko Huaha.
2 Ela deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Ā, whānau ake a Iokohana ko Hēpā, ko Rerana. Ā, ko ngā tama a Rerana ko Ahurimi, ko Retuhimi, ko Reumime.
3 Jocsã gerou Sabá e Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assuritas, os letusitas e os leumitas.
4 Ā, ko ngā tama a Miriana ko Epa, ko Ēpere, ko Hanoka, ko Āpira, ko Ererāha. He tama katoa ēnei nā Ketura.
4 Os filhos de Midiã foram Efá, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos eles foram descendentes de Abraão por meio de Quetura.
5 Ā, i hoatu e Āperahama āna mea katoa ki a Īhaka.
5 Abraão deu tudo que possuía a seu filho Isaque.
6 Ki ngā tama ia a ngā wāhine iti a Āperahama i hoatu e ia ētahi taonga, ā, tonoa atu ana e ia i a ia anō e ora ana kia matara atu i a Īhaka, i tāna tama, whaka te rāwhiti, ki te whenua i te rāwhiti.
6 Antes de morrer, porém, deu presentes aos filhos de suas concubinas e os separou de Isaque, enviando-os para as terras do leste.
7 Ko ngā rā ēnei o ngā tau o te oranga o Āperahama i ora ai ia, kotahi rau e whitu tekau mā rima ngā tau.
7 Abraão viveu 175 anos
8 Nā, ka hemo a Āperahama, ā, ka mate, he pai hoki tōna koroheketanga, he kaumātua, kua āta tutuki ōna tau; ā, kohia ana ia ki tōna iwi.
8 e morreu em boa velhice, depois de uma vida longa e feliz. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
9 Ā, ka tanumia ia e āna tama e Īhaka rāua ko Ihimaera ki te ana o Makapera, ki te wāhi o Eperona tama a Tohara Hiti, i te ritenga o Mamere,
9 Seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, perto de Manre, no campo de Efrom, filho de Zoar, o hitita.
10 ki te wāhi i hokona rā e Āperahama i ngā tama a Hete. I tanumia ki reira a Āperahama, rāua ko Hara, ko tāna wahine.
10 Esse era o campo que Abraão havia comprado dos hititas e onde havia sepultado Sara, sua mulher.
11 Ā muri iho i te matenga o Āperahama ka manaakitia e te Atua a Īhaka, tāna tama; ā, ka noho a Īhaka ki te taha o Peere-Rahai-Roi.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, e ele se estabeleceu perto de Beer-Laai-Roi, no Neguebe.
12 Nā, ko ngā whakatupuranga ēnei o Ihimaera tama a Āperahama, i whānau nei mā Āperahama i a Hakara, i te Īhipiana, pononga wahine a Hara.
12 Este é o relato da família de Ismael, filho de Abraão com Hagar, serva egípcia de Sara.
13 Ā, ko ngā ingoa ēnei o ngā tama a Ihimaera, ō rātou ingoa i ō rātou whakatupuranga: tā Ihimaera mātāmua ko Nepaioto; nā, ko Kerara, ko Arapēre, ko Mipihama,
13 São estes os descendentes de Ismael por nome e clã: Nebaiote, o mais velho, seguido de Quedar, Adbeel, Misbão,
14 ko Mihima, ko Rūma, ko Maha,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 ko Hatara, ko Tema, ko Ieturu, ko Nāpihi, ko Kerema.
15 Hadade, Temá, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Ko ngā tama ēnei a Ihimaera, ko ō rātou ingoa hoki ēnei i ō rātou pā, i ō rātou puni; kotahi tekau mā rua ngā rangatira o ō rātou iwi.
16 Esses doze filhos de Ismael deram origem a doze tribos, cada uma com o nome de seu fundador, relacionadas de acordo com o lugar onde se estabeleceram e acamparam.
17 Ā, ko ngā tau ēnei o te oranga o Ihimaera, kotahi rau e toru tekau mā whitu ngā tau; nā, ka hemo ia, ā, ka mate; ka kohia ki tōna iwi.
17 Ismael viveu 137 anos. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
18 Ā, ko ō rātou nohoanga i Hāwira ā tae noa ki Huru, i te ritenga o Īhipa ina haere koe ki Ahiria; ā, i noho ia ki te aroaro o ōna tēina katoa.
18 Os descendentes de Ismael ocuparam a região que vai de Havilá a Sur, a leste do Egito, na direção de Assur. Ali, viveram em franca oposição a todos os seus parentes.
19 Nā, ko ngā whakatupuranga ēnei o Īhaka tama a Āperahama: nā Āperahama ko Īhaka.
19 Este é o relato da família de Isaque, filho de Abraão.
20 Nā, e whā tekau ngā tau o Īhaka i tāna tangohanga i a Ripeka, tamāhine a Petuere Hīriani o Paranārama, tuahine o Rāpana Hīriani, hei wahine māna.
20 Quando Isaque tinha 40 anos, casou-se com Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, o arameu.
21 Nā, ka īnoi a Īhaka ki a Ihowā mō tāna wahine, nō te mea he pākoko ia; ā, ka whakaae a Ihowā ki a ia, ā, ka hapū a Ripeka, tāna wahine.
21 Isaque orou ao S enhor em favor de sua mulher, pois ela não podia ter filhos. O S enhor ouviu a oração de Isaque, e Rebeca ficou grávida de gêmeos.
22 Ā, ka takatakahi ngā tamariki i a rāua i roto i a ia; ā, ka mea ia, “Ki te mea ko tēnei, he aha ahau i pēnei ai?” Nā, haere ana ia ki a Ihowā ki te ui.
22 Os dois bebês lutavam um com o outro no ventre da mãe, de modo que ela consultou o S enhor a esse respeito. “Por que isso está acontecendo comigo?”, perguntou ela.
23 Ā, ka mea a Ihowā ki a ia,
23 O S enhor respondeu: “Os filhos em seu ventre se tornarão duas nações. Desde o começo, elas serão rivais. Uma nação será mais forte que a outra, e seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
24 Ā, ka rite ōna rā e whānau ai ia, nā, he māhanga kei roto i tōna kōpū.
24 Quando chegou a hora de dar à luz, Rebeca descobriu que, de fato, eram gêmeos.
25 Nā, ka puta mai te tuatahi, he whero, rite katoa ia ki te kākahu huruhuru; ā, huaina ana e rātou tōna ingoa ko Ēhau.
25 O primeiro a nascer era ruivo e coberto de pelos; por isso o chamaram de Esaú.
26 Ā muri iho ka puta mai tōna teina, me te pupuri anō tōna ringa i te rekereke o Ēhau; ā, huaina iho tōna ingoa ko Hākopa; ā, e ono tekau ngā tau o Īhaka i tō rāua whānautanga.
26 Depois, nasceu o outro gêmeo, com a mão agarrada ao calcanhar de Esaú; por isso o chamaram de Jacó. Isaque tinha 60 anos quando os gêmeos nasceram.
27 Nā, ka tupu ngā tamariki rā, ko Ēhau he tangata mōhio ki te hopu kīrehe mohoao, he tangata noho koraha; ko Hākopa ia he tangata āta noho, he tangata noho tēneti.
27 Os meninos cresceram. Esaú se tornou um caçador habilidoso que vivia ao ar livre, enquanto Jacó era mais pacato e preferia ficar em casa.
28 Nā, i aroha a Īhaka ki a Ēhau, he kai nōna i āna i hopu ai; ko Ripeka i aroha ki a Hākopa.
28 Isaque amava Esaú porque gostava de comer a carne de caça que ele trazia, mas Rebeca amava Jacó.
29 Nā, ka kōhuatia he kai e Hākopa, ā, ka haere mai a Ēhau i te koraha, ā, hemo ana ia.
29 Certo dia, quando Jacó preparava um ensopado, Esaú chegou do deserto, exausto e faminto.
30 Ā, ka mea a Ēhau ki a Hākopa, “E, hōmai he kai māku i taua mea whero e whero nā, nē? E hemo ana hoki ahau.” Koia i huaina ai tōna ingoa ko Ēroma.
30 “Estou faminto!”, disse ele a Jacó. “Dê-me um pouco desse ensopado vermelho!” (Por isso Esaú também ficou conhecido como Edom. )
31 Nā, ko te meatanga mai a Hākopa, “Hokona mai ki ahau i tēnei rā tōu mātāmuatanga.”
31 “Está bem”, respondeu Jacó. “Mas, em troca, dê-me seus direitos de filho mais velho.”
32 Nā, ka mea a Ēhau, “Nā, kua tata ahau te mate; ā, he aha te hua o te mātāmuatanga ki ahau?”
32 “Estou morrendo de fome!”, disse Esaú. “De que me servem meus direitos de filho mais velho?”
33 Ā, ka mea a Hākopa, “Oati mai ki ahau āianei.” Nā, ka oati ia ki a ia; ā, ka hokona atu e ia tōna mātāmuatanga ki a Hākopa.
33 Mas Jacó disse: “Primeiro, jure que seus direitos de filho mais velho agora são meus”. Esaú fez um juramento e, desse modo, vendeu todos os seus direitos de filho mais velho a seu irmão, Jacó.
34 Kātahi ka hoatu e Hākopa he taro ki a Ēhau me ngā pī i kōhuatia rā. Nā, ka kai ia, ka inu, ka whakatika hoki, ā, haere ana.
34 Então Jacó deu a Esaú um pedaço de pão e o ensopado de lentilhas. Esaú comeu, levantou-se e foi embora. Assim, ele desprezou seu direito de filho mais velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.