1 Reis 21

mri2012 (MRI2012) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ā, i muri i ēnei mea, he māra wāina tā Napoto Ietereeri i Ietereere, i te taha tonu o te whare o Āhapa kīngi o Hamaria.
1 Depois disto, aconteceu o seguinte: Nabote, o jezreelita, possuía uma vinha ao lado do palácio que Acabe, rei de Samaria, tinha em Jezreel.
2 Nā, ka kōrero a Āhapa ki a Napoto, ka mea, “Hōmai tāu māra wāina ki ahau, hei kāri otaota māku, e tata ana hoki ki te taha o tōku whare, ā, me hoatu e ahau tētahi māra wāina, he pai kē atu i tēnei hei utu; ki te pai rānei ki tāu titiro, me utu ki te moni.”
2 Acabe disse a Nabote: — Dê-me a sua vinha, para que me sirva de horta, pois está perto, ao lado do meu palácio. Em troca eu lhe darei outra, melhor. Ou, se for do seu agrado, darei em dinheiro o que ela vale.
3 Nā, ka mea a Napoto ki a Āhapa, “E! Mā Ihowā ahau e ārai kei hoatu e ahau te kāinga tupu o ōku mātua ki a koe!”
3 Porém Nabote disse a Acabe: — Que o
4 Nā, haere ana a Āhapa ki tōna whare; pōuri ana, riri ana, mō te kupu i kōrero ai a Napoto Ietereeri ki a ia; mō tāna i mea rā, “E kore e hoatu, e ahau te kāinga tupu o ōku mātua ki a koe.” Nā, takoto ana ia ki tōna moenga, me te ahu kē anō tōna mata, kīhai hoki i kai taro.
4 Então Acabe voltou para casa aborrecido e indignado com o que Nabote, o jezreelita, lhe havia falado, quando disse: “Não lhe darei a herança de meus pais.” E se deitou na cama, voltou o rosto para a parede e não quis comer.
5 Kātahi tāna wahine, a Ietēpere, ka haere mai ki a ia, ka mea ki a ia, “He aha tōu wairua i pōuri ai, tē kai taro ai koe?”
5 Porém Jezabel, a esposa, foi falar com ele e perguntou: — Que é isso que você tem? Por que está assim aborrecido e não quer comer nada?
6 Nā, ka mea tērā ki a ia, “I kōrero ahau ki a Napoto Ietereeri, i mea ki a ia, ‘Hōmai tāu māra wāina ki ahau, me utu ki te moni; ki te pai rānei koe, me hoatu e ahau tētahi atu māra ki a koe hei utu.’ Nā, ka mea mai ia, ‘E kore e hoatu e ahau tāku māra wāina ki a koe.’ ”
6 Acabe respondeu: — É porque falei com Nabote, o jezreelita, e lhe disse: “Dê-me a sua vinha por dinheiro; ou, se preferir, lhe darei outra em troca.” Porém ele disse: “Não lhe darei a minha vinha.”
7 Nā, ka kī atu a Ietēpere, tāna wahine, ki a ia, “Ko koe rānei te kaiwhakahaere o te kīngitanga o Īharaira? Whakatika ki te kai taro māu, kia koa tōu ngākau. Māku e hoatu te māra wāina a taua Ietereeri, a Napoto, ki a koe.”
7 Então Jezabel, sua esposa, lhe disse: — Você está governando Israel ou não? Levante-se, venha comer e alegre o seu coração; eu lhe darei a vinha de Nabote, o jezreelita.
8 Heoi, tuhituhia ana ētahi pukapuka e ia, nō Āhapa te ingoa, hīri rawa ki tāna hīri; ā, tukua ana aua pukapuka ki ngā kaumātua, ki ngā rangatira i roto i tōna pā, ā, e noho tahi ana me Napoto.
8 Então Jezabel escreveu cartas em nome de Acabe, selou-as com o sinete dele e as enviou aos anciãos e aos nobres que moravam com Nabote na cidade dele.
9 I tuhituhi ia ki te pukapuka, i mea:
9 E nas cartas ela escreveu o seguinte: “Anunciem um dia de jejum e tragam Nabote para a frente do povo.
10 Ka whakanoho anō i ētahi tāngata, he tama nā Periara, kia tokorua, ki tōna aroaro, hei whakaatu i tōna hē, hei kī, ‘Nāu i kanga te Atua rāua ko te kīngi.’ Kātahi ka kawe i a ia ki waho, ka āki ki te kōhatu, kia mate.”
10 Ponham sentados na frente dele dois homens malignos, que testemunhem contra ele, dizendo: ‘Você blasfemou contra Deus e contra o rei.’ Depois, levem-no para fora e o apedrejem, para que morra.”
11 Nā, ka meatia e ngā tāngata o tōna pā, arā, e ngā kaumātua rātou ko ngā rangatira e noho ana i tōna pā, te mea i tono tāngata ai a Ietēpere ki a rātou, te mea i tuhituhia ki ngā pukapuka i tukua nei e ia ki a rātou.
11 Os homens daquela cidade, os anciãos e os nobres que moravam com Nabote fizeram o que Jezabel lhes ordenou, segundo estava escrito nas cartas que lhes havia mandado.
12 I karangatia he nohopuku, ā, whakanohoia ana a Napoto ki runga ake i te iwi.
12 Anunciaram um dia de jejum e deram a Nabote um lugar de destaque na frente do povo.
13 Nā, ka haere mai ngā tāngata tokorua, ngā tama a Periara, ka noho i tōna aroaro; ā, ka whakaatu aua tāngata a Periara i te hē mōna, arā mō Napoto i te aroaro o te iwi; i mea rāua, “I kangā e Napoto te Atua rāua ko te kīngi.” Nā, kawea ana ia e rātou ki waho o te pā, ā, ākina ana ki te kōhatu, ā, mate noa ia.
13 Então vieram dois homens malignos, sentaram-se na frente dele e testemunharam contra ele, contra Nabote, diante do povo, dizendo: — Nabote blasfemou contra Deus e contra o rei. E o levaram para fora da cidade e o apedrejaram, e ele morreu.
14 Kātahi rātou ka tono tāngata ki a Ietēpere, ka mea: “Kua oti a Napoto te āki ki te kōhatu, ā, kua mate.”
14 Então mandaram dizer a Jezabel: — Nabote foi apedrejado e morreu.
15 Ā, i te rongonga o Ietēpere kua oti a Napoto te āki ki te kōhatu, ā, kua mate, nā, ka mea a Ietēpere ki a Āhapa, “Whakatika, tangohia te māra a taua Ietereeri, a Napoto, kīhai nā ia i pai kia hōmai ki a koe hei utu moni; kāhore hoki a Napoto i te ora, kua mate.”
15 Quando Jezabel ouviu que Nabote tinha sido apedrejado e estava morto, disse a Acabe: — Levante-se e tome posse da vinha que Nabote, o jezreelita, não quis dar a você por dinheiro. Porque Nabote não está mais vivo; morreu.
16 Ā, ka rongo a Āhapa kua mate a Napoto, nā, whakatika ana a Āhapa, haere ana ki raro, ki te māra wāina a taua Ietereeri, a Napoto, kia tangohia e ia.
16 Quando Acabe ouviu que Nabote estava morto, levantou-se para ir até a vinha de Nabote, o jezreelita, para tomar posse dela.
17 Nā, ka puta te kupu a Ihowā ki a Irāia Tihipi; i kī ia:
17 Então a palavra do Senhor veio a Elias, o tesbita, dizendo:
18 “Whakatika, haere ki raro, ki te whakatau i a Āhapa kīngi o Īharaira i Hamaria; kei te māra wāina ia a Napoto, kua riro hoki ki reira ki te tango.
18 — Levante-se, vá encontrar-se com Acabe, rei de Israel, que mora em Samaria. Eis que ele está na vinha de Nabote, aonde foi para tomar posse dela.
19 Kōrero ki a ia, mea atu, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Kua patu iana koe? Kua riro anō i a koe?’ Kī atu anō ki a ia, mea atu, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Ko te wāhi i mitikia ai e ngā kurī ngā toto o Napoto, ka mitikia anō e ngā kurī ki reira ōu toto, āe rā, ōu anō.’ ”
19 Fale com ele, dizendo: Assim diz o Senhor : “Você matou e, ainda por cima, tomou a herança?” Fale também o seguinte: Assim diz o Senhor : “No mesmo lugar onde os cães lamberam o sangue de Nabote, cães lamberão o seu sangue — sim, o seu sangue.”
20 Nā, ka mea a Āhapa ki a Irāia, “Kua mau ahau i a koe, e tōku hoariri?”
20 Acabe perguntou a Elias: — Então, meu inimigo, você já me achou? Elias respondeu: — Achei, sim, porque você já se vendeu para fazer o que é mau aos olhos do
21 ‘Nanā, tēnei ahau te tari kino atu nei ki runga ki a koe, ā, ka tahia atu ōu uri; ka hautopea atu ngā tamariki tāne katoa i a Āhapa, me ngā mea i tūtakina ki roto, me ngā mea i mahue i roto i a Īharaira.
21 Eis que trarei o mal sobre você, arrancarei a sua posteridade e exterminarei de Acabe todos do sexo masculino, quer escravo quer livre, em Israel.
22 Ka meinga anō e ahau tōu whare kia rite ki te whare o Ieropoama tama a Nēpata, ki te whare o Paaha tama a Āhia mō te whakapātaritari i whakapātaritari ai koe i ahau, mōu i hara ai a Īharaira.’
22 Farei com a sua casa o mesmo que fiz com a casa de Jeroboão, filho de Nebate, e com a casa de Baasa, filho de Aías, por causa da provocação com que você me irritou e levou Israel a pecar.
23 “I kōrerotia anō a Ietēpere e Ihowā, i mea ia: ‘Ka kainga a Ietēpere e ngā kurī ki te parepare o Ietereere.’
23 — Também de Jezabel o Senhor falou: “Os cães devorarão Jezabel dentro das muralhas de Jezreel.
24 “Ko te hunga o Āhapa e mate ki te pā mā ngā kurī e kai; ko ngā mea hoki e mate ki te pārae mā ngā manu o te rangi e kai.”
24 Se alguém da casa de Acabe morrer na cidade, os cães o comerão; e se alguém morrer no campo, as aves do céu o comerão.”
25 (Heoi, kāhore he rite mō Āhapa, i hoko nei i a ia ki te mahi kino ki te aroaro o Ihowā; he mea akiaki nā tāna wahine, nā Ietēpere.
25 Nunca houve ninguém igual a Acabe, que se vendeu para fazer o que era mau aos olhos do Senhor , porque Jezabel, sua esposa, o instigava.
26 Whakarihariha rawa tāna haere ki te whai i ngā whakapakoko; rite tonu tāna ki ngā mea katoa i mea ai ngā Amori i peia nei e Ihowā i te aroaro o ngā tama a Īharaira.)
26 Ele fez grandes abominações, seguindo os ídolos, conforme tudo o que fizeram os amorreus, que o Senhor expulsou de diante dos filhos de Israel.
27 Ā, nō te rongonga o Āhapa i ēnei kupu, nā, haea ana e ia ōna kākahu, meatia ana he kākahu taratara ki tōna kiri, ā, nohopuku ana, takoto ana ko taua mea taratara nei te kākahu, ā, māhaki ana te haere.
27 Quando Acabe ouviu estas palavras, rasgou as suas roupas, cobriu-se de pano de saco e jejuou; dormia vestido de pano de saco e andava cabisbaixo.
28 Nā, ka puta te kupu a Ihowā ki a Irāia Tihipi, i mea ia:
28 Então a palavra do Senhor veio a Elias, o tesbita, dizendo:
29 “Kua kite koe i tā Āhapa whakangohengohe nei i a ia ki tōku aroaro, nā, e kore e taria e ahau tēnei kino i ōna rā; engari hei ngā rā o tāna tama ahau tari ai i te kino ki tōna whare.”
29 — Você viu como Acabe se humilhou diante de mim? Portanto, visto que ele se humilha diante de mim, não trarei este mal nos seus dias, mas nos dias de seu filho o trarei sobre a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.