2 Crônicas 13

mri2012 (MRI2012) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nō te tekau mā waru o ngā tau o Kīngi Ieropoama i kīngi ai a Apia ki a Hūrā.
1 No décimo oitavo ano do reinado de Jeroboão, Abia tornou-se rei de Judá, e reinou três anos em Jerusalém.
2 Ā, e toru ngā tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama. Ko te ingoa o tōna whaea ko Mikaia, he tamāhine nā Uriere nō Kipea.
2 Sua mãe chamava-se Maaca, filha de Uriel de Gabaa.
3 Nā, ka whakatikaia e Apia ngā ngohi o tāna ope, he hunga māia mō te whawhai, e whā rau mano, he hunga whiriwhiri. I whakatikaia anō e Ieropoama āna ngohi hei whawhai ki a ia; e waru rau mano āna, he hunga whiriwhiri, he mārohirohi, he toa.
3 Abia e Jeroboão fizeram guerra entre si. Abia encetou as operações com um exército de quatrocentos mil valentes guerreiros de escol. Jeroboão dispôs contra ele oitocentos mil valentes guerreiros de escol.
4 Nā, ka tū a Apia i runga i Maunga Temaraima, i te whenua pukepuke o Ēparaima, ā, ka mea, “Whakarongo mai ki ahau, e Ieropoama, koutou ko Īharaira katoa!
4 De pé, no alto de Semeron, que está na montanha de Efraim, Abia gritou: Escutai-me Jeroboão e todo o Israel!
5 Kaua rānei koutou e mōhio, he mea hōmai nā Ihowā, nā te Atua o Īharaira te kīngitanga o Īharaira ki a Rāwiri, he mea oti tonu ki a ia, rātou ko āna tama, i runga anō i te kawenata tote?
5 Não deveríeis vós saber que o Senhor, Deus de Israel, deu para sempre o reino de Israel a Davi e a seus filhos em virtude de uma aliança inviolável?
6 Otirā, i whakatika ake a Ieropoama tama a Nēpata, pononga a Horomona tama a Rāwiri, kei te whakakeke ki tōna ariki.
6 Jeroboão, filho de Nabat, servo de Salomão, filho de Davi, orgulhosamente revoltou-se contra seu senhor.
7 Nā, ko te huihuinga o ētahi tāngata wairangi, he tama nā Periara, ki a ia, kua whakapakari i a rātou ki a Rehopoama tama a Horomona, i te mea he taitamariki a Rehopoama, he ngāwari hoki tōna ngākau, ā, kīhai i kaha ki a rātou.
7 Homens maus e perversos juntaram-se a ele e se opuseram a Roboão, filho de Salomão. Roboão, que era jovem e tímido, não pôde resistir-lhes.
8 “Nā, e mea nā koutou ki te whakatenetene ki te kīngitanga o Ihowā kei te ringa nei o ngā tama a Rāwiri; he huihui nui tō koutou, ā, kei a koutou ngā kūao kau kōura i hangā nā e Ieropoama hei atua mō koutou.
8 E agora, pensais em oferecer resistência ao reino do Senhor, que está nas mãos do filho de Davi. Vós sois uma grande multidão, e tendes convosco os bezerros de ouro que Jeroboão fez para vós à maneira de deuses.
9 He teka ianei kua peia e koutou ngā tohunga a Ihowā, ngā tama a Ārona, rātou ko ngā Rīwaiti; ā, whakatohungatia ana e koutou ētahi tohunga, pērā ana koutou me ngā iwi o ērā atu whenua? Nā, ko te tangata e haere ana ki te whakatohunga i a ia ki te pūru, ki te tama a te kau, ki ngā hipi toa e whitu, hei tohunga ia mō ngā mea ehara nei i te atua.
9 Demitistes os sacerdotes, do Senhor, os filhos de Aarão e os levitas; instituístes para vós sacerdotes, à maneira dos povos estrangeiros. Todo o que veio com um novilho e sete carneiros para se consagrar, tornou-se sacerdote dos falsos deuses.
10 “Tēnā ko mātou, ko Ihowā tō mātou Atua, kīhai hoki mātou i whakarere i a ia. Nā, he tohunga a mātou e minita ana ki a Ihowā, ko ngā tama a Ārona, ko ngā Rīwaiti kei tā rātou mahi.
10 Para nós, é o Senhor o nosso Deus, e não o abandonamos: os filhos de Aarão é que são sacerdotes a serviço do Senhor, e são os levitas que desempenham as funções.
11 Ā, e tahu tinana ana rātou ki a Ihowā, e tahu kakara reka ana i te ata, i te ahiahi; me te taro aroaro e whakatakotoria ana ki te tēpu parakore; me te tūranga rama kōura me ōna rama, hei tahu i ngā ahiahi. E mau ana hoki i a mātou ngā mea a Ihowā, a tō mātou Atua; ko koutou ia kua whakarere i a ia.
11 Cada manhã e cada tarde queimam em honra do Senhor os holocaustos e o incenso aromático. Os pães da proposição são dispostos na mesa pura, e cada tarde são acendidas as lâmpadas do candelabro de ouro. É porque nós observamos a lei do Senhor, nosso Deus, enquanto vós o abandonastes.
12 Nā, tēnā, kei a mātou te Atua hei rangatira, me āna tohunga, me ngā tētere tangi nui, hei whakatangi i te whawhai ki a koutou. E ngā tama a Īharaira, kaua e whawhai ki a Ihowā, ki te Atua o ō koutou mātua; e kore hoki e taea e koutou.”
12 Vede: Deus e seus sacerdotes estão conosco à nossa frente, e temos as trombetas retumbantes para fazê-las soar contra vós. Israelitas, não luteis contra o Senhor, Deus de vossos pais, porque isso não vos trará nenhuma felicidade.
13 Otirā, i whakatakā e Ieropoama he pehipehi kia haere āwhio atu i muri i a rātou; nā, ko rātou ki te aroaro o Hūrā, ko te pehipehi ki muri i a rātou.
13 Então Jeroboão executou uma manobra com as tropas colocadas em emboscada, dando uma volta, para surpreender o inimigo pelas costas, de sorte que seu exército fazia frente a Judá, e a emboscada se encontrava à retaguarda.
14 Ā, i te tahuritanga o Hūrā, nā, e tauria ana a mua, a muri, o rātou. Nā, karanga ana rātou ki a Ihowā, ā, whakatangi ana ngā tohunga i ngā tētere.
14 As tropas de Judá, ao se voltarem, viram-se atacadas pela frente e pela retaguarda. Invocaram então o Senhor, enquanto os sacerdotes tocavam a trombeta.
15 Kātahi ka hāmama ngā tāngata o Hūrā. Ā, nō te hāmamatanga o ngā tāngata o Hūrā, nā, patua iho e te Atua a Ieropoama rātou ko Īharaira katoa i te aroaro o Apia rātou ko Hūrā.
15 Judá soltou o grito de guerra e enquanto ecoava esse clamor, Deus feriu Jeroboão e todo o Israel diante de Abia e Judá.
16 Nā, rere ana ngā tama a Īharaira i te aroaro o Hūrā, ā, hōmai ana rātou e te Atua ki ō rātou ringa.
16 Os israelitas fugiram diante dos homens de Judá, às mãos dos quais Deus os entregou.
17 Patua iho rātou e Apia rātou ko tōna iwi, he nui te parekura. Nā, hinga ana o Īharaira, he mea patu, e rima rau mano, he hunga whiriwhiri.
17 Abia e seu exército fizeram uma grande matança: quinhentos mil guerreiros escolhidos do campo de Israel tombaram feridos de morte.
18 Heoi, kua riro ki raro ngā tama a Īharaira i taua wā; ā, ka kaha ngā tama a Hūrā, nō rātou i okioki ki a Ihowā, ki te Atua o ō rātou mātua.
18 Isso foi, naquele tempo, humilhante para os israelitas, enquanto que os filhos de Judá obtiveram a vitória, porque se apoiaram no Senhor, o Deus de seus pais.
19 Nā, ka whāia a Ieropoama e Apia, ā, ka riro ētahi o ōna pā i a ia, a Pētēre me ōna pā ririki, a Tehana me ōna pā ririki, a Ēperaina me ōna pā ririki.
19 Abia perseguiu Jeroboão e dele arrebatou várias cidades: Betel, Jesana,
20 Ā, kīhai a Ieropoama i whai kaha anō i ngā rā o Apia, ā, patua ana ia e Ihowā, mate ake.
20 e Efron, assim como as localidades que delas dependiam. No tempo de Abia, Jeroboão não se restabeleceu.
21 Otiia ka kaha haere a Apia. I tangohia anō e ia ētahi wāhine māna kotahi tekau mā whā, ā, whānau ake, e rua tekau mā rua ngā tama, kotahi tekau mā ono ngā kōtiro.
21 O Senhor o feriu e ele morreu, enquanto o poder de Abia aumentava. Abia tomou por esposas quatorze mulheres; gerou vinte e dois filhos e dezesseis filhas.
22 Nā, ko ērā atu meatanga a Apia, me ōna ara, me āna kupu, kei te tuhituhi i roto i ngā kōrero a Iro poropiti.
22 O resto dos atos e feitos de Abia, assim como suas palavras, estão relatados nos discursos do profeta Ado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.