Mateus 17
mri (MRI) vs NVT
1 Ā, ka pahure ngā rā e ono, ka mau a Īhu ki a Pita, ki a Hēmi rāua ko tōna teina ko Hoani, nā, kawea ana rātou e ia ki runga ki tētahi maunga tiketike ki te wāhi motu kē.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Ā, ka puta kē tōna āhua i tō rātou aroaro; whiti tonu tōna mata me te rā, mā tonu ōna kākahu me te mārama.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Nā, ka kitea e rātou a Mohi rāua ko Irāia e kōrerorero ana ki a ia.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Kātahi ka oho a Pita, ka mea ki a Īhu, “E te Ariki, he pai kia noho tātou i konei; ki te pai koe, mā mātou e hanga ētahi wharau ki konei kia toru; kia kotahi mōu, kia kotahi mō Mohi, kia kotahi mō Irāia.”
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 I a ia anō e kōrero ana, nā, ka taumarumaru iho te kapua mārama i runga i a rātou; nā, he reo nō te kapua e mea ana, “Ko tāku Tama tēnei i aroha ai, ko tāku i āhuareka ai; whakarongo ki a ia!”
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 A, nō ka rongo ngā ākonga, ka takoto tāpapa rātou, he nui hoki tō rātou wehi.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Nā, ka haere a Īhu, ka pā ki a rātou, ka mea, “Whakatika, kaua e wehi.”
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Ā, nō ka ara ake ō rātou kanohi, kāhore he tangata i kitea e rātou, ko Īhu anake.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Nā, i a rātou e heke iho ana i te maunga, ka whakatūpato a Īhu i a rātou, ka mea, “Kaua e kōrerotia ki te tangata te mea i kitea nei, kia ara ake rā anō te Tama a te tangata i te hunga mate.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Ā, ka ui āna ākonga ki a ia ka mea, “He aha ngā karaipi ka mea ai, ko Irāia kia mātua puta mai?”
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Nā, ka whakahoki a Īhu, ka mea ki a rātou, “Ko Irāia anō e mātua puta hei whakatika i ngā mea katoa.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Ko tāku ia tēnei ki a koutou, kua tae noa mai a Irāia, ā, kīhai rātou i mōhio ki a ia, heoi, meatia ana e rātou ki a ia tā rātou i pai ai. E pērā anō te Tama a te tangata te mamae i a rātou.”
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Kātahi ka mōhio ngā ākonga ko Hoani Kaiiriiri tāna i kōrero ai ki a rātou.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 Ā, nō ka tae rātou ki te mano, ka haere mai ki a ia tētahi tangata, ka tūturi ngā turi ki a ia, ka mea,
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 “E te Ariki, kia aroha ki tāku tama; he haurangi hoki ia, he kino tōna mamae; he maha hoki ōna hinganga ki te kāpura, he maha ki te wai.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Ā, i kawea ia e ahau ki āu ākonga, heoi, kīhai ia i taea te whakaora e rātou.”
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Nā, ka oho a Īhu, ka mea, “E te uri whakapono kore, parori kē, kia pēhea te roa o tōku noho ki a koutou? Kia pēhea te roa o tōku manawanui ki a koutou? Kawea mai ia ki konei, ki ahau.”
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Nā, ka rīria te rēwera e Īhu; ā, puta ana i roto i a ia; ā, ora ake te tamaiti i taua wā pū anō.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Me i reira ka haere puku ngā ākonga ki a Īhu, ka mea, “He aha rā tē āhei ai i a mātou te pei i a ia ki waho?”
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Nā, ka mea a Īhu ki a rātou: “Nā, tō koutou whakapono iti; he pono hoki tāku e mea nei ki a koutou, ki te mea he whakapono tō koutou, pērā me tō te pua nanī te rahi, e mea koutou ki tēnei maunga, ‘Neke atu i konei ki tērā wāhi’; ā, ka neke; kāhore hoki he mea e kore e taea e koutou.
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 Otirā, e kore e puta noa te pēnā, mā te īnoi anake mā te nohopuku.”
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Ā, i a rātou e noho ana i Kariri, ka mea a Īhu ki a rātou, “Meāke tukua te Tama a te tangata ki ngā ringa o ngā tāngata;
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 ā, ka whakamatea e rātou, ā, i te toru o ngā rā ka ara.”
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Ā, nō tō rātou taenga ki Kaperenauma, ka haere mai ki a Pita ngā kaikohikohi i te hāwhe hekere, ka mea, “E kore ianei tōu Kaiwhakaako e hōmai i te hāwhe hekere?”
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Ka mea ia, “E hoatu anō.”
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Ka mea a Pita ki a ia, “I a ngā tāngata kē.”
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Ahakoa rā, kei whai take hē mai rātou ki a tātou, haere ki te moana, piua tētahi matau, ā, ka eke te ika mātāmua, tangohia; nā, ka whakatuwhera i tōna māngai, ka kite ai koe i tētahi moni, tangohia tēnā, ka hoatu ki a rātou, hei mea mōku, mōu.”
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.