1 Reis 10
mri2012 (MRI2012) vs ARIB
1 Ā, nō te rongonga o te Kuīni o Hēpā ki te rongo o Horomona, ki tāna i mea ai mō te ingoa o Ihowā, ka haere mai ia ki te whakamātau i a ia ki ngā kupu pakeke.
1 Tendo a rainha de Sabá ouvido da fama de Salomão, no que concerne ao nome do Senhor, veio prová-lo por enigmas.
2 Nā, haere mai ana ia ki Hiruhārama, nui atu hoki te tira, he kāmera e waha ana i ngā mea kakara, i tōna nui o te kōura, i te kōhatu utu nui; nā, i tōna haerenga ki a Horomona, ka kōrerotia e ia ki a ia ngā mea katoa i roto i tōna ngākau.
2 E chegou a Jerusalém com uma grande comitiva, com camelos carregados de especiarias, e muitíssimo ouro, e pedras preciosas; e, tendo-se apresentado a Salomão, conversou com ele acerca de tudo o que tinha na coração.
3 Ā, whakaaturia ana e Horomona ki a ia te tikanga o āna kupu katoa, kāhore he kupu i ngaro i te kīngi, i kore te whakaatu ki a ia.
3 E Salomão lhe deu resposta a todas as suas perguntas; não houve nada que o rei não lhe soubesse explicar.
4 Ā, nō te kitenga o te Kuīni o Hēpā i te mōhio katoa o Horomona, i te whare hoki i hangā e ia,
4 Vendo, pois, a rainha de Sabá toda a sabedoria de Salomão, a casa que edificara,
5 i te kai o tāna tēpu, i te nohoanga o āna tāngata, i te tūranga o āna kaimahi, i ō rātou kākahu, i āna kairiringi wāina, i tōna pikitanga i piki atu ai ki te whare o Ihowā, kore ake he wairua i roto i a ia.
5 as iguarias da sua mesa, o assentar dos seus oficiais, as funções e os trajes dos seus servos, e os seus copeiros, e os holocaustos que ele oferecia na casa do Senhor, ficou estupefata,
6 Ā, ka mea ia ki te kīngi, “Pono tonu ngā mea i rongo ai ahau i tōku whenua mō āu mahi, mō tōu mōhio.
6 e disse ao rei: Era verdade o que ouvi na minha terra, acerca dos teus feitos e da tua sabedoria.
7 Heoi, kīhai ahau i whakapono ki aua kōrero, ā tae noa mai ahau, kite noa ōku kanohi. Nanā, kīhai te hāwhe i kōrerotia ki ahau; nui atu tōu mōhio, tōu pai, i te rongo i rongo ai ahau.
7 Contudo eu não o acreditava, até que vim e os meus olhos o viram. Eis que não me disseram metade; sobrepujaste em sabedoria e bens a fama que ouvi.
8 Anō te hari o āu tāngata, anō te hari o ēnei pononga āu e tū tonu nei i tōu aroaro, e whakarongo nei ki tōu mōhio!
8 Bem-aventurados os teus homens! Bem-aventuradas estes teus servos, que estão sempre diante de ti, que ouvem a tua sabedoria!
9 Kia whakapaingia a Ihowā, tōu Atua i whakaahuareka nei ki a koe, i hōmai nei i a koe ki runga ki te torōna o Īharaira. He aroha mau tonu hoki nō Ihowā ki a Īharaira, nā, meinga ana koe e ia hei kīngi, hei mahi i te whakawā, i te tika.”
9 Bendito seja o Senhor teu Deus, que se agradou de ti e te colocou no trono de Israel! Porquanto o Senhor amou Israel para sempre, por isso te estabeleceu rei, para executares juízo e justiça.
10 Nā, hōmai ana e ia ki te kīngi kotahi rau e rua tekau taranata kōura, tōna tini o ngā mea kakara, me ngā kōhatu utu nui; kāhore he mea kakara i tae mai i muri nei hei rite te nui ki ēnei i hōmai nei e te Kuīni o Hēpā ki a Kīngi Horomona.
10 E deu ela ao rei cento e vinte talentos de ouro, especiarias em grande quantidade e pedras preciosas; nunca mais apareceu tamanha abundância de especiarias como a que a rainha de Sabá deu ao rei Salomão.
11 Ā, nā ngā kaipuke o Hīrama nāna nei i mau mai te kōura i Ōpira, nā reira anō i kawe mai ngā rākau aramuka me ngā kōhatu utu nui i Ōpira, tōna tini.
11 Também a frota de Hirão, que de Ofir trazia ouro, trouxe dali madeira de almugue em quantidade, e pedras preciosas.
12 Nā, ka hangā aua rākau aramuka e te kīngi hei pou mō te whare o Ihowā, mō te whare anō o te kīngi, hei hāpa, hei hātere, he mea mā ngā kaiwaiata; kāhore anō i tae noa mai he rākau aramuka hei rite, kāhore hoki i kitea i mua, ā taea noatia tēnei rā.
12 Desta madeira de almugue fez e rei balaústres para a casa do Senhor, e para a casa de rei, como também harpas e alaúdes para os cantores; não se trouxe nem se viu mais tal madeira de almugue, até o dia de hoje.
13 Nā, ka hoatu e Kīngi Horomona ki te Kuīni o Hēpā ngā mea katoa i pai ai ia, āna hoki i tono ai, he tāpiri ki runga ki ngā mea i hoatu e te ringa o Kīngi Horomona ki a ia. Heoi, ka tahuri ia, ā, haere ana rātou ko āna tāngata ki tōna whenua.
13 E o rei Salomão deu à rainha de Sabá tudo o que ela desejou, tudo quanto pediu, além de que lhe dera espontaneamente, da sua munificência real. Então voltou e foi para a sua terra, ela e os seus servos.
14 Nā, ko te taimaha o te kōura i tae ki a Horomona i te tau kotahi, e ono rau e ono tekau mā ono taranata kōura;
14 Ora, o peso do ouro que se trazia a Salomão cada ano era de seiscentos e sessenta e seis talentos de ouro,
15 hāunga a ngā kairapu taonga, i mau mai ai me ngā taonga a ngā kaihokohoko, a ngā kīngi katoa o Arāpia, a ngā kāwana o te whenua.
15 além do que vinha dos vendedores ambulantes, e do tráfico dos negociantes, e de todos as reis da Arábia, e dos governadores do país.
16 Nā, ka hangā e Kīngi Horomona ētahi pukupuku, e rua rau, he mea patu te kōura; e ono rau ngā hekere kōura ki te pukupuku kotahi.
16 Também o rei Salomão fez duzentos paveses de ouro batido; de seiscentos siclos de ouro mandou fazer cada pavês;
17 Ā, i hangaia e ia ētahi pukupuku iti iho e toru rau, he mea patu te kōura; e toru pāuna kōura ki te pukupuku kotahi; ā, hoatu ana e te kīngi ki te whare o te ngahere o Repanōna.
17 do mesmo modo fez também trezentos escudos de ouro batido; de três minas de auro mandou fazer cada escudo. Então e rei os pôs na casa do bosque de Líbano.
18 Ā, i hangā e te kīngi tētahi torōna nui ki te rei, whakakikoruatia iho ki te kōura pai rawa.
18 Fez mais o rei um grande trono de marfim, e o revestiu de ouro puríssimo.
19 E ono ngā kaupae ki te torōna, he mea porotaka a runga o muri o te torōna; he okiokinga ringa anō kei te wāhi e nohoia ana, i tētahi taha; i tētahi taha, e rua anō ngā raiona e tū ana i te taha o ngā okiokinga.
19 Tinha o trono seis degraus, e o alto do trono era redondo pelo espaldar; de ambos os lados tinha braços junto ao assento, e dois leões em pé junto aos braços.
20 Kotahi tekau mā rua hoki ngā raiona i reira e tū ana i tētahi taha, i tētahi taha, i runga i ngā kaupae e ono; kāhore he mea pērā i hangā i tētahi atu rangatiratanga.
20 E sobre os seis degraus havia doze leões de ambos os lados; outro tal não se fizera em reino algum.
21 Nā, ko ngā oko inu katoa a Kīngi Horomona, he kōura kau; me ngā oko katoa o te whare o te ngahere o Repanōna, he kōura parakore; kāhore he hiriwa; kīhai tērā i kīia he mea nui ngā rā o Horomona.
21 Também todos os vasos de beber de rei Salomão eram de ouro, e todos os vasos da casa do bosque do Líbano eram de ouro puro; não havia nenhum de prata, porque nos dias de Salomão a prata não tinha estimação alguma.
22 He maha hoki a te kīngi kaipuke ki Tarahihi i te moana, he mea huihui ki ngā kaipuke a Hīrama. Kotahi te ūnga mai i ngā tau e toru o ngā kaipuke o Tarahihi, hei kawe mai i te kōura, i te hiriwa, i te rei, i ngā makimaki, me ngā pīkake.
22 Porque o rei tinha no mar uma frota de Társis, com a de Hirão; de três em três anos a frota de Társis voltava, trazendo ouro e prata, marfim, bugios e pavões.
23 Nā, nui atu a Kīngi Horomona i ngā kīngi katoa o te whenua te whai taonga, te mōhio.
23 Assim o rei Salomão excedeu a todos os reis da terra, tanto em riquezas como em sabedoria.
24 I whāia anō a Horomona e ngā whenua katoa, kia rongo ai rātou i tōna mōhio i hōmai nei e te Atua ki tōna ngākau.
24 E toda a terra buscava a presença de Salomão para ouvir a sabedoria que Deus lhe tinha posto no coração.
25 Me te kawe mai anō rātou i tāna hākari, i tāna hākari, i ngā oko hiriwa, i ngā oko kōura, i ngā kākahu, i ngā mea mō te whawhai, i ngā kakara reka, i ngā hōiho, i ngā muera, he mea tatau ā-tau tonu.
25 Cada um trazia seu presente, vasos de prata, vasos de ouro, vestidos, armaduras, especiarias, cavalos e mulas; isso faziam cada ano.
26 Nā, ka āmia e Horomona he hāriata, he kaieke hōiho; kotahi mano e whā rau ana hāriata, tekau mā rua mano ngā kainoho hōiho, he mea wehe nāna ki ngā pā hāriata, ki te kīngi hoki, ki Hiruhārama.
26 Também ajuntou Salomão carros e cavaleiros, de sorte que tinha mil e quatrocentos carros e doze mil cavaleiros, e os distribuiu pelas cidades dos carros, e junto ao rei em Jerusalém.
27 Nā, meinga ana te hiriwa e te kīngi ki Hiruhārama kia rite ki te kōhatu; i meinga anō e ia ngā hīta kia rite ki te hikamora i te raorao te tini.
27 E o rei tornou a prata tão comum em Jerusalém como as pedras, e os cedros tantos em abundância como os sicômoros que há pelas campinas.
28 Ā, ko ngā hōiho o Horomona, he mea mau mai i Īhipa; nā ngā kaihoko a te kīngi i tango kāhui mai, tēnā kāhui me tōna utu.
28 Os cavalos que Salomão tinha eram trazidos do Egito e de Coa; os mercadores do rei os recebiam de Coa por preço determinado.
29 Nā, e ono rau ngā hekere hiriwa i riro ai te hāriata i puta ai i Īhipa, kotahi rau e rima tekau i riro ai te hōiho; ko rātou hei kawe mō ngā kīngi katoa o ngā Hiti, mō ngā kīngi o Hīria.
29 E subia e saía um carro do Egito por seiscentos siclos de prata, e um cavalo por cento e cinqüenta; e assim, por intermédio desses mercadores, eram exportados para todos os reis dos heteus e para os reis da Síria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.