Atos 8

mri2012 (MRI2012) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ā, i reira a Haora e whakaae ana ki tōna matenga.
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se, naquele dia, uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judeia e da Samaria, exceto os apóstolos.
2 Ā, nā te hunga whakaaro a Tepene i tanu, ā, he nui tā rātou tangihanga mōna.
2 E uns varões piedosos foram enterrar Estêvão e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Ko Haora ia, tāhoroa ana e ia te hāhi, tomo ana ki tēnā whare, ki tēnā whare, tōia atu ana ngā tāne me ngā wāhine, hoatu ana ki roto ki te whare herehere.
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Nō reira ko rātou tonu, ko ngā mea i whakamararatia rā, i hāereere ki te kauwhau i te kupu.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda parte anunciando a palavra.
5 Nā, ko Piripi i heke atu ki te pā o Hamaria, ā, kauwhau ana i a te Karaiti ki a rātou.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria, lhes pregava a Cristo.
6 Ā, kotahi tonu te whakaaro o ngā mano ki te whakarongo ki ngā mea i kōrero ai a Piripi, i a rātou e rongo ana, e kite ana i ngā tohu i mea ai ia.
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia,
7 I puta mai hoki ngā wairua poke i roto i te tini o ngā mea e nohoia ana, he nui te reo ki te karanga. He tokomaha anō ngā pararūtiki, ngā kopa i whakaorangia.
7 pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Ā, nui atu te hari o taua pā.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Nā, i reira tētahi tangata, ko Haimona te ingoa, he mahi mākutu tāna i mua atu i roto i taua pā, ā, mīharo ana te iwi o Hamaria, i mea hoki ia i a ia he tangata nui.
9 E estava ali um certo homem chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica e tinha iludido a gente de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 I whakarongo katoa hoki rātou ki a ia te iti me te rahi, i mea, “Ko taua kaha o te Atua tēnei tangata, e kīia nei ‘ko te Nui.’ ”
10 ao qual todos atendiam, desde o mais pequeno até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 Ā, i whakarongo rātou ki a ia, nō te mea kua roa kē rātou e mīharo ana ki āna mahi mākutu.
11 E atendiam-no a ele, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Ā, nō rātou ka whakapono ki a Piripi; e kauwhau ana i te rongopai o te rangatiratanga o te Atua, i te ingoa hoki o Īhu Karaiti, ka iriiria rātou, ngā tāne me ngā wāhine.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Ko Haimona tonu tētahi i whakapono. Ā, ka iriiria ka piri tahi ki a Piripi; ā, nō tōna kitenga i ngā tohu me ngā merekara nunui i mahia, ka mīharo.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou, de contínuo, com Filipe e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Ā, i te rongonga o ngā āpōtoro i Hiruhārama kua tango a Hamaria i te kupu a te Atua, ka tonoa atu e rātou a Pita rāua ko Hoani ki a rātou.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João,
15 Nō tō rāua taenga iho, ka īnoi mō rātou, kia riro te Wairua Tapu i a rātou.
15 os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo.
16 Kāhore anō hoki ia i tau noa ki tētahi o rātou; he mea iriiri kau i runga i te ingoa o te Ariki, o Īhu.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido, mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus.)
17 Me i reira ka whakapākia iho ō rātou ringa ki a rātou, ā, ka riro mai te Wairua Tapu i a rātou.
17 Então, lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 Ā, nō te kitenga o Haimona, nā te whakapānga iho o ngā ringa o ngā āpōtoro i hōmai ai te Wairua Tapu, ka mea ki te hoatu moni ki a rāua,
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 ka kī, “Hōmai hoki ki ahau tēnei mana, kia riro ai te Wairua Tapu i te tangata e whakapākia iho ai e ahau ōku ringa.”
19 dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Nā, ko te meatanga a Pita ki a ia, “Kia pirau ngātahi kōrua ko tāu moni, ina koe ka whakaaro mā te moni ka whiwhi ai ki te mea hōmai noa a te Atua!
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 Kāhore he wāhi māu, kāhore he taunga mōu i tēnei mea; kāhore hoki i tika tōu ngākau i te aroaro o te Atua.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Nā, rīpenetātia tēnei kino ōu, ā, īnoi ki te Atua, me kore noa e murua te whakaaro o tōu ngākau.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniquidade e ora a Deus, para que, porventura, te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Kua kite hoki ahau i a koe, kei roto koe i te au kawa, kei te here o te kino.”
23 pois vejo que estás em fel de amargura e em laço de iniquidade.
24 Nā, ka whakahoki a Haimona, ka mea, “Mā kōrua e īnoi mōku ki te Ariki, kei pā ki ahau tētahi o ngā mea kua kōrerotia mai nā e kōrua.”
24 Respondendo, porém, Simão disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Ā, ka mutu tā rāua whakaatu, tā rāua kauwhau i te kupu a te Ariki, ka hoki ki Hiruhārama, he maha hoki ngā kāinga o ngā Hamari i kauwhautia ai e rāua te rongopai.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e, em muitas aldeias dos samaritanos, anunciaram o evangelho.
26 Nā, ka kōrero tētahi anahera a te Ariki ki a Piripi, ka mea, “Whakatika, haere ki te tonga, ki te ara e heke atu ana i Hiruhārama ki Kaha”; he koraha tērā.
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te e vai para a banda do Sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserto.
27 Whakatika ana ia, haere ana. Nā, ko tētahi tangata o Etiopia, he unaka, he tangata nui nā Kanarahi, kuīni o ngā Etiopiana, ko te kaitiaki ia o āna taonga katoa, i haere ki Hiruhārama ki te karakia;
27 E levantou-se e foi. E eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 ā, e hoki mai ana, e noho ana i runga i tōna hāriata, e kōrero ana i a Ihāia poropiti.
28 regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Nā, ka mea te Wairua ki a Piripi, “Whakatata atu, ka haere atu koe ki te hāriata rā.”
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te e ajunta-te a esse carro.
30 Kātahi a Piripi ka oma atu ki a ia, ka rongo i a ia e kōrero ana i a Ihāia poropiti, ka mea atu, “E mātau ana rānei koe ki tāu e kōrero nā?”
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías e disse: Entendes tu o que lês?
31 Anō rā ko ia, “Me pēhea koia, ki te kore tētahi hei arataki i ahau?” Nā, ka mea ia ki a Piripi kia eke ki runga kia noho tahi me ia.
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém me não ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 Nā, ko te wāhi o te karaipiture e kōrero nei ia, ko tēnei:
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, assim não abriu a sua boca.
33 I tōna whakaitinga i whakakorea he whakawā mōna.
33 Na sua humilhação, foi tirado o seu julgamento; e quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Nā, ka whakahoki te unaka ki a Piripi, ka mea, “Tēnā koa, mō wai tēnei kōrero a te poropiti? Mōna ake anō, mō tētahi atu rānei?”
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo ou de algum outro?
35 Nā, ka puaki te māngai o Piripi, ā, tīmata mai i taua karaipiture, kauwhautia ana e ia a Īhu ki a ia.
35 Então, Filipe, abrindo a boca e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 Ā, i a rāua e haere ana i te ara, ka tae atu rāua ki tētahi wai, ka mea te unaka, “Nā, he wai tēnei! He aha te mea e kore ai ahau e iriiria?”
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 Mea atu ana a Piripi, “Ki te whakapono tōu ngākau katoa, e āhei anō koe.” Nā, ka whakahoki ia, ka mea, “E whakapono ana ahau ko Īhu Karaiti te Tama a te Atua.”
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Kātahi ia ka whakahau i te hāriata kia tū; ka haere atu rāua tokorua ki roto i te wai, a Piripi rāua ko te unaka; ā, iriiria ana ia e ia.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Ā, i tō rāua putanga ake i te wai, kāhakina atu ana a Piripi e te Wairua o te Ariki; ā, mutu tonu te kitenga atu o te unaka i a ia, heoi, haere hari atu ana ia i tōna ara.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Ko Piripi ia i kitea ki Ahota; ā, i a ia e haere ana, kauwhautia ana e ia te rongopai ki ngā pā katoa, ā tae noa ia ki Hiharia.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesareia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.