2 Reis 15
mri2012 (MRI2012) vs VC
1 Nō te rua tekau mā whitu o ngā tau o Ieropoama kīngi o Īharaira i kīngi ai a Atāria tama a Amatia, kīngi o Hūrā.
1 No vigésimo sétimo ano de Jeroboão, rei de Israel, Azarias, filho de Amasias, rei de Judá, tornou-se rei.
2 Tekau mā ono ōna tau i a ia ka kīngi nei, ā, e rima tekau mā rua ngā tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama. Ā, ko te ingoa o tōna whaea ko Iekoria, nō Hiruhārama.
2 Tinha dezesseis anos quando começou a reinar, e reinou durante cinqüenta e dois anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Jequelia, e era natural de Jerusalém.
3 Ā, i tika tāna mahi ki te titiro a Ihowā, i rite ki ngā mea katoa i mea ai a Amatia, tōna pāpā.
3 Fez o que era bom aos olhos do Senhor, seguindo fielmente as pisadas de seu pai Amasias.
4 Otiia kīhai i whakakāhoretia ngā wāhi tiketike; i patu whakahere tonu anō te iwi, i tahu whakakakara ki ngā wāhi tiketike.
4 Todavia, os lugares altos não desapareceram. O povo continuava sacrificando e oferecendo perfumes nos mesmos.
5 Nā, pākia ana te kīngi e Ihowā, ā, he repera ia ā mate noa, ā, noho ana ia i te whare wehe kē. Nā, ko Iotama, ko te tama a te kīngi, te rangatira o te whare, hei kaiwhakarite mō te iwi o te whenua.
5 O Senhor feriu de lepra o rei, e ele ficou leproso até o dia de sua morte, vivendo numa casa afastada. Joatão, filho do rei, administrava o palácio e governava a terra.
6 Nā, ko ērā atu meatanga a Atāria me āna mahi katoa, kīhai ianei i tuhituhia ki te Pukapuka o ngā meatanga o Ngā Rā o Ngā Kīngi o Hūrā?
6 O resto da história de Azarias, seus atos e grandes feitos, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Judá.
7 Nā, ka moe a Atāria ki ōna mātua, ā, tanumia iho ki ōna mātua ki te pā o Rāwiri; ā, ko Iotama, ko tāna tama, te kīngi i muri i a ia.
7 Azarias adormeceu com seus pais e foi sepultado com eles na cidade de Davi. Seu filho, Joatão, sucedeu-lhe no trono.
8 Nō te toru tekau mā waru o ngā tau o Atāria kīngi o Hūrā i kīngi ai a Hakaraia tama a Ieropoama ki a Īharaira, ki Hamaria, e ono ngā marama.
8 No trigésimo oitavo ano do reinado de Azarias, rei de Judá, Zacarias, filho de Jeroboão, tornou-se rei de Israel em Samaria. Seu reinado durou seis meses.
9 Ā, he kino tāna mahi ki te titiro a Ihowā, i rite ki tā ōna mātua i mea ai; kīhai i mahue i a ia ngā hara o Ieropoama tama a Nēpata i hara ai a Īharaira.
9 Fez o mal aos olhos do Senhor, como tinham feito seus pais, e não se apartou dos pecados de Jeroboão, filho de Nabat, que fizera pecar Israel.
10 Nā, ka whakatupu a Harumu tama a Iapehe i te hē mōna, ā, patua ana e ia i te aroaro o te iwi, whakamatea iho, ā, ko ia te kīngi i muri i a ia.
10 Selum, filho de Jabes, conspirou contra ele e assassinou-o à vista do povo, sucedendo-lhe no trono.
11 Nā, ko ērā atu meatanga a Hakaraia, nanā, kua oti te tuhituhi ki te Pukapuka o ngā meatanga o Ngā Rā o Ngā Kīngi o Īharaira.
11 O resto da história de Zacarias acha-se consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
12 Ko te kupu hoki tēnā a Ihowā i kōrero ai ia ki a Iehu, i mea ai, “E whā ngā whakatupuranga o āu tama e noho ki te torōna o Īharaira.” Nā, koia rawa anō ia.
12 Assim se cumpria o que o Senhor dissera a Jeú: Teus descendentes ocuparão o trono de Israel durante quatro gerações. E realmente assim sucedeu.
13 Nō te toru tekau mā iwa o ngā tau o Utia kīngi o Hūrā i kīngi ai a Harumu tama a Iapehe, ā, kotahi tino marama i kīngi ai ia ki Hamaria.
13 No trigésimo nono ano do reinado de Ozias, rei de Judá, Selum, filho de Jabes, tornou-se rei em Samaria. Seu reinado durou um mês.
14 Nā, haere ake ana a Menaheme tama a Kari i Tirita, tae tonu ki Hamaria, patua iho e ia a Harumu tama a Iapehe ki Hamaria, whakamatea iho; ā, ko ia te kīngi i muri i a ia.
14 Manaém, filho de Gadi, subiu de Tersa, foi à Samaria, e assassinou Selum, filho de Jabes, sucedendo-lhe no trono.
15 Nā, ko ērā atu meatanga a Harumu me tāna hē i whakatupuria e ia, nanā, kua oti te tuhituhi ki te Pukapuka o ngā meatanga o Ngā Rā o Ngā Kīngi o Īharaira.
15 O resto da história de Selum e a conspiração que tramou, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
16 Nā, ka patua e Menaheme a Tipiha me ngā mea katoa i roto, me ōna rohe katoa, o Tirita mai anō; mō rātou kīhai i uaki ki a ia; koia i patua ai. Ripiripia ake hoki e ia ngā wāhine hapū katoa o reira.
16 Manaém, que subira de Tersa, devastou Tapsa e seu território, e matou todos os seus habitantes, porque não lhe tinham franqueado as portas; arrasou a cidade e rasgou pelo meio o ventre de todas as mulheres grávidas.
17 Nō te toru tekau mā iwa o ngā tau o Atāria kīngi o Hūrā i kīngi ai a Menaheme tama a Kari ki a Īharaira ki Hamaria, ā, kotahi tekau ōna tau i kīngi ai.
17 No trigésimo nono ano do reinado de Azarias, rei de Judá, Manaém, filho de Gadi, tornou-se rei de Israel em Samaria. Seu reino durou dez anos.
18 Ā, he kino tāna mahi ki te titiro a Ihowā. Kīhai i mahue i a ia i ōna rā katoa ngā hara o Ieropoama tama a Nēpata i mea nei i a Īharaira kia hara.
18 Fez o mal aos olhos do Senhor, e não se afastou de nenhum dos pecados de Jeroboão, filho de Nabat, que fizera pecar Israel.
19 Nā, ka whakaekea te whenua e Puru kīngi o Ahiria; ā, ka hoatu e Menaheme ētahi taranata hiriwa kotahi mano ki a Puru, kia ai ai tōna ringa hei āwhina mōna, kia ū ai te kīngitanga ki tōna ringa.
19 Ful, rei da Assíria, veio então contra Israel. Manaém deu-lhe mil talentos de prata para que o ajudasse a consolidar seu poder.
20 Nā, tangohia ana e Menaheme te hiriwa i a Īharaira, i ngā tāngata taonga nui katoa, hei hoatu māna ki te kīngi o Ahiria; e rima tekau hekere a tēnei, a tēnei. Nā, hoki ana te kīngi o Ahiria, kīhai hoki i noho ki taua whenua.
20 Manaém requereu essa contribuição para o rei da Assíria de todos os grandes proprietários de Israel, à razão de cinqüenta siclos de prata por pessoa. Então o rei da Assíria retirou-se sem demora da terra.
21 Nā, ko ērā atu meatanga a Menaheme me āna mahi katoa, kāhore ianei i tuhituhia ki te Pukapuka o ngā meatanga o Ngā Rā o Ngā Kīngi o Īharaira?
21 O resto da história de Manaém, seus atos e grandes feitos, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
22 Nā, ka moe a Menaheme ki ōna mātua, ā, ko tāna tama, ko Pekahia te kīngi i muri i a ia.
22 Manaém adormeceu com seus pais, e seu filho, Pecaia, sucedeu-lhe no trono.
23 Nō te rima tekau o ngā tau o Atāria kīngi o Hūrā i kīngi ai a Pekahia tama a Menaheme ki a Īharaira ki Hamaria, ā, e rua ngā tau i kīngi ai.
23 No qüinquagésimo ano do reinado de Azarias, rei de Judá, Pecaia, filho de Manaém, tornou-se rei de Israel em Samaria. Seu reinado durou dois anos.
24 Ā, he kino tāna mahi ki te titiro a Ihowā; kīhai hoki i mahue i a ia ngā hara o Ieropoama tama a Nēpata i hara ai a Īharaira.
24 Fez o mal aos olhos do Senhor, e não se apartou dos pecados de Joroboão, filho de Nabat, que fizera pecar Israel.
25 Nā, ka whakatupuria he hē mōna e tētahi o āna rangatira, e Peka tama a Remaria, patua iho ia ki Hamaria ki te tino wāhi o te whare o te kīngi, rātou ko Ārakopa, ko Arie, me ōna hoa, ngā Kireari, e rima tekau tāngata. Nā, whakamatea ana ia e ia, ko ia anō te kīngi i muri i a ia.
25 Pecá, filho de Romelia, um de seus oficiais, conspirou contra ele e assassinou-o em Samaria na torre do palácio real, juntamente com Argob e Arié, tendo com ele cinqüenta galaaditas. Matou-o e ficou reinando em seu lugar.
26 Nā, ko ērā atu meatanga a Pekahia me āna mahi katoa, nanā, kua oti te tuhituhi ki te Pukapuka o ngā meatanga o Ngā Rā o Ngā Kīngi o Īharaira.
26 O resto da história de Pecaia, seus atos e grandes feitos, tudo se acha, consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
27 Nō te rima tekau mā rua o ngā tau o Atāria kīngi o Hūrā i kīngi ai a Peka tama a Remaria ki a Īharaira ki Hamaria, ā, e rua tekau ngā tau i kīngi ai.
27 No qüinquagésimo segundo ano do reinado de Azaria, rei de Judá, Pecá, filho de Romelia, tornou-se rei de Israel em Samaria.
28 Ā, he kino tāna mahi ki te titiro a Ihowā; kīhai i mahue i a ia ngā hara o Ieropoama tama a Nēpata i hara ai a Īharaira.
28 Fez o mal aos olhos do Senhor, e não se apartou dos pecados de Jeroboão, filho de Nabat, que fizera pecar Israel.
29 I ngā rā o Peka kīngi o Īharaira, ka haere mai a Tikirata Pirehere kīngi o Ahiria, ā, riro ana i a ia a Īono, a Apere Petemaaka, a Ianoha, a Kerehe, a Hatoro, a Kireara, a Karirī, te whenua katoa o Napatari, whakahekea atu ana rātou e ia ki Ahiria.
29 No tempo de Pecá, rei de Israel, Teglat-Falasar, rei da Assíria, veio e apoderou-se de Ajon, tomando também Abel-Bet-Macaa, Janoé, Cedes, Asor, Galaad, Galiléia e toda a terra de Neftali, e deportou todos os seus habitantes para a Assíria.
30 Nā, ka whakatupu a Hohea tama a Eraha i te hē mō Peka tama a Remaria, patua iho e ia, whakamatea iho; ā, ko ia te kīngi i muri i a ia, i te rua tekau o ngā tau o Iotama tama a Utia.
30 Oséias, filho de Ela, conspirou contra Pecá, filho de Romelia, e assassinou-o, sucedendo-lhe no trono, no vigésimo ano do reinado de Joatão, filho de Ozias.
31 Nā, ko ērā atu meatanga a Peka me āna mahi katoa, nanā, kua oti te tuhituhi ki te Pukapuka o ngā meatanga o Ngā Rā o Ngā Kīngi o Īharaira.
31 O resto da história de Pecá, seus atos e grandes feitos, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
32 Nō te rua o ngā tau o Peka tama a Remaria kīngi o Īharaira i kīngi ai a Iotama tama a Utia kīngi o Hūrā.
32 No segundo ano do reinado de Pecá, filho de Romelia, rei de Israel, Joatão, filho de Ozias, rei de Judá, tornou-se rei.
33 E rua tekau mā rima ōna tau i a ia ka kīngi nei, ā, kotahi tekau mā ono ngā tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama. Ā, ko te ingoa o tōna whaea ko Ieruha, he tamāhine nā Hāroko.
33 Tinha vinte e cinco anos quando começou a reinar, e reinou dezesseis anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Jerusa, filha de Sadoc.
34 Ā, i tika tāna mahi ki te titiro a Ihowā, i rite āna mahi ki ngā mea katoa a tōna pāpā, a Utia.
34 Ele fez o que era bom aos olhos do Senhor e seguiu em tudo as pisadas de seu pai Ozias.
35 Ko ngā wāhi tiketike ia kīhai i whakakāhoretia; i patu whakahere tonu te iwi, i tahu whakakakara ki ngā wāhi tiketike. Nāna i hanga te Kūwaha o Runga o te whare o Ihowā.
35 Todavia, não desapareceram os lugares altos. O povo continuava sacrificando e queimando incenso ali. Joatão edificou a porta superior do templo do Senhor.
36 Nā, ko ērā atu meatanga a Iotama me āna mahi katoa, kāhore ianei i tuhituhia ki te Pukapuka o ngā meatanga o Ngā Rā o Ngā Kīngi o Hūrā?
36 O resto da história de Joatão, seus atos e grandes feitos, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Judá.
37 I aua rā ka tīmata a Ihowā te unga i a Retini kīngi o Hīria rāua ko Peka tama a Remaria ki a Hūrā.
37 Foi nesse tempo que o Senhor começou a excitar contra Judá o rei da Síria, Rasin, e Pecá, filho de Romelia.
38 Nā, ka moe a Iotama ki ōna mātua, ā, tanumia iho ki ōna mātua ki te pā o tōna tupuna, o Rāwiri; ā ko Ahata, ko tāna tama, te kīngi i muri i a ia.
38 Joatão adormeceu com seus pais e foi sepultado com eles na cidade de Davi, seu pai. Seu filho Acaz sucedeu-lhe no trono.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.