Ezequiel 1
mri2012 (MRI2012) vs VC
1 Nā, i te toru tekau o ngā tau, i te whā o ngā marama, i te rima o ngā rā o te marama, i ahau i roto i ngā whakarau o te awa, o Kepara, nā, ka puare ngā rangi, ā, ka kite ahau i ngā putanga Atua.
1 No trigésimo ano, no quinto dia do quarto mês, quando me encontrava entre os deportados, às margens do rio Cobar, abriram-se os céus e contemplei visões divinas.
2 I te rima o ngā rā o te marama, (arā i te rima o ngā tau o tō Kīngi Iehoiakini whakaraunga),
2 No quinto dia do mês - era o quinto ano de cativeiro do rei Joaquin -
3 ka haere tika tonu mai te kupu a Ihowā ki a Ehekiera tohunga, tama a Puti, i te whenua o ngā Karari, i te taha o te awa, o Kepara; ā, i runga te ringa o Ihowā i a ia i reira.
3 foi a palavra do Senhor dirigida ao sacerdote Ezequiel, filho de Buzi, na Caldéia, às margens do rio Cobar. Nesse lugar veio a mão do Senhor sobre mim.
4 Ā, ka titiro atu ahau, nā, he tūkauati e puta mai ana i te raki – he kapua nui, he ahi e hoki iho ana ki roto ki a ia anō, wheriko tonu i tētahi taha, ā, i waenganui, i rite ki te kara o te amipere, i waenganui anō i te ahi.
4 Tive então uma visão: soprava do lado norte um vento impetuoso, uma espessa nuvem com um feixe de fogo resplandecente, e, no centro, saído do meio do fogo, algo que possuía um brilho vermelho.
5 Nā, ka puta mai i waenganui o taua ahi ko te āhua o ngā mea ora e whā. Ko tō rātou āhua anō tēnei; i rite rātou ki te tangata.
5 Distinguia-se no centro a imagem de quatro seres que aparentavam possuir forma humana.
6 Nā, e whā ngā mata o tētahi, o tētahi o rātou, e whā ngā parirau o tētahi, o tētahi.
6 Cada um tinha quatro faces e quatro asas.
7 Ko ō rātou waewae, he waewae tika tonu; ko te kapu anō o ō rātou waewae rite tonu ki te kapu o te waewae o te kūao kau; wheriko tonu, rite tonu ki te kānapatanga o te parāhi kua oti te oro.
7 Suas pernas eram direitas e as plantas de seus pés se assemelhavam às do touro, e cintilavam como bronze polido.
8 He ringa tangata anō ō rātou i raro i ō rātou parirau, i ō rātou taha e whā. Nā, ko rātou tokowhā, ko ō rātou mata, ko ō rātou parirau, koia tēnei.
8 De seus quatro lados mãos humanas saíam por debaixo de suas asas. Todos os quatro possuíam rostos, e asas.
9 He mea hono ō rātou parirau tētahi ki tētahi; kīhai rātou i tahuri i a rātou e haere ana; i haere tika tonu atu tētahi, tētahi.
9 Suas asas tocavam uma na outra. Quando se locomoviam, não se voltavam: cada um andava para a frente.
10 Nā, ko te āhua o ō rātou mata: he mata tangata ō rātou, he mata raiona ō rātou tokowhā i te taha ki matau, he mata kau ō rātou tokowhā i te taha ki mauī, he mata ēkara anō ō rātou tokowhā.
10 Quanto ao aspecto de seus rostos tinham todos eles figura humana, todos os quatro uma face de leão pela direita, todos os quatro uma face de touro pela esquerda, e todos os quatro uma face de águia.
11 Nā, ko ō rātou mata, ko ō rātou parirau he mea wehe a runga; ko o te mea kotahi e rua ngā parirau e piri ana tētahi ki tētahi, e rua hei hīpoki mō ō rātou tinana.
11 Eis o que havia no tocante as suas faces. Suas asas estendiam-se para o alto; cada qual tinha duas asas que tocavam às dos outros, e duas que lhe cobriam o corpo.
12 I haere tika tonu atu hoki rātou tētahi, tētahi. Ko te wāhi hei haerenga atu mō te wairua, haere ana rātou ki reira; kīhai rātou i tahuri i a rātou e haere ana.
12 Cada qual caminhava para a frente: iam para o lado aonde os impelia o espírito; não se voltavam quando iam andando.
13 Nā, ko te rite o aua mea ora, ko tō rātou āhua, koia anō kei te ngārahu ahi i te mea e kā ana, kei te āhua anō o te rama, i hāereere taua ahi i roto i aua mea ora, mura tonu, i puta mai ānō he uira i roto i te ahi.
13 No meio desses seres, divisava-se algo parecido com brasas incandescentes, como tochas que circulavam entre eles; e desse fogo que projetava uma luz deslumbrante, saíam relâmpagos.
14 Nā, ko te oma, ko te hokinga o aua mea ora, rite tonu te āhua ki tō te hikonga uira.
14 Os seres ziguezagueavam como o raio.
15 Nā, i tāku tirohanga ki ngā mea ora, nanā, ko tētahi wīra i runga i te whenua, i te taha o ngā mea ora, kotahi mō te mea kotahi o ōna mata e whā.
15 Ora, enquanto contemplava esses seres vivos, divisei uma roda sobre a terra ao lado de cada um dos quatro.
16 Ko te āhua o ngā wīra, me tō rātou mahinga, rite tonu te kara ki tō te perira: rite tonu aua wīra e whā; ko tō rātou āhua, ko tō rātou mahinga, me te mea he wīra i roto i te wīra.
16 O aspecto e a estrutura dessas rodas eram os de uma gema de Társis. Todas as quatro se assemelhavam, e pareciam construídas uma dentro da outra.
17 I tō rātou haerenga i haere i runga i ō rātou taha e whā; kīhai i tahuri i a rātou e haere ana.
17 Podiam deslocar-se em quatro direções, sem retornar em seus movimentos.
18 Nā, ko ō rātou awhi, tiketike rawa, he hanga whakawehi, kapi tonu anō i te kanohi ō rātou awhi i tētahi taha, i tētahi taha, o rātou e whā.
18 Seus aros eram de uma altura assombrosa, guarnecidos de olhos em toda a circunferência.
19 Nā, i te haerenga o ngā mea ora i haere anō ngā wīra i tō rātou taha, ā, ka ara ngā mea ora i runga i te whenua, ka ara anō ngā wīra.
19 Quando os seres vivos se deslocavam ou se erguiam da terra, locomoviam-se as rodas e se elevavam com eles.
20 Ko te wāhi hei haerenga atu mō te wairua, i haere rātou ki reira; ko reira hei haerenga mō te wairua; i ara anō ngā wīra ki runga i tō rātou ritenga atu. Nō te mea i roto i ngā wīra te wairua o te mea ora.
20 Para onde os impulsionava o espírito. iam eles, e as rodas com eles se erguiam, pois o espírito do ser vivo {de igual modo} animava as rodas.
21 I haere ērā, ka haere ēnei; i tū ērā, ka tū ēnei; ā, ka ara ake ērā i runga i te whenua, ka ara anō ngā wīra i tō rātou ritenga atu; nō te mea kei roto te wairua o te mea ora i ngā wīra.
21 Quando caminhavam, elas se moviam; quando paravam, também elas interrompiam o curso; se se erguiam da terra, as rodas do mesmo modo se suspendiam, pois o espírito desses seres vivos estava {também} nas rodas.
22 Nā, i runga ake i te māhunga o te mea ora ko te āhua o te kikorangi, rite tonu te kara ki tō te karaihe e wehingia ana, he mea hora atu i runga i ō rātou māhunga i te taha ki runga.
22 Pairando acima desses seres, havia algo que se assemelhava a uma abóbada, límpida como cristal, estendida sobre suas cabeças.
23 Nā, i raro i te kikorangi, ko ō rātou parirau, torotika tonu, anga tonu mai tētahi ki tētahi; o te mea kotahi e rua hei hīpoki i tētahi taha, o te mea kotahi anō e rua hei hīpoki i tērā taha o ō rātou tinana.
23 Sob essa abóbada, alongavam-se as suas asas até se tocarem, tendo cada um {sempre} duas que lhe cobriam o corpo.
24 Ā, i a rātou e haere ana, i rongo ahau i te haruru o ō rātou parirau me te mea ko te haruru o ngā wai maha, me te mea anō ko te reo o te Kaha Rawa, he reo e turituri ana, ānō he ngē nō tētahi ope. I ngā wā i tū ai rātou i tukua iho ō rātou parirau.
24 Eu escutava, quando eles caminhavam, o ruído de suas asas, semelhante ao barulho das grandes águas, à voz do Onipotente, um vozerio igual ao de um campo {de batalha}.
25 I puta iho anō he reo i te kikorangi i runga i ō rātou māhunga; i te mea ka tū rātou, ka tukua iho ō rātou parirau.
25 Quando paravam, abaixavam as asas, e fazia-se um ruído acima da abóbada que ficava sobre as cabeças.
26 Nā, i runga i te kikorangi i runga ake i ō rātou māhunga ko te āhua o tētahi torōna, he mea rite ki te kōhatu hapaira; ā, i runga i te āhua o te torōna ko tētahi āhua e rite ana ki tō te tangata i runga i taua torōna, i te taha ki runga.
26 Acima dessa abóbada havia uma espécie de trono, semelhante a uma pedra de safira; e, bem no alto dessa espécie de trono, uma silhueta humana.
27 I kite atu anō ahau me te mea nō te amipere te kara, he mea rite ki te āhua o te ahi i roto ā taka noa, taka noa, i te āhua o tōna hope, ā, haere whakarunga, i te āhua anō o tōna hope, ā, haere whakararo, i kite atu ahau me te mea ko te āhua o te ahi, ā, wheriko tonu te mārama i tētahi taha, i tētahi taha ōna.
27 Vi que ela possuía um fulgor vermelho, como se houvesse sido banhada no fogo, desde o que parecia ser a sua cintura, para cima; enquanto que, para baixo, vi algo como fogo que esparzia clarões por todos os lados.
28 Rite tonu ki te āhua o te kōpere i te kapua i te rā ua te āhua o te wherikotanga ā taka noa.
28 Como o arco-íris que aparece nas nuvens em dias de chuva, assim era o resplendor que a envolvia. Era esta visão a imagem da glória do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.