Ester 5
mri2012 (MRI2012) vs ACF
1 Nā, i te toru o ngā rā ka kākahuria e Ehetere ōna kākahu kuīni, ā, tū ana ia i te marae o roto o te whare o te kīngi, i te ritenga atu o te whare o te kīngi; ko te kīngi hoki e noho ana i runga i te torōna o tōna kīngitanga i te whare kīngi, i te ritenga mai o te tatau o te whare.
1 Sucedeu, pois, que ao terceiro dia Ester se vestiu com trajes reais, e se pôs no pátio interior da casa do rei, defronte do aposento do rei; e o rei estava assentado sobre o seu trono real, na casa real, defronte da porta do aposento.
2 Ā, i te kitenga atu o te kīngi i a Ehetere, i te kuīni, e tū ana i te marae ka manakohia ia e ia, ā, ka torona mai e te kīngi te hēpeta kōura i tōna ringa ki a Ehetere. Heoi, ka whakatata atu a Ehetere, ā, ka pā ki te pito o te hēpeta.
2 E sucedeu que, vendo o rei a rainha Ester, que estava no pátio, ela alcançou graça aos seus olhos; e o rei estendeu para Ester o cetro de ouro, que tinha na sua mão, e Ester chegou, e tocou a ponta do cetro.
3 Kātahi ka mea te kīngi ki a ia, “He aha tāu mea, e te kuīni, e Ehetere? He aha hoki te mea e tonoa nei e koe? Ahakoa ko te hāwhe o te kīngitanga, ka hoatu ki a koe.”
3 Então o rei lhe disse: Que é que queres, rainha Ester, ou qual é a tua petição? Até metade do reino se te dará.
4 Anō rā ko Ehetere, “Ki te mea he pai ki tā te kīngi, kia haere mai te kīngi rāua ko Hāmana āianei ki te hākari kua oti i ahau te taka māna.”
4 E disse Ester: Se parecer bem ao rei, venha hoje com Hamã ao banquete que lhe tenho preparado.
5 Anō rā ko te kīngi, “Whakahohorotia a Hāmana hei mea i tā Ehetere i kī ai.”
5 Então disse o rei: Fazei apressar a Hamã, para que se atenda ao desejo de Ester. Vindo, pois, o rei e Hamã ao banquete, que Ester tinha preparado,
6 Ā, ka mea te kīngi ki a Ehetere i te mea e inu wāina ana, “He aha tāu e mea nei māu? Ka hoatu anō ki a koe. He aha hoki tāu e tono nei? Ahakoa ko te hāwhe o te kīngitanga, ka meatia.”
6 Disse o rei a Ester, no banquete do vinho: Qual é a tua petição? E ser-te-á concedida, e qual é o teu desejo? E se fará, ainda até metade do reino.
7 Kātahi ka whakautu a Ehetere, ka mea, “Ko tāku i mea ai māku, ko tāku i tono ai.
7 Então respondeu Ester, e disse: Minha petição e desejo é:
8 Ki te mea kua manakohia ahau e te kīngi, ki te pai te kīngi kia hōmai tāku i mea ai māku, kia meatia tāku i tono ai, me haere mai te kīngi rāua ko Hāmana ki te hākari e takā e ahau mā rāua; ā, āpōpō ka whakaritea e ahau te kupu a te kīngi.”
8 Se achei graça aos olhos do rei, e se bem parecer ao rei conceder-me a minha petição, e cumprir o meu desejo, venha o rei com Hamã ao banquete que lhes hei de preparar, e amanhã farei conforme a palavra do rei.
9 Nā, ka puta atu a Hāmana ki waho i taua rā, me te koa, me te pai o te ngākau. Kei te kitenga ia o Hāmana i a Mororekai i te Kūwaha o te Kīngi, ā, kīhai tērā i whakatika, i oraora ki a ia, kī tonu a Hāmana i te riri ki a Mororekai.
9 Então saiu Hamã naquele dia alegre e de bom ânimo; porém, vendo Mardoqueu à porta do rei, e que ele não se levantara nem se movera diante dele, então Hamã se encheu de furor contra Mardoqueu.
10 Otiia i whakamanawanui a Hāmana, ā, hoki ana ki tōna whare.
10 Hamã, porém, se refreou, e foi para sua casa; e enviou, e mandou vir os seus amigos, e Zeres, sua mulher.
11 Ā, kōrerotia ana e Hāmana ki a rātou te korōria o ōna taonga, te tokomaha o āna tamariki, me a te kīngi whakanuinga katoa i a ia, me tāna whakanekehanga i a ia ki runga ake i ngā rangatira, i ngā tāngata a te kīngi.
11 E contou-lhes Hamã a glória das suas riquezas, a multidão de seus filhos, e tudo em que o rei o tinha engrandecido, e como o tinha exaltado sobre os príncipes e servos do rei.
12 I mea anō a Hāmana, “He pono kīhai tētahi i tukua mai e te kuīni, e Ehetere hei hoa mō te kīngi ki te hākari i takā e ia, ko ahau anake; kua kīia mai anō ahau hei hoa atu mō te kīngi ki a ia āpōpō.
12 Disse mais Hamã: Tampouco a rainha Ester a ninguém fez vir com o rei ao banquete que tinha preparado, senão a mim; e também para amanhã estou convidado por ela juntamente com o rei.
13 Heoi, kāhore he pai o tēnei katoa ki ahau, i ahau e kite tonu ana i te Hūrai, i a Mororekai, e noho ana i te Kūwaha o te Kīngi.”
13 Porém tudo isto não me satisfaz, enquanto eu vir o judeu Mardoqueu assentado à porta do rei.
14 Kātahi ka kī atu tāna wahine, a Herehe, rātou ko ōna hoa katoa ki a ia, “Me hanga he tārawa, kia rima tekau whatīanga te tiketike, ā, i te ata māu e kī atu ki te kīngi kia tāronatia a Mororekai ki runga; kātahi koe ka haere koa ai, kōrua ko te kīngi ki te hākari.” Nā, pai tonu taua kupu ki a Hāmana, ā, ka meinga e ia kia hangā taua tārawa.
14 Então lhe disseram Zeres, sua mulher, e todos os seus amigos: Faça-se uma forca de cinqüenta côvados de altura, e amanhã dize ao rei que nela seja enforcado Mardoqueu; e então entra alegre com o rei ao banquete. E este conselho bem pareceu a Hamã, que mandou fazer a forca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.