2 Crônicas 15

mri2012 (MRI2012) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nā, ka eke te Wairua o te Atua ki runga i a Atāria tama a Orere.
1 Então veio o Espírito de Deus sobre Azarias, filho de Odede.
2 Nā, ka haere ia ki te whakatau i a Aha, ka mea ki a ia, “Whakarongo ki ahau, e Aha, koutou ko Hūrā katoa, ko Pineamine; kei a koutou a Ihowā, i te mea i a ia koutou. Ki te rapua hoki ia e koutou, e kitea ia e koutou. Ki te whakarērea ia e koutou ka whakarērea koutou e ia.
2 E saiu ao encontro de Asa, e disse-lhe: Ouvi-me, Asa, e todo o Judá e Benjamim: O Senhor está convosco, enquanto vós estais com ele, e, se o buscardes, o achareis; porém, se o deixardes, vos deixará.
3 Nā, ka maha ēnei rā i kore ai i Atua pono i a Īharaira, kāhore he tohunga hei whakaako, kāhore he ture.
3 E Israel esteve por muitos dias sem o verdadeiro Deus, e sem sacerdote que o ensinasse, e sem lei.
4 I a rātou ia i te mate, ka tahuri rātou ki a Ihowā, ki te Atua o Īharaira, rapu ana i a ia, ā, kitea ana ia e rātou.
4 Mas quando na sua angústia voltaram para o Senhor Deus de Israel, e o buscaram, o acharam.
5 Kāhore hoki he maunga rongo i aua wā, e haere atu ai tētahi, e haere mai ai rānei; he nui hoki ngā whakararuraru o ngā tāngata katoa o ngā whenua.
5 E naqueles tempos não havia paz, nem para o que saía, nem para o que entrava, mas muitas perturbações sobre todos os habitantes daquelas terras.
6 Kua pakaru rikiriki hoki rātou, tētahi iwi i tētahi, tētahi pā i tētahi; nā te Atua hoki rātou i whakararu ki ngā aituā katoa.
6 Porque nação contra nação e cidade contra cidade se despedaçavam; porque Deus os perturbara com toda a angústia.
7 Ko koutou ia, kia kaha; kaua ō koutou ringa e ngoikore, nō te mea ka, whai utu tā koutou mahi.”
7 Mas esforçai-vos, e não desfaleçam as vossas mãos; porque a vossa obra tem uma recompensa.
8 Ā, i te rongonga o Aha i ēnei kupu, i te poropititanga a Orere poropiti, ka māia ia, ā, whakakāhoretia ana e ia ngā whakapakoko whakarihariha puta noa i te whenua o Hūrā rāua ko Pineamine, i ngā pā anō hoki o te whenua pukepuke o Ēparaima i riro i a ia. I whakahoutia anō hoki e ia te āta i mua i te whakamahau o Ihowā.
8 Ouvindo, pois, Asa estas palavras, e a profecia do profeta Odede, cobrou ânimo e tirou as abominações de toda a terra, de Judá e de Benjamim, como também das cidades que tomara nas montanhas de Efraim, e renovou o altar do Senhor, que estava diante do pórtico do Senhor.
9 I huihuia anō e ia a Hūrā katoa rāua ko Pineamine, me ngā manene e noho ana i a rātou o roto o Ēparaima, o Mānahi, o Himiona; i papahoro hoki ēnei ki a ia, tōna tini, i roto i a Īharaira, i tō rātou kitenga kei a ia a Ihowā, tōna Atua.
9 E reuniu a todo o Judá, e Benjamim, e com eles os estrangeiros de Efraim e Manassés, e de Simeão; porque muitos de Israel tinham passado a ele, vendo que o Senhor seu Deus era com ele.
10 Heoi, huihui ana rātou ki Hiruhārama i te toru o ngā marama o te tekau mā rima o ngā tau o te kīngitanga o Aha.
10 E ajuntaram-se em Jerusalém no terceiro mês; no ano décimo do reinado de Asa.
11 Patua iho e rātou i taua wā anō hei whakahere mā Ihowā ētahi o ngā mea i riro i a rātou i te parekura, e whitu rau kau, e whitu mano hipi hoki.
11 E no mesmo dia ofereceram em sacrifício ao Senhor, do despojo que trouxeram, setecentos bois e sete mil ovelhas.
12 Nā, ka uru rātou ki te kawenata kia whakapaua ō rātou ngākau, ō rātou wairua ki te rapu i a Ihowā, i te Atua o ō rātou mātua.
12 E entraram na aliança para buscarem o Senhor Deus de seus pais, com todo o seu coração, e com toda a sua alma;
13 Ā, ko te tangata e kore e rapu i a Ihowā, i te Atua o Īharaira, kia whakamatea, ahakoa iti, ahakoa rahi, ahakoa tāne, ahakoa wahine.
13 E de que todo aquele que não buscasse ao Senhor Deus de Israel, morresse; assim o menor como o maior, tanto o homem como a mulher.
14 Nui atu tō rātou reo ki te oati ki a Ihowā; hāmama ana, tangi ana ngā tētere me ngā koronete.
14 E juraram ao Senhor, em alta voz, com júbilo e com trombetas e buzinas.
15 Nā, koa katoa a Hūrā ki taua oati; kua whakapaua hoki ō rātou ngākau ki te oati; kua riro pū anō tō rātou hiahia ki te rapu i a ia. I kitea anō ia e rātou, ā, ka meinga e Ihowā kia tā ō rātou manawa i tētahi taha, i tētahi taha.
15 E todo o Judá se alegrou deste juramento; porque de todo o seu coração juraram, e de toda a sua vontade o buscaram, e o acharam; e o Senhor lhes deu repouso ao redor.
16 Nā, ko Maaka anō, ko te whaea o Kīngi Aha, whakamutua ake e ia tōna kuīnitanga, mōna i hanga i te whakapakoko whakarihariha hei Āhera; tapahia iho hoki e Aha tāna whakapakoko, tukia ana kia ririki, tahuna ake ki te taha o te awa o Kitirono.
16 E também a Maaca, sua mãe, o rei Asa depôs, para que não fosse mais rainha, porquanto fizera um horrível ídolo, a Aserá; e Asa destruiu o seu horrível ídolo, e o despedaçou, e o queimou junto ao ribeiro de Cedrom.
17 Otiia kīhai i whakakorea ngā wāhi tiketike i roto i a Īharaira. He ahakoa rā, i tapatahi te ngākau o Aha i ōna rā katoa.
17 Os altos, porém, não foram tirados de Israel; contudo o coração de Asa foi perfeito todos os seus dias.
18 I kawea hoki e ia ki te whare o te Atua ngā mea i whakatapua e tōna pāpā, me ngā mea i whakatapua e ia anō, te hiriwa, te kōura, me ngā oko.
18 E trouxe, à casa de Deus, as coisas consagradas por seu pai, e as coisas que ele mesmo tinha consagrado: prata, ouro e vasos.
19 Nā, kore ake he whawhai, ā tae noa ki te toru tekau mā rima o ngā tau o te kīngitanga o Aha.
19 E não houve guerra até ao ano trigésimo quinto do reinado de Asa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.