1 Crônicas 19
mri2012 (MRI2012) vs ACF
1 Nā, i muri i tēnei ka mate a Nahaha kīngi o ngā tama a Āmona, ā, ko tāna tama te kīngi i muri i a ia.
1 E aconteceu, depois disto que Naás, rei dos filhos de Amom, morreu; e seu filho reinou em seu lugar.
2 Nā, ka mea a Rāwiri, “Ka puta tōku aroha ki a Hanunu tama a Nahaha; i puta hoki te aroha o tōna pāpā ki ahau.” Nā, ka ungā e Rāwiri ētahi tāngata ki te whakamārie i a ia mō tōna pāpā.
2 Então disse Davi: Usarei de benevolência com Hanum, filho de Naás, porque seu pai usou de benevolência comigo. Por isso Davi enviou mensageiros para o consolarem acerca de seu pai. E, chegando os servos de Davi à terra dos filhos de Amom, a Hanum, para o consolarem,
3 Otiia ka mea ngā rangatira o ngā tama a Āmona ki a Hanunu, “Ki tōu whakaaro he whakahōnore nā Rāwiri i tōu pāpā i tonoa mai ai e ia ngā kaiwhakamārie ki a koe? He teka ianei he titiro, he whakangaro, he tūtei i te whenua te mea i haere mai ai āna tāngata ki a koe?”
3 Disseram os príncipes dos filhos de Amom a Hanum: Pensas porventura, que foi para honrar teu pai aos teus olhos, que Davi te mandou consoladores? Não vieram seus servos a ti, a esquadrinhar, e a transtornar, e a espiar a terra?
4 Heoi, ka mau a Hanunu ki ngā tāngata a Rāwiri, heua ana e ia, tapahia ana ō rātou kākahu ki waenga, i te ritenga iho o ō rātou papa, ā tonoa atu ana rātou.
4 Por isso Hanum tomou os servos de Davi, e raspou-os, e cortou-lhes as vestes no meio até à coxa da perna, e os despediu.
5 Kātahi ka haere ētahi, ka kōrero ki a Rāwiri i te meatanga ki aua tāngata. Nā, ka tono tāngata ia ki te whakatau i a rātou; he nui hoki te whakamā o aua tāngata, ā, ka mea te kīngi, “Hei Heriko koutou noho ai, kia tupu rā anō ō koutou pāhau, ko reira hoki mai ai.”
5 E foram-se, e avisaram a Davi acerca daqueles homens; e enviou ele mensageiros a encontrá-los; porque aqueles homens estavam sobremaneira envergonhados. Disse, pois, o rei: Deixai-vos ficar em Jericó, até que vos torne a crescer a barba, e então voltai.
6 Ā, nō te kitenga o ngā tama a Āmona e piro ana rātou ki a Rāwiri ka hoatu e Hanunu rātou ko ngā tama a Āmona ētahi taranata hiriwa kotahi mano kia kawea hei utu hāriata kaieke hōiho, i Mehopotamia, i Āramamāka, i Topa.
6 Vendo, pois, os filhos de Amom que se tinham feito odiosos para com Davi, enviou Hanum, e os filhos de Amom, mil talentos de prata para alugarem para si carros e cavaleiros da Mesopotâmia, e da Síria de Maaca, e de Zobá.
7 Heoi, e toru tekau mā rua mano hāriata i utua e rātou, me te kīngi anō o Maaka rātou ko āna tāngata, ā, haere mai ana rātou, noho ana ki mua i Merepa. Nā, ka huihui ngā tama a Āmona i ō rātou pā, haere ana mai ki te whawhai.
7 E alugaram para si trinta e dois mil carros, e o rei de Maaca e o seu povo, e eles vieram, e se acamparam diante de Medeba; também os filhos de Amom se ajuntaram das suas cidades, e vieram para a guerra.
8 Ā, i te rongonga o Rāwiri, ka tonoa e ia a Ioapa rātou ko te ope katoa, arā ngā mārohirohi.
8 O que ouvindo Davi, enviou Joabe e todo o exército dos homens valentes.
9 Nā, ka puta ngā tama a Āmona ki waho, ā, whakatakotoria ana ō rātou ngohi ki te kūwaha o te pā. Nā, ko ngā kīngi i haere nei, he mea motu kē rātou i te pārae.
9 E, saindo os filhos de Amom, ordenaram a batalha à porta da cidade; porém os reis que vieram se puseram à parte no campo.
10 Ā, nō te kitenga o Ioapa e ākina ana a mua, a muri ōna e te hoariri, ka whiriwhiria e ia ētahi i roto i te hunga whiriwhiri katoa o Īharaira, ā, whakaritea ana e ia hei tū i ngā Hīriani.
10 E, vendo Joabe que a batalha estava preparada contra ele, pela frente e pela retaguarda, separou dentre os mais escolhidos de Israel, e os ordenou contra os sírios.
11 Ko te nuinga atu hoki o te iwi i tukua e ia ki te ringa o Āpihai, o tōna teina, ā, ka whakatikaia rātou e rātou hei tū i ngā tama a Āmona.
11 E o resto do povo entregou na mão de Abisai, seu irmão; e puseram-se em ordem de batalha contra os filhos de Amom.
12 I mea anō ia, “Ki te kaha ngā Hīriani i ahau, me āwhina mai ahau e koe; ki te kaha ia ngā tama a Āmona i a koe, nā māku koe e āwhina atu.
12 E disse: Se os sírios forem mais fortes do que eu, tu virás socorrer-me; e, se os filhos de Amom forem mais fortes do que tu, então eu te socorrerei.
13 Kia māia, kia whakatāne tātou; me whakaaro ki tō tātou iwi, ki ngā pā o tō tātou Atua, ā, mā Ihowā e mea te mea e pai ana ki tāna titiro.”
13 Esforça-te, e esforcemo-nos pelo nosso povo, e pelas cidades do nosso Deus, e faça o Senhor o que parecer bem aos seus olhos.
14 Heoi, ko te whakatatanga o Ioapa rātou ko tōna nuinga ki te whawhai ki ngā Hīriani, nā, rere ana rātou i tōna aroaro.
14 Então se chegou Joabe, e o povo que tinha consigo, diante dos sírios, para a batalha; e fugiram de diante dele.
15 Ā, nō te kitenga o ngā tama a Āmona kua rere ngā Hīriani, nā, ka rere anō rātou i te aroaro o tōna teina, o Āpihai, ā, haere ana ki roto ki te pā. Kātahi ka haere a Ioapa ki Hiruhārama.
15 Vendo, pois, os filhos de Amom que os sírios fugiram, também eles fugiram de diante de Abisai, seu irmão, e entraram na cidade; e veio Joabe para Jerusalém.
16 Ā, nō te kitenga o ngā Hīriani kua patua rātou e Īharaira, ka tono tāngata, ā, ka tīkina atu ngā Hīriani i tāwāhi o te awa; ā, ko Topaka rangatira o te ope a Hararētere ki mua i a rātou.
16 E, vendo os sírios que foram derrotados diante de Israel, enviaram mensageiros, e fizeram sair os sírios que habitavam do outro lado do rio; e Sofaque, capitão do exército de Hadar-Ezer, marchava diante deles.
17 Nā, ka kōrerotia ki a Rāwiri, ā, ka huihuia e ia a Īharaira katoa, ā, whiti ana ki tāwāhi o Horano, whakaekea ana e ia, whakatikaia ana e ia ngā ngohi hei tū i a rātou. Nā, ka oti ngā ngohi te whakatika e Rāwiri hei tū i ngā Hīriani, ka whawhai rātou ki a ia.
17 Do que avisado Davi, ajuntou a todo o Israel, e passou o Jordão, e foi ter com eles, e ordenou contra eles a batalha; e, tendo Davi ordenado a batalha contra os sírios, pelejaram contra ele.
18 Nā, ka rere ngā Hīriani i te aroaro o Īharaira; ā, patua iho o ngā Hīriani e Rāwiri ngā tāngata o ngā hāriata e whitu mano, e whā tekau mano ngā tāngata haere i raro; i patua anō e ia a Topaka te rangatira ope.
18 Porém os sírios fugiram de diante de Israel, e feriu Davi, dos sírios, os homens de sete mil carros, e quarenta mil homens de pé; e a Sofaque, capitão do exército, matou.
19 Ā, i te kitenga o ngā tāngata a Hararētere kua mate rātou i a Īharaira, ka houhia e rātou te rongo ki a Rāwiri, ā, ka meinga rātou hei tāngata māna; kīhai hoki ngā Hīriani i pai ki te āwhina i ngā tama a Āmona i muri atu.
19 Vendo, pois, os servos de Hadar-Ezer que tinham sido feridos diante de Israel, fizeram paz com Davi, e o serviram; e os sírios nunca mais quiseram socorrer os filhos de Amom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.