1 Crônicas 12

mri2012 (MRI2012) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ko te hunga tēnei i haere ki a Rāwiri ki Tikiraka, i a ia anō e pūtiki tonu ana i roto i te pā i te wehi o Haora tama a Kihi; nō ngā mārohirohi rātou, hei tuarā mōna ki te whawhai.
1 Eis os que foram juntar-se a Davi, em Siceleg, quando ainda devia conservar-se longe de Saul, filho de Cis; estão contados entre os homens valentes que lhe prestaram auxílio durante a guerra.
2 He hunga kukume kōpere rātou, ko te mauī, ko te matau, ki te kōtaha kōhatu, ki te kōpere i te pere; nō ngā tēina anō o Haora, nō Pineamine.
2 Eram arqueiros, exercitados em lançar pedras, tão bem com a mão esquerda como com a direita, e a atirar flechas com o arco; eram irmãos de Saul, de Benjamim.
3 Ko Ahiētere te upoko, nā ko Ioaha, he tama rāua nā Hemaa Kipeati; ko Ietiere, ko Perete he tama nā Ātamawete; ko Peraka, ko Iehu Anatoti,
3 Seus chefes eram Aieser, em seguida Joás, ambos filhos de Samaa, de Gabaa; Jaziel e Falet, filhos de Azmot; Baraca; Jeú, de Anatot;
4 ko Ihimāia Kipeoni, he mārohirohi ia i roto i te toru tekau, he rangatira anō nō te toru tekau; ko Heremaia, ko Tahatiere, ko Iohanana, ko Iotāpara Kererati,
4 Samaías, de Gabaon, valente entre os trinta e chefe dos trinta; Jeremias; Jeeziel; Joanã; Jezabad, de Gedera; Eluzai; Jerimut; Baalia; Samaria;
5 ko Erutai, ko Terimoto, ko Pearia, ko Hemaria, ko Hepatia Harupi;
5 Safatia, de Haruf;
6 ko Erekana, ko Ihīa, ko Atarēre, ko Toētere, ko Iahopeama, he Korahi rātou;
6 Elcana, Jesia, Azareel, Joeser e Jesbão, filhos de Coré;
7 ko Toera, ko Tepāria, he tama nā Ierohama o Keroro.
7 Joela e Zabadia, filhos de Jeroão, de Gedor.
8 Nā, o ngā Kari i maunu ētahi ki a Rāwiri ki te pourewa i te koraha, he tangata mārohirohi, i rauhangatia mō te whawhai, he hunga hāpai i te whakangungu rākau, i te tao. Ko ō rātou mata me te mea he kanohi raiona, rite tonu ō rātou tere ki tō ngā anaterope i runga i ngā maunga:
8 Homens valentes dos gaditas passaram para Davi nas cavernas do deserto, guerreiros exercitados no combate, que sabiam manejar o escudo e a lança; tinham o aspecto de leões e a agilidade das gazelas das montanhas.
9 ko Ētere te upoko, ko Opāria te tuarua, ko Eriapa te tuatoru;
9 Ezer era seu chefe; Obdias, o segundo; Eliab, o terceiro;
10 ko Mihimana te tuawhā, ko Heremaia te tuarima;
10 Masmana, o quarto; Jeremias, o quinto;
11 ko Atai te tuaono, ko Eriere te tuawhitu;
11 Eti, o sexto; Eliel, o sétimo;
12 ko Iohanana te tuawaru, ko Eretāpara te tuaiwa;
12 Joanã, o oitavo; Elzebad, o nono;
13 ko Heremaia te tuatekau, ko Makapanai te tekau mā tahi.
13 Jeremias, o décimo; Macbanai, o undécimo.
14 Ko ēnei o ngā tama a Kara he rangatira ope; ko te mea iti rawa hei rangatira mō te rau, ā, ko te mea nui rawa hei rangatira mō te mano.
14 Eram estes os filhos de Gad, chefes do exército; o menor deles, sozinho, podia vencer cem; o mais forte, mil.
15 Ko te hunga tēnei i whiti nei i Horano i te marama tuatahi, i te mea kua ngawhā ki runga i ōna pareparenga katoa; ā, whati ana i a rātou te hunga katoa o ngā raorao whaka te rāwhiti, ā, whaka te hauāuru.
15 Foram eles que atravessaram o Jordão, no primeiro mês, quando o rio costuma transbordar em todo o seu curso, e que puseram em fuga todos os habitantes dos vales, a leste e a oeste.
16 I haere mai anō ētahi o ngā tama a Pineamine me ētahi o a Hūrā ki te pourewa ki a Rāwiri.
16 Houve também filhos de Benjamim e de Judá, que vieram aliar-se a Davi nas cavernas.
17 Nā, ka puta a Rāwiri ki te whakatau i a rātou, ā, ka oho, ka mea ki a rātou, “Ki te mea he haere pai mai tā koutou ki ahau, he whakauru, ka kotahi tonu ō tātou ngākau. Tēnā ki te tinihanga, he tuku i ahau ki ōku hoariri, i te mea kāhore nei he tutū a ōku ringa, mā te Atua o ō tātou mātua e titiro mai, e riri.”
17 Davi saiu-lhes ao encontro e lhes disse: Se é como amigos que vindes a mim, para me prestar auxílio, eu estou unido de coração convosco; mas, se é para me trair e me entregar aos inimigos, enquanto minhas mãos estão limpas de toda violência, que o Deus de nossos pais o veja e faça justiça.
18 Nā, kua tau te wairua ki a Amahai, ko ia nei te rangatira o te toru tekau, ā, ka kī ia,
18 Então o espírito entrou em Amasaí, chefe dos trinta, o qual disse: A ti, Davi, e contigo, filho de Isaí! Paz, paz a ti e àquele que te protege, porque teu Deus te presta auxílio. Davi recebeu-os e lhes deu um lugar entre os chefes do bando.
19 Nā, o Mānahi hoki i papahoro ētahi ki a Rāwiri, i a ia i haere tahi ai me ngā Pirihitini ki te whawhai ki a Haora. (Otiia, kīhai rātou i uru ki a rātou; i panaia hoki ia e ngā rangatira o ngā Pirihitini, he mea whakaaro anō e rātou, i mea rātou, “Tērā ia e taka atu ki tōna ariki, ki a Haora, ko ō tātou upoko e raru.”)
19 De Manassés também passaram homens para o lado de Davi, quando ele foi, com os filisteus, fazer guerra a Saul. Contudo, não socorreram os filisteus, porque, depois de se reunirem em conselho, os príncipes dos filisteus, despediram Davi, dizendo: Ele passará para o lado de seu mestre Saul, com perigo de nossas cabeças.
20 I a ia e haere ana ki Tikiraka, ka papahoro mai ki a ia o Mānahi: ko Arana, ko Iotāpara, ko Teriaere, ko Mikaera, ko Iotāpara, ko Erihu, ko Tiritai, he rangatira nō ngā mano o Mānahi.
20 Quando voltou a Siceleg, homens de Manassés juntaram-se a ele: Ednas, Jozabad, Jediel, Miguel, Jozabad, Eliú e Salati, chefes de milhares de homens de Manassés.
21 Ko rātou ngā whakauru mō Rāwiri ki te whawhai ki ngā torohē; he mārohirohi hoki, he toa, rātou katoa, he rangatira ope.
21 Ajudaram Davi contra os bandos de saqueadores, porque todos eram homens valentes, e foram chefes no exército.
22 I haere hoki rātou i taua wā ki a Rāwiri i tēnā rā, i tēnā rā, hei whakauru mōna, nō kua nui te ope, ānō he ope nā te Atua.
22 Todos os dias, vinham homens a Davi para auxiliá-lo, tanto que, por fim, ele teve um grande exército, como um exército de Deus.
23 Ko te tokomaha tēnei o ngā rangatira, he hunga i rite rawa mō te whawhai, i haere ki a Rāwiri ki Heperona hei whakariro i te kīngitanga o Haora ki a ia, kia rite ai ki tā Ihowā kupu.
23 Este é o número dos homens equipados para a guerra que foram ter com Davi, em Hebron, para transferir-lhe o reino de Saul, segundo a ordem do Senhor:
24 Ko ngā tama a Hūrā, he hunga hāpai i te whakangungu rākau, i te tao, e ono mano e waru rau, rite rawa i te patu mō te whawhai.
24 filhos de Judá, portadores de escudo e lança: 6.800, armados para a guerra.
25 O ngā tama a Himiona, he mārohirohi, he toa mō te whawhai, e whitu mano kotahi rau.
25 Dos filhos de Simeão, 7.100 valentes guerreiros.
26 O ngā tama a Rīwai e whā mano e ono rau.
26 Dos filhos de Levi, 4.600;
27 Nā, ko Iehoiara te rangatira o te whare o Ārona, ā, e toru mano e whitu rau ōna hoa;
27 Jojada, chefe da casa de Aarão, com 3.700 homens,
28 me Hāroko anō, he taitama mārohirohi, he toa, rātou ko te whare o tōna pāpā, e rua tekau mā rua ngā rangatira.
28 e Sadoc, jovem e valente guerreiro, e a casa de seu pai, 22 chefes.
29 Ā, o ngā tama a Pineamine, o ngā tēina o Haora, e toru mano. Ko tō rātou nuinga hoki i mau tonu ki te whare o Haora ā taea noatia taua rā.
29 Dos filhos de Benjamim, irmãos de Saul, 3.000; pois, até então, a maior parte deles guardava fidelidade à casa de Saul.
30 Nā, o ngā tama a Ēparaima, e rua tekau mano e waru rau, he mārohirohi, he toa, he hunga whai ingoa i roto i ngā whare o ō rātou mātua.
30 Dos filhos de Efraim, 20.800 guerreiros conhecidos pela sua valentia nas suas famílias.
31 Ā, o tētahi tānga o te iwi o Mānahi, kotahi tekau mā waru mano, he mea whakahua ō rātou ingoa, hei haere ki te whakakīngi i a Rāwiri.
31 Da meia tribo de Manassés, 18.000, que foram nominalmente designados para ir proclamar Davi rei.
32 Nā, o ngā tama a Ihākara, he hunga mōhio ki ngā wā, i mōhio ai ki ngā mahi mā Īharaira; e rua rau ō rātou ariki; kei o ēnei māngai anō he tikanga mō ō rātou tēina.
32 Dos filhos de Issacar, que tinham o senso da oportunidade e sabiam o que Israel devia fazer, 200 chefes e todos os seus irmãos sob suas ordens.
33 O Hepurona, ko te hunga e āhei te haere ki te whawhai, he mōhio ki te tātai i te riri, e mau ana i ngā mea katoa mō te whawhai, e rima tekau mano. He hunga e taea te whakatika te tātai o te riri, ā, kāhore ō rātou ngākau rua.
33 De Zabulon, 50.000, em estado de ir para o exército, preparados para o combate, perfeitamente equipados com todas as armas, prontos para socorrer Davi, de coração resoluto.
34 Ā, o Napatari kotahi mano ngā rangatira, e toru tekau mā whitu mano ō rātou hoa, rite rawa i te whakangungu rākau, i te tao.
34 De Neftali, 1.000 chefes e, com eles, 37.000 homens levando escudo e lança.
35 Nā, o ngā Rāni, he hunga mōhio ki te tatau, e rua tekau mā waru mano e ono rau.
35 Dos danitas, 28.600 homens, prontos para se pôr em linha de batalha.
36 O Āhera, he hunga haere ki te whawhai, he mōhio ki te tatau, e whā tekau mano.
36 De Aser, aptos para o serviço militar e preparados para o combate, 40.000.
37 Nā, o tērā taha o Horano, o ngā Reupeni, o ngā Kari, o tētahi tānga o te hapū o Mānahi, e mau ana i ngā mea whawhai katoa mō te tatau, kotahi rau e rua tekau mano.
37 E, do outro lado do Jordão, dos rubenitas, dos gaditas e da meia tribo de Manassés, em perfeito equipamento de armas de guerra, 120.000.
38 Ko ēnei, he tangata whawhai katoa, he mōhio ki te tatau, he tapatahi tonu te ngākau i haere ai ki Heperona ki te mea i a Rāwiri hei kīngi mō Īharaira katoa. Nā, ko ērā atu katoa o Īharaira, kotahi tonu te ngākau mō te whakakīngi i a Rāwiri.
38 Todos esses homens de guerra, prontos para se formarem em linha de batalha, vieram de coração sincero a Hebron, para aclamar Davi rei de todo o Israel. E todo o restante de Israel estava igualmente unânime em aclamar Davi rei.
39 Ā, i reira rātou i a Rāwiri, e toru ngā rā e kai ana, e inu ana; he mea taka hoki nā ō rātou tuākana, tēina.
39 Permaneceram ali, três dias com Davi, comendo e bebendo, porque seus irmãos lhes tinham preparado víveres.
40 Nā, ko te hunga tata ki a rātou, tae noa atu ki a Ihākara, ki a Hepurona, ki a Napatari, i kawe taro mai i runga i ngā kāihe, i ngā kāmera, i ngā muera, ā, i ngā kau, he kai, he parāoa, he papa piki, he tautau karepe, he wāina, he hinu, he kau, he hipi, tōna tini; he koa hoki nō Īharaira.
40 Ademais, os que moravam perto deles, até Issacar, Zabulon e Neftali, traziam-lhes víveres, sobre jumentos, camelos, mulas e bois, farinha, massa de figos, tortas de uvas, vinho, óleo, bois, ovelhas em abundância; porque havia alegria em Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.