Daniel 8

mri2012 (MRI2012) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 I te toru o ngā tau o te kīngitanga o Kīngi Perehatara ka puta mai he kite ki ahau, arā ki ahau, ki a Raniera, i muri i tērā i puta rā ki ahau i te tīmatanga.
1 No ano terceiro do reinado do rei Belsazar, apareceu-me uma visão, a mim, Daniel, depois daquela que me apareceu no princípio.
2 I kite moemoeā ahau, nā, i tōku kitenga, i Huhana ahau, i te kāinga kīngi, i tērā i te kāwanatanga o Erama. Nā, ka kite moemoeā ahau, ā, i te taha ahau o te awa o Urai.
2 E vi na visão ( acontecendo, quando vi, que eu estava na cidadela de Susã, na província de Elão), vi, pois, na visão, que eu estava junto ao rio Ulai.
3 Nā, ko te marangatanga ake o ōku kanohi, ka kite ahau. Nā, ko tētahi hipi toa e tū ana i te ritenga o te awa, e rua ōna haona, roa noa atu ngā haona ki runga, kei runga atu ia tētahi i tētahi. Nā, ko tērā i pūrero rā, nō muri rawa i puta ai.
3 E levantei os meus olhos e vi, e eis que um carneiro estava diante do rio, o qual tinha duas pontas; e as duas pontas eram altas, mas uma era mais alta do que a outra; e a mais alta subiu por último.
4 I kite anō ahau i te hipi toa e āki ana whaka te hauāuru, whaka te raki, whaka te tonga; ā, kore noa iho tētahi kararehe i tū ki tōna aroaro, kāhore hoki he tangata hei whakaora i roto i tōna ringa. Heoi, mahia ana e ia tāna i pai ai, ā, nui haere ana ia.
4 Vi que o carneiro dava marradas para o ocidente, e para o norte, e para o meio-dia; e nenhuns animais podiam estar diante dele, nem havia quem pudesse livrar-se da sua mão; e ele fazia conforme a sua vontade e se engrandecia.
5 Nā, i ahau e whakaaroaro ana, nā, ko te putanga mai o tētahi koati toa i te hauāuru, i te mata o te whenua katoa, kīhai anō ia i pā ki te whenua. Ā, he haona tō te koati i waenganui i ōna kanohi, he mea e whakamaua e te titiro.
5 E, estando eu considerando, eis que um bode vinha do ocidente sobre toda a terra, mas sem tocar no chão; e aquele bode tinha uma ponta notável entre os olhos;
6 Nā, ka haere mai ia ki te hipi toa e rua nei ōna haona, i kitea atu rā e ahau e tū ana i te ritenga o te awa, rere atu ana ki a ia, me te weriweri katoa o tōna kaha.
6 dirigiu-se ao carneiro que tinha as duas pontas, ao qual eu tinha visto diante do rio; e correu contra ele com todo o ímpeto da sua força.
7 I kite anō ahau i a ia e whakatata ana ki te hipi toa, riri tonu ki a ia, patua iho e ia te hipi toa, whatia ana e ia ōna haona e rua, kāhore hoki he kaha o te hipi toa ki te tū ki tōna aroaro. Kei te turaki ia i a ia ki te whenua, takatakahia ana ia e ia; kāhore hoki he kaiwhakaora mō te hipi toa i roto i tōna ringa.
7 E o vi chegar perto do carneiro, irritar-se contra ele; e feriu o carneiro e lhe quebrou as duas pontas, pois não havia força no carneiro para parar diante dele; e o lançou por terra e o pisou aos pés; não houve quem pudesse livrar o carneiro da sua mão.
8 Nā, kua nui noa atu te koati toa, kua kaha, nā, ka whati te haona nui, ā, e whā ngā mea e whakamaua atu e te titiro i puta ake i tōna tūranga, he mea e anga ana ki ngā hau e whā o te rangi.
8 E o bode se engrandeceu em grande maneira; mas, estando na sua maior força, aquela grande ponta foi quebrada; e subiram no seu lugar quatro também notáveis, para os quatro ventos do céu.
9 Nā, kua puta ake i roto i tētahi o ērā tētahi haona iti; kua nui noa atu whaka te tonga, whaka te rāwhiti, whaka te whenua āhuareka.
9 E de uma delas saiu uma ponta mui pequena, a qual cresceu muito para o meio-dia, e para o oriente, e para a terra formosa.
10 I nui haere anō ā tae tonu ki te ope o te rangi, whakatakā ana e ia ki te whenua ētahi o te ope, o ngā whetū hoki, takatakahia ana e ia.
10 E se engrandeceu até ao exército dos céus; e a alguns do exército e das estrelas deitou por terra e os pisou.
11 Āe rā, i tae anō tāna whakanui i a ia ki te rangatira o te ope, whakakorea iho e ia i a ia te patunga tapu, te mea tūturu, turakina iho tōna wāhi tapu.
11 E se engrandeceu até ao príncipe do exército; e por ele foi tirado o contínuo sacrifício, e o lugar do seu santuário foi lançado por terra.
12 I hōmai anō te ope ki a ia me te patunga tapu tūturu, nā te kino hoki, nā, turakina iho e ia te pono ki te whenua; ā, mahi ana, kake ana.
12 E o exército lhe foi entregue, com o sacrifício contínuo, por causa das transgressões; e lançou a verdade por terra; fez isso e prosperou.
13 Kātahi ka rongo ahau i tētahi anahera tapu e kōrero ana, ā, ka mea tētahi atu anahera tapu ki tērā i kōrero rā, “Kia pēhea te roa o te kitenga mō te patunga tapu tūturu, mō te hē whakangaro e tukua ai te wāhi tapu me te ope kia takatakahia?”
13 Depois, ouvi um santo que falava; e disse outro santo àquele que falava: Até quando durará a visão do contínuo sacrifício e da transgressão assoladora, para que seja entregue o santuário e o exército, a fim de serem pisados?
14 Nā, ka mea ia ki ahau, “Kia taka ngā ahiahi me ngā ata e rua mano e toru rau, ko reira te wāhi tapu purea ai.”
14 E ele me disse: Até duas mil e trezentas tardes e manhãs; e o santuário será purificado.
15 Nā, ka kite ahau, a Raniera, i taua kite; ka rapua e ahau te tikanga, nā, me te mea he āhua tangata e tū ana i tōku aroaro.
15 E aconteceu que, havendo eu, Daniel, visto a visão, busquei entendê-la e eis que se me apresentou diante uma como semelhança de homem.
16 I rongo anō ahau i te reo tangata i te takiwā o ngā tahatika o Urai e karanga ana, e mea ana, “E Kapariera, kia mōhio te tangata nei ki te tikanga o te kite.”
16 E ouvi uma voz de homem nas margens do Ulai, a qual gritou e disse: Gabriel, dá a entender a este a visão.
17 Heoi, ka haere mai tērā ki te wāhi i tū ai ahau; ā, i tōna taenga mai ka wehi ahau, tāpapa ana ahau. Nā, ka mea ia ki ahau, “Kia mōhio koe, e te tama a te tangata. Mō ngā wā hoki o te mutunga te kite rā.”
17 E veio perto de onde eu estava; e, vindo ele, fiquei assombrado e caí sobre o meu rosto; mas ele me disse: Entende, filho do homem, porque esta visão se realizará no fim do tempo.
18 Nā, i a ia e kōrero ana ki ahau, ka riro ahau i te moe, he moe reka me tōku mata e anga ana ki te whenua. Otiia, i pā ia ki ahau, ā, whakatūria ana ahau ki runga.
18 E, estando ele falando comigo, caí com o meu rosto em terra, adormecido; ele, pois, me tocou e me fez estar em pé.
19 Nā, ka mea ia, “Nanā, ka meinga e ahau kia mōhio koe ki ngā mea e puta mai i te mutunga o te riri. Nō te wā hoki tērā i whakaritea o te mutunga.
19 E disse: Eis que te farei saber o que há de acontecer no último tempo da ira; porque ela se exercerá no determinado tempo do fim.
20 Ko te hipi toa i kitea rā e koe i ngā haona e rua, ko ngā kīngi ērā o Meria, o Pahia.
20 Aquele carneiro que viste com duas pontas são os reis da Média e da Pérsia;
21 Ko te koati toa pūhuruhuru, ko te kīngi tērā o Kariki; ā, ko te haona nui i waenganui i ōna kanohi, ko te kīngi tuatahi tērā.
21 mas o bode peludo é o rei da Grécia; e a ponta grande que tinha entre os olhos é o rei primeiro;
22 Nā, mō te mea i whati rā, i puta ake rā e whā ki tōna tūranga, tērā e ara ake e whā ngā kīngitanga i roto i te iwi, e kore ia e rite te kaha ki tōna.
22 o ter sido quebrada, levantando-se quatro em lugar dela, significa que quatro reinos se levantarão da mesma nação, mas não com a força dela.
23 “Nā, i te mutunga o tō rātou kīngitanga, i te mea ka tae tā ngā poka kē ki te tutukitanga, ka ara ake he kīngi he kanohi hīnana tōna, e mātau ana ki ngā kupu ngaro.
23 Mas, no fim do seu reinado, quando os prevaricadores acabarem, se levantará um rei, feroz de cara, e será entendido em adivinhações.
24 Ā tērā e nui tōna kaha, otiia ehara i te mea nā tōna kaha ake. He hanga whakamīharo tāna whakangaro; ka kake anō ia, ka mahi i tāna e pai ai, ka whakangaro i ngā tāngata nunui rātou ko te iwi tapu.
24 E se fortalecerá a sua força, mas não pelo seu próprio poder; e destruirá maravilhosamente, e prosperará, e fará o que lhe aprouver; e destruirá os fortes e o povo santo.
25 Mā tāna ngārahu mōhio anō ka meinga ai e ia te tinihanga o tōna ringa kia kake; ka whakanui anō ia i a ia i roto i tōna ngākau, he tokomaha hoki e ngaro i a ia i runga i tō rātou noho warea; ka whakatika anō ia ki te rangatira o ngā rangatira. Otiia, ka wāwāhia ia, ehara anō i te mea nā te ringa.
25 E, pelo seu entendimento, também fará prosperar o engano na sua mão; e, no seu coração, se engrandecerá, e, por causa da tranquilidade, destruirá muitos, e se levantará contra o príncipe dos príncipes, mas, sem mão, será quebrado.
26 “Nā, ko te kite o ngā ahiahi, o ngā ata, ko tērā i kōrerotia rā, pono tonu. Engari, kopia atu e koe te kite; he mea hoki ia mō ngā rā maha kei te haere mai.”
26 E a visão da tarde e da manhã, que foi dita, é verdadeira; tu, porém, cerra a visão, porque só daqui a muitos dias se cumprirá.
27 Nā, kua iwikore noa iho ahau, a Raniera, he maha ngā rā ōku e mate ana; muri iho ka maranga ahau, ā, mahia ana e ahau te mahi a te kīngi. Mīharo tonu anō ki taua kite, kīhai ia i mātauria e tētahi.
27 E eu, Daniel, enfraqueci e estive enfermo alguns dias; então, levantei-me e tratei do negócio do rei; e espantei-me acerca da visão, e não havia quem a entendesse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.