Êxodo 18

mri2012 (MRI2012) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ā, ka rongo a Ietoro, te tohunga o Miriana, te hungawai o Mohi, ki ngā mea katoa i meatia e te Atua ki a Mohi, ki a Īharaira hoki, ki tāna iwi; ki a Ihowā anō hoki kua whakaputa mai i a Īharaira i Īhipa.
1 Ora Jetro, sacerdote de Midiã, sogro de Moisés, ouviu todas as coisas que Deus tinha feito a Moisés e a Israel, seu povo, como o Senhor tinha tirado a Israel do Egito.
2 Kātahi a Ietoro, hungawai o Mohi, ka tango i a Hipora, wahine a Mohi, i muri nei i tāna tononga i a ia kia hoki,
2 E Jetro, sogro de Moisés, tomou a Zípora, a mulher de Moisés, depois que este lha enviara,
3 me āna tamariki tokorua, ko te ingoa o tētahi ko Kerehoma, i mea hoki ia, “He manene ahau i te whenua kē,”
3 e aos seus dois filhos, dos quais um se chamava Gérson; porque disse Moisés: Fui peregrino em terra estrangeira;
4 ko te ingoa hoki o tētahi ko Eriētere; “Mōku hoki i āwhinatia mai e te Atua o tōku pāpā, nāna hoki ahau i whakaora i te hoari a Parao.”
4 e o outro se chamava Eliézer; porque disse: O Deus de meu pai foi minha ajuda, e me livrou da espada de Faraó.
5 Nā, ka haere mai a Ietoro, te hungawai o Mohi, rātou ko āna tamariki, ko tāna wahine, ki a Mohi, ki te koraha i noho ai ia, ki te maunga o te Atua.
5 Veio, pois, Jetro, o sogro de Moisés, com os filhos e a mulher deste, a Moisés, no deserto onde se tinha acampado, junto ao monte de Deus;
6 Ā, ka mea ki a Mohi, “Ko ahau, ko Ietoro, ko tōu hungawai, kua tae mai ki a koe, me tāu wahine, rātou ko āna tama tokorua.”
6 e disse a Moisés: Eu, teu sogro Jetro, venho a ti, com tua mulher e seus dois filhos com ela.
7 Nā, ka haere a Mohi ki te whakatau i tōna hungawai, ā, ka tuohu, ka kihi hoki i a ia; ā, ka ui rāua ki a rāua ki te pai i tētahi, i tētahi; ā, haere ana rāua ki te tēneti.
7 Então saiu Moisés ao encontro de seu sogro, inclinou-se diante dele e o beijou; perguntaram um ao outro como estavam, e entraram na tenda.
8 Nā, ka kōrerotia e Mohi ki tōna hungawai ngā mea katoa i meatia e Ihowā ki a Parao rātou ko ngā Īhipiana, mō Īharaira, me ngā mate katoa hoki i pono ki a rātou i te ara, me rātou hoki kua whakaorangia nei e Ihowā.
8 Depois Moisés contou a seu sogro tudo o que o Senhor tinha feito a Faraó e aos egípcios por amor de Israel, todo o trabalho que lhes sobreviera no caminho, e como o Senhor os livrara.
9 Nā, ka hari a Ietoro mō ngā mea pai katoa i meatia e Ihowā ki a Īharaira, mō rātou hoki i whakaorangia e ia i te ringa o ngā Īhipiana,
9 E alegrou-se Jetro por todo o bem que o Senhor tinha feito a Israel, livrando-o da mão dos egípcios,
10 ā, ka mea a Ietoro, “Kia whakapaingia a Ihowā nāna nei koutou i whakaora i te ringa o ngā Īhipiana, i te ringa hoki o Parao; nāna hoki te iwi nei i whakaora i raro i te ringa o ngā Īhipiana.
10 e disse: Bendito seja o Senhor, que vos livrou da mão dos egípcios e da mão de Faraó; que livrou o povo de debaixo da mão dos egípcios.
11 Kātahi ahau ka mōhio he nui ake a Ihowā i ngā atua katoa; āe rā, i te mea hoki ka whakapehapeha rātou, hira ake ana anō ia i a rātou.”
11 Agora sei que o Senhor é maior que todos os deuses; até naquilo em que se houveram arrogantemente contra o povo.
12 Nā, ka tangohia e Ietoro, e te hungawai o Mohi tētahi tahunga tinana me ētahi patunga tapu mā te Atua; ā, haere mai ana a Ārona, me ngā kaumātua katoa o Īharaira, ki te hungawai o Mohi, ki te kai taro ki te aroaro o te Atua.
12 Então Jetro, o sogro de Moisés, tomou holocausto e sacrifícios para Deus; e veio Arão, e todos os anciãos de Israel, para comerem pão com o sogro de Moisés diante de Deus.
13 Ā, i te aonga ake o te rā ka noho a Mohi ki te whakawā i te iwi; ā, ka tū te iwi i te taha o Mohi nō te ata ā ahiahi noa.
13 No dia seguinte assentou-se Moisés para julgar o povo; e o povo estava em pé junto de Moisés desde a manhã até a tarde.
14 Ā, nō te kitenga o te hungawai o Mohi i ngā mea katoa i mea ai ia ki te iwi, ka mea ia, “He aha tēnei mea e mea nei koe ki te iwi? He aha koe i noho ai ko koe anake, i tū ai hoki te iwi katoa i tōu taha nō te ata ā tae noa ki te ahiahi?”
14 Vendo, pois, o sogro de Moisés tudo o que ele fazia ao povo, perguntou: Que é isto que tu fazes ao povo? por que te assentas só, permanecendo todo o povo junto de ti desde a manhã até a tarde?
15 Ā, ka mea a Mohi ki tōna hungawai, “E haere mai ana hoki te iwi ki ahau, ki te rapu tikanga i te Atua.
15 Respondeu Moisés a seu sogro: É por que o povo vem a mim para consultar a Deus.
16 Ka ai he mea ki a rātou, nā, ka haere mai ki ahau; ā, māku e whakarite te whakawā a tētahi ki tētahi; e whakaatu hoki ngā tikanga a te Atua me āna ture.”
16 Quando eles têm alguma questão, vêm a mim; e eu julgo entre um e outro e lhes declaro os estatutos de Deus e as suas leis.
17 Nā, ka mea te hungawai o Mohi ki a ia, “Ehara tēnei i te pai e mea nei koe.
17 O sogro de Moisés, porém, lhe replicou: Não é bom o que fazes.
18 Ka honia noatia iho koe, koutou tahi ko tēnei iwi i a koe nei; he pēhi rawa hoki tēnei mea i a koe; e kore e taea e koe anake.
18 certamente desfalecerás, assim tu, como este povo que está contigo; porque isto te é pesado demais; tu só não o podes fazer.
19 Nā, whakarongo mai ki tōku reo, māku koe e tohutohu; hei a koe te Atua, hei te aroaro o te Atua koe mō te iwi, ā, māu e kawe ngā kōrero ki te Atua.
19 Ouve agora a minha voz; eu te aconselharei, e seja Deus contigo: sê tu pelo povo diante de Deus, e leva tu as causas a Deus;
20 Māu anō rātou e whakaako ki ngā tikanga, ki ngā ture, e whakaatu hoki ki a rātou te huarahi e haere ai rātou, me ngā mahi e mahi ai rātou.
20 ensinar-lhes-ás os estatutos e as leis, e lhes mostrarás o caminho em que devem andar, e a obra que devem fazer.
21 Māu anō hoki e titiro i roto i te iwi katoa ētahi tāngata māia, e wehi ana i te Atua; hei te hunga pono, e kino ana ki te apo; ka waiho ai hei rangatira mō rātou, hei rangatira mō ngā mano, hei rangatira mō ngā rau, hei rangatira mō ngā rima tekau, hei rangatira mō ngā tekau.
21 Além disto procurarás dentre todo o povo homens de capacidade, tementes a Deus, homens verazes, que aborreçam a avareza, e os porás sobre eles por chefes de mil, chefes de cem, chefes de cinqüenta e chefes de dez;
22 Ā, mā rātou te iwi e whakawā i ngā wā katoa; ā, ko ngā mea nunui katoa, me kawe mai ki a koe; ko ngā mea nohinohi katoa ia, mā rātou e whakarite; pēnei ka māmā koe, ā, mā koutou tahi te pīkaunga.
22 e julguem eles o povo em todo o tempo. Que a ti tragam toda causa grave, mas toda causa pequena eles mesmos a julguem; assim a ti mesmo te aliviarás da carga, e eles a levarão contigo.
23 Ki te mea koe i tēnei mea, ā, ka kī mai te Atua ki a koe, kātahi koe ka matatū ake, ā, ka haere mārie tēnei iwi katoa ki ō rātou kāinga.”
23 Se isto fizeres, e Deus to mandar, poderás então subsistir; assim também todo este povo irá em paz para o seu lugar.
24 Ā, rongo tonu a Mohi ki te kupu a tōna hungawai, ā, meatia katoatia iho e ia ngā mea i kōrero ai ia.
24 E Moisés deu ouvidos à voz de seu sogro, e fez tudo quanto este lhe dissera;
25 Ā, whiriwhiria ana e Mohi ētahi tāngata māia i roto i a Īharaira katoa, ā, waiho iho rātou e ia hei upoko mō te iwi, hei rangatira mō ngā mano, hei rangatira mō ngā rau, hei rangatira mō ngā rima tekau, hei rangatira hoki mō ngā tekau.
25 e escolheu Moisés homens capazes dentre todo o Israel, e os pôs por cabeças sobre o povo: chefes de mil, chefes de cem, chefes de cinqüenta e chefes de dez.
26 Ā, nā rātou te iwi i whakawā i ngā wā katoa; ko te mea pakeke i kawea e rātou ki a Mohi; ko ngā mea nohinohi katoa ia nā rātou anō i whakarite.
26 Estes, pois, julgaram o povo em todo o tempo; as causas graves eles as trouxeram a Moisés; mas toda causa pequena, julgaram-na eles mesmos.
27 Nā, ka tukua atu e Mohi tōna hungawai; ā, haere ana ia ki tōna whenua.
27 Então despediu Moisés a seu sogro, o qual se foi para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.