Deuteronômio 21
mri2012 (MRI2012) vs VC
1 E kitea te tangata i whakamatea ki te whenua i hōmai e Ihowā, e tōu Atua, hei kāinga mōu, e takoto ana i te pārae, ā, kāhore e mōhiotia nā wai i patu.
1 Quando na terra, cuja posses são te há de dar o Senhor, teu Deus, encontrar-se estendido no campo o cadáver de um homem assassinado sem que se saiba quem o feriu,
2 Nā, me puta mai ōu kaumātua me ōu kaiwhakawā, ka whanganga atu ki ngā pā i tētahi taha o te tūpāpaku, i tētahi taha.
2 virão teus anciãos e teus juizes e medirão a distância que separa o cadáver das cidades dos arredores.
3 Nā, ko te pā e tata ana ki te tūpāpaku, me tiki e ngā kaumātua o taua pā tētahi kūao kau, hei te uha, hei te mea kāhore anō i whakamahia, kāhore nei i tō ioka.
3 Os anciãos da cidade que foi encontrada mais próxima tomarão uma novilha, com a qual não se tenha ainda trabalhado e que não tenha ainda levado o jugo,
4 Me kawe anō hoki e ngā kaumātua o taua pā te kūao kau ki raro, ki tētahi awaawa wai, kāhore nei i ngakia, i whakatōkia rānei, ka whawhati ai i te kakī o te kau ki reira, ki te awaawa.
4 e a conduzirão a um vale banhado por um córrego, cujas águas nunca sequem, onde não haja nem cultura nem sementeiras, e ali, no córrego, quebrar-lhe-ão a nuca.
5 Nā, ka whakatata ngā tohunga, ngā tama a Rīwai; ko rātou hoki tā Ihowā, tā tōu Atua, i whiriwhiri ai hei minita ki a ia, hei manaaki anō hoki i runga i te ingoa o Ihowā; ā, mā rātou te kupu mō ngā tautohe katoa, mō ngā patu katoa.
5 Aproximar-se-ão os sacerdotes levíticos, porque foi a eles que o Senhor, teu Deus, escolheu para serem seus ministros. E abençoarão e seu nome, pois são eles que julgam todo litígio e todo caso de ferimento.
6 Nā, me horoi e ngā kaumātua katoa o taua pā, e tata ana ki te tūpāpaku, ō rātou ringa ki runga ki te kūao kau i whatia nei te kakī ki te awaawa;
6 Então todos os anciãos da cidade encontrada mais próxima do cadáver lavarão suas mãos sobre a novilha cuja nuca quebraram no vale,
7 nā, ka kōrero rātou, ka mea: “Kīhai i whakahekea tēnei toto e ō mātou ringa, kīhai anō ō mātou kanohi i kite.
7 e dirão estas palavras: Nossas mãos não derramaram este sangue, nem o viram os nossos olhos.
8 Kia mārie ki tōu iwi ki a Īharaira, e Ihowā, i hokona nei e koe, kaua anō hoki e whakairia he toto harakore ki runga ki tāu iwi, ki a Īharaira.” Nā, ka whai whakamārie rātou mō aua toto.
8 ó Senhor, perdoai o vosso povo de Israel que resgatasses. Não lhe imputeis o sangue inocente. Assim será o homicídio expiado por eles.
9 Pēnei ka whakakorea te toto harakore i roto i a koe, ina mea koe i te mea e tika ana ki tā Ihowā titiro.
9 E desse modo tirarás do meio de ti o sangue inocente, e farás o que é reto aos olhos do Senhor.
10 Ka haere koe ki te whawhai ki ōu hoariri, ā, ka hōmai rātou e Ihowā, e tōu Atua, ki ōu ringa, ā, ka whakaraua rātou e koe hei whakarau;
10 Quando fores à guerra contra os teus inimigos e o Senhor, teu Deus, os entregar em tuas mãos, se os fizeres cativos,
11 ā, ka kite koe i tētahi wahine ātaahua i roto i ngā whakarau, ā, ka hiahia koe ki a ia, ka mea ki te tango i a ia hei wahine māu.
11 e vires entre eles uma mulher formosa da qual te enamores e a queiras tomar por esposa,
12 Nā, me kawe ia e koe ki tōu whare; ā, me heu e ia tōna mātenga, ka whakapai i ōna maikuku;
12 conduzi-la-ás à tua casa. Ela rapará os cabelos, cortará as unhas,
13 nā, me whakarere e ia te kākahu o tōna whakaraunga, ā, ka noho ki tōu whare, ka tangi ki tōna pāpā, ki tōna whaea, kia kotahi tino marama; ā muri iho ka haere atu koe ki a ia, ā, ka meinga hei tahu ki a ia, ko ia hoki hei wahine māu.
13 deporá o vestido com que foi aprisionada, e permanecerá em tua casa, chorando o seu pai e a sua mãe durante um mês. Depois disso, irás procurá-la, serás seu marido e ela será tua mulher.
14 Ā, ki te kāhore koe e whakaahuareka ki a ia, me tuku atu ia e koe ki tāna wāhi e pai ai, kaua rawa e hokona ki te moni, kaua hoki e waiho hei mea pononga; he mea hoki kua whakaititia nei ia e koe.
14 Se ela cessar de te agradar, deixá-la-ás partir como lhe aprouver, mas não poderás vendê-la por dinheiro, nem maltratá-la, pois que fizeste dela tua mulher.
15 Ki te tokorua ngā wāhine a tētahi tangata, kotahi e arohaina ana, kotahi e kinongia ana, ā, kua whānau he tamariki māna i te mea e arohaina ana, i te mea hoki e kinongia ana; ā, nā te mea e kinongia ana te tama mātāmua.
15 Se um homem tiver duas mulheres, uma que ele ama, outra que ele desdenha, e lhe tiverem dado filhos, tanto a que é amada como a que é desdenhada, se o filho desta última for o filho primogênito,
16 Ā, ka tae ki te rā e whakarērea iho ai e ia āna mea mā āna tamariki, e kore e āhei kia meinga hei mātāmua te tama a te mea e arohaina ana, arā hei kauaemua mō te tino mātāmua, mō te tama a te wahine e kinongia ana.
16 esse homem, no dia em que repartir seus bens entre os seus filhos, não poderá dar o direito de primogenitura ao filho da que é amada, em detrimento do primogênito, filho da mulher desdenhada.
17 Engari, me whakaae ia ki te tama a te mea e kinongia ana, ko ia te mātāmua, me hoatu ki a ia ngā wāhi e rua o āna mea katoa. Nō te mea ko ia te tīmatanga o tōna kaha; māna ngā tikanga o te mātāmua.
17 Mas reconhecerá por primogênito o filho da mulher desprezada, e dar-lhe-á uma porção dupla de todos os seus bens, porque esse filho é o primeiro fruto de seu vigor, é a ele que pertence o direito de primogenitura.
18 Ki te mea he whakakeke, he whakatoi, te tama a tētahi tangata, ā, kāhore e rongo ki te reo o tōna pāpā, ki te reo rānei o tōna whaea, ā, ahakoa ka whiua e rāua, kāhore e rongo ki a rāua,
18 Se um homem tiver um filho indócil e rebelde, que não atenda às ordens de seu pai nem de sua mãe, permanecendo insensível às suas correções,
19 nā, me mau tōna pāpā rāua ko tōna whaea ki a ia, ka kawe i a ia ki ngā kaumātua o tōna pā, ki te kūwaha o tōna wāhi.
19 seu pai e sua mãe tomá-lo-ão e o levarão aos anciães da cidade à porta da localidade onde habitam,
20 Ā, ka mea ki ngā kaumātua o tōna pā, “Ko tēnei tama a māua he whakakeke, he whakatoi, ā, e kore e rongo ki ō māua reo; he tangata haututū, he poro haurangi.”
20 e lhes dirão: este nosso filho é indócil e rebelde; não nos ouve, e vive na embriaguez e na dissolução.
21 Kātahi ngā tāngata katoa o tōna pā ka āki i a ia ki te kōhatu, kia mate; ā, ka whakakorea atu e koe te kino i roto i a koe, ā, ka rongo a Īharaira katoa, ka wehi.
21 Então, todos os homens da cidade o apedrejarão até que ele morra. Assim, tirarás o mal do meio de ti, e todo o Israel, ao sabê-lo, será possuído de temor.
22 Ki te mea anō he hara tō te tangata e tika ai te mate mōna, ā, ka whakamatea, ā, ka tāronatia e koe ki runga ki te rākau;
22 Quando um homem tiver cometido um crime que deve ser punido com a morte, e for executado por enforcamento numa árvore,
23 kaua e waiho tōna tinana runga i te rākau i te pō, engari, me tino tanu i taua rangi anō; he mea kanga hoki nā te Atua te tangata i tāronatia; kei poke tōu oneone, e hoatu nei e Ihowā, e tōu Atua, ki a koe hei kāinga tupu.
23 o seu cadáver não poderá ficar ali durante a noite, mas tu o sepultarás no mesmo dia; pois aquele que é pendurado é um objeto de maldição divina. Assim, não contaminarás a terra que o Senhor, teu Deus, te dá por herança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.