Atos 24
mri2012 (MRI2012) vs NAA
1 Nā, ka pahure ngā rā e rima, ka haere atu a Anania, te tohunga nui rātou ko ētahi kaumātua, ko tētahi kaikōrero hoki, ko Tereturu, whakakite ai i ngā hē o Pāora ki te kāwana.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns anciãos e com certo orador, chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador a sua acusação contra Paulo.
2 Ā, ka oti ia te karanga, ka tīmata a Tereturu te whakawā, ka mea:
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo passou a acusá-lo, dizendo: — Excelentíssimo Félix, tendo nós desfrutado de paz perene por meio do senhor e tendo sido feitas, por seu providente cuidado, notáveis reformas em benefício deste povo,
3 Nui atu tā mātou whakawhetai mō aua mea ka riro mai nei i a mātou, i ngā wā katoa, i ngā wāhi katoa, e Pirika, e te tangata pai rawa.
3 sempre e em todos os lugares, reconhecemos isto com profunda gratidão.
4 Otiia, e kore e nui atu tāku whakaware i a koe, koia ka īnoi atu ki a koe kia pai koe ki te whakarongo mai ki ētahi kupu torutoru a mātou.
4 Entretanto, para não deter o senhor por muito tempo, peço que, de acordo com a sua clemência, nos ouça por alguns instantes.
5 I mau hoki i a mātou te korokē nei, he tangata whakatūtehu, e whakaoho ana i ngā Hūrai katoa o te ao, ko ia hoki te tino take o te tītorehanga ki tā ngā Nahareti.
5 Porque, tendo nós verificado que este homem é uma peste e promove desordens entre os judeus do mundo inteiro, sendo também o principal agitador da seita dos nazarenos,
6 I mea hoki ia kia whakanoatia te temepara: nā ka hopu mātou i a ia, ka mea kia whakawākia ia ki tā tō mātou ture i whakatakoto ai.
6 o qual também tentou profanar o templo, nós o prendemos com o intuito de julgá-lo segundo a nossa Lei.
7 Otirā, i puta mai a Raihia, te rangatira mano, ā, tangohia kinotia atu ana ia i ō mātou ringa.
7 Mas, sobrevindo o comandante Lísias, o arrebatou das nossas mãos com grande violência,
8 Ā, ungā ana ōna kaiwhakapae kia haere mai ki a koe: māu e ui ki a ia, kia rongo ai koe ki ēnei mea katoa e whakawākia nei ia e mātou.”
8 ordenando que os seus acusadores viessem à presença do senhor. Se o interrogar, o senhor mesmo poderá tomar conhecimento de todas as coisas de que nós o acusamos.
9 Ā, i whakaae hoki ngā Hūrai ki taua whakapae, i mea, “Koia tērā ko aua mea.”
9 Os judeus também concordaram na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Ā, ka tohu atu te kāwana ki a ia kia kōrero, ka whakahokia e Pāora: “E mātau ana ahau, ka maha ōu tau e whakawā nei koe i tēnei iwi, koia i pai ai tōku ngākau ki te tohe i te tika o āku mea.
10 Quando o governador fez sinal para que Paulo falasse, ele disse: — Sabendo que há muitos anos o senhor é juiz desta nação, sinto-me à vontade para me defender.
11 E takoto kau ana hoki hei mōhiotanga mōu, kāhore i maha ake i te tekau mā rua ngā rā ōku i haere nei ki Hiruhārama, ki te karakia.
11 O senhor mesmo pode verificar que não se passaram mais de doze dias desde que fui a Jerusalém para adorar a Deus;
12 Kīhai anō ahau i mau i a rātou i roto i te temepara e totohe ana ki tētahi, e mea ana rānei i te mano kia tutū, kāhore i ngā whare karakia, kāhore anō hoki i te pā.
12 e que não me acharam no templo discutindo com ninguém, nem agitando o povo, fosse nas sinagogas ou na cidade;
13 E kore anō e taea e rātou te whakatau ki ahau i tōu aroaro ngā mea e whakawākia nei ahau e rātou.
13 nem podem provar diante do senhor as acusações que agora fazem contra mim.
14 Otirā, me whāki tēnei e ahau ki a koe, ko te Ara e kīia nei e rātou he tītorehanga, ko tāku tēnā i ahau e karakia nei ki te Atua o ōku mātua; e whakapono ana hoki ahau ki ngā mea katoa kua oti te whakarite i roto i te ture, kua oti hoki te tuhituhi ki tā ngā poropiti.
14 Porém confesso ao senhor que, segundo o Caminho, a que chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, acreditando em todas as coisas que concordam com a lei e os escritos dos profetas,
15 E tūmanako ana ki tā te Atua, ki tā ēnei anō hoki e whakaae nei, arā tēnei ake ka ara te hunga mate, ngā tāngata tika, ngā tāngata hē.
15 tendo esperança em Deus, como também estes a têm, de que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos.
16 Tēnei anō tāku e whai nei, kia harakore tonu tōku hinengaro i te aroaro o te Atua, o ngā tāngata.
16 Por isso, também me esforço por ter sempre uma consciência pura diante de Deus e dos homens.
17 “Nā, muri iho i ngā tau e maha, ka tae mai ahau ki te kawe mai i ngā mea atawhai rawakore ki tōku iwi, me ngā whakahere.
17 — Depois de anos, vim trazer donativos para o meu povo e também fazer oferendas,
18 I kitea ahau i reira e rātou, e purea ana i roto i te temepara, kāhore he huihui, kāhore he ngangau.
18 e foi nesta prática que alguns judeus da província da Ásia me encontraram já purificado no templo, sem ajuntamento de povo e sem tumulto,
19 Tērā anō rā ētahi Hūrai nō Āhia; ko te tikanga kia haere mai rātou ki a koe ki te whakawā, ki te mea he mea tā rātou mōku.
19 os quais deviam comparecer diante do senhor e fazer as acusações, se tivessem alguma coisa contra mim.
20 Tēnei rānei mā ēnei tāngata tonu e kōrero, me i kitea e rātou he hē tōku, i ahau e tū ana i mua i te rūnanga,
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam que crime acharam em mim, por ocasião do meu comparecimento diante do Sinédrio,
21 ko taua kupu kotahi pea i karanga ai ahau, i ahau e tū ana i roto i a rātou, ‘Ko te aranga o te hunga mate te mea e whakawākia nei ahau e koutou ināianei.’ ”
21 salvo estas palavras que clamei, estando entre eles: “Hoje estou sendo julgado por vocês por causa da ressurreição dos mortos.”
22 Otirā, i te mea he nui atu tōna mōhio ki taua Ritenga, ka ungā rātou e Pirika, ka mea ia, “Kia tae mai a Raihia, te rangatira mano, ka tino rapu ahau ki te tikanga o ā koutou mea.”
22 Então Félix, conhecendo mais acuradamente as coisas relacionadas com o Caminho, adiou a causa, dizendo: — Quando chegar o comandante Lísias, tomarei uma decisão a respeito do caso de vocês.
23 Nā, ka mea ia ki te keneturio kia tiakina a Pāora, kia waiho noa anō ia, kia kaua e rīria ōna hoa ina mahi ki a ia.
23 E ordenou ao centurião que conservasse Paulo na prisão, tratando-o com tolerância e não impedindo que os seus próprios o servissem.
24 Nā, muri iho i ētahi rā ka tae mai a Pirika rāua ko tāna wahine ko Ruruhira, he Hūrai, ka mea ia kia tīkina atu a Pāora, ā, ka whakarongo ki a ia ki te whakapono ki a te Karaiti.
24 Passados alguns dias, Félix veio com Drusila, sua mulher, que era judia. Mandou chamar Paulo e passou a ouvi-lo a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Ā, i a ia e kōrero ana ki ngā mea o te tika, ki te hiahia kia pēhia, ki te whakawākanga kei te haere mai, ka wiri a Pirika, ka mea, “Haere āianei; kia wātea ahau, ka karanga atu ai anō i a koe.”
25 Quando Paulo começou a falar sobre a justiça, o domínio próprio e o Juízo vindouro, Félix ficou amedrontado e disse: — Por agora, você pode retirar-se, e, quando eu tiver oportunidade, mandarei chamá-lo.
26 Tohu noa hoki ka hoatu ki a ia he moni e Pāora; koia i hono ai te tiki atu i a ia, te kōrero ki a ia.
26 Ao mesmo tempo, esperava que Paulo lhe desse dinheiro. Por isso, chamando-o mais frequentemente, conversava com ele.
27 Otirā, ka pahure ngā tau e rua, ka whakakapia a Pirika e Porohia Petuha; ā, i tōna hiahia ki te whakamānawareka i ngā Hūrai, ka waiho e Pirika a Pāora kia here ana.
27 Dois anos mais tarde, Félix teve por sucessor Pórcio Festo. E, como Félix queria assegurar o apoio dos judeus, manteve Paulo encarcerado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.