Deuteronômio 31
mri2012 (MRI2012) vs ACF
1 Ā, i haere a Mohi, i kōrero i ēnei kupu ki a Īharaira katoa.
1 Depois foi Moisés, e falou estas palavras a todo o Israel,
2 I mea ia ki a rātou: “Ko tōku kaumātua i tēnei rā ka kotahi rau e rua tekau ngā tau; e kore ahau e āhei anō te kōpiko atu, te kōpiko mai. Kua mea mai hoki a Ihowā ki ahau, ‘E kore koe e whiti i tēnei Horano.’
2 E disse-lhes: Da idade de cento e vinte anos sou eu hoje; já não poderei mais sair e entrar; além disto o Senhor me disse: Não passarás o Jordão.
3 Ko Ihowā, ko tōu Atua, ko ia e whakawhiti ki mua i a koe; māna e whakangaro atu ēnei iwi i mua i a koe, ā, ka riro rātou i a koe. Ā, ko Hohua, ko ia e whiti atu i mua i a koe, ka rite ki tā Ihowā i kōrero ai.
3 O Senhor teu Deus passará adiante de ti; ele destruirá estas nações de diante de ti, para que as possuas; Josué passará adiante de ti, como o Senhor tem falado.
4 Ā, ka rite tā Ihowā e mea ai ki a rātou ki tāna i mea ai ki a Hihona rāua ko Oka, ki ngā kīngi o ngā Amori, ki tō rātou whenua hoki; i hunā nei e ia.
4 E o Senhor lhes fará como fez a Siom e a Ogue, reis dos amorreus, e à sua terra, os quais destruiu.
5 Ā, ka hōmai rātou e Ihowā ki tō koutou aroaro, ā, ka rite tā koutou e mea ai ki a rātou ki ngā whakahau katoa i whakahau ai ahau ki a koutou.
5 Quando, pois, o Senhor vo-los der diante de vós, então com eles fareis conforme a todo o mandamento que vos tenho ordenado.
6 Kia māia, kia toa, kaua e wehi, kaua e pāwera i a rātou: nō te mea ko Ihowā, ko tōu Atua, ko ia te haere tahi ana i a koe; e kore ia e whakarere i a koe, e kore hoki e mawehe atu i a koe.”
6 Esforçai-vos, e animai-vos; não temais, nem vos espanteis diante deles; porque o Senhor teu Deus é o que vai contigo; não te deixará nem te desamparará.
7 Nā, ka karanga a Mohi ki a Hohua, ā, ka mea ki a ia i te tirohanga a Īharaira katoa, “Kia māia, kia toa; ko koe hoki e haere tahi me tēnei iwi ki te whenua i oati ai a Ihowā ki ō rātou mātua kia hōmai ki a rātou; māu anō rātou e whakawhiwhi ki taua wāhi.
7 E chamou Moisés a Josué, e lhe disse aos olhos de todo o Israel: Esforça-te e anima-te; porque com este povo entrarás na terra que o Senhor jurou a teus pais lhes dar; e tu os farás herdá-la.
8 Ko Ihowā anō, ko ia te haere ana i tōu aroaro, hei tōu taha ia, e kore ia e whakarere i a koe, e kore hoki e mawehe atu i a koe; kaua e wehi, kaua hoki e pāwera.”
8 O Senhor, pois, é aquele que vai adiante de ti; ele será contigo, não te deixará, nem te desamparará; não temas, nem te espantes.
9 Ā, tuhituhia iho e Mohi tēnei ture, hoatu ana ki ngā tohunga, ki ngā tama a Rīwai, ko rātou nei ngā kaiamo i te āka o te kawenata a Ihowā, ki ngā kaumātua katoa anō hoki o Īharaira.
9 E Moisés escreveu esta lei, e a deu aos sacerdotes, filhos de Levi, que levavam a arca da aliança do Senhor, e a todos os anciãos de Israel.
10 I ako anō a Mohi ki a rātou, i mea: “Hei te mutunga o ngā tau e whitu, hei te wā anō e rite ai i te tau tuku noa, i te Hākari o Ngā Whare Wharau,
10 E ordenou-lhes Moisés, dizendo: Ao fim de cada sete anos, no tempo determinado do ano da remissão, na festa dos tabernáculos,
11 i te wā e tae ai a Īharaira katoa ki te whakakite i a rātou ki te aroaro o Ihowā, o tōu Atua, ki te wāhi e whiriwhiri ai ia, ka kōrero ai koe i tēnei ture ki te aroaro o Īharaira katoa, kia rongo ai rātou.
11 Quando todo o Israel vier a comparecer perante o Senhor teu Deus, no lugar que ele escolher, lerás esta lei diante de todo o Israel aos seus ouvidos.
12 Whakaminea te iwi – ngā tāne, ngā wāhine, ngā tamariki, me tōu tangata iwi kē i roto i ōu kūwaha – kia rongo ai rātou, kia whakaakona ai, kia wehi ai i a Ihowā, i tō koutou Atua, kia mau ai ki te mahi i ngā kupu katoa o tēnei ture.
12 Ajunta o povo, os homens e as mulheres, os meninos e os estrangeiros que estão dentro das tuas portas, para que ouçam e aprendam e temam ao Senhor vosso Deus, e tenham cuidado de fazer todas as palavras desta lei;
13 Kia rongo ai hoki ā rātou tamariki, kīhai nei i mōhio, kia whakaakona ai kia wehi i a Ihowā, i tō koutou Atua, i ngā rā katoa e ora ai koutou ki te whenua e whiti atu nei koutou i Horano ki reira ki te tango.”
13 E que seus filhos, que não a souberem, ouçam e aprendam a temer ao Senhor vosso Deus, todos os dias que viverdes sobre a terra a qual ides, passando o Jordão, para a possuir.
14 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, “Nanā, ka tata ōu rā e mate ai koe; karangatia atu a Hohua, e tū hoki kōrua ki roto ki te tapenākara o te whakaminenga, ā, māku e ako ki a ia.” Nā, ka haere a Mohi rāua ko Hohua, ā, tū ana rāua i roto i te tapenākara o te whakaminenga.
14 E disse o Senhor a Moisés: Eis que os teus dias são chegados, para que morras; chama a Josué, e apresentai-vos na tenda da congregação, para que eu lhe dê ordens. Assim foram Moisés e Josué, e se apresentaram na tenda da congregação.
15 Nā, ka puta mai a Ihowā ki te tapenākara i roto anō i te pou kapua; ā, tū ana te pou kapua i runga i te kūwaha o te tapenākara.
15 Então o Senhor apareceu na tenda, na coluna de nuvem; e a coluna de nuvem estava sobre a porta da tenda.
16 Kātahi ka mea a Ihowā ki a Mohi, “Nanā, ka takoto koe ki ōu mātua; ā, ka whakatika te iwi nei, ka whai atu, ka pūremu ki ngā atua kē o te whenua, e haere nā rātou ki reira noho ai ki waenganui i a rātou; ka whakarere i ahau, ka whakataka hoki i tāku kawenata i whakaritea atu e ahau ki a rātou.
16 E disse o Senhor a Moisés: Eis que dormirás com teus pais; e este povo se levantará, e prostituir-se-á indo após os deuses estranhos na terra, para cujo meio vai, e me deixará, e anulará a minha aliança que tenho feito com ele.
17 Ā, ka mura tōku riri ki a rātou i taua rā, ā, ka whakarere ahau i a rātou, ka huna hoki i tōku kanohi i a rātou, ā, ka pau rātou, ka pā anō hoki ngā kino maha me ngā matenga ki a rātou. Ā, ka mea rātou i taua rā, ‘Kāhore ianei ēnei kino i pā mai ki a tātou, nō te mea kāhore tō tātou Atua i roto i a tātou?’
17 Assim se acenderá a minha ira naquele dia contra ele, e desampará-lo-ei, e esconderei o meu rosto dele, para que seja devorado; e tantos males e angústias o alcançarão, que dirá naquele dia: Não me alcançaram estes males, porque o meu Deus não está no meio de mim?
18 Ko ahau ia, ka huna rawa ahau i tōku kanohi i taua rā, mō ngā kino katoa i meatia e rātou, mō rātou i tahuri ki ngā atua kē.
18 Esconderei, pois, totalmente o meu rosto naquele dia, por todo o mal que tiver feito, por se haverem tornado a outros deuses.
19 “Nā, tuhituhia tēnei hei waiata mā kōrua, ka whakaako hoki ki ngā tama a Īharaira; hoatu hoki ki roto ki ō rātou waha, kia ai tēnei waiata hei kaiwhakaatu mōku ki ngā tama a Īharaira.
19 Agora, pois, escrevei-vos este cântico, e ensinai-o aos filhos de Israel; ponde-o na sua boca, para que este cântico me seja por testemunha contra os filhos de Israel.
20 Nō te mea ka oti rātou te kawe e ahau ki te whenua i oati ai ahau ki ō rātou mātua, e rerengia nei e te waiū, e te honi; ā, ka kai rātou, ka mākona, ka mōmona hoki; ko reira rātou tahuri ai ki ngā atua kē, mahi ai ki a rātou, ā, ka whakahāwea rātou ki ahau, ka whakataka hoki i tāku kawenata.
20 Porque introduzirei o meu povo na terra que jurei a seus pais, que mana leite e mel; e comerá, e se fartará, e se engordará; então se tornará a outros deuses, e os servirá, e me irritarão, e anularão a minha aliança.
21 Ā tēnei ake, hei te pānga o ngā kino maha, o ngā mate maha ki a rātou, nā, mā tēnei waiata e whakaatu ki tō rātou aroaro; nō te mea e kore e mahue i ngā waha o ō rātou uri. E mōhio ana hoki ahau ki ō rātou whakaaro e tito nei rātou ināianei nei anō, i te mea kīanō ahau i kawe noa i a rātou ki te whenua i oati ai ahau.”
21 E será que, quando o alcançarem muitos males e angústias, então este cântico responderá contra ele por testemunha, pois não será esquecido da boca de sua descendência; porquanto conheço a sua imaginação, o que ele faz hoje, antes que o introduza na terra que tenho jurado.
22 Nā, tuhituhia ana e Mohi tēnei waiata i taua rangi anō, ā, whakaakona ana ki ngā tama a Īharaira.
22 Assim Moisés escreveu este cântico naquele dia, e o ensinou aos filhos de Israel.
23 Ā, i whakahau anō ia i a Hohua, i te tama a Nunu, i mea, “Kia māia, kia toa; māu hoki e kawe ngā tama a Īharaira ki te whenua i oati ai ahau ki a rātou; ā, hei a koe ahau.”
23 E ordenou a Josué, filho de Num, e disse: Esforça-te e anima-te; porque tu introduzirás os filhos de Israel na terra que lhes jurei; e eu serei contigo.
24 Ā, ka oti i a Mohi te tuhi ngā kupu o tēnei ture ki tētahi pukapuka, ā poto noa,
24 E aconteceu que, acabando Moisés de escrever num livro, todas as palavras desta lei,
25 nā, ka whakahau a Mohi i ngā Rīwaiti, i ngā kaiamo i te āka o te kawenata a Ihowā, ka mea,
25 Deu ordem aos levitas, que levavam a arca da aliança do Senhor, dizendo:
26 “Tangohia tēnei Pukapuka o te Ture, hoatu ki te taha o te āka o te kawenata a Ihowā, a tō koutou Atua, ā, hei reira takoto ai, hei whakaatu ki a koe.
26 Tomai este livro da lei, e ponde-o ao lado da arca da aliança do Senhor vosso Deus, para que ali esteja por testemunha contra ti.
27 Nō te mea e mōhio ana ahau ki tōu tutū, ki tōu kakī mārō; nanā, i ahau e ora nei anō i a koutou i tēnei rā, e tutū ana anō koutou ki a Ihowā; ā, ka mate ahau, tērā noa ake!
27 Porque conheço a tua rebelião e a tua dura cerviz; eis que, vivendo eu ainda hoje convosco, rebeldes fostes contra o Senhor; e quanto mais depois da minha morte?
28 Huihuia mai ki ahau ngā kaumātua katoa o ō koutou iwi, me ō koutou rangatira, ā, ka kōrero ahau i ēnei kupu ki ō rātou taringa, ka waiho hoki i te rangi, i te whenua hei kaititiro mō rātou.
28 Ajuntai perante mim todos os anciãos das vossas tribos, e vossos oficiais, e aos seus ouvidos falarei estas palavras, e contra eles por testemunhas tomarei o céu e a terra.
29 Nō te mea e mōhio ana ahau, ko muri i tōku matenga taka rawa ai koutou, peka kē ai i te huarahi i kīia atu e ahau ki a koutou; ā, ka pono mai te kino ki a koutou i ngā rā whakamutunga; mō koutou ka mahi i te kino i te tirohanga a Ihowā, hei whakapātaritari i a ia ki te mahi a ō koutou ringa.”
29 Porque eu sei que depois da minha morte certamente vos corrompereis, e vos desviareis do caminho que vos ordenei; então este mal vos alcançará nos últimos dias, quando fizerdes mal aos olhos do Senhor, para o provocar à ira com a obra das vossas mãos.
30 Ā, kōrerotia ana e Mohi ngā kupu o tēnei waiata ki ngā taringa o te huihuinga katoa o Īharaira ā poto noa:
30 Então Moisés falou as palavras deste cântico aos ouvidos de toda a congregação de Israel, até se acabarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.