Apocalipse 9
mri2012 (MRI2012) vs NTLH
1 Ā, ka whakatangi te rima o ngā anahera, ā, ka kite ahau i tētahi whetū nō te rangi kua taka iho ki te whenua. Ā, ka hoatu ki a ia te kī o te poka tōrere.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Ā, uakina ana e ia te poka tōrere; ā, ka puta ake he paoa i te poka, ānō he paoa nō tētahi kāpura nui; ā, pōuri iho te rā me te rangi i te paoa o te poka.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Ā, ka puta mai i te paoa he māwhitiwhiti ki runga ki te whenua; i hoatu hoki ki a rātou he kaha, he pērā me te kaha o ngā kopiona o te whenua.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 I kōrerotia hoki ki a rātou kia kaua e kino i a rātou te tarutaru o te whenua, tētahi mea matomato rānei, tētahi rākau rānei; ko ngā tāngata anake kāhore nei te hīri a te Atua i ō rātou rae.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 I tukua anō hoki ki a rātou kia kaua e whakamate i ērā, engari me whakamamae kia rima rā anō ngā marama; ā, ko tā rātou whakamamae kia pērā me te whakamamae a te kopiona, ina wero i te tangata.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Ā, i aua rā tērā ngā tāngata e rapu i te mate, ā, e kore rawa e kitea; e hiahia anō rātou kia mate, heoi, ka oma te mate i a rātou.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Nā, ko te waihanga o ngā māwhitiwhiti rite tonu ki ngā hōiho kua oti te whakanoho mō te pakanga. Ā, i runga i ō rātou mātenga he mea e rite ana ki ngā karauna kōura, ā, ko ō rātou kanohi ānō he kanohi tāngata.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 He makawe anō tō rātou rite tonu ki te makawe wahine, ko ō rātou niho me te mea nō te raiona.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 He pukupuku hoki ō rātou, ānō he pukupuku rino; ā, ko te haruru o ō rātou pākau, ānō ko te haruru o ngā hāriata, o ngā hōiho maha e rere ana ki te tatauranga.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 He hiku ō rātou pērā i ō ngā kopiona, he wero hoki; ā, kei ō rātou hiku tō rātou kaha ki te whakamamae tāngata mō ngā marama e rima.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 He kīngi anō tō rātou, ko te anahera o te poka tōrere; ko tōna ingoa i te reo Hiperu ko Aparona, ā, i te reo Kariki ko Aporiona tōna ingoa.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Kua pahemo te tuatahi o ngā auē; nā, e rua ake ngā auē kei te haere mai i muri.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Nā, ka whakatangi te ono o ngā anahera, ā, ka rongo ahau ki tētahi reo, e ahu mai ana i ngā haona e whā o te āta kōura i te aroaro o te Atua,
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 e mea ana ki te ono o ngā anahera, kei a ia nei te tētere, “Wetekina ngā anahera tokowhā e here rā i te awa nui, i Uparati.”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Nā, ka wetekina aua anahera tokowhā, kua noho rite noa ake nei mō te hāora, me te rā, me te marama, me te tau, e whakamate ai rātou i te wāhi tuatoru o ngā tāngata.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Ā, ko te tokomaha o ngā taua o ngā hōia eke hōiho e rua tekau mano ngā tekau mano; i rongo hoki ahau ki tō rātou tokomaha.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Ko tāku tēnei i kite ai i ahau e titiro matakite ana, ko ngā hōiho me ngā kainoho i runga he pukupuku o rātou, ānō he ahi, he hakiniti, he whānāriki. Nā, ko ngā upoko o ngā hōiho, ānō he upoko raiona; e puta mai ana hoki i ō rātou māngai he kāpura, he paoa, he whānāriki.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Nā ēnei mate e toru i patu te wāhi tuatoru o ngā tāngata, nā te kāpura, nā te paoa, nā te whānāriki, i puta mai i ō rātou māngai.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Ko te kaha hoki o ngā hōiho kei ō rātou māngai, kei ō rātou waero; ko ō rātou waero koia anō kei te nākahi, he upoko ō rātou; ko ā rātou mea tūkino ēnei.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Nā, ko ērā atu tāngata, kīhai nei i whakamatea e ēnei mate, kāhore rātou i rīpenetā ki ngā mahi a ō rātou ringaringa, kīhai hoki i mutu tō rātou koropiko ki ngā rēwera, ki ngā whakapakoko kōura, hiriwa, parāhi, kōhatu, rākau rānei; ki ngā mea kāhore nei e kite, kāhore e rongo, kāhore e hāereere.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Kāhore anō hoki rātou i rīpenetā ki ā rātou kōhuru, ki ā rātou mahi mākutu, ki ā rātou moepuku, ki ā rātou tāhae.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.