Atos 20
mri2012 (MRI2012) vs NVT
1 Ā, nō te mutunga o te ngangau, ka karangatia e Pāora ngā ākonga, ka tohutohu i a rātou, ka poroporoaki, ā, tūria atu ana e ia, haere ana ki Makeronia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Ā, ka hāereerea e ia aua wāhi, me te whakahau i a rātou ki ngā kupu maha, ā, haere ana ia ki Kariki;
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 ā, ka toru ōna marama ki reira. I ngā Hūrai anō e whakatakoto whakaaro ana mōna, i a ia meāke rere ki Hīria, ka whakaaro ia kia hoki mā Makeronia.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Ā, i haere tahi i a ia tae noa ki Āhia, a Hopate o Peria, te tama a Piru; a Aritaku rāua ko Hekunu o Teharonika; a Kaiu o Rerepe; a Tīmoti hoki rātou ko Tikiku, ko Toropimu o Āhia.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Otirā, kua haere atu ēnei i mua, ā, e tatari mai ana ki a mātou i Toroa.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Nā, i te mutunga o ngā rā o te Taro Rēwenakore ka rere atu mātou i Piripai, ā, pō rima ka tae atu ki a rātou ki Toroa; ā, e whitu ngā rā i noho ai ki reira.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Nā, i te rā tuatahi o te wiki, i te mea kua huihui mātou ki te whawhati taro, ka kauwhau a Pāora ki a rātou, e mea ana hoki ki te haere i te aonga ake; ā, ka kūmea roatia tāna kōrero ā waenganui pō rā anō.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Ā, he maha ngā rama i te rūma i runga, i te wāhi i huihui ai mātou.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Nā, tērā tētahi taitamariki, ko Ūtiku te ingoa, i te matapihi e noho ana, kua tino parangia e te moe; ā, ka roa tonu te kauwhau a Pāora, nā, ka pēhia rawatia ia e te moe, nā, ka taka iho i te toru o ngā whakapaparanga o ngā rūma, tangohia rawatia ake kua mate.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Nā, ka heke iho a Pāora, ā, hinga ana ki runga ki a ia, awhi ana i a ia, ka mea, “Kei ngangau koutou; kei roto hoki i a ia tōna wairua.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Nā, ka kake atu anō ia, ka whawhati taro, ka kai, ā, ka roa rawa te kōrero ā pūao noa, ka haere.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Heoi, ārahina oratia atu ana e rātou taua taitama, kīhai hoki i nohinohi te koa.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Nā, ko mātou kua riro i mua ki te kaipuke, ā, rere ana ki Aho, i mea kia utaina a Pāora i reira; nāna hoki i whakarite, i mea hoki ko ia me rā uta.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Ā, ka tūtaki ki a mātou ki Aho, ka utaina ia, ā, rere ana mātou ki Mitirini.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Rere atu ana mātou i reira, ā, i te aonga ake ka taea te ritenga atu o Kio; ao ake anō ka ū ki Hamo, ā, noho ana ki Torokiriuma; ao ake anō ka ū ki Miretu.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 I mea hoki a Pāora kia rere i waho ake o Epeha, kei roa ia ki Āhia; i pōrangi hoki me kore e rokohanga atu ia e te rā o te Petekoha ki Hiruhārama.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Nā, ka tono tāngata atu ia i Miretu ki Epeha, hei tiki i ngā kaumātua o te hāhi.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Ā, nō tō rātou taenga mai ki a ia, ka mea ia ki a rātou, “E mātau ana koutou ki tāku tikanga i roto i a koutou i ngā rā katoa, nō te rā tuatahi iho anō o tōku taenga mai ki Āhia,
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 pāpaku noa iho te ngākau i mahi ai ahau ki te Ariki, he maha ia ngā roimata me ngā whakamātautau i pā ki ahau, i ngā Hūrai e whakatakoto whakaaro ana mōku.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Kīhai i puritia e ahau tētahi o ngā mea pai i whakakitea atu anō ki a koutou i ākona nuitia ki a koutou, i tēnei whare, i tēnei whare;
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 i kauwhautia hoki ki ngā Hūrai ki ngā Kariki, te rīpenetā whaka te Atua, me te whakapono ki tō tātou Ariki, ki a Īhu Karaiti.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Nā, tēnei ahau te haere nei ki Hiruhārama, he hereherenga nā te wairua, kāhore hoki e mōhio ki ngā mea e pā ki ahau i reira;
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 heoi anō, ko tā te Wairua Tapu e whakaatu nei ki ahau i tēnei pā, i tēnei pā, e mea ana, kei te tāria mai ahau e ngā mekameka, e ngā mate.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Otirā, kāhore ahau e ihupuku ki te ora, hei painga ki ahau ake, engari, kia taea tāku e whai nei, me te mahi i hōmai ki ahau e te Ariki, e Īhu, arā kia whakaaturia te rongopai o te aroha noa o te Atua.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Nā, e mōhio ana tēnei ahau, heoi anō, kitenga o tōku mata e tētahi o koutou, e te hunga i kauwhau haere nei ahau i te rangatiratanga o te Atua i roto i a koutou.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Koia ahau ka mea nei ki a koutou āianei, kāhore ōku poke i ngā toto o tētahi tangata.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Kīhai hoki ahau i manawapā ki te kauwhau i te whakaaro katoa o te Atua ki a koutou.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Nā, kia tūpato ki a koutou, ki te kāhui katoa anō i meinga ai koutou e te Wairua Tapu hei kaitirotiro, whāngaia te hāhi a te Atua i hokona nei e ia ki ōna ake toto.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 E mōhio ana hoki ahau ki tēnei ka riro ahau tērā e puta mai ki a koutou he wuruhi nanakia, e kore nei e tohu i te kāhui;
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 ā, ka whakatika ake ētahi tāngata i roto i a koutou anō, kōrero ai i ngā mea parori kē, hei kukume i ngā ākonga kia whai i a rātou.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Nā reira, kia mataara, kia mahara anō ki ngā tau e toru kīhai nei ahau i māngere i te pō, i te ao, ki te whakatūpato i tēnei, i tēnei o koutou, me te tangi anō ahau.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Nā, tēnei ahau, te tuku nei i a koutou ki te Atua, ki te kupu hoki o tōna aroha noa, e kaha nei ki te whakatupu ake, ki te hoatu hoki i tētahi wāhi ki a koutou i roto i te hunga katoa kua oti te whakatapu.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Kīhai i hiahiatia e ahau te hiriwa, te kōura, te kākahu rānei, o tētahi.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 E mōhio ana anō koutou, nā ēnei ringa i mahi ngā mea i matea e ahau, e ōku hoa hoki.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 I ngā mea katoa i hoatu ahau he tauira ki a koutou, kia pēnei tā koutou mahi kia atawhaitia ai e koutou te hunga ngoikore, me te mahara ki ngā kupu a te Ariki, a Īhu, i mea rā ia, ‘Ko te whakawhiwhi, nui atu te hari i tō te whiwhi.’ ”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 I te mutunga o tēnei whai kupu āna ka tukua ōna turi ki raro, ka īnoi tahi ia me rātou katoa.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 He nui hoki te tangi o te katoa; hinga iho rātou ki runga ki te kakī o Pāora, ka kihi i a ia;
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 i tino mamae pū hoki rātou i te kupu i mea ai ia, heoi anō, tō rātou kitenga i tōna mata. Nā, ka ārahi rātou i a ia ki te kaipuke.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.