Apocalipse 17
mri2012 (MRI2012) vs VC
1 Nā, ka haere mai tētahi o ngā anahera e whitu, kei a rātou nei ngā oko e whitu, ā, ka kōrero mai ki ahau, ka mea, “Haere mai; māku e whakakite ki a koe te whakawākanga o te wahine kairau, o te mea nui e noho ana i runga i ngā wai maha.
1 Veio, então, um dos sete Anjos que tinham as sete taças e falou comigo: Vem, e eu te mostrarei a condenação da grande meretriz, que se assenta à beira das muitas águas,
2 Kua moea pukutia nei e ngā kīngi o te whenua, ā, haurangi iho te hunga e noho ana i te whenua i te wāina o tōna moepuku.”
2 com a qual se contaminaram os reis da terra. Ela inebriou os habitantes da terra com o vinho da sua luxúria.
3 Nā, ka ārahina ahau i roto i te Wairua e ia ki te koraha; ā, ka kite ahau i tētahi wahine e noho ana i runga i tētahi kararehe whero, kapi tonu i te ingoa kohukohu, e whitu ōna māhunga, tekau ngā haona.
3 Transportou-me, então, em espírito ao deserto. Eu vi uma mulher assentada em cima de uma fera escarlate, cheia de nomes blasfematórios, com sete cabeças e dez chifres.
4 Nā, ko te kākahu o te wahine rā he mea pāpura, he mea whero, he mea whakapaipai ki te kōura, ki te kōhatu utu nui, ki te peara, he kapu kōura hoki kei tōna ringa kī tonu i te mea whakarihariha, i te poke hoki o tōna moepuku.
4 A mulher estava vestida de púrpura e escarlate, adornada de ouro, pedras preciosas e pérolas. Tinha na mão uma taça de ouro, cheia de abominação e de imundície de sua prostituição.
5 I tōna rae anō hoki tētahi ingoa tuhituhi rawa:
5 Na sua fronte estava escrito um nome simbólico: Babilônia, a Grande, a mãe da prostituição e das abominações da terra.
6 I kite anō ahau i taua wahine nei e haurangi ana i ngā toto o te hunga tapu, i ngā toto hoki o ngā kaiwhakaatu i a Īhu.
6 Vi que a mulher estava ébria do sangue dos santos e do sangue dos mártires de Jesus; e esta visão encheu-me de espanto.
7 Ā, ka mea mai te anahera ki ahau, “He aha koe i mīharo ai? Māku e kōrero ki a koe taua mea ngaro, te wahine, me te kararehe hoki e waha rā i a ia, nōna nei ngā mātenga e whitu me ngā haona kotahi tekau.
7 Mas o anjo me disse: Por que te admiras? Eu mesmo te vou dizer o simbolismo da mulher e da Fera de sete cabeças e dez chifres que a carrega.
8 Ko te kararehe i kite rā koe, i mua ia, kāhore hoki ināianei. Ka puta ake anō hoki ia ā mua i roto i te poka tōrere, ā, ka riro atu ki te whakangaromanga. Nā, ko te hunga e noho ana ki te whenua, kāhore nei ō rātou ingoa i tuhituhia ki te pukapuka o te ora o te orokohanganga rā anō o te ao, ka mīharo rātou ina kite i te kararehe i ora i mua, ā, kāhore nei ināianei, ā tēnei ake ka puta.
8 A Fera que tu viste era, mas já não é; ela deve subir do abismo, mas irá à perdição. Admirar-se-ão os habitantes da terra, cujos nomes não estão escritos no livro da vida, desde o começo do mundo, vendo reaparecer a Fera que era e já não é mais.
9 “Tēnei te hinengaro whai mahara. Ko ngā mātenga e whitu he maunga, e whitu, kei runga te wahine i ērā e noho ana.
9 Aqui se requer uma inteligência penetrante. As sete cabeças são sete montanhas sobre as quais se assenta a mulher.
10 Nā, e whitu ērā kīngi; tokorima kua hinga, kotahi tēnei, ko tētahi kāhore anō i tae noa mai; ā, ka tae mai ia, me noho ia, he wā iti nei.
10 São também sete reis: cinco já caíram, um subsiste, o outro ainda não veio; e quando vier, deve permanecer pouco tempo.
11 Nā, ko te kararehe, ko te mea i mua rā, ā, kāhore nei ināianei, he tuawaru anō ia, nō ngā tokowhitu anō hoki; ā, e riro ana ia ki te whakangaromanga.
11 Quanto à Fera que era e já não é, ela mesma é um oitavo {rei}. Todavia, é um dos sete e caminha para a perdição.
12 “Nā, ko ngā haona kotahi tekau i kite rā koe, kotahi tekau ērā kīngi, kāhore anō kia whiwhi noa ki tētahi rangatiratanga; heoi, kotahi te hāora e whiwhi tahi ai rātou ko te kararehe ki te mana, me te mea he kīngi.
12 Os dez chifres que viste são dez reis que ainda não receberam o reino, mas que receberão por um momento poder real com a Fera.
13 Kotahi tonu te whakaaro nui a ēnei, e hoatu anō e rātou tō rātou kaha, tō rātou mana ki te kararehe.
13 Eles têm o mesmo pensamento: transmitir à Fera a sua força e o seu poder.
14 E whawhai anō ēnei ki te Reme, e taea anō rātou e te Reme. Nō te mea ko te Ariki ia o ngā ariki, ko te Kīngi o ngā kīngi. Ā, ka taea anō hoki e rātou ko ōna hoa, ko te hunga he mea karanga, he mea whiriwhiri, he hunga pono.”
14 Combaterão contra o Cordeiro, mas o Cordeiro os vencerá, porque é Senhor dos senhores e Rei dos reis. Aqueles que estão com ele são os chamados, os escolhidos, os fiéis.
15 I mea mai anō ia ki ahau, “Ko ngā wai i kitea e koe i te nohoanga o te wahine kairau rā, ko ngā huihuinga tāngata rātou, ko ngā mano, ko ngā iwi, ko ngā reo.
15 O anjo me disse: As águas que viste, à beira das quais a Prostituta se assenta, são povos e multidões, nações e línguas.
16 Nā, ko ngā haona kotahi tekau i kitea e koe, me te kararehe, e kino anō ēnei ki te wahine kairau, ka meinga ia e rātou kia mōtī rawa iho, kia noho tahanga, e kai anō rātou i ōna kikokiko, e tahu hoki i a ia kia pau rawa i te ahi.
16 Os dez chifres que viste, assim como a Fera, odiarão a Prostituta. Hão de despojá-la e desnudá-la. Hão de comer-lhe as carnes e a queimarão ao fogo.
17 Kua hoatu hoki e te Atua ki ō rātou ngākau kia whakarite i tāna i pai ai, kia kotahi anō hoki ō rātou whakaaro, kia hoatu hoki e rātou tō rātou rangatiratanga ki te kararehe, kia rite rā anō ngā kupu a te Atua.
17 Porque Deus lhes incutiu o desejo de executarem os seus desígnios, de concordarem em ceder sua soberania à Fera, até que se cumpram as palavras de Deus.
18 “Nā, ko te wahine i kite nā koe, ko te pā nui ia, kei a ia nei te kīngitanga i runga i ngā kīngi o te ao.”
18 A mulher que viste é a grande cidade, aquela que reina sobre os reis da terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.