2 Crônicas 35

mri2012 (MRI2012) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nā, ka mahia e Hōhia te Kapenga ki Hiruhārama hei mea ki a Ihowā; patua ana e rātou te Kapenga i te tekau mā whā o te marama tuatahi.
1 Josias comemorou em Jerusalém a Festa da Páscoa em honra de Deus, o Senhor ; no dia catorze do primeiro mês, foram mortos os carneiros para a festa.
2 I whakatūria anō e ia ngā tohunga ki tā rātou mahi, i whakatenatena anō i a rātou ki ngā mahi o te whare o Ihowā.
2 Ele pôs os sacerdotes nos seus lugares de serviço no Templo e os animou a fazerem bem o seu trabalho.
3 Ā, i mea ia ki ngā Rīwaiti, ki ngā kaiwhakaako o Īharaira katoa, arā ki te hunga i tapu ki a Ihowā: “Whakatakotoria te āka tapu ki te whare i hangā e Horomona tama a Rāwiri, kīngi o Īharaira; ā, kore ake e tau he pīkaunga ki runga ki ō koutou pokohiwi; me mahi koutou āianei ki a Ihowā, ki tō koutou Atua, ki tāna iwi anō, ki a Īharaira.
3 Depois mandou chamar os levitas , que ensinavam a Lei de Deus a todos os israelitas e que eram separados para o serviço do Senhor , e lhes disse: — Ponham a
4 Kia āta rite koutou, tēnei whare, tēnei whare o ō koutou mātua, i ō koutou wehenga, kia rite ki te mea i tuhituhia e Rāwiri kīngi o Īharaira, ki te mea anō i tuhituhia e tāna tama, e Horomona.
4 Organizem-se para o serviço por grupos e por famílias, de acordo com as ordens escritas pelo rei Davi, de Israel, e pelo seu filho Salomão.
5 “Me tū hoki ki te wāhi tapu; kia rite anō ngā wehenga o ngā whare o ngā mātua o ō koutou tuākana, tēina, o ngā tama a te iwi, ā, mā tēnei, mā tēnei, he wehenga o tētahi o ngā whare mātua o ngā Rīwaiti.
5 Os grupos devem ser organizados de acordo com os grupos de famílias do nosso povo, a fim de que haja um grupo de levitas à disposição de cada grupo de famílias.
6 Ka patu ai i te Kapenga, ka whakatapu ai i a koutou, ka whakapai anō i ō koutou tuākana, tēina, kia rite ai tā rātou mahi ki tā Ihowā kupu, i kōrerotia rā e Mohi.”
6 Matem os carneiros para a Páscoa, purifiquem-se e preparem a Festa a fim de que os seus irmãos, os outros israelitas, comemorem a Páscoa de acordo com as ordens que Deus nos deu por meio de Moisés.
7 I hōmai anō e Hōhia ki ngā tama a te iwi ētahi reme, ētahi kūao koati i te kāhui, ēnei katoa mō ngā Kapenga, hei mea mā te hunga katoa i reira, e toru tekau mano te maha, e toru mano ngā pūru; nō ngā taonga ēnei a te kīngi.
7 Do seu gado e dos seus rebanhos, o rei Josias deu ao povo os animais para a Festa da Páscoa: trinta mil carneiros e cabritos e três mil touros.
8 I hōmai anō e āna rangatira, he mea tāpae noa ki te iwi, ki ngā tohunga, ki ngā Rīwaiti. I hōmai e Hirikia, e Hakaraia, e Tehiere, arā e ngā rangatira o te whare o te Atua ki ngā tohunga ētahi kararehe hei mea Kapenga, e rua mano e ono rau, he pūru hoki e toru rau.
8 As autoridades também deram ofertas ao povo, aos sacerdotes e aos levitas. E Hilquias, Zacarias e Jeiel, os administradores do Templo, deram aos sacerdotes dois mil e seiscentos carneiros e cabritos e trezentos touros para os sacrifícios da Páscoa.
9 Nā, ko ōna tēina, ko Konania, ko Hemaia, ko Netanēre, me ngā rangatira o ngā Rīwaiti, me Hahapia, rātou ko Teiere, ko Iotāpara, hōmai ana e rātou ki ngā Rīwaiti hei mea Kapenga, e rima mano o ētahi kararehe anō, e rima rau ngā pūru.
9 Os chefes dos levitas, Conanias, os seus irmãos Semaías e Netanel, e também Hasabias, Jeiel e Jozabade deram aos levitas cinco mil carneiros e cabritos e quinhentos touros para a Páscoa.
10 Heoi, kua rite ngā mea mō te mahi, ā, kua tū ngā tohunga ki ō rātou tūranga, me ngā Rīwaiti, tēnei wehenga, tēnei wehenga o rātou, ko tā te kīngi hoki i whakahau ai.
10 Quando tudo estava pronto para a Festa, os sacerdotes foram para os seus lugares, e os levitas se juntaram em grupos, de acordo com o que o rei havia ordenado.
11 Nā, ka patua te Kapenga, tāuhiuhia ana e ngā tohunga te toto i hōmai nei ki ō rātou ringa, ā, nā ngā Rīwaiti i tīhore.
11 Aí foram mortos os carneiros e os cabritos; os levitas tiravam a pele dos animais, davam o sangue aos sacerdotes, e estes borrifavam o altar com ele.
12 I wehea hoki e rātou ngā tahunga tinana, hei hoatu ki ngā wehenga o ngā whare o ngā mātua o te iwi, hei whakahere ki a Ihowā, kia rite ai ki te mea i tuhituhia ki te Pukapuka a Mohi. Pēnā ana anō rātou ki ngā kau.
12 Entregaram ao povo, segundo os grupos de famílias, a gordura dos animais que seria queimada como sacrifício a Deus, o Senhor , de acordo com o que a Lei de Moisés manda. E fizeram a mesma coisa com os touros.
13 Ā, tunua ana e rātou te Kapenga ki te ahi, rite tonu tā rātou ki te tikanga. Ko ērā atu mea tapu ia i kōhuatia ki te kōhua, ki te pāta, ki te hōpane, ā, hohoro tonu te tuwha mā te iwi katoa.
13 Depois assaram os animais de acordo com a lei; cozinharam as outras ofertas sagradas em panelas, caldeirões e frigideiras e distribuíram rapidamente para todo o povo.
14 Ā muri iho ka takā mā rātou ake ko ngā tohunga; i te mahi tonu hoki ngā tohunga, ngā tama a Ārona, i te whakaeke i ngā tahunga tinana, i te ngako ā pō noa; nō reira ko ngā Rīwaiti hei taka mā rātou ko ngā tohunga, ko ngā tama a Ārona.
14 Em seguida, os levitas prepararam o que era deles e dos sacerdotes, os descendentes de Arão. Os levitas precisaram fazer isso porque os sacerdotes ficaram ocupados até a noite, oferecendo a Deus os animais que eram completamente queimados e a gordura.
15 Nā, ko ngā kaiwaiata, ko ngā tama a Āhapa i tō rātou nā tūranga, ko tā Rāwiri hoki ia i whakahau ai, rātou ko Āhapa, ko Hēmana, ko Ierutunu matakite a te kīngi. Nā, ko ngā kaitiaki kūwaha i tēnei kūwaha, i tēnei kūwaha rātou; kāhore he tikanga kia mahue tā rātou mahi, ko ō rātou tuākana hoki, ko ngā Rīwaiti, hei taka mā rātou.
15 Os cantores do grupo de Asafe estavam nos seus lugares, de acordo com as ordens do rei Davi e de Asafe, de Hemã e de Jedutum, o profeta do rei. Os guardas também estavam nos seus lugares guardando os portões do Templo. Nenhum deles precisou abandonar o seu posto, pois os seus colegas, os outros levitas, prepararam a parte dos sacrifícios que era deles.
16 Heoi, oti ake te mahi katoa ki a Ihowā i taua rā anō, arā te mahi i te Kapenga, me te whakaeke anō i ngā tahunga tinana ki runga ki te āta a Ihowā, ko tā Kīngi Hōhia hoki i whakahau ai.
16 Assim tudo foi feito naquele dia para a adoração de Deus, o Senhor , como o rei Josias havia ordenado: comemoraram a Festa da Páscoa em honra do Senhor e apresentaram as ofertas que eram completamente queimadas no altar.
17 Nā, i mahia i taua wā e ngā tama a Īharaira i kitea ki reira te Kapenga me te Hākari Taro Rēwenakore, e whitu rā.
17 Durante sete dias, todos os israelitas que estavam em Jerusalém tomaram parte na Festa da Páscoa e na Festa dos Pães sem Fermento .
18 Kāhore hoki he Kapenga hei rite mō tērā i mahia i roto i a Īharaira, nō ngā rā anō o Hamuera poropiti; kāhore hoki he Kapenga i mahia e ngā kīngi katoa o Īharaira hei rite mō tā Hōhia i mahi ai, rātou ko ngā tohunga, ko ngā Rīwaiti, ko Hūrā katoa, me te hunga o Īharaira i reira, me ngā tāngata anō o Hiruhārama.
18 Desde o tempo do profeta Samuel, os israelitas nunca haviam comemorado uma Festa da Páscoa como esta. Nenhum outro rei de Israel comemorou a Festa como Josias fez com os sacerdotes e os levitas, com o povo de Judá e de Israel que estava presente e com os moradores de Jerusalém.
19 Nō te tekau mā waru o ngā tau o te kīngitanga o Hōhia i mahia ai tēnei Kapenga.
19 Foi no ano dezoito do seu reinado que essa Páscoa foi comemorada.
20 I muri i tēnei katoa, i te mea ka oti i a Hōhia te temepara te whakapai ka haere a Neko kīngi o Īhipa ki te tatau ki Karakemihi ki te taha o Uparati, ā, puta ana a Hōhia ki te tū i a ia.
20 Depois de tudo isso, quando Josias já havia acabado de pôr em ordem o Templo e o culto, o rei Neco, do Egito, marchou com o seu exército para lutar em Carquemis, que ficava na beira do rio Eufrates. Josias saiu com o seu exército para lutar contra ele,
21 Otiia ka tono tāngata mai tērā ki a ia, hei mea, “Ko te aha tā tāua, e te kīngi o Hūrā? Ehara tāku ināianei i te mea ki a koe; engari ki te whare whawhaitia nei e ahau; kua mea hoki te Atua ki ahau kia hohoro tāku. Kei pokanoa koe ki tā te Atua; kei ahau hoki ia, kei whakangaro ia i a koe.”
21 mas Neco lhe mandou a seguinte mensagem: — Rei de Judá, você não tem nada a ver com esta luta. Eu não vim lutar contra você, mas contra os meus inimigos, e Deus mandou que eu me apressasse. Deus está comigo; portanto, se você lutar contra Deus, ele o destruirá.
22 Kīhai ia te mata o Hōhia i tahuri atu i a ia. Whakaahua kē ana ia i a ia, he mea kia whawhai rāua; kīhai anō i rongo ki ngā kupu a Neko, nō te māngai o te Atua; ā, haere ana ki te whawhai ki te raorao i Mekiro.
22 Mas Josias não voltou atrás; ele não quis dar atenção ao aviso que Deus estava dando por meio do rei Neco. Pelo contrário, ele se disfarçou e marchou para lutar contra Neco no vale de Megido.
23 Nā, ka kōpere ngā kaikōpere ki a Kīngi Hōhia. Ā, ka mea te kīngi ki āna tāngata, “Kawea atu ahau; he nui rawa hoki tōku tūnga.”
23 Os soldados egípcios atiraram flechas contra Josias, e ele gritou para os seus oficiais: — Estou gravemente ferido! Tirem-me daqui!
24 Nā, ka tangohia ia e āna tāngata i te hāriata, ā, utaina ana ki te tuarua o ana hāriata, kawea atu ana ki Hiruhārama, ā, mate iho ia. Nā, tanumia ana ia ki ngā urupā o ōna mātua. Ā, tangihia ana a Hōhia e Hūrā katoa, e Hiruhārama.
24 Os oficiais o tiraram do seu carro de guerra, e o puseram em outro carro, e o levaram para Jerusalém. Josias morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis. Todo o povo de Judá e de Jerusalém chorou a morte dele.
25 Ā, i waiatatia anō e Heremaia he apakura mō Hōhia; i kōrerotia anō a Hōhia e ngā kaiwaiata, e ngā tāne, e ngā wāhine, i ā rātou apakura, ā taea noatia tēnei rā; ā, waiho iho e rātou hei tikanga mā Īharaira. Nanā, kei roto nā i ngā Waiata Tangi.
25 O profeta Jeremias compôs uma lamentação em honra de Josias. Até hoje os cantores e as cantoras cantam essa canção quando choram a morte de Josias. Já se tornou costume em Israel cantar essas canções, que se acham na coleção de lamentações.
26 Nā, ko ērā atu meatanga a Hōhia, me āna mahi atawhai, rite tonu ki ngā mea i tuhituhia ki te Ture a Ihowā,
26 Josias fez muitas outras coisas e praticou atos de bondade em obediência à Lei de Deus, o Senhor .
27 ko āna meatanga ō mua, ō muri, nanā, kei te tuhituhi i te pukapuka o ngā kīngi o Īharaira, o Hūrā.
27 Tudo o que ele fez, desde o começo até o fim do seu reinado, está escrito na História dos Reis de Israel e de Judá .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.