2 Crônicas 26

mri2012 (MRI2012) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kātahi te iwi katoa o Hūrā ka mau ki a Utia, kotahi tekau mā ono nei ōna tau, ā, meinga ana hei kīngi i muri i tōna pāpā, i a Amatia.
1 Todo o povo de Judá tomou por rei a Ozias, então com a idade de dezesseis anos, e o entronizou em lugar de seu pai Amasias.
2 Nā, tēnei i hanga Eroto, ā, whakahokia ana ki a Hūrā, i muri i te moenga o te kīngi ki ōna mātua.
2 Foi ele quem reedificou Elat e fez voltar essa cidade ao domínio de Judá, depois que o rei adormeceu com seus pais.
3 Kotahi tekau mā ono ngā tau o Utia i tōna kīngitanga, ā, e rima tekau mā rua ōna tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama; ā, ko te ingoa o tōna whaea, ko Iekoria, nō Hiruhārama.
3 Tinha Ozias a idade de dezesseis anos quando começou a reinar, e reinou cinqüenta e dois anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Jequelia e era de Jerusalém.
4 I tika tāna mahi ki te titiro a Ihowā, i rite ki ngā mea katoa i mea ai tōna pāpā, a Amatia.
4 Fez o bem aos olhos do Senhor, como tinha feito seu pai Amasias.
5 I rapua e ia tā te Atua i ngā rā o Hakaraia, he tangata mōhio tērā i ngā whakakitenga mai a te Atua. Nā, i ngā rā i rapua ai e ia tā Ihowā, ka meinga ia e te Atua kia kake.
5 Aplicou-se a honrar a Deus durante a vida de Zacarias, que o instruiu no temor de Deus. Enquanto honrou ao Senhor, Deus o fez prosperar.
6 I haere anō ia ki te whawhai ki ngā Pirihitini, ā, wāwāhia ana e ia te taiepa o Kāta, me te taiepa o Iapane, me te taiepa o Aharoro; ā, hangā ana e ia ētahi pā ki te whenua o Aharoro, ki roto hoki i ngā Pirihitini.
6 Fez uma expedição contra os filisteus. Derrubou a muralha de Get, a de Jabnia e a de Azot; construiu cidades no território de Azot e na terra dos filisteus.
7 Ā, i āwhinatia ia e te Atua i te whawhai ki ngā Pirihitini, ki ngā Ārapi i noho ki Kurupaara, rātou ko ngā Meunimi.
7 Deus o ajudou contra os filisteus, contra os árabes de Gurbaal, e contra os maonitas.
8 Ā, hōmai ana e ngā Āmoni he hākari ki a Utia; pakū ana hoki tōna ingoa ā tae noa ki te tomokanga ki Īhipa; nā, ka nui atu tōna kaha.
8 Os amonitas lhe pagaram tributo, e sua fama se fortificou de tal modo, que se estendeu até os confins do Egito.
9 I hangā anō e Utia ētahi pourewa ki Hiruhārama, ki te Kūwaha i te Kokonga, ki te Kūwaha i te Raorao, ki te koki o te taiepa, hangā ana e ia kia kaha.
9 Levantou torres fortificadas em Jerusalém, na porta do ângulo, na porta do vale e no ângulo.
10 I hangā anō e ia ētahi pourewa ki te koraha, ā, keria ana ētahi poka wai, he maha, he tini hoki āna kararehe; i te raorao anō, ā, i te mānia. Ā, he kaimahi whenua āna, he kaimahi wāina i ngā maunga, i ngā māra whai hua hoki; he tangata ahu whenua hoki ia.
10 Construiu também torres no deserto, onde cavou numerosos poços, pois possuía ali numerosos rebanhos, tanto na planície como no planalto. Tinha lavradores e vinhateiros nas montanhas e nos pomares, porque se interessava pela agricultura.
11 He ope anō tā Utia, he hunga whawhai; i haere ā-rōpū ki te whawhai; ko te tokomaha, kei tō rātou tauanga e Teiere kaituhituhi rāua ko te kaiwhakahaere, ko Maaheia. Ko te kaiārahi, ko Hanania, ko tētahi o ngā rangatira a te kīngi.
11 Ozias tinha um exército de guerreiros que saíam por turmas ao combate, contados segundo o recenseamento deles, feito pelo escriba Jeiel e o comissário Maasias, sob a direção de Hananias, um dos generais do rei.
12 Ko te tokomaha katoa o ngā upoko o ngā whare o ngā mātua o ngā toa mārohirohi, e rua mano e ono rau.
12 O número total dos chefes de família, guerreiros valentes, era de dois mil e seiscentos.
13 Nā, ko te ope hei ārahi mā rātou, he mea i rākaia, e toru rau e whitu mano e rima rau, he hunga i kaha rawa tā rātou whawhai, hei tuarā mō te kīngi ki te hoariri.
13 O exército que comandavam era de trezentos e sete mil e quinhentos homens, que faziam a guerra com valor suficiente para ajudar o rei contra o inimigo.
14 Kua pae noa ake i a Utia he whakangungu rākau mō rātou puta noa i te ope, te tao, he pōtae, he pukupuku, he kōpere, he kōtaha piu kōhatu.
14 A todo esse exército Ozias fornecia escudos, lanças, capacetes, couraças, arcos e pedras de funda.
15 I hangā anō e ia ētahi mea ki Hiruhārama, he mea whakaaro nā ngā tāngata mōhio, hei uta ki runga i ngā pourewa, i ngā pou koki, hei kōpere i ngā pere, i ngā kōhatu nunui hoki. Ā, pakū ana tōna ingoa ki tawhiti; he hanga whakamīharo hoki tōna āwhinatanga ā kaha noa ake ia.
15 Mandou construir em Jerusalém, pelos cuidados de um engenheiro, máquinas para serem colocadas nas torres e nos ângulos das muralhas, que atiravam flechas e grandes pedras. Sua fama se estendeu ao longe, pois Deus fez maravilhas para ajudá-lo a adquirir um grande poder.
16 Otiia i a ia ka kaha nei, ka whakakake tōna ngākau, ka mahi i te kino, ā, takahia ana e ia tā Ihowā, tā tōna Atua; i tomo hoki ia ki te temepara o Ihowā, ki te tahu whakakakara ki runga ki te āta whakakakara.
16 Mas, apenas sentiu-se ele poderoso, seu coração encheu-se de orgulho, para sua desgraça. Cometeu uma falta contra o Senhor, seu Deus, entrando no templo do Senhor para queimar incenso no altar dos perfumes.
17 Nā, ka haere atu i muri i a ia a Atāria tohunga, rātou ko ētahi tohunga o Ihowā, e waru tekau, he hunga māia.
17 O sacerdote, Azarias, com oitenta corajosos sacerdotes do Senhor, seguiram-no.
18 Nā, ka tūria atu e rātou a Utia, te kīngi, ā, ka mea rātou ki a ia, “E kore e tika māu, e Utia, te tahu whakakakara ki a Ihowā; engari mā ngā tohunga, mā ngā tama a Ārona, i whakatapua nei hei tahu whakakakara. Haere atu i te wāhi tapu; kua hē hoki koe; ehara hoki i te mea e whai korōria ai koe i te Atua, i a Ihowā.”
18 Resistiram ao rei Ozias e lhe disseram: Não compete a ti, Ozias, queimar incenso ao Senhor, mas aos sacerdotes da estirpe de Aarão, que foram consagrados para esse fim. Sai do santuário, porque prevaricaste, e isso não será para ti honra diante do Senhor Deus.
19 Kātahi ka riri a Utia; i tōna ringa anō he tahu kakara hei tahu whakakakara; ā, i a ia e riri ana ki ngā tohunga, ka puta ake te repera i tōna rae i te aroaro o ngā tohunga i roto i te whare o Ihowā, i te taha o te āta tahu whakakakara.
19 Então Ozias, tendo na mão o turíbulo, encolerizou-se; mas, durante esse acesso de cólera, apareceu a lepra em sua fronte, ali, no templo do Senhor, na presença dos sacerdotes, diante do altar dos perfumes.
20 Ā, ko te tahuritanga o te tino tohunga, o Atāria, rātou ko ngā tohunga katoa ki a ia, nanā, he repera tērā kei tōna rae, peia ana ia e rātou i reira. Ko ia anō i hohoro te haere, nō te mea kua pākia ia e Ihowā.
20 O sumo sacerdote Azarias e todos os outros sacerdotes, olhando-o, viram essa lepra que ele tinha na fronte. Precipitadamente fizeram-no sair; aliás, ele próprio se apressou em sair, sentindo-se ferido pelo Senhor.
21 Nā, he repera a Utia te kīngi ā taea noatia te rā i mate ai, ā, noho ana i te whare motuhake, he repera hoki, he mea momotu atu hoki i te whare o Ihowā; ā, ko tāna tama ko Iotama, te rangatira mō te whare o te kīngi, hei kaiwhakarite mō te iwi o te whenua.
21 O rei Ozias ficou leproso até a morte. Como tal, viveu numa casa isolada. Estava excluído do templo do Senhor, e seu filho Joatão governava o palácio e julgava o povo da terra.
22 Nā, ko ērā atu meatanga a Utia, ō mua, ō muri, kua oti te tuhituhi e Ihāia poropiti tama a Āmoho.
22 O profeta Isaías relatou os outros atos de Ozias, desde os primeiros até os últimos.
23 Heoi, kua moe a Utia ki ōna mātua, ā, tanumia iho ki ōna mātua ki te māra i tō ngā kīngi tanumanga; i mea hoki rātou, “He repera ia.” Ā, ko tāna tama, ko Iotama, te kīngi i muri i a ia.
23 Ozias adormeceu entre seus pais e foi sepultado perto deles, no campo da sepultura dos reis, porque diziam: Ele era leproso. Seu filho Joatão sucedeu-lhe no trono.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.