2 Crônicas 30

mri2012 (MRI2012) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nā, ka tono tāngata a Hetekia ki a Īharaira katoa rāua ko Hūrā; i tuhituhia anō e ia he pukapuka ki a Ēparaima rāua ko Mānahi kia haere mai ki te whare o Ihowā ki Hiruhārama, ki te mahi i te Kapenga a Ihowā, a te Atua o Īharaira.
1 Ezequias enviou mensageiros a todo o Israel e a todo o Judá; escreveu também cartas a Efraim e a Manassés para convidá-los a vir ao templo de Jerusalém, a fim de celebrarem a Páscoa em honra do Senhor, Deus de Israel.
2 Kua oti hoki te whakaaro te whakatakoto e te kīngi, rātou ko āna rangatira, ko te whakaminenga katoa i Hiruhārama, kia mahia te Kapenga i te rua o ngā marama.
2 O rei, seus chefes e toda a multidão de Jerusalém, tinham resolvido celebrar a Páscoa no segundo mês;
3 Kīhai hoki i āhei te mahi i taua wā, nō te mea kīanō i āta rite te tokomaha o ngā tohunga i whakatapua; kīanō hoki te iwi i huihui ki Hiruhārama.
3 não puderam fazê-lo em tempo, porque não estavam santificados sacerdotes em número suficiente, e o povo não se tinha ainda reunido em Jerusalém.
4 Ā, tika tonu taua mea ki te titiro a te kīngi, ki te titiro anō a te whakaminenga katoa.
4 Tendo isto agradado ao rei e à assembléia,
5 Heoi, ka whakatakotoria te kōrero kia karangatia nuitia puta noa i a Īharaira i Peerehepa atu ā tae noa ki Rāna, kia haere mai ki te mahi i te Kapenga a Ihowā, a te Atua o Īharaira ki Hiruhārama; kīhai anō hoki i mahia pērātia e te nui tāngata me te mea i tuhituhia.
5 decidiram publicar em todo o Israel, desde Bersabéia até Dã, a ordem de vir a Jerusalém para celebrar a Páscoa em honra do Senhor, Deus de Israel, pois desde muito tempo não mais fora celebrada como estava prescrito.
6 Heoi, haere ana ngā kaikawe i ngā pukapuka a te kīngi rātou ko āna rangatira puta noa i a Īharaira rāua ko Hūrā, pērā ana me tā te kīngi i whakahau ai; hei kī atu:
6 Partiram, então, os correios com as cartas do rei e dos chefes, para todo o Israel e Judá. Por ordem do rei, eles diziam: Israelitas, voltai ao Senhor, o Deus de Abraão, de Isaac e de Israel, a fim de que ele se volte àqueles dentre vós que conseguiram escapar das mãos do rei da Assíria.
7 Kei rite hoki ki ō koutou mātua, ki ō koutou tuākana, tēina, i hē nei ki a Ihowā, ki te Atua o ō rātou mātua; nā, tukua ana rātou e ia ki te whakangaro; koia anō tēnā ka kitea nā e koutou.
7 Não sejais como vossos pais e vossos irmãos que prevaricaram contra o Senhor, Deus de seus pais, o qual os entregou à desolação, como vedes.
8 Nā, kaua e whakapakeketia ō koutou kakī, kei rite ki ō koutou mātua; engari e tuku i a koutou ki a Ihowā, ka tomo ki tōna wāhi tapu i whakatapua nei e ia mō ake tonu atu; e mahi ki a Ihowā, ki tō koutou Atua, ā, ka tahuri atu i a koutou tōna riri e mura nei.
8 Não endureçais vossa cerviz como fizeram vossos pais. Dai a mão ao Senhor, vinde a seu santuário que ele consagrou para sempre, e servi ao Senhor, vosso Deus, a fim de que ele afaste de vós o ardor de sua cólera.
9 Ki te tahuri hoki koutou ki a Ihowā, ka tohungia ō koutou tuākana, tēina, me ā koutou tamariki e ngā tāngata nāna rātou i whakarau, ā, ka hoki mai rātou ki tēnei whenua; he atawhai hoki, he mahi tohu tā Ihowā, tā tō koutou Atua; e kore hoki tōna mata e tahuri kē i a koutou, ki te hoki koutou ki a ia.”
9 Se voltardes para o Senhor, vossos irmãos e vossos filhos acharão misericórdia diante daqueles que os levaram para o cativeiro e voltarão à sua terra, pois o Senhor Deus é generoso e misericordioso e não desviará os olhos de vós, se voltardes para ele.
10 Heoi, haere ana ngā kaikawe pukapuka i tēnei pā ki tēnei pā puta noa i te whenua o Ēparaima, o Mānahi, ā tae noa ki Hepurona. Otiia kataina iho rātou, tāwaia iho.
10 Assim os correios passaram de cidade em cidade, na terra de Efraim, de Manassés e até de Zabulon. Zombaram deles e os escarneceram.
11 I whakaiti ia ētahi tāngata o Āhera, o Mānahi, o Hepurona, i a rātou, ā, haere ana ki Hiruhārama.
11 Contudo, alguns homem de Aser, de Manassés e de Zabulon humilharam-se e dirigiram-se a Jerusalém.
12 I runga anō hoki i a Hūrā te ringa o te Atua hei hōmai i te ngākau kotahi ki a rātou, e mahi ai rātou i tā te kīngi rātou ko ngā rangatira i whakahau ai, arā i tā Ihowā i kī ai.
12 Também em Judá, a mão de Deus operou sobre os habitantes para dar-lhes um mesmo desejo de executar o mandato do rei e de seus chefes, conforme a palavra do Senhor.
13 Nā, he nui te iwi i huihui ki Hiruhārama ki te mahi i te Hākari o te Taro Rēwenakore i te rua o ngā marama, nui atu te whakaminenga.
13 Grandes multidões afluíram a Jerusalém para celebrar a festa dos Ázimos, no segundo mês. Foi uma imensa afluência de povo.
14 Nā, whakatika ana rātou, kei te tango i ngā āta i Hiruhārama, kei te tango anō i ngā āta tahu whakakakara, ā, makā ana ki te awa ki Kitirono.
14 Eles puseram-se a destruir os altares que se encontravam em Jerusalém, a destruir todos os altares dos perfumes, e os atiraram na torrente do Cedron.
15 Kātahi ka patua te Kapenga i te tekau mā whā o te rua o ngā marama. Ā, i whakamā ngā tohunga rātou ko ngā Rīwaiti, ā, whakatapua ana rātou e rātou anō, kawea ana e rātou he tahunga tinana ki te whare o Ihowā.
15 Imolaram a Páscoa no décimo quarto dia do segundo mês. Os sacerdotes e os levitas, cheios de confusão, tinham-se santificado e ofereceram holocaustos no templo.
16 Ā, tū ana rātou i tō rātou tūranga, i te wāhi i whakaritea mō rātou, pērā ana me tā te ture a Mohi, ā, tā te Atua tangata; ko ngā tohunga hei tāuhi i ngā toto, ko ngā Rīwaiti hei hōmai.
16 Ocupavam seu lugar normal, como o prescreve a lei de Moisés, homem de Deus. Os sacerdotes esparziam o sangue que lhes davam os levitas.
17 He tokomaha hoki i roto i te whakaminenga kīhai nei i whakatapu i a rātou; heoi ko ngā Rīwaiti hei patu i ngā Kapenga mā te hunga katoa kīhai i purea, hei whakatapu i a rātou ki a Ihowā.
17 Como houvesse na assistência muitos que não se tinham purificado, os levitas encarregaram-se de imolar a Páscoa, para todos os que não estavam puros, a fim de consagrá-los ao Senhor.
18 He tokomaha hoki o te iwi, arā he tokomaha nō Ēparaima, nō Mānahi, nō Ihākara, nō Hepurona, kīhai i pure i a rātou, heoi kai ana rātou i te Kapenga he mea kīhai i rite ki tā te tuhituhi. Otiia i īnoi a Hetekia mō rātou, i mea, “Mā Ihowā, mā te Mea pai e muru te hē o ngā tāngata katoa,
18 Grande parte do povo, com efeito, muitos de Efraim, de Manassés, de Issacar e de Zabulon, comeu a Páscoa, contrariamente à prescrição, sem se ter purificado. Mas Ezequias fez por eles esta prece: Digne-se o Senhor, na sua bondade,
19 e whakapai ana i ō rātou ngākau ki te rapu i te Atua, i a Ihowā, i te Atua o ō rātou mātua, ko tō rātou purenga ia kīhai i rite ki tō te wāhi tapu.”
19 perdoar todos os que aplicaram seu coração à procura de Deus, o Senhor, Deus de seus pais, conquanto não tivessem a purificação exigida para o santuário!
20 Nā, ka whakarongo a Ihowā ki a Hetekia, ā, whakaorangia ana e ia te iwi.
20 O Senhor escutou Ezequias e perdoou o povo.
21 Ā, mahia ana e ngā tama a Īharaira i kitea ki Hiruhārama te Hākari Taro Rēwenakore, e whitu ngā rā, nui atu te koa; whakamoemititia ana a Ihowā e ngā Rīwaiti rātou ko ngā tohunga i tēnei rā, i tēnei rā, me te waiata anō i runga i ngā mea tangi nui, he mea ki a Ihowā.
21 Os israelitas que se encontravam em Jerusalém celebraram alegremente a festa dos Ázimos durante uma semana: e cada dia os levitas e os sacerdotes louvaram o Senhor com instrumentos possantes em honra do Senhor.
22 Ā, i whakamārie a Hetekia i ngā ngākau o ngā Rīwaiti katoa i mōhio pai nei ki te ritenga o te mahi ki a Ihowā, ā, kai ana rātou i te kai o taua hākari, e whitu ngā rā, patua ana e rātou ngā whakahere mō te pai, whāki ana ki a Ihowā, ki te Atua o ō rātou mātua.
22 Ezequias dirigiu palavras de encorajamento a todos os levitas que se tinham mostrado compreensivos no serviço do Senhor. Durante sete dias comeram as vítimas da festa, ofereceram sacrifícios pacíficos e glorificaram o Senhor, Deus de seus pais.
23 Nā, ka whakatakotoria te whakaaro e te whakaminenga katoa, kia mahia ētahi atu rā e whitu; ā, koa ana rātou i a rātou e mahi ana i aua rā e whitu.
23 Mas a opinião de toda a multidão era de prolongar a festa por mais uma semana, e esses sete dias {suplementares} foram celebrados com alegria.
24 I hōmai hoki e Hetekia kīngi o Hūrā ki te whakaminenga hei whakahere ētahi pūru kotahi mano, ētahi hipi e whitu mano; i hōmai anō e ngā rangatira ki te whakaminenga ētahi pūru kotahi mano, ētahi hipi tekau mano. He tokomaha anō hoki ngā tohunga i whakatapu i a rātou.
24 Ezequias tinha dado à multidão mil touros e sete mil ovelhas; os chefes ajuntaram a isso mil touros e dez mil ovelhas; os sacerdotes, em grande número, se tinham purificado.
25 Nā, koa tonu te whakaminenga katoa o Hūrā, rātou ko ngā tohunga, ko ngā Rīwaiti, me te whakaminenga katoa i haere mai nei i a Īharaira me ngā manene i haere mai nei i te whenua o Īharaira ki Hūrā noho ai.
25 A alegria reinava em toda a multidão dos homens de Judá, entre os sacerdotes e levitas, a multidão vinda de Israel e os estrangeiros vindos de Israel ou estabelecidos em Judá.
26 Heoi, he nui te koa i Hiruhārama, nō te mea nō ngā rā anō o Horomona tama a Rāwiri kīngi o Īharaira kāhore he pēnei me tēnei i Hiruhārama.
26 Em Jerusalém houve grande júbilo, tanto que nada de semelhante se tinha visto na cidade desde o tempo de Salomão, filho de Davi, rei de Israel.
27 Kātahi ka whakatika ngā tohunga, ngā Rīwaiti, ā, manaakitia ana e rātou te iwi, ā, i rangona tō rātou reo, i tae atu anō hoki tā rātou īnoi ki tōna nohoanga tapu, ki te rangi.
27 Finalmente os sacerdotes e os levitas levantaram-se para abençoar a multidão. A voz deles foi ouvida e a prece deles chegou até a morada santa do Senhor, no céu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.