Êxodo 34
mri2012 (MRI2012) vs ACF
1 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, “Tāraia māu ētahi papa kōhatu, kia rua, kia rite ki ō mua; ā, ka tuhituhia e ahau ki aua papa ngā kupu i mau ki ō mua papa, i wāhia nā e koe.
1 Então disse o SENHOR a Moisés: Lavra duas tábuas de pedra, como as primeiras; e eu escreverei nas tábuas as mesmas palavras que estavam nas primeiras tábuas, que tu quebraste.
2 Ā, kia takatū i te ata, ka haere ake i te ata ki Maunga Hinai, ā, me tū koe i tōku aroaro, ki reira, ki te tihi o te maunga.
2 E prepara-te para amanhã, para que subas pela manhã ao monte Sinai, e ali põe-te diante de mim no cume do monte.
3 Kaua hoki tētahi e haere ake i a koe, kei kitea hoki tētahi i te maunga katoa; ko ngā hipi hoki, me ngā kau, kaua e kai ki te ritenga o taua maunga.”
3 E ninguém suba contigo, e também ninguém apareça em todo o monte; nem ovelhas nem bois se apascentem defronte do monte.
4 Nā, tāraia ana e ia ētahi papa kōhatu e rua, rite tonu ki ō mua; ā, ka maranga wawe a Mohi i te ata, ka piki atu ki Maunga Hinai, ka pērā anō me tā Ihowā i whakahau ai ki a ia, me te mau anō i ngā papa kōhatu e rua ki tōna ringa.
4 Então Moisés lavrou duas tábuas de pedra, como as primeiras; e levantando-se pela manhã de madrugada, subiu ao monte Sinai, como o Senhor lhe tinha ordenado; e levou as duas tábuas de pedra nas suas mãos.
5 Nā, ka heke iho a Ihowā i roto i te kapua, ka tū tahi me ia ki reira, ā, ka karangatia te ingoa o Ihowā.
5 E o Senhor desceu numa nuvem e se pôs ali junto a ele; e ele proclamou o nome do Senhor.
6 Nā, ka haere atu a Ihowā i tōna aroaro, ā, ka karangatia, “Ko Ihowā, ko Ihowā ko te Atua tohu, atawhai, he tukuroa nei i te riri, he nui nei te aroha, te pono,
6 Passando, pois, o Senhor perante ele, clamou: O Senhor, o Senhor Deus, misericordioso e piedoso, tardio em irar-se e grande em beneficência e verdade;
7 e rongoā nei i te aroha mō ngā mano, e muru nei i te kino, i te tutū, i te hara, e kore rawa anō hoki e tuku noa i te hē; e mea nei i te hara o ngā mātua kia tau iho ki ngā tamariki, ki ngā tamariki a ngā tamariki ā te toru, te whā rā anō o ngā whakatupuranga.”
7 Que guarda a beneficência em milhares; que perdoa a iniqüidade, e a transgressão e o pecado; que ao culpado não tem por inocente; que visita a iniqüidade dos pais sobre os filhos e sobre os filhos dos filhos até a terceira e quarta geração.
8 Nā, ka hohoro a Mohi, ka tuohu iho ki te whenua, koropiko ana;
8 E Moisés apressou-se, e inclinou a cabeça à terra, adorou,
9 ā, ka mea, “Ki te mea kua manakohia mai ahau e koe, e te Ariki, kia haere rā tōku Ariki i waenganui i a mātou; he iwi kakī mārō hoki tēnei; murua atu hoki tō mātou kino, me tō mātou hara, waiho hoki mātou hei taonga tupu mōu.”
9 E disse: Senhor, se agora tenho achado graça aos teus olhos, vá agora o Senhor no meio de nós; porque este é povo de dura cerviz; porém perdoa a nossa iniqüidade e o nosso pecado, e toma-nos por tua herança.
10 Nā, ka mea ia: “Nanā, ka whakarite kawenata ahau. Ka meatia e ahau he mea whakamīharo ki te aroaro o tōu iwi katoa, he mea kīhai i meatia i te whenua katoa, i ngā iwi katoa anō hoki; ā, ka kitea te mahi a Ihowā e te iwi katoa kei roto nei koe i a rātou. He mea whakamataku hoki tāku e mahi tahi ai ahau me koe.
10 Então disse: Eis que eu faço uma aliança; farei diante de todo o teu povo maravilhas que nunca foram feitas em toda a terra, nem em nação alguma; de maneira que todo este povo, em cujo meio tu estás, veja a obra do Senhor; porque coisa terrível é o que faço contigo.
11 Kia mau ki tāku e whakahau atu nei ki a koe ināianei. Nanā, ka peia atu e ahau ngā Amori, ngā Kanaani, ngā Hiti, ngā Perihi, ngā Hiwi, ngā Iepuhi.
11 Guarda o que eu te ordeno hoje; eis que eu lançarei fora diante de ti os amorreus, e os cananeus, e os heteus, e os perizeus, e os heveus e os jebuseus.
12 Kia tūpato kei whakarite kawenata koe ki ngā tāngata o te whenua e haere nei koe ki reira; kei waiho hei rore i waenganui i a koe.
12 Guarda-te de fazeres aliança com os moradores da terra aonde hás de entrar; para que não seja por laço no meio de ti.
13 Engari, me wāwāhi ā rātou āta, me pākarukaru ā rātou whakapakoko, me tua hoki ā rātou Aherimi.
13 Mas os seus altares derrubareis, e as suas estátuas quebrareis, e os seus bosques cortareis.
14 (Kāhore atu hoki he hei atua koropikotanga māu, ko Ihowā hoki ko Hae nei tōna ingoa, he Atua hae ia).
14 Porque não te inclinarás diante de outro deus; pois o nome do Senhor é Zeloso; é um Deus zeloso.
15 “Kei whakarite kawenata koe ki ngā tāngata o te whenua, ā, ka whai atu rātou, ka pūremu atu ki ō rātou atua, ā, ka patu whakahere mā ō rātou atua, ā, ka karangatia koe e tētahi, nā, ka kai koe i tāna patunga tapu.
15 Para que não faças aliança com os moradores da terra, e quando eles se prostituírem após os seus deuses, ou sacrificarem aos seus deuses, tu, como convidado deles, comas também dos seus sacrifícios,
16 Ā, ka tango koe i ā rātou tamāhine mā āu tama, ā, ka whai atu, ka pūremu atu ā rātou tamāhine ki ō rātou atua, ā, ka meinga āu tamariki kia whai atu, kia pūremu atu ki ō rātou atua.
16 E tomes mulheres das suas filhas para os teus filhos, e suas filhas, prostituindo-se com os seus deuses, façam que também teus filhos se prostituam com os seus deuses.
17 “Kaua e whakarewaina he atua mōu.
17 Não te farás deuses de fundição.
18 “Kia mau ki te Hākari Taro Rēwenakore. E whitu ngā rā e kai ai koe i te taro rēwenakore, e pērā ai me tāku i whakahau ai ki a koe, i te wā anō i whakaritea o te marama, o Apipi; ko Apipi hoki te marama i haere mai ai koe i Īhipa.
18 A festa dos pães ázimos guardarás; sete dias comerás pães ázimos, como te tenho ordenado, ao tempo apontado do mês de Abibe; porque no mês de Abibe saíste do Egito.
19 “Ko ngā mea katoa e puta tuatahi mai ana i te kōpū, nāku; me ngā mātāmua a āu kararehe, a ngā kau, a ngā hipi.
19 Tudo o que abre a madre meu é, até todo o teu gado, que seja macho, e que abre a madre de vacas e de ovelhas;
20 “Ā, me utu e koe ki te reme te mātāmua a te kāihe; ā, ki te kāhore utua e koe, whatia tōna kakī. Me utu e koe ngā mātāmua o āu tama.
20 O burro, porém, que abrir a madre, resgatarás com um cordeiro; mas, se o não resgatares, cortar-lhe-ás a cabeça; todo o primogênito de teus filhos resgatarás. E ninguém aparecerá vazio diante de mim.
21 “E ono ngā rā e mahi ai koe, i te whitu ia o ngā rā me okioki; me okioki anō koe i te ruinga, i te kotinga.
21 Seis dias trabalharás, mas ao sétimo dia descansarás: na aradura e na sega descansarás.
22 “Me mahi anō te Hākari o Ngā Wiki, arā o ngā mātāmua o te kotinga wīti, me te Hākari o te Kohikohinga i te takanga o te tau.
22 Também guardarás a festa das semanas, que é a festa das primícias da sega do trigo, e a festa da colheita no fim do ano.
23 E toru ngā wā o te tau e kitea ai ōu tāne katoa ki te aroaro o te Ariki, o Ihowā, o te Atua o Īharaira.
23 Três vezes ao ano todos os homens aparecerão perante o Senhor DEUS, o Deus de Israel;
24 Ka peia hoki e ahau ngā tauiwi i tōu aroaro, ka whakanuia anō ōu rohe; ā, e kore tētahi e minamina ki tōu whenua, ina haere koe ki runga kia kitea ki te aroaro o Ihowā, o tōu Atua, i ngā wā e toru o te tau.
24 Porque eu lançarei fora as nações de diante de ti, e alargarei o teu território; ninguém cobiçará a tua terra, quando subires para aparecer três vezes no ano diante do Senhor teu Deus.
25 “Kaua he rēwena ina whakahekea te toto o tāku patunga tapu; kei toe anō hoki ki te ata te patunga tapu o te Hākari o te Kapenga.
25 Não sacrificarás o sangue do meu sacrifício com pão levedado, nem o sacrifício da festa da páscoa ficará da noite para a manhã.
26 “Me kawe ki te whare o Ihowā, o tōu Atua, ngā mea mataati o ngā mātāmua o tōu oneone.
26 As primícias dos primeiros frutos da tua terra trarás à casa do Senhor teu Deus; não cozerás o cabrito no leite de sua mãe.
27 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, “Tuhituhia ēnei kupu; kei ēnei kupu hoki te tikanga o te kawenata e whakaritea nei e ahau ki a koe, ki a Īharaira.
27 Disse mais o Senhor a Moisés: Escreve estas palavras; porque conforme ao teor destas palavras tenho feito aliança contigo e com Israel.
28 Nā, i reira ia i a Ihowā e whā tekau ngā rā, e whā tekau ngā pō; kīhai i kai taro, kīhai anō i inu wai. Nā, tuhituhia ana e ia ki ngā papa ngā kupu o te kawenata, ngā ture kotahi tekau.”
28 E esteve ali com o Senhor quarenta dias e quarenta noites; não comeu pão, nem bebeu água, e escreveu nas tábuas as palavras da aliança, os dez mandamentos.
29 Ā, i te hekenga iho o Mohi i runga i Maunga Hinai me ngā papa e rua o te whakaaturanga i te ringa o Mohi, i tōna hekenga iho i runga i te maunga, nā, kīhai a Mohi i mōhio e tīaho ana te kiri o tōna mata, nōna i kōrero ki a ia.
29 E aconteceu que, descendo Moisés do monte Sinai trazia as duas tábuas do testemunho em suas mãos, sim, quando desceu do monte, Moisés não sabia que a pele do seu rosto resplandecia, depois que falara com ele.
30 Ā, i te tirohanga a Ārona rātou ko ngā tama katoa a Īharaira ki a Mohi, nā, e tīaho ana te kiri o tōna mata; nā, ka wehi rātou ki te whakatata ki a ia.
30 Olhando, pois, Arão e todos os filhos de Israel para Moisés, eis que a pele do seu rosto resplandecia; por isso temeram chegar-se a ele.
31 Nā, ka karanga a Mohi ki a rātou; ā, ka hoki ki a ia a Ārona rātou ko ngā rangatira katoa o te whakaminenga; ā, ka kōrero a Mohi ki a rātou.
31 Então Moisés os chamou, e Arão e todos os príncipes da congregação tornaram-se a ele; e Moisés lhes falou.
32 Ā muri iho ka whakatata ngā tama katoa a Īharaira, ā, ka whakahaua iho e ia ki a rātou ngā mea katoa i kōrerotia e Ihowā ki a ia i Maunga Hinai.
32 Depois chegaram também todos os filhos de Israel; e ele lhes ordenou tudo o que o Senhor falara com ele no monte Sinai.
33 Ā, ka mutu tā Mohi kōrero ki a rātou, ka makā ki tōna mata he ārai.
33 Assim que Moisés acabou de falar com eles, pôs um véu sobre o seu rosto.
34 Otiia, ka haere a Mohi ki te aroaro o Ihowā, ki te kōrero ki a ia, ka tangohia e ia te ārai ā puta noa mai ki waho, ā, ko tōna putanga mai ki waho, ka kōrerotia e ia ki ngā tama a Īharaira ngā mea i whakahaua ki a ia;
34 Porém, entrando Moisés perante o Senhor, para falar com ele, tirava o véu até sair; e, saindo, falava com os filhos de Israel o que lhe era ordenado.
35 ā, i kite ngā tama a Īharaira i te mata o Mohi, e tīaho ana te kiri o te mata o Mohi. Nā, ka whakahokia e Mohi te ārai ki tōna mata ā haere noa ia ki te kōrero ki a ia.
35 Assim, pois, viam os filhos de Israel o rosto de Moisés, e que resplandecia a pele do seu rosto; e tornava Moisés a pôr o véu sobre o seu rosto, até entrar para falar com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.