Êxodo 33
mri2012 (MRI2012) vs ARIB
1 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, “Haere, tūria atu ki runga, koutou ko te iwi i kawea mai nei e koe i te whenua o Īhipa, ki te whenua i oati ai ahau ki a Āperahama, ki a Īhaka, ki a Hākopa, i mea ia, ‘Ka hoatu e ahau ki ōu uri.’
1 Disse mais o Senhor a Moisés: Vai, sobe daqui, tu e o povo que fizeste subir da terra do Egito, para a terra a respeito da qual jurei a Abraão, a Isaque, e a Jacó, dizendo: À tua descendência a darei.
2 Ā, ka ungā he anahera e ahau ki mua i a koe, māku anō hoki e pei ngā Kanaani, ngā Amori, ngā Hiti, ngā Perihi, ngā Hiwi, me, ngā Iepuhi.
2 E enviarei um anjo adiante de ti {e lançarei fora os cananeus, e os amorreus, e os heteus, e os perizeus, e os heveus, e os jebuseus},
3 Ki te whenua e rerengia ana e te waiū, e te honi; e kore hoki ahau e haere atu i roto i a koe; he iwi kakī mārō hoki koe; kei pau koe i ahau ki te ara.”
3 para uma terra que mana leite e mel; porque eu não subirei no meio de ti, porquanto és povo de cerviz dura; para que não te consuma eu no caminho.
4 Ā, i te rongonga o te iwi i tēnei rongo kino, ka pōuri, kīhai anō i whakanohoia e tētahi ōna whakapaipai.
4 E quando o povo ouviu esta má notícia, pôs-se a prantear, e nenhum deles vestiu os seus atavios.
5 Ā, i kī atu a Ihowā ki a Mohi, “Mea atu ki ngā tama a Īharaira, ‘He iwi kakī mārō koutou. Kia mea kau ka puta atu ahau ki waenganui i a koe, ā, ka ngaro koe i ahau. Nā, whakarērea atu ōu whakapaipai, ā, ka mōhio ahau ki tāku e mea ai ki a koe.’ ”
5 Pois o Senhor tinha dito a Moisés: Dize aos filhos de Israel: És um povo de dura cerviz; se por um só momento eu subir no meio de ti, te consumirei; portanto agora despe os teus atavios, para que eu saiba o que te hei de fazer.
6 Nā, i aurutia e ngā tama a Īharaira ō rātou whakapaipai i Maunga Horepa ahu atu.
6 Então os filhos de Israel se despojaram dos seus atavios, desde o monte Horebe em diante.
7 Nā, tango ai a Mohi i te tapenākara ka whakatū ki waho o te puni ki tētahi wāhi mamao atu i te puni, ā, huaina ana e ia, “Ko te tapenākara o te whakaminenga”. Ā, i haere ngā tāngata katoa e rapu ana i a Ihowā, ki te tapenākara o te whakaminenga, ki waho o te puni.
7 Ora, Moisés costumava tomar a tenda e armá-la fora do arraial, bem longe do arraial; e chamou-lhe a tenda da revelação. E todo aquele que buscava ao Senhor saía à tenda da revelação, que estava fora do arraial.
8 Ā, i a Mohi e haere ana ki te tapenākara ka whakatika te iwi katoa, ā, ka tū tērā, tērā, i te kūwaha o tōna tēneti, ā, ka titiro ki muri i a Mohi, ā haere noa ia ki roto ki te tapenākara.
8 Quando Moisés saía à tenda, levantava-se todo o povo e ficava em pé cada um à porta da sua tenda, e olhava a Moisés pelas costas, até entrar ele na tenda.
9 Ā, i a Mohi e haere ana ki roto ki te tapenākara, ka heke iho te pou kapua, ā, tū ana i te whatitoka o te tapenākara, ā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi.
9 E quando Moisés entrava na tenda, a coluna de nuvem descia e ficava à porta da tenda; e o Senhor falava com Moisés.
10 Ā, ko te kitenga o te iwi katoa i te pou kapua e tū ana i te whatitoka o te tapenākara, nā, ka whakatika te iwi katoa, ka koropiko hoki ia tangata, ia tangata, i te whatitoka o tōna tēneti.
10 Assim via todo o povo a coluna de nuvem que estava à porta da tenda, e todo o povo, levantando-se, adorava, cada um à porta da sua tenda.
11 Nā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi, he kanohi, he kanohi, pērā hoki me te tangata e kōrero nei ki tōna hoa. Ā, hoki ana ia ki te puni; ko tāna tangata ia, ko Hohua, tama a Nunu, kīhai taua taitamariki i neke atu i roto i te tapenākara.
11 E falava o Senhor a Moisés face a face, como qualquer fala com o seu amigo. Depois tornava Moisés ao arraial; mas o seu servidor, o mancebo Josué, filho de Num, não se apartava da tenda.
12 Ā, i mea a Mohi ki a Ihowā, “Titiro, kua mea mai nei koe ki ahau, ‘Kawea tēnei iwi ki runga’; ā, kāhore i whakaaturia mai e koe ki ahau tāu e ungā ai hei hoa mōku. Kua mea mai anō koe ki ahau, ‘E mōhio ana ahau ki a koe, ki tōu ingoa hoki, kua manakohia anō koe e ahau.’
12 E Moisés disse ao Senhor: Eis que tu me dizes: Faze subir a este povo; porém não me fazes saber a quem hás de enviar comigo. Disseste também: Conheço-te por teu nome, e achaste graça aos meus olhos.
13 Nā, ki te mea kua manakohia ahau e koe, tēnā, whakaaturia mai ki ahau ōu ara, kia mōhio ai ahau ki a koe, kia manakohia ai ahau e koe; kia mahara hoki he iwi nāu tēnei iwi.”
13 Se eu, pois, tenho achado graça aos teus olhos, rogo-te que agora me mostres os teus caminhos, para que eu te conheça, a fim de que ache graça aos teus olhos; e considera que esta nação é teu povo.
14 Nā, ka mea ia, “Ka haere atu tōku aroaro, ā, ka mea ahau i a koe kia okioki.”
14 Respondeu-lhe o Senhor: Eu mesmo irei contigo, e eu te darei descanso.
15 Nā, ka mea ia ki a ia, “Ki te kāhore tōu aroaro e haere, kaua mātou e kawea ki runga i konei.
15 Então Moisés lhe disse: Se tu mesmo não fores conosco, não nos faças subir daqui.
16 Mā te aha hoki e mōhiotia ai kua manakohia mātou ko tāu iwi e koe? He teka ianei māu kia haere tahi i a mātou? Pēnei ka motuhia mātou ko tāu iwi i ngā iwi katoa i te mata o te whenua.”
16 Como, pois, se saberá agora que tenho achado graça aos teus olhos, eu e o teu povo? acaso não é por andares tu conosco, de modo a sermos separados, eu e o teu povo, de todos os povos que há sobre a face da terra;
17 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, “Ko tēnei mea anō i kōrerotia mai nā e koe, ka rite i ahau; nō te mea e manakohia ana koe e ahau, ā, e mōhio ana ahau ki a koe, ki tōu ingoa hoki.”
17 Ao que disse o Senhor a Moisés: Farei também isto que tens dito; porquanto achaste graça aos meus olhos, e te conheço pelo teu nome.
18 Nā, ka mea ia, “Tēnā rā, whakakitea mai ki ahau tōu korōria.”
18 Moisés disse ainda: Rogo-te que me mostres a tua glória.
19 Nā, ka mea ia, “Ka meatia e ahau tōku pai katoa kia haere atu i tōu aroaro, ā, ka karangatia e ahau te ingoa o Ihowā i tōu aroaro, ka atawhai hoki ahau i tāku e atawhai ai, ka tohu hoki i tāku e tohu ai.”
19 Respondeu-lhe o Senhor: Eu farei passar toda a minha bondade diante de ti, e te proclamarei o meu nome Jeová; e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e me compadecerei de quem me compadecer.
20 I mea anō ia, “E kore e taea e koe te titiro ki tōku mata; e kore hoki tētahi tangata e titiro ki ahau, ā, e ora.”
20 E disse mais: Não poderás ver a minha face, porquanto homem nenhum pode ver a minha face e viver.
21 I mea anō a Ihowā, “Nanā, he wāhi tēnei kei ahau, ā, me tū koe ki runga ki te kāmaka;
21 Disse mais o Senhor: Eis aqui um lugar junto a mim; aqui, sobre a penha, te porás.
22 ā, ka haere atu tōku korōria, nā, ka kawea koe e ahau ki roto ki te kapiti kōhatu, ā, ka taupokina koe e ahau ki tōku ringa, i ahau e haere atu ana.
22 E quando a minha glória passar, eu te porei numa fenda da penha, e te cobrirei com a minha mão, até que eu haja passado.
23 Ā, ka tangohia e ahau tōku ringa, ā, ka kite koe i muri ōku; ko tōku mata ia e kore e kitea.”
23 Depois, quando eu tirar a mão, me verás pelas costas; porém a minha face não se verá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.