1 Crônicas 21
mri2012 (MRI2012) vs NTLH
1 Nā, ka tū a Hātana hei hoariri mō Īharaira, ā, ka whakakīkī a Rāwiri ki te tatau i a Īharaira.
1 Satanás quis criar problemas para o povo de Israel e por isso levou Davi a fazer uma contagem do povo.
2 Nā, ka kī a Rāwiri ki a Ioapa rātou ko ngā rangatira o te iwi, “Tīkina taua a Īharaira, o Peerehepa atu ā tae noa ki Rāna, ka kawe mai ai i tō rātou tokomaha ki ahau, kia mōhio ai ahau.”
2 Davi deu a Joabe e aos outros oficiais a seguinte ordem: — Vão por toda a terra de Israel, desde o Norte até o Sul, e façam a contagem do povo. Eu quero saber quantos somos.
3 Anō rā ko Ioapa, “Mā Ihowā e mea tāna iwi kia rau noa atu i a rātou e noho nei, otiia, e tōku ariki, e te kīngi, ehara ianei rātou katoa i te pononga nā tōku ariki? He aha rā tēnei i whāia ai e tōku ariki? He aha i waiho ai hei, take hē mō Īharaira?”
3 Mas Joabe respondeu: — Que o
4 Otiia kaha tonu tā te kīngi kupu i tā Ioapa. Heoi, ka tūria atu e Ioapa, hāereerea ana e ia a Īharaira katoa, kua tae ki Hiruhārama.
4 Mas o rei fez com que Joabe obedecesse à sua ordem. Então Joabe saiu, viajou por toda a terra de Israel e depois voltou para Jerusalém.
5 Nā, ka hōmai e Ioapa te tokomaha o te iwi i taua ki a Rāwiri. Nā, a Īharaira katoa, he mano ngā mano me ngā mano kotahi rau, he hunga unu hoari; nā, a Hūrā, e whā rau e whitu tekau mano ngā tāngata unu hoari.
5 Ele informou ao rei Davi que o total de homens capazes para o serviço militar era o seguinte: um milhão e cem mil em Israel e quatrocentos e setenta mil em Judá.
6 Ko Rīwai ia rāua ko Pineamine, kīhai i taua e ia i roto i a rātou; he mea whakarihariha hoki ki a Ioapa te kupu a te kīngi.
6 Mas Joabe desaprovava a ordem do rei e por isso não fez a contagem nas tribos de Levi e Benjamim.
7 Nā, ka riri te Atua ki tēnei mea; ā, patua ana a Īharaira e ia.
7 O que foi feito desagradou a Deus, e por isso ele castigou o povo de Israel.
8 Nā, ka mea a Rāwiri ki te Atua, “Nui atu tōku hara i ahau i mea i tēnei mea. Nā, tēnā, kia whakarērea noatia iho te hē o tāu pononga, nui atu hoki tōku kūware.”
8 Então Davi disse: — Ó Deus, eu cometi um pecado terrível quando mandei contar o povo. Por favor, perdoa-me! O que fiz foi uma loucura.
9 Nā, ka puta te kupu a Ihowā ki tā Rāwiri matakite, ki a Kara; i kī ia,
9 Então o Senhor Deus disse a Gade, o profeta de Davi:
10 “Haere, kī atu ki a Rāwiri, mea atu, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: E toru ēnei mea ka whakaaria atu nei e ahau ki a koe, whiriwhiria tētahi o ēnei māu ā ka meatia e ahau ki a koe.’ ”
10 — Vá e diga a Davi que eu dou a ele o direito de escolher uma de três coisas; aquilo que ele escolher eu farei. — Você pode escolher uma destas três coisas: três anos de fome, três meses fugindo dos exércitos dos seus inimigos ou três dias nos quais o
11 Heoi, ko te taenga o Kara ki a Rāwiri, ka mea ki a ia, “Ko te kupu tēnei a Ihowā, ‘Whiriwhiria māu:
11 — ausente —
12 kia toru rānei ngā tau matekai; kia toru rānei ngā marama e whakangaromia ai koe i te aroaro o ōu hoariri, me te hoari a ōu hoa whawhai e hopu ana i a koe? Kia toru rānei ngā rā o te hoari a Ihowā, arā o te mate urutā ki te whenua, me te anahera a Ihowā e whakangaro ana, i ngā rohe katoa o Īharaira.’ Nā, whakaaroa te kupu e whakahokia e ahau ki tōku kaitono mai.”
12 — ausente —
13 Anō rā ko Rāwiri ki a Kara, “He noa iho ōku whakaaro; nā, kia taka ahau ki te ringa o Ihowā, he nui hoki āna mahi aroha; kaua hoki ahau e taka ki te ringa tangata.”
13 Davi respondeu: — Estou desesperado; porém não quero ser castigado por homens. Que o próprio
14 Heoi, whakapāngia ana e Ihowā he mate urutā ki a Īharaira; ā, hinga iho o Īharaira e whitu tekau mano tāngata.
14 Então Deus mandou que uma peste caísse sobre o povo de Israel, e morreram setenta mil israelitas.
15 I tonoa anō e te Atua he anahera ki Hiruhārama whakangaro ai; ā, i a ia e mea ana ki te whakangaro, ka titiro a Ihowā. Nā, ka puta kē tō Ihowā whakaaro mō te kino, ā, ka mea ki te anahera whakangaro, “Kua nui! Kati tōu ringa.” Nā, tū ana te anahera a Ihowā i te patunga wīti a Oronana Iepuhi.
15 Depois mandou um anjo para destruir a cidade de Jerusalém, mas mudou de ideia e disse ao anjo: — Pare! Já chega! O anjo do
16 Nā, ka ara ngā kanohi o Rāwiri, ka kite i te anahera a Ihowā e tū ana i te takiwā o te whenua, o te rangi, me tāna hoari, unu rawa, i tōna ringa, e totoro ana ki runga i Hiruhārama. Kātahi ka tāpapa a Rāwiri rātou ko ngā kaumātua, he kākahu taratara te hīpoki.
16 Davi olhou e viu o anjo no ar, segurando a sua espada, pronto para destruir Jerusalém. Então Davi e os líderes do povo, todos eles vestindo roupas feitas de pano grosseiro, ajoelharam-se e encostaram o rosto no chão.
17 Ka mea a Rāwiri ki te Atua, “He teka ianei nāku i kī kia taua te iwi? Ko ahau tēnei te mea i hara, i mahi nei i te hē; ko ēnei hipi ia, i aha rātou? E Ihowā, e tōku Atua, kia pā rā tōu ringa ki ahau, ki te whare anō o tōku pāpā; kauaka ia ki tāu iwi, hei whiu mō rātou.”
17 Aí Davi orou assim: — Ó Deus, fui eu que errei. Fui eu quem mandou fazer o recenseamento. O que foi que essa pobre gente fez? Ó
18 Kātahi ka kōrero te anahera a Ihowā ki a Kara kia mea ia ki a Rāwiri, kia haere a Rāwiri ki runga, ki te whakaara i tētahi āta ki a Ihowā ki te patunga wīti a Oronana Iepuhi.
18 Então o anjo do Senhor disse a Gade que mandasse Davi construir um altar para Deus no terreiro de malhar cereais que pertencia a Araúna.
19 Nā, haere ana a Rāwiri i tā Kara kōrero i kōrero ai ia i runga i te ingoa o Ihowā.
19 Davi obedeceu à ordem do Senhor e foi, como Gade lhe tinha dito.
20 Nā, ka tahuri ake a Oronana, ka kite i te anahera; ā, piri ana ia, rātou ko āna tama tokowhā. Nā, i te patu wīti a Oronana.
20 Ali, no terreiro, Araúna e os seus quatro filhos estavam malhando trigo. Quando viram o anjo, os filhos fugiram e se esconderam.
21 Nā, i a Rāwiri e haere ana ki a Oronana, ka titiro a Oronana, ā, ka kite i a Rāwiri, nā, puta ana ia i te patunga wīti, piko ana ki a Rāwiri, tāpapa ana ki te whenua.
21 Ao ver Davi chegando, Araúna saiu do terreiro, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão.
22 Kātahi ka mea a Rāwiri ki a Oronana, “Hōmai ki ahau te wāhi i tēnei patunga wīti, kia hangā ai e ahau he āta ki a Ihowā; kia tino rite te utu ka hōmai ai e koe ki ahau, kia mutu ai te whiunga o te iwi.”
22 Então Davi lhe disse: — Quero que você me venda o seu terreiro de malhar cereais a fim de que eu construa nele um altar para Deus, o
23 Nā, ka mea a Oronana ki a Rāwiri, “Me tango māu; ā, mā tōku ariki, mā te kīngi e mea te mea e pai ana ki tāna titiro. Nanā, ka hoatu e ahau ki a koe ngā kau hei tahunga tinana, me ngā patu wīti hei wahie, me te wīti anō hei whakahere totokore; ka hoatu katoa e ahau.”
23 Araúna disse: — Fique com o terreiro e faça com ele o que quiser. Aqui estão estes bois para serem queimados em
24 Nā, ka mea a Kīngi Rāwiri ki a Oronana, “Kāhore; engari ka hokona e ahau kia rite anō ngā utu. E kore hoki ahau e tango i tāu mā Ihowā, e kore hoki e whakaeke i ngā mea kīhai i utua hei tahunga tinana.”
24 Mas Davi respondeu: — Isso não! Eu pagarei o preço justo. Não vou dar como oferta ao
25 Heoi, e ono rau ngā hekere kōura, he mea pāuna, i hoatu e Rāwiri ki a Oronana mō taua wāhi.
25 E pagou a Araúna quase sete quilos de ouro pelo terreiro.
26 Ā, hangā ana e Rāwiri he āta ki reira mā Ihowā, whakaekea ana he tahunga tinana, he whakahere mō te pai, ā, karanga ana ki a Ihowā. Nā, ka whakahokia tāna i te rangi, he ahi ki runga ki te āta tahunga tinana.
26 Então construiu ali um altar para Deus e ofereceu sacrifícios que foram completamente queimados e ofertas de paz. Ele orou, e Deus respondeu, mandando fogo do céu para queimar os sacrifícios que estavam no altar.
27 Nā, ka kōrero a Ihowā ki te anahera, ā, whakahokia ana e ia tāna hoari ki tōna takotoranga.
27 O Senhor Deus mandou que o anjo colocasse a sua espada na bainha, e ele obedeceu.
28 I taua wā anō, i te kitenga o Rāwiri kua whakarongo a Ihowā ki a ia i te patunga wīti a Oronana Iepuhi, ka mea patunga tapu ia ki reira.
28 Naquele instante Davi entendeu que Deus havia respondido à sua oração e por isso ofereceu sacrifícios no altar do terreiro de malhar cereais.
29 Ko te tapenākara hoki o Ihowā i hangā nei e Mohi ki te koraha, me te āta tahunga tinana, i te wāhi tiketike i Kipeono i taua wā.
29 Naquele tempo a Tenda da Presença de Deus , que Moisés havia feito no deserto, e o altar onde os sacrifícios eram queimados ainda estavam no lugar de adoração que ficava em Gibeão.
30 Kīhai ia a Rāwiri i āhei te haere ki mua o taua āta ki te rapu i tā te Atua, i wehi hoki ia i te hoari a te anahera a Ihowā.
30 Mas Davi não podia ir até lá para adorar a Deus porque estava com medo da espada do anjo do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.