2 Reis 17
mri2012 (MRI2012) vs ACF
1 Nō te tekau mā rua o ngā tau o Ahata kīngi o Hūrā i kīngi ai a Hohea tama a Eraha ki Hamaria, ki a Īharaira, ā, e iwa ngā tau i kīngi ai ia.
1 No ano duodécimo de Acaz, rei de Judá, começou a reinar Oséias, filho de Elá, e reinou sobre Israel, em Samaria, nove anos.
2 I kino tāna mahi ki te titiro a Ihowā; otiia, kīhai i rite ki tā ngā kīngi o Īharaira i mua atu i a ia.
2 E fez o que era mau aos olhos do Senhor, contudo não como os reis de Israel que foram antes dele.
3 I whakaekea ia e Hāramanehere kīngi o Ahiria; ā, ka riro a Hohea hei pononga māna, ka mau hākari hoki ki a ia.
3 Contra ele subiu Salmaneser, rei da Assíria; e Oséias ficou sendo servo dele, e pagava-lhe tributos.
4 Nā, ka mau i te kīngi o Ahiria e whakatupu hē ana a Hohea; i tukua hoki e ia he karere ki a Ho kīngi o Īhipa, ā, kīhai i kawe hākari ki te kīngi o Ahiria, pērā i tāna i kawe ai i ērā atu tau. Nā, tūtakina ana ia e te kīngi o Ahiria, hereherea ana ki te whare herehere.
4 Porém o rei da Assíria achou em Oséias conspiração; porque enviara mensageiros a Sô, rei do Egito, e não pagava tributos ao rei da Assíria cada ano, como dantes; então o rei da Assíria o encerrou e aprisionou na casa do cárcere.
5 Kātahi ka whakaekea te whenua katoa e te kīngi o Ahiria, haere ana ia ki Hamaria, whakapaea ana, e toru tau.
5 Porque o rei da Assíria subiu por toda a terra, e veio até Samaria, e a cercou três anos.
6 I te iwa o ngā tau o Hohea ka horo Hamaria i te kīngi o Ahiria, ā, whakahekea atu ana e ia a Īharaira ki Ahiria, ā, whakanohoia ana ki Haraha, ki Haporo, i te taha o te awa, o Kotana, ā, ki ngā pā o ngā Meri.
6 No ano nono de Oséias, o rei da Assíria tomou a Samaria, e levou Israel cativo para a Assíria; e fê-los habitar em Hala e em Habor junto ao rio de Gozã, e nas cidades dos medos,
7 I pērā ai, mō te hara o ngā tama a Īharaira ki a Ihowā, ki tō rātou Atua, nāna nei rātou i kawe mai i te whenua o Īhipa i raro i te ringa o Parao kīngi o Īhipa, mō rātou i wehi i ngā atua kē,
7 Porque sucedeu que os filhos de Israel pecaram contra o Senhor seu Deus, que os fizera subir da terra do Egito, de debaixo da mão de Faraó, rei do Egito; e temeram a outros deuses.
8 ā, haere ana i runga i ngā tikanga a ngā iwi i peia nei e Ihowā i mua i ngā tama a Īharaira, a ngā kīngi hoki o Īharaira i whakakīngitia nei e rātou.
8 E andaram nos estatutos das nações que o Senhor lançara fora de diante dos filhos de Israel, e nos dos reis de Israel, que eles fizeram.
9 Ā, mahi puku ana ngā tama a Īharaira i ngā mea kīhai i tika ki tā Ihowā, ki tā tō rātou Atua, hangā ana e rātou ētahi wāhi tiketike mā rātou ki ō rātou pā katoa, ki te taumaihi a ngā kaitūtei, ki te pā whai taiepa.
9 E os filhos de Israel fizeram secretamente coisas que não eram retas, contra o Senhor seu Deus; e edificaram altos em todas as suas cidades, desde a torre dos atalaias até à cidade fortificada.
10 Whakatūria ana e rātou he whakapakoko, he Aherimi ki runga ki ngā pukepuke tiketike katoa, ki raro hoki i ngā rākau kōuru nui katoa.
10 E levantaram, para si, estátuas e imagens do bosque, em todos os altos outeiros, e debaixo de todas as árvores verdes.
11 Tahuna ana e rātou he whakakakara ki reira, ki ngā wāhi tiketike katoa, pērā ana me ngā iwi i whakahekea atu nei e Ihowā i mua i a rātou; mahia ana e rātou ngā mahi kikino katoa hei whakapātaritari i a Ihowā;
11 E queimaram ali incenso em todos os altos, como as nações, que o Senhor expulsara de diante deles; e fizeram coisas ruins, para provocarem à ira o Senhor.
12 mahi ana hoki rātou ki ngā whakapakoko i kī ai a Ihowā ki a rātou, “Kaua e meatia e koutou tēnei mea.”
12 E serviram os ídolos, dos quais o Senhor lhes dissera: Não fareis estas coisas.
13 Otiia i whakaaturia e Ihowā te hē o Īharaira, o Hūrā, he mea kōrero nā ngā poropiti katoa, nā ngā matakite katoa; i mea ia, “Hoki mai i ō koutou ara hē, puritia āku whakahau me āku tikanga, kia rite ki te ture katoa i whakahaua e ahau ki ō koutou mātua, ki tāku i unga ai ki a koutou, he mea kōrero nā āku pononga, nā ngā poropiti.”
13 E o Senhor advertiu a Israel e a Judá, pelo ministério de todos os profetas e de todos os videntes, dizendo: Convertei-vos de vossos maus caminhos, e guardai os meus mandamentos e os meus estatutos, conforme toda a lei que ordenei a vossos pais e que eu vos enviei pelo ministério de meus servos, os profetas.
14 Heoi, kīhai rātou i rongo, engari whakapakeke ana i ō rātou kakī, kia pērā me ngā kakī o ō rātou mātua, kīhai nei i whakapono ki a Ihowā, ki tō rātou Atua.
14 Porém não deram ouvidos; antes endureceram a sua cerviz, como a cerviz de seus pais, que não creram no Senhor seu Deus.
15 Whākorekore ana rātou ki āna tikanga, ki tāna kawenata hoki i whakaritea e ia ki ō rātou mātua, ki āna whakaaturanga i whakaaturia e ia ki a rātou; i whai rātou i ngā mea tekateka noa, ā, teka noa iho rātou, arumia ana e rātou ngā iwi i tētahi taha o rātou, i tētahi taha, ērā i ako rā a Ihowā ki a rātou, kia kaua e rite te mahi ki tā rātou.
15 E rejeitaram os seus estatutos, e a sua aliança que fizera com seus pais, como também as suas advertências, com que protestara contra eles; e seguiram a vaidade, e tornaram-se vãos; como também seguiram as nações, que estavam ao redor deles, das quais o Senhor lhes tinha ordenado que não as imitassem.
16 Nā, whakarērea ana e rātou ngā whakahau katoa a Ihowā, a tō rātou Atua, ā, hangā ana he whakapakoko whakarewa mā rātou, ko ngā kūao kau e rua; i hangā anō e rātou he Āherea, ā, koropiko ana ki te ope katoa o te rangi, mahi ana ki a Paara.
16 E deixaram todos os mandamentos do Senhor seu Deus, e fizeram imagens de fundição, dois bezerros; e fizeram um ídolo do bosque, e adoraram perante todo o exército do céu, e serviram a Baal.
17 I meinga anō e rātou ā rātou tama me ā rātou tamāhine kia tika nā waenganui i te ahi; i tahuri ki ngā tohu, ki ngā karakia māori; i hoko hoki i a rātou hei mahi i te kino ki te titiro a Ihowā, hei whakapātaritari i a ia.
17 Também fizeram passar pelo fogo a seus filhos e suas filhas, e deram-se a adivinhações, e criam em agouros; e venderam-se para fazer o que era mau aos olhos do Senhor, para o provocarem à ira.
18 Nā reira nui atu te riri o Ihowā ki a Īharaira, ā, nekehia atu ana rātou e ia i tōna aroaro; kīhai tētahi i mahue, ko te iwi anake o Hūrā.
18 Portanto o Senhor muito se indignou contra Israel, e os tirou de diante da sua face; nada mais ficou, senão somente a tribo de Judá.
19 Me Hūrā hoki, kīhai rātou i pupuri i ngā whakahau a Ihowā, a tō rātou Atua, heoi haere ana i runga i ngā tikanga i whakatakotoria e Īharaira.
19 Até Judá não guardou os mandamentos do Senhor seu Deus; antes andaram nos estatutos de Israel, que eles fizeram.
20 Nā, whakakorekore ana a Ihowā ki ngā uri katoa o Īharaira, whakawhiua ana rātou e ia, hoatu ana ki ngā ringa o ngā kaipāhua, ā, makā noatia atu rātou e ia i tōna aroaro.
20 Por isso o Senhor rejeitou a toda a descendência de Israel, e os oprimiu, e os deu nas mãos dos despojadores, até que os expulsou da sua presença.
21 I tītorehia atu hoki e ia a Īharaira i te whare o Rāwiri, ā, meinga ana e rātou a Ieropoama tama a Nēpata hei kīngi; nā, āia ana a Īharaira e Ieropoama, kia kaua e whai i a Ihowā, ā, nāna rātou i hara ai, he nui te hara.
21 Porque rasgou a Israel da casa de Davi; e eles fizeram rei a Jeroboão, filho de Nebate. E Jeroboão apartou a Israel de seguir ao Senhor, e os fez cometer um grande pecado.
22 Nā, haere ana ngā tama a Īharaira i ngā hara katoa i hara ai a Ieropoama; kīhai rātou i mawehe atu i reira.
22 Assim andaram os filhos de Israel em todos os pecados que Jeroboão tinha feito; nunca se apartaram deles;
23 Ā, nekehia atu rā anō a Īharaira e Ihowā i tōna aroaro; ko tāna hoki tēnā i kī ai, he mea kōrero nā āna pononga katoa, nā ngā poropiti.
23 Até que o Senhor tirou a Israel de diante da sua presença, como falara pelo ministério de todos os seus servos, os profetas; assim foi Israel expulso da sua terra à Assíria até ao dia de hoje.
24 Nā, ka kawea mai e te kīngi o Ahiria he tāngata i Papurōna, i Kuta, i Awa, i Hāmata, i Hēparawaima, ā, whakanohoia ana ki ngā pā o Hamaria, ki ngā wāhi o ngā tama a Īharaira. Nā, kua riro a Hamaria i a rātou, ā, nohoia ana e rātou ngā pā o reira.
24 E o rei da Assíria trouxe gente de Babilônia, de Cuta, de Ava, de Hamate e Sefarvaim, e a fez habitar nas cidades de Samaria, em lugar dos filhos de Israel; e eles tomaram a Samaria em herança, e habitaram nas suas cidades.
25 Nā, i te tīmatanga o tō rātou noho i reira, kīhai rātou i wehi i a Ihowā. Heoi, ungā ana e Ihowā he raiona ki a rātou, ā, whakamatea iho ētahi o rātou.
25 E sucedeu que, no princípio da sua habitação ali, não temeram ao Senhor; e o Senhor mandou entre eles, leões, que mataram a alguns deles.
26 Nā reira ka kōrero ētahi ki te kīngi o Ahiria, ka mea, “Ko ngā iwi i whakahekea rā e koe, i whakanohoia rā ki ngā pā o Hamaria, kāhore e mātau ki ngā ritenga a te Atua o te whenua; nā reira ka ungā e ia he raiona ki a rātou. Nā, ka whakamatea nei rātou, mō rātou kāhore e mātau ki ngā ritenga a te Atua o te whenua.”
26 Por isso falaram ao rei da Assíria, dizendo: A gente que transportaste e fizeste habitar nas cidades de Samaria, não sabe o costume do Deus da terra; assim mandou leões entre ela, e eis que a matam, porquanto não sabe o culto do Deus da terra.
27 Kātahi ka whakahau te kīngi o Ahiria, ka mea: “Mauria ki reira tētahi o ngā tohunga i whakahekea mai nei e koutou i reira; ā, mā rātou e haere ki reira noho ai, māna hoki rātou e whakaako ki ngā ritenga a te Atua o te whenua.”
27 Então o rei da Assíria mandou dizer: Levai ali um dos sacerdotes que transportastes de lá; e vá e habite lá, e ele lhes ensine o costume do Deus da terra.
28 Kātahi ka haere tētahi o ngā tohunga i whakahekea atu i Hamaria, ā, noho ana ki Pētēre, ā, nāna rātou i whakaako ki te tikanga mō tō rātou wehi i a Ihowā.
28 Veio, pois, um dos sacerdotes que transportaram de Samaria, e habitou em Betel, e lhes ensinou como deviam temer ao Senhor.
29 Otiia i hangā e tēnei iwi, e tēnei iwi he atua ake mōna, ā, whakanohoia ana ki ngā whare o ngā wāhi tiketike i hangā nei e ngā Hamari; e tēnei iwi, e tēnei iwi, ki ō rātou pā i noho ai rātou.
29 Porém cada nação fez os seus deuses, e os puseram nas casas dos altos que os samaritanos fizeram, cada nação nas cidades, em que habitava.
30 Nā, ka hangaia e ngā tāngata o Papurōna a Hukoto Penoto; nā ngā tāngata o Kutu i hanga a Nerekara; nā ngā tāngata o Hāmata i hanga a Ahima;
30 E os de babilônia fizeram Sucote-Benote; e os de Cuta fizeram Nergal; e os de Hamate fizeram Asima.
31 ā, nā ngā Awi i hanga a Nipihata rāua ko Tarataka. I tahuna hoki e ngā Heparawaimi ā rātou tamariki ki te ahi, hei mea ki a Ataramereke rāua ko Anamereke, atua o Hēparawaima.
31 E os aveus fizeram Nibaz e Tartaque; e os sefarvitas queimavam seus filhos no fogo a Adrameleque, e a Anameleque, deuses de Sefarvaim.
32 Heoi, wehi ana rātou i a Ihowā, ā, whakatohungatia ana e rātou nō rātou anō hei tohunga mā rātou mō ngā wāhi tiketike; ā, ko ērā hei kaimahi mā rātou mō ngā mea tapu i ngā whare o ngā wāhi tiketike.
32 Também temiam ao Senhor; e dos mais baixos do povo fizeram sacerdotes dos lugares altos, os quais lhes faziam o ministério nas casas dos lugares altos.
33 I wehi rātou i a Ihowā, me te mahi anō ki ō rātou atua; pērā ana i ngā iwi i whakahekea atu nei rātou i reira.
33 Assim temiam ao Senhor, mas também serviam a seus deuses, segundo o costume das nações dentre as quais tinham sido transportados.
34 Rite tonu ki ō mua ritenga ā rātou mahi ā taea noatia tēnei rā; kāhore ō rātou wehi i a Ihowā, kāhore hoki ā rātou mahi e rite ki ā rātou tikanga, ki ā rātou whakaritenga, ki te ture, ki te whakahau rānei i whakahau ai a Ihowā i ngā tama a Hākopa, ko tāna ingoa nei mōna ko Īharaira.
34 Até ao dia de hoje fazem segundo os primeiros costumes; não temem ao Senhor, nem fazem segundo os seus estatutos, segundo as suas ordenanças, segundo a lei e segundo o mandamento que o Senhor ordenou aos filhos de Jacó, a quem deu o nome de Israel.
35 I whakarite kawenata nei a Ihowā ki a rātou, i whakahau hoki i a rātou, i mea, “Kaua e wehi i ngā atua kē, kaua hoki e koropiko ki a rātou, kaua e mahi ki a rātou, kaua hoki e patu whakahere ki a rātou.
35 Contudo o Senhor tinha feito uma aliança com eles, e lhes ordenara, dizendo: Não temereis a outros deuses, nem vos inclinareis diante deles, nem os servireis, nem lhes sacrificareis.
36 Engari a Ihowā, nāna nei koutou i kawe mai i te whenua o Īhipa i runga i te kaha nui, i te ringa mārō, ko ia tā koutou e wehi ai, ko ia tā koutou e koropiko ai; me patu whakahere anō ki a ia.
36 Mas o Senhor, que vos fez subir da terra do Egito com grande força e com braço estendido, a este temereis, e a ele vos inclinareis e a ele sacrificareis.
37 Nā, ko ngā tikanga me ngā whakaritenga, ko te ture me te whakahau, kua oti nā te tuhituhi e ia mō koutou, me pupuri e koutou, me mahi i ngā rā katoa; kaua hoki e wehi i ngā atua kē.
37 E os estatutos, as ordenanças, a lei e o mandamento, que vos escreveu, tereis cuidado de fazer todos os dias; e não temereis a outros deuses.
38 Kaua hoki e wareware ki te kawenata i whakaritea e ahau ki a koutou; kaua hoki e wehi ki ngā atua kē;
38 E da aliança que fiz convosco não vos esquecereis; e não temereis a outros deuses.
39 engari, ko Ihowā, ko tō koutou Atua, tā koutou e wehi ai, ā, māna koutou e whakaora i te ringa o ō koutou hoariri katoa.”
39 Mas ao Senhor vosso Deus temereis, e ele vos livrará das mãos de todos os vossos inimigos.
40 Otiia kīhai rātou i rongo; nā, rite tonu ki ngā ritenga ō mua tā rātou i mea ai.
40 Porém eles não ouviram; antes fizeram segundo o seu primeiro costume.
41 Heoi, wehi ana aua iwi i a Ihowā, me te mahi anō ki ō rātou whakapakoko; i pērā anō ā rātou tamariki, me ngā tamariki a ā rātou tamariki, me ō rātou mātua, ā taea noatia tēnei rā.
41 Assim estas nações temiam ao Senhor e serviam as suas imagens de escultura; também seus filhos, e os filhos de seus filhos, como fizeram seus pais, assim fazem eles até ao dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.