Daniel 3

mri2012 (MRI2012) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 I hangā e Kīngi Nepukaneha he whakapakoko kōura, ko tōna roa e ono tekau whatīanga, ā, ko tōna whānui e ono whatīanga; ā, whakatūria ana e ia ki te mānia o Rura i te kāwanatanga o Papurōna.
1 O Rei Nabucodonosor fez uma estátua de ouro, cuja altura era de sessenta côvados, e a sua largura, de seis côvados; levantou-a no campo de Dura, na província de Babilônia.
2 Kātahi a Kīngi Nepukaneha ka tono tāngata ki te huihui i ngā ariki, i ngā kāwana, i ngā rangatira, i ngā kaiwhakawā, i ngā kaitiaki taonga, i ngā kaiwhakatakoto whakaaro, i ērā atu rangatira, i ngā kāwana katoa o ngā kāwanatanga, kia haere mai ki te tāinga o te kawa o te whakapakoko i whakatūria e Kīngi Nepukaneha.
2 E o rei Nabucodonosor mandou ajuntar os sátrapas, os prefeitos, os presidentes, os juízes, os tesoureiros, os conselheiros, os oficiais e todos os governadores das províncias, para que viessem à consagração da estátua que o rei Nabucodonosor tinha levantado.
3 Kātahi ngā ariki, ngā kāwana, ngā rangatira, ngā kaiwhakawā, ngā kaitiaki taonga, ngā kaiwhakatakoto whakaaro, ērā atu rangatira, me ngā kāwana katoa o ngā kāwanatanga ka huihui ki te tāinga o te kawa o te whakapakoko kua whakatūria nei e Kīngi Nepukaneha. Nā, tū ana rātou ki te aronga o te whakapakoko kua whakatūria nei e Nepukaneha.
3 Então, se ajuntaram os sátrapas, os prefeitos, os presidentes, os juízes, os tesoureiros, os conselheiros, os oficiais e todos os governadores das províncias, para a consagração da estátua que o rei Nabucodonosor tinha levantado, e estavam em pé diante da imagem que Nabucodonosor tinha levantado.
4 Kātahi ka nui atu te karanga a te kaikaranga, “He whakahau tēnei ki a koutou, e ngā tāngata, e ngā iwi, e ngā reo;
4 E o arauto apregoava em alta voz: Ordena-se a vós, ó povos, nações e gente de todas as línguas:
5 ā te wā e rongo ai koutou i te tangi o te koronete, o te pūtōrino, o te hāpa, o te hakaputa, o te hātere, o te taratimere, o ngā mea tangi katoa, me takoto koutou, me koropiko ki te whakapakoko kōura kua whakatūria nei e Kīngi Nepukaneha.
5 Quando ouvirdes o som da buzina, do pífaro, da harpa, da sambuca, do saltério, da gaita de foles e de toda sorte de música, vos prostrareis e adorareis a imagem de ouro que o rei Nabucodonosor tem levantado.
6 Nā, ki te kāhore tētahi e takoto, e koropiko, ka makā ia i taua hāora anō ki waenganui o te oumu he mura rawa nei te ngiha.”
6 E qualquer que se não prostrar e não a adorar será na mesma hora lançado dentro do forno de fogo ardente.
7 Nā reira, i taua wā, i te rongonga o te iwi katoa i te tangi o te koronete, o te pūtōrino, o te hāpa, o te hakaputa, o te hātere, o ngā mea tangi katoa, takoto tonu iho ngā tāngata katoa, ngā iwi, ngā reo, koropiko ana ki te whakapakoko kōura kua tū nei i a Kīngi Nepukaneha.
7 Portanto, no mesmo instante em que todos os povos ouviram o som da buzina, do pífaro, da harpa, da sambuca, do saltério e de toda sorte de música, se prostraram todos os povos, nações e línguas e adoraram a estátua de ouro que o rei Nabucodonosor tinha levantado.
8 Heoi, i taua wā ka haere mai ētahi Karari, ka whakahē ki ngā Hūrai.
8 Ora, no mesmo instante, se chegaram alguns homens caldeus e acusaram os judeus.
9 I kōrero rātou, i mea ki a Kīngi Nepukaneha, “E te kīngi, kia ora tonu koe.
9 E falaram e disseram ao rei Nabucodonosor: Ó rei, vive eternamente!
10 I whakatakotoria e koe he ture, e te kīngi, nā, ko ngā tāngata katoa e rongo ana i te tangi o te koronete, o te pūtōrino, o te hāpa, o te hakaputa, o te hātere, o te taratimere, o ngā mea tangi katoa, kia takoto, kia koropiko ki te whakapakoko kōura;
10 Tu, ó rei, fizeste um decreto, pelo qual todo homem que ouvisse o som da buzina, do pífaro, da harpa, da sambuca, do saltério, da gaita de foles e de toda sorte de música se prostraria e adoraria a estátua de ouro;
11 ā, ki te kāhore tētahi e takoto, e koropiko, kia makā ia ki te oumu he mura rawa te ngiha.
11 e qualquer que se não prostrasse e adorasse seria lançado dentro do forno de fogo ardente.
12 Tēnei ētahi Hūrai, he hunga i whakaritea e koe hei kaitirotiro mō ngā mea o te kāwanatanga o Papurōna: ko Hataraka, ko Mehaka, ko Apereneko. Kīhai ēnei tāngata i whakaaro ki a koe, e te kīngi; kāhore rātou e mahi ki ōu atua, kāhore e koropiko ki te whakapakoko kōura ka oti nei te whakatū e koe.”
12 Há uns homens judeus, que tu constituíste sobre os negócios da província de Babilônia: Sadraque, Mesaque e Abede-Nego; esses homens, ó rei, não fizeram caso de ti; a teus deuses não servem, nem a estátua de ouro, que levantaste, adoraram.
13 Kātahi a Nepukaneha i runga i tōna riri me te weriweri ka whakahau kia mauria mai a Hataraka, a Mehaka, a Apereneko. Kātahi ka kawea mai e rātou aua tāngata ki te aroaro o te kīngi.
13 Então, Nabucodonosor, com ira e furor, mandou chamar Sadraque, Mesaque e Abede-Nego. E trouxeram a esses homens perante o rei.
14 I kōrero a Nepukaneha, i mea ki a rātou, “He mea āta whakaaro rānei, e Hataraka, e Mehaka, e Apereneko, e kore nei koutou e mahi ki ōku atua, e kore nei e koropiko ki te whakapakoko kōura kua tū nei i ahau?
14 Falou Nabucodonosor e lhes disse: É de propósito, ó Sadraque, Mesaque e Abede-Nego, que vós não servis a meus deuses nem adorais a estátua de ouro que levantei?
15 Nā, ki te hihiko koutou i te wā e rongo ai koutou i te tangi o te koronete, o te pūtōrino, o te hāpa, o te hakaputa, o te hātere, o te taratimere o ngā mea tangi katoa, ā, ka takoto ka koropiko, ki te whakapakoko i hangā e ahau, he pai. Tēnā ki te kāhore koutou e koropiko, ka makā koutou i taua hāora ki te oumu he mura rawa tōna ngiha; ā, ko wai te atua hei whakaora i a koutou i roto i ōku ringa?”
15 Agora, pois, se estais prontos, quando ouvirdes o som da buzina, do pífaro, da cítara, da harpa, do saltério, da gaita de foles e de toda sorte de música, para vos prostrardes e adorardes a estátua que fiz, bom é; mas, se a não adorardes, sereis lançados, na mesma hora, dentro do forno de fogo ardente; e quem é o Deus que vos poderá livrar das minhas mãos?
16 I whakahoki a Hataraka a Mehaka, a Apereneko, i mea ki te kīngi, “E Nepukaneha, kāhore ā mātou māharahara ki te whakahoki kupu ki a koe mō tēnei mea.
16 Responderam Sadraque, Mesaque e Abede-Nego e disseram ao rei Nabucodonosor: Não necessitamos de te responder sobre este negócio.
17 Ki te pēnātia, e taea anō e tō mātou Atua, e karakiatia nei e mātou, te whakaora i a mātou i roto i te oumu he mura rawa nei te ngiha, inā, ka whakaorangia anō mātou e ia i tōu ringa, e te kīngi.
17 Eis que o nosso Deus, a quem nós servimos, é que nos pode livrar; ele nos livrará do forno de fogo ardente e da tua mão, ó rei.
18 Otiia ka kore, kia mōhio koe, e te kīngi, e kore mātou e mahi ki ōu atua, e kore anō e koropiko ki te whakapakoko kōura kua tū nā i a koe.”
18 E, se não, fica sabendo, ó rei, que não serviremos a teus deuses nem adoraremos a estátua de ouro que levantaste.
19 Kī tonu i reira a Nepukaneha i te riri, rerekē ana te āhua o tōna mata ki a Hataraka, ki a Mehaka, ki a Apereneko. Kōrero ana ia, whakahau ana kia whitu ngā whakanekehanga ake o te hana o te oumu i tō mua hana.
19 Então, Nabucodonosor se encheu de furor, e se mudou o aspecto do seu semblante contra Sadraque, Mesaque e Abede-Nego; falou e ordenou que o forno se aquecesse sete vezes mais do que se costumava aquecer.
20 I whakahau anō ia i ngā tāngata kaha rawa o tāna ope kia herea a Hataraka, a Mehaka, a Apereneko, kia makā ki roto ki te oumu he mura rawa nei te ngiha.
20 E ordenou aos homens mais fortes que estavam no seu exército que atassem a Sadraque, Mesaque e Abede-Nego, para os lançarem no forno de fogo ardente.
21 Kātahi ka herea ngā tāngata nei i roto tonu i ō rātou tarau, i ō rātou koti, i ō rātou koroka me ērā atu ō rātou kākahu, ā, ka makā ki roto ki te oumu he mura rawa nei tōna ngiha.
21 Então, aqueles homens foram atados com as suas capas, e seus calções, e seus chapéus, e suas vestes e foram lançados dentro do forno de fogo ardente.
22 Nā reira, i te akiaki rawa o te whakahau a te kīngi, i te nui rawa hoki o te hana o te ahi, mate iho i te mura o te ahi ngā tāngata nāna i kawe a Hataraka, a Mehaka, a Apereneko.
22 E, porque a palavra do rei apertava, e o forno estava sobremaneira quente, a chama do fogo matou aqueles homens que levantaram a Sadraque, Mesaque e Abede-Nego.
23 Nā, ka taka ngā tāngata tokotoru nei, a Hataraka, a Mehaka, a Apereneko, he mea here, ki waenganui o te oumu he mura rawa nei tōna ngiha.
23 E estes três homens, Sadraque, Mesaque e Abede-Nego, caíram atados dentro do forno de fogo ardente.
24 Ko te tino mīharotanga o Nepukaneha, hohoro tonu tōna whakatika, kei te kōrero, kei te mea ki āna kaiwhakatakoto whakaaro, “He teka ianei tokotoru ngā tāngata i makā e tātou, he mea here, ki waenganui o te ahi?”
24 Então, o rei Nabucodonosor se espantou e se levantou depressa; falou e disse aos seus capitães: Não lançamos nós três homens atados dentro do fogo? Responderam e disseram ao rei: É verdade, ó rei.
25 Ka whakahoki ia, ka mea, “Nanā, tokowhā ngā tāngata e kitea nei e ahau, kāhore he here, e hāereere ana i waenganui o te ahi, kāhore hoki e ahatia; nā, ko te āhua o te tuawhā kei tō te Tama a te Atua.”
25 Respondeu e disse: Eu, porém, vejo quatro homens soltos, que andam passeando dentro do fogo, e nada há de lesão neles; e o aspecto do quarto é semelhante ao filho dos deuses.
26 Kātahi ka whakatata a Nepukaneha ki te waha o te oumu he mura rawa nei te ngiha, kei te kōrero, kei te mea, “E Hataraka, e Mehaka, e Apereneko, e ngā pononga a te Atua, a te Runga Rawa, puta mai, haere mai hoki.”
26 Então, se chegou Nabucodonosor à porta do forno de fogo ardente; falou e disse: Sadraque, Mesaque e Abede-Nego, servos do Deus Altíssimo, saí e vinde! Então, Sadraque, Mesaque e Abede-Nego saíram do meio do fogo.
27 Nā, ko te huihuinga o ngā ariki, o ngā kāwana, o ngā rangatira, o ngā kaiwhakatakoto whakaaro a te kīngi, ka kite rātou i ēnei tāngata, kīhai nei te ahi i whai kaha ki ō rātou tinana, kīhai anō ngā makawe o ō rātou māhunga i hunua, kīhai anō ō rātou koti i puta kē, kīhai anō te haunga ahi i rere i runga i a rātou.
27 E ajuntaram-se os sátrapas, e os prefeitos, e os presidentes, e os capitães do rei, contemplando estes homens, e viram que o fogo não tinha tido poder algum sobre os seus corpos; nem um só cabelo da sua cabeça se tinha queimado, nem as suas capas se mudaram, nem cheiro de fogo tinha passado sobre eles.
28 Ka kōrero a Nepukaneha, ka mea, “Kia whakapaingia te Atua o Hataraka, o Mehaka, o Apereneko, nāna nei i unga mai tāna anahera, ā, whakaorangia ana e ia āna pononga i whakawhirinaki nei ki a ia, i whakaputa kē nei i te kupu a te kīngi, ā, tukua ana e rātou ō rātou tinana, he mea kei mahi rātou, kei koropiko ki tētahi atu atua, engari ki tō rātou Atua anake.
28 Falou Nabucodonosor e disse: Bendito seja o Deus de Sadraque, Mesaque e Abede-Nego, que enviou o seu anjo e livrou os seus servos, que confiaram nele, pois não quiseram cumprir a palavra do rei, preferindo entregar os seus corpos, para que não servissem nem adorassem algum outro deus, senão o seu Deus.
29 Nā, ko tāku ture tēnei e whakatakoto nei, nā, ko ngā tāngata, ko te iwi, ko te reo, he kupu kino nei tāna mō te Atua o Hataraka, o Mehaka, o Apereneko, ka haehaea rātou, ā, ka meinga ō rātou whare hei pūranga paru. Nō te mea kāhore atu he atua he rite tāna whakaora ki tā tēnei.”
29 Por mim, pois, é feito um decreto, pelo qual todo povo, nação e língua que disser blasfêmia contra o Deus de Sadraque, Mesaque e Abede-Nego seja despedaçado, e as suas casas sejam feitas um monturo; porquanto não há outro deus que possa livrar como este.
30 Kātahi ka whakanekehia ake anō a Hataraka, a Mehaka, a Apereneko e te kīngi i te kāwanatanga o Papurōna.
30 Então, o rei fez prosperar a Sadraque, Mesaque e Abede-Nego, na província de Babilônia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.