1 Samuel 24
mri2012 (MRI2012) vs VC
1 Ā, nō te hokinga o Haora i te whai i ngā Pirihitini, nā, ka kōrerotia te kōrero ki a ia, “Nanā, kei te koraha o Enekeri a Rāwiri.”
1 Quando Saul voltou da perseguição aos filisteus, foi-lhe anunciado: Davi está no deserto de Engadi.
2 Kātahi ka tākiritia e Haora ētahi tāngata, e toru mano, he hunga whiriwhiri i roto i a Īharaira katoa, ā, haere ana ki te rapu i a Rāwiri rātou ko āna tāngata ki ngā kāmaka o ngā koati mohoao.
2 Tomou então Saul três mil israelitas de escol e foi em busca de Davi com sua gente nos rochedos dos Cabritos Monteses.
3 Ā, ka tae ki ngā taiepa hipi i te ara, he ana hoki kei reira, ā, ka haere atu a Haora ki te uhi i ōna waewae, heoi i ngā wāhi i roto rawa o te ana a Rāwiri rātou ko āna tāngata e noho ana.
3 Chegando perto dos apriscos de ovelhas que havia ao longo do caminho, entrou Saul numa gruta para satisfazer suas necessidades. Ora, no fundo dessa mesma gruta se encontrava Davi com seus homens,
4 Nā, ka mea ngā tāngata a Rāwiri ki a ia, “Nā, ko te rā tēnei i mea ai a Ihowā ki a koe, ‘Nanā, ka hoatu e ahau tōu hoariri ki tōu ringa, ā, ka meatia e koe ki a ia tā tōu hinengaro e pai ai.’ ” Kātahi ka whakatika a Rāwiri, ā, tapahia pukutia ana e ia te pito o te koroka o Haora.
4 os quais disseram-lhe: Eis o dia anunciado pelo Senhor, que te prometeu entregar o teu inimigo à tua discrição. Davi, arrastando-se de mansinho, cortou furtivamente a ponta do manto de Saul.
5 Ā muri iho, ka whakawiri te ngākau o Rāwiri i roto i a ia, mōna i tapahi i te pito o te koroka o Haora.
5 E logo depois o seu coração bateu-lhe, porque tinha ousado fazer aquilo.
6 Nā, ka mea ia ki āna tāngata, “Mā Ihowā ahau e ārai kei meatia tēnei mea ki tōku ariki, ki tā Ihowā i whakawahi ai, kia totoro atu tōku ringa ki a ia, ko tā Ihowā hoki ia i whakawahi ai.”
6 E disse aos seus homens: Deus me guarde de jamais cometer este crime, estendendo a mão contra o ungido do Senhor, meu senhor, pois ele é consagrado ao Senhor!
7 Ko ngā kupu ēnei a Rāwiri i haukotia ai e ia āna tāngata, ā, kīhai i tukua kia whakatika ki a Haora. Nā, whakatika ana a Haora i roto i te ana, ā, haere ana i tōna ara.
7 Davi conteve os seus homens com estas palavras e impediu que agredissem Saul. O rei levantou-se, deixou a gruta e prosseguiu o seu caminho.
8 Ka whakatika a Rāwiri i muri, ā, puta ana anō i te ana, ka karanga i muri i a Haora, ka mea, “E tōku ariki, e te kīngi.” Ā, i te tirohanga o Haora ki muri i a ia, ka tuohu te mata o Rāwiri, ā, piko ana ki te whenua.
8 Então Davi saiu por sua vez e bradou atrás de Saul: Ó rei, meu senhor! Saul voltou-se para ver, e Davi inclinou-se, prostrando-se até a terra.
9 Nā, ka mea a Rāwiri ki a Haora, “He aha koe i whakarongo ai ki ngā kupu a te tangata ina mea, ‘Kei te rapu a Rāwiri i te hē mōu’?
9 E disse ao rei: Por que dás ouvidos aos que te dizem: Davi procura fazer-te mal?
10 Nā, kua kite nei ōu kanohi i tēnei rā i tā Ihowā hōmaitanga i a koe ināianei ki tōku ringa i roto i te ana; ā, i kī mai ētahi kia patua koe; otiia i tohu tōku kanohi i a koe; i mea hoki ahau, ‘E kore tōku ringa e totoro ki tōku ariki; ko tā Ihowā ia i whakawahi ai.’
10 Viste hoje com os teus olhos que o Senhor te entregou a mim na gruta. {Meus homens} insistiam comigo para que te matasse, mas eu te poupei, dizendo: Não levantarei a mão contra o meu senhor, porque é o ungido do Senhor.
11 Titiro mai anō hoki, e tōku pāpā, āe rā, tirohia mai te pito o tōu koroka i tōku ringa nei; tā te mea i ahau nei i tapahi ai i te pito o tōu koroka, ā, kīhai i patu i a koe. Nā, ka mōhio koe, ka kite, kāhore he kino, he tutū rānei i tōku ringa; kāhore anō ōku hara ki a koe; heoi e whāia nei ahau e koe kia whakamatea.
11 Olha, meu pai, vê a ponta de teu manto em minha mão. Se eu cortei este pano do teu manto e não te matei, reconhece que não há perversidade nem revolta em mim. Jamais pequei contra ti, e tu procuras matar-me.
12 “Mā Ihowā e whakarite tā tāua whakawā, mā Ihowā anō e rapu he utu mōku i a koe; ko tōku ringa ia e kore e pā ki a koe.
12 Que o Senhor julgue entre mim e ti! O Senhor me vingará de ti, mas eu não levantarei minha mão contra ti.
13 E kī nei hoki te whakatauki onamata, ‘Nō te hunga kino mai te kino’; nā, e kore tōku ringa e pā ki a koe.
13 O mal vem dos malvados, como diz o provérbio; por isso não te tocará a minha mão.
14 “He whai i a wai i puta mai ai te kīngi o Īharaira? Ko wai tēnei te arumia nei e koe? He kurī mate, he puruhi.
14 Afinal, contra quem saiu o rei de Israel? A quem persegues? Um cão morto! Uma pulga!
15 Mā Ihowā e whakarongo, e whakarite tā tāua whakawā, māna e titiro mai, e tohe tāku tohe, e whakaora hoki ahau i roto i tōu ringa.”
15 Pois bem! O Senhor julgará e pronunciará entre mim e ti. Que ele olhe e defenda a minha causa, fazendo-me justiça contra ti!
16 Ā, i te mutunga o tā Rāwiri kōrero i ēnei kupu ki a Haora, ka mea a Haora, “Ko tōu reo tēnā, e tāku tama, e Rāwiri?” Nā, ka puaki nui te reo o Haora ka tangi.
16 Acabando Davi de falar, Saul disse-lhe: É esta a tua voz, ó meu filho Davi? E pôs-se a chorar.
17 Nā, ka mea ia ki a Rāwiri, “Tika rawa koe i ahau; he pai hoki tāu utu ki ahau, ko tāku utu ia ki a koe he kino.
17 Tu és mais justo do que eu, replicou ele; fizeste-me bem pelo mal que te fiz.
18 Kua whakakitea mai nei hoki e koe ināianei te pai o tāu mahi ki ahau; i tā Ihowā tukunga putanga hoki i ahau ki tōu ringa, nā, kīhai koe i patu i ahau.
18 Provaste hoje a tua bondade para comigo, pois o Senhor tinha-me entregue a ti e não me mataste.
19 Ki te tūpono hoki te tangata ki tōna hoariri, tērā rānei ia e tukua paitia atu e ia kia haere? Nā, mā Ihowā e hōmai te pai ki a koe hei utu mō tāu mahi ki ahau i tēnei rā.
19 Qual é o homem que, encontrando o seu inimigo, o deixa ir embora tranqüilamente? Que o Senhor te recompense o que hoje me deste!
20 “Nā, e mōhio ana tēnei ahau ko koe pū anō hei kīngi, ā, ka pūmau ki tōu ringa te kīngitanga o Īharaira.
20 Agora eu sei que serás rei, e que nas tuas mãos será firmada a realeza.
21 Nā, oatitia mai a Ihowā ki ahau e kore e hautopea atu e koe ōku uri i muri i ahau, e kore anō hoki e hunā e koe tōku ingoa i roto i te whare o tōku pāpā.”
21 Jura-me pelo Senhor que não eliminarás a minha posteridade, nem apagarás o meu nome da casa de meu pai.
22 Nā, oati ana a Rāwiri ki a Haora, ā, haere ana a Haora ki tōna whare; ko Rāwiri ia rātou ko āna tāngata i haere ki te pourewa.
22 Davi jurou-lho. Depois disso, Saul voltou para a sua casa e Davi com a sua gente voltaram ao seu refúgio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.