Êxodo 5

mri2012 (MRI2012) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ā muri iho, ka haere a Mohi rāua ko Ārona, ka kōrero ki a Parao, “Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira, ‘Tukua tāku iwi kia haere ki te taka hākari ki ahau i te koraha.’ ”
1 Depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Nā, ka mea a Parao, “Ko wai a Ihowā, kia rongo ahau ki tōna reo, kia tukua a Īharaira? Kāhore ahau e mōhio ki a Ihowā, e kore hoki e tukua atu e ahau a Īharaira.”
2 Mas Faraó respondeu: Quem é o Senhor, para que eu ouça a sua voz para deixar ir Israel? Não conheço o Senhor, nem tampouco deixarei ir Israel.
3 Ā, ka mea rāua, “Kua tūtaki te Atua o ngā Hiperu ki a mātou. Kia haere rā mātou, kia toru ngā rā ki te ara i te koraha, ka mea patunga tapu ai mātou ki a Ihowā, ki tō mātou Atua; kei tōrere mai ia ki a mātou i te mate urutā rānei, i te hoari rānei.”
3 Então eles ainda falaram: O Deus dos hebreus nos encontrou; portanto deixa-nos, pedimos-te, ir caminho de três dias ao deserto, e oferecer sacrifícios ao Senhor nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com pestilência ou com espada.
4 Nā, ka mea te kīngi o Īhipa ki a rāua, “He aha kōrua, e Mohi kōrua ko Ārona, i whakaware ai i te iwi ki ā rātou mahi? Haere ki ā koutou kawenga.”
4 Respondeu-lhes de novo o rei do Egito: Moisés e Arão, por que fazeis o povo cessar das suas obras? Ide às vossas cargas.
5 I mea anō a Parao, “Nanā, ka tini nei ngā tāngata o te whenua, nā kōrua hoki rātou i noho ai i ā rātou kawenga.”
5 Disse mais Faraó: Eis que o povo da terra já é muito, e vós os fazeis abandonar as suas cargas.
6 Nā, ka ako a Parao i taua rā ki ngā kaiakiaki o te iwi, ki ō rātou rangatira, ka mea:
6 Naquele mesmo dia Faraó deu ordem aos exatores do povo e aos seus oficiais, dizendo:
7 “Kaua e hoatu he tākakau ki te iwi ā muri ake nei, hei hanga pereki, pērā i ō mua rā; me haere rātou ki te kohikohi tākakau mā rātou.
7 Não tornareis a dar, como dantes, palha ao povo, para fazer tijolos; vão eles mesmos, e colham palha para si.
8 Otiia, whakaritea ki a rātou kia rite tonu ngā pereki te maha ki ērā i hangā e rātou i mua; kaua e whakahokia iho te maha; he māngere hoki rātou; koia rātou i karanga ai, i mea ai, ‘Kia haere mātou ki te mea patunga tapu ki tō mātou Atua.’
8 Também lhes imporeis a conta dos tijolos que dantes faziam; nada diminuireis dela; porque eles estão ociosos; por isso clamam, dizendo: Vamos, sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Whakanuia te mahi mā ngā tāngata rā, ā, ko tēnā hei mahi mā rātou; kaua hoki rātou e whakarongo ki ngā kupu horihori.”
9 Agrave-se o serviço sobre esses homens, para que se ocupem nele e não dêem ouvidos a palavras mentirosas.
10 Nā, ka haere ngā kaiakiaki o te iwi, me ō rātou rangatira, ka kōrero ki te iwi, ka mea, “Ko te kupu tēnei a Parao, ‘E kore e hoatu e ahau he tākakau ki a koutou.
10 Então saíram os exatores do povo e seus oficiais, e disseram ao povo: Assim diz Faraó: Eu não vos darei palha;
11 Haere ki te kohikohi tākakau mā koutou i te wāhi e kitea ai e koutou; otiia, kaua e whakahokia iho tētahi wāhi o tā koutou e mahi ai.’ ”
11 ide vós mesmos, e tomai palha de onde puderdes achá-la; porque nada se diminuirá de vosso serviço.
12 Nā, ka marara noa atu te iwi ki te whenua katoa o Īhipa, ki te kohikohi pūtake wīti hei tākakau.
12 Então o povo se espalhou por toda parte do Egito a colher restolho em lugar de palha.
13 Ā, ka whakatatutatu ngā kaiakiaki, ka mea, “Whakaotia ā koutou mahi, tō tēnei rangi, tō tēnei rangi, kia rite ki ō te wā i whai tākakau ai.”
13 E os exatores os apertavam, dizendo: Acabai a vossa obra, a tarefa do dia no seu dia, como quando havia palha.
14 Nā, ka whiua ngā rangatira o ngā tama a Īharaira i whakaritea mō rātou e ngā kaiakiaki a Parao, ka mea rātou, “He aha tē whakaotia ai inanahi, ināianei, ā koutou pereki i whakaritea ki a koutou, tē pērā ai me ō mua rā?”
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, postos sobre eles pelos exatores de Faraó, que reclamavam: Por que não acabastes nem ontem nem hoje a vossa tarefa, fazendo tijolos como dantes?
15 Nā, ka haere ngā rangatira o ngā tama a Īharaira, me te tangi anō, ki a Parao, ka mea, “He aha koe i pēnei ai ki āu pononga?
15 Pelo que os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Porque tratas assim a teus servos?
16 Kāhore he tākakau i hōmai ki āu pononga, ā, e mea ana rātou ki a mātou, ‘Hangā he pereki!’ Nā, ka whiua āu pononga; nō āu tāngata ia te hē.”
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos; e eis que teus servos são açoitados; porém o teu povo é que tem a culpa.
17 Nā, ka mea ia, “He māngere koutou, he māngere; nā reira koutou ka mea ai, ‘Tukua mātou kia haere ki te mea patunga tapu ki a Ihowā.’
17 Mas ele respondeu: Estais ociosos, estais ociosos; por isso dizeis: vamos, sacrifiquemos ao Senhor.
18 Nā, haere, e mahi; e kore hoki e hoatu he tākakau ki a koutou; otiia me hōmai anō ngā pereki i whakaritea rā.”
18 Portanto, ide, trabalhai; palha, porém, não se vos dará; todavia, dareis a conta dos tijolos.
19 Nā, ka kite ngā rangatira o ngā tama a Īharaira i te kino mō rātou, i te kīanga rā, “Kaua e whakaokuokutia iho ā koutou pereki, hei mahinga mā koutou i tēnei rā, i tēnei rā.”
19 Então os oficiais dos filhos de Israel viram-se em aperto, porquanto se lhes dizia: Nada diminuireis dos vossos tijolos, da tarefa do dia no seu dia.
20 Ā, ka tūtaki rātou ki a Mohi rāua ko Ārona, e tū mai ana i mua i a rātou, i tō rātou haerenga mai i a Parao.
20 Ao saírem da presença de Faraó depararam com Moisés e Arão que vinham ao encontro deles,
21 Ā, ka mea ki a rāua, “Mā Ihowā e titiro ki a kōrua, e whakawā. Nā kōrua hoki mātou i piro whakarihariha ai ki te aroaro o Parao, ki te aroaro hoki o āna pononga, nā kōrua i hoatu he hoari ki ō rātou ringa hei patu i a mātou.”
21 e disseram-lhes: Olhe o Senhor para vós, e julgue isso, porquanto fizestes o nosso caso repelente diante de Faraó e diante de seus servos, metendo-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 Nā, ka hoki a Mohi ki a Ihowā, ā, ka mea, “E te Ariki, he aha koe i mahi hē ai ki tēnei iwi? He aha koe i unga ai i ahau?
22 Então, tornando-se Moisés ao Senhor, disse: Senhor! por que trataste mal a este povo? por que me enviaste?
23 Nō tōku haerenga atu hoki ki a Parao ki te kōrero i runga i tōu ingoa, i kino ai ia ki tēnei iwi; kāhore anō hoki koe kia whakaora noa i tāu iwi, kāhore rawa.”
23 Pois desde que me apresentei a Faraó para falar em teu nome, ele tem maltratado a este povo; e de nenhum modo tens livrado o teu povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.