2 Crônicas 28

mri2012 (MRI2012) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 E rua tekau ngā tau o Ahata i tōna kīngitanga, ā, tekau mā ono ngā tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama. Kīhai hoki ia i mahi i te tika ki tā Ihowā titiro, kīhai i pērā me tōna pāpā, me Rāwiri.
1 Tinha Acaz vinte anos quando começou a reinar, e reinou dezesseis anos em Jerusalém. E não fez o que era reto aos olhos do Senhor, como Davi, seu pai;
2 I haere hoki ia i ngā ara o ngā kīngi o Īharaira, i hanga anō i ētahi whakapakoko whakarewa mō ngā Paara.
2 mas andou nos caminhos dos reis de Israel, e até fez imagens de fundição para os baalins.
3 I tahu whakakakara anō ia ki te raorao o te tama a Hinomo, tahuna ana anō e ia āna tamariki ki te ahi; rite tonu tāna ki ngā mea whakarihariha a ngā iwi i peia nei e Ihowā i te aroaro o ngā tama a Īharaira.
3 Também queimava incenso no vale do filho de Hinom, e queimou seus filhos no fogo, conforme as abominações das nações que o senhor expulsara de diante dos filhos de Israel.
4 I patu whakahere anō ia, i tahu whakakakara ki ngā wāhi tiketike, ki ngā pukepuke, ki raro i ngā rākau kōuru nui katoa.
4 E sacrificava e queimava incenso nos altos e nos outeiros, como também debaixo de toda árvore frondosa.
5 Nā reira i tukua ai ia e Ihowā, e tōna Atua ki te ringa o te kīngi o Hīria; ā, patua ana ia e rātou, he tini anō hoki ngā pārau o rātou i whakaraua atu, kawea ana ki Ramahiku.
5 Pelo que o Senhor seu Deus o entregou na mão do rei dos sírios, os quais o derrotaram e tomaram-lhe em cativeiro grande multidão de presos, que levaram para Damasco. Foi também entregue na mão do rei de Israel, o qual lhe infligiu grande derrota,
6 Kotahi hoki te rau e rua tekau mano i patua e Peka tama a Remaria ki Hūrā i te rā kotahi, he hunga māia katoa; mō rātou i whakarere i a Ihowā, i te Atua o ō rātou mātua.
6 pois Peca, filho de Remalias, matou em Judá, num só dia cento e vinte mil todos homens valentes; porquanto haviam abandonado o Senhor, Deus de seus pais.
7 Nā, i patua e tētahi mārohirohi o Ēparaima, e Tīkiri, a Maaheia tama a te kīngi, a Atarikama, rangatira o te whare, me Erekana, tō muri i te kīngi.
7 E Zicri, varão poderoso de Efraim matou Maaséias, filho do rei, e Azricão, e mordomo, e Elcana, o segundo depois do rei.
8 Whakaraua atu ana e ngā tama a Īharaira e rua rau mano o ō rātou tuākana, tēina, ngā wāhine, ngā tamariki, ngā tamāhine, nui atu hoki ō rātou taonga i pāhuatia e rātou; kawea atu ana e rātou ngā taonga ki Hamaria.
8 E os filhos de Israel levaram cativos de seus irmãos duzentos mil, mulheres filhos e filhas; também saquearam deles grande despojo, que levaram para Samária.
9 Otiia he poropiti tā te Atua i reira, ko Orere tōna ingoa; ā, ka puta ia ki te whakatau i te taua e haere ana mai ki Hamaria, ka mea ki a rātou, “Nanā, he riri nō Ihowā, nō te Atua o ō koutou mātua, ki a Hūrā i hōmai ai rātou e ia ki ō koutou ringa; patua iho e koutou, tutuki noa te riri ki te rangi.
9 Mas estava ali um profeta do Senhor, cujo nome era Odede, o qual saiu ao encontro do exército que vinha para Samária, e lhe disse: Eis que, irando-se o Senhor Deus de vossos pais contra Judá, os entregou na vossa mão, e vós os matastes com uma raiva que chegou até o céu.
10 Heoi, kei te mea koutou kia pēhia ki raro ngā tama o Hūrā, o Hiruhārama hei pononga tāne, hei pononga wāhine mā koutou; engari kāhore rānei i a koutou nā ō koutou hē hoki ki a Ihowā ki tō koutou Atua?
10 E agora vós quereis sujeitar a vós os filhos de Judá e de Jerusalém, como escravos e escravas; porventura não sois vós mesmos culpados para com o Senhor vosso Deus?
11 Tēnā, whakarongo ki ahau, whakahokia ngā whakarau i whakaraua mai koutou i ō koutou tuākana, tēina; nō te mea kei te mura te riri o Ihowā, o tō koutou Atua, ki a koutou.”
11 Agora, pois, ouvi-me, e tornai a enviar os cativos que trouxestes dentre vossos irmãos, pois o ardor da ira do Senhor está sobre vós.
12 Kātahi ka whakatika ētahi o ngā upoko o ngā tama a Ēparaima, a Atāria tama a Iehohanana, a Perekia tama a Mehiremoto, a Hetekia tama a Harumu, rātou ko Amaha tama a Hararai, ka tū atu ki te hunga i haere mai nei i te whawhai.
12 Então alguns dos chefes dos efraimitas, a saber, Azarias, filho de Joanã, Berequias, filho de Mesilemote, Jeizquias, filho de Salum, e Amasa, filho de Hadlai, se levantaram contra os que voltavam da guerra,
13 Ā, ka mea ki a rātou, “Kei kawea mai e koutou ngā whakarau nā ki konei; ko tā koutou hoki e mea nā hei hōmai ki a tātou he hē ki a Ihowā, e whakanekehia ake ai ō tātou hara me tō tātou hē. He nui hoki tō tātou hē, ā, he riri tēnei te mura nei ki a Īharaira.”
13 e lhes disseram: Não fareis entrar aqui estes cativos; porque, além da nossa culpa contra o Senhor, o que vós quereis fazer acrescentaria mais a nossos pecados e a nossas culpas; pois já temos grande culpa, e o ardor da ira do Senhor está sobre Israel.
14 Heoi, whakarērea iho e ngā tāngata i ngā patu ngā whakarau, me ngā taonga i te aroaro o ngā rangatira rātou ko te huihui katoa.
14 Então os homens armados deixaram os cativos e o despojo diante dos príncipes e de toda a congregação.
15 Nā, ka whakatika ngā tāngata i whakahuatia ō rātou ingoa, ka mau ki ngā whakarau, whakakākahuria ana e rātou ki ngā taonga ngā mea kākahukore o rātou. Whakakākahuria ana e rātou, whakawhiwhi rawa ki te hū, hoatu ana he mea hei kai, hei inu, whakawahia ana, kawea ana ngā mea kahakore katoa o rātou i runga i te kāihe, ā tae noa ki Heriko, ki te pā nīkau ki ō rātou tuākana, tēina. Nā, hoki ana rātou ki Hamaria.
15 E os homens já mencionados por nome se levantaram e tomaram os cativos, e vestiram do despojo a todos os que dentre eles estavam nus; vestiram-nos, e os calçaram, e lhes deram de comer e de beber, e os ungiram; e, levando sobre jumentos todos os que estavam fracos, conduziram-nos a Jericó, a cidade das palmeiras, a seus irmãos. Depois voltaram para Samária.
16 I taua wā ka unga tāngata a Kīngi Ahata ki ngā kīngi o Ahiria hei āwhina mōna.
16 Naquele tempo o rei Acaz mandou pedir socorro ao rei da Assíria.
17 Nō te mea kua tae mai anō ngā Ēromi; patua iho e rātou a Hūrā, whakaraua atu ana ētahi whakarau.
17 Pois de novo os edomeus, tendo invadido Judá, a derrotaram e levaram prisioneiros.
18 Kua whakaekea hoki e ngā Pirihitini ngā pā o te raorao, o te taha ki te tonga o Hūrā, ā, riro ana i a rātou a Petehemehe, a Atarono, a Kereroto, a Hoko me ōna pā ririki, a Timina me ōna pā ririki, a Kimito me ōna pā ririki; nohoia iho e rātou.
18 Também os filisteus tinham invadido as cidades da baixada e do sul de Judá, e tinham tomado Bete-Semes, Aijalom, Gederote, Socó e suas aldeias, Timna e suas aldeias, e Ginzo e suas aldeias, estabelecendo-se ali.
19 Nā Ihowā hoki i whakaiti a Hūrā, mō tā Ahata, mō tā te kīngi o Īharaira; mō tāna mahi wairangi i roto i a Hūrā, nui atu hoki tōna hē ki a Ihowā.
19 Pois o Senhor humilhou Judá por causa do rei Acaz, porque este se houve desenfreadamente em Judá, havendo desprezado ao Senhor.
20 Nā, ka haere a Tirikata Pirinehere kīngi o Ahiria ki a ia, ka whakararuraru i a ia, kīhai hoki i whakakaha i a ia.
20 E veio a ele Tilgate-Pilneser, rei da Assíria, e o pôs em aperto, em vez de fortalecê-lo.
21 I tangohia hoki e Ahata tētahi wāhi i roto i te whare o Ihowā, i te whare anō o te kīngi rātou ko ngā rangatira, ā, hoatu ana ki te kīngi o Ahiria; kīhai anō tērā i āwhina i a ia.
21 Pois Acaz saqueou a casa do Senhor, e a casa do rei, e dos príncipes, e deu os despojos por tributo ao rei da Assíria; porém isso não o ajudou.
22 Nā, i te wā i hē ai ia, ka tohe anō ia ki te hē ki a Ihowā, taua kīngi a Ahata.
22 No tempo da sua angústia houve-se com ainda maior desprezo pelo Senhor, este mesmo rei Acaz.
23 I patu whakahere hoki ia ki ngā atua o Ramahiku i patu nei i a ia; i kī hoki ia, “Ko ngā atua o ngā kīngi o Hīria kei te āwhina i a rātou, nā, me patu whakahere ahau ki a rātou, kia āwhina ai rātou i ahau.” Otiia, ko rātou anō hei whakangoikore i a ia, i a Īharaira katoa anō hoki.
23 Pois sacrificou aos deuses de Damasco, que o tinham derrotado, e disse: Visto que os deuses dos reis da Síria os ajudam, portanto eu lhes sacrificarei, para que me ajudem a mim. Eles, porém, foram a ruína dele e de todo o Israel.
24 Nā, ka huihuia e Ahata ngā oko o te whare o te Atua, tapatapahia ana e ia ngā oko o te whare o te Atua, ā, tūtakina ana e ia ngā tatau o te whare o Ihowā. I hangā anō e ia ētahi āta māna ki ngā koki katoa o Hiruhārama.
24 Ajuntou Acaz os utensílios da casa de Deus, fê-los em pedaços, e fechou as portas da casa do Senhor; e fez para si altares em todos os cantos de Jerusalém.
25 I hangā anō e ia ki ngā pā o Hūrā ētahi wāhi tiketike hei tahu whakakakara ki ngā atua kē, whakapātaritaria ana e ia a Ihowā, te Atua o ōna mātua.
25 Também em cada cidade de Judá fez altos para queimar incenso a outros deuses, assim provocando à ira o Senhor, Deus de seus pais.
26 Nā, ko ērā meatanga atu ana, ko āna meatanga katoa ō mua, ō muri, nanā, kua oti te tuhituhi ki te pukapuka o ngā kīngi o Hūrā rāua ko Īharaira.
26 Ora, o restante dos seus atos e de todos os seus caminhos, desde os primeiros até os últimos, eis que está escrito no livro dos reis de Judá e de Israel.
27 Nā, kua moe a Ahata ki ōna mātua, ā, tanumia iho ki te pā, ki Hiruhārama; otiia kīhai i kawea ki ngā tanumanga o ngā kīngi o Īharaira; ā, ko Hetekia, ko tāna tama, te kīngi i muri i a ia.
27 E Acaz dormiu com seus pais, e o sepultaram na cidade, em Jerusalém; pois não o puseram nos sepulcros dos reis de Israel. E Ezequias, seu filho, reinou em seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.