Mateus 13
Aɓan 'am wiya awan (MQBNT) vs ARIB
1 Natiya kutok, pə luvon ata kərtek awan, Yesu a nay ù doh wa, a zla way anahan sa jan 'am anà ɗo ahay pa 'am sə bəlay.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Ɗo ahay bayan a tə mindel ta nay ahay pə cakay anahan. Anga nan, a ján way anahan sə njahay à kwalalan inde. Ɗo ahay ite tə tavay pa 'am məgujeguje.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Yesu a ɗakan atan anan way ahay bayan a tə jike ahay.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Winen apan i casl ndaw ata kutok, zahav a guce panan pə cəveɗ, aday məvuhom ahay tə ɗagay anan.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Zahav azar a, a guce pə saray pəkəraɗ, ta hay ahay bəse, anga yugo inde bayan a ibay.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Əna pac a sləray cəna, a ɓutoy anan aday a vak anan, anga sləlay a ibay.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Zahav mə mbəsakan a à alay inde ata a guce à wulen sə adak inde. Ta ha cəna, ta har pi zek tə adak, əna adak a bənan mbiyeɗ, ndaw ata kə̀ nahak bay.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Əna zahav azar awan, a guce à məndak pə yugo lele awan. Ta nah bine siwaw nà, nga sa ndaw kərtek a cəna, hawal sa ndaw apan nə səkat, azar a kwa kuro mbərka, hinen ahay ɗukwen inde apan kwa kuro maakan.»
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Yesu a jan atan kutok, a wa: «Sləmay inde pə ɗowan a nə, â sləne 'am a anan.»
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Pə dəɓa anahan a wa nà, njavar anahan ataya ta zla à man anahan sə cəce panan, ta wa: «Ka taa jan 'am anà ɗo ahay tə jike nà, angamaw?»
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Yesu a mbəɗahan atan apan, a wa: «Kwanay nà, way mi ɗer aya à bahay a Mbərom a inde ata nà, winen a kà gak ikwen panan akar sa 'am sə bahay anahan a coy. Aday ɗo a azar a nà, Mbərom kə̀ varak atan cəveɗ sa san anan itəbay.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Ɗo aday way anahan ahay inde nà, i njaɗ apan re, way i ga inde apan bayan a kutok. Əna, ɗo aday awan anahan inde ibay ata, i lize anan mbala anahan a mənjœk ata re.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Natiya, na jan atan 'am tə jike nà, anga ti ca apan, əna tə canan bay, ti pak apan sləmay, əna tə sləne bay, ti san awan bay re.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 'Am mbala ana Ezaya sa ja ata a təra patan kutok. Mbərom a wa:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Anga ɗo ataya nà,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 «Əna kwanay nà, tislen mivel, anga iɗe a kwanay ahay tə canan à way ahay zle, sləmay a kwanay ɗukwen ti sləne way ahay re.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Nen apan ni jak ikwen tə ɗiɗem a həna: Ɗo maja'am a Mbərom ahay bayan a pi zek tu ɗo ɗiɗek aya bayak a ta gak anan may sə canan à way a kwanay a sə canan həna ata awan, əna tə canak anan anà awan bay. Ta gan may sə sləne way a kwanay a sə sləne həna ata awan, əna tə slənek awan bay re.»
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 «Natiya kwanay nà, sənen anan jike su ɗo sa casl ndaw ata kutok:
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Kuwaya, ɗowan a kə̀ slənek ləbara sə bahay a Mbərom, aday kə̀ sənak anan bay cəna, Ɗo sə Sədœk a nay ahay, a wuɗeh anan way a ma casl a à mivel anahan inde ata awan. Cəveɗ aday zahav sə guce apan ata nà, a ga minje tu ɗo matanan ata awan.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Ɗo maza aya ite, tinen ta ga minje tə saray pəkəraɗ, zahav sə guce apan ata awan. Tinen nà, tə slənek 'am a Mbərom cəna, tə təma anan tə ataslay mivel awan.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Əna, 'am ata a pak sləlay à mivel a tinen inde bay. Ti njahay mənjœk cəna, ɗəce i tan atan à nga, kabay ajugwar 'am i nay ahay patan anga 'am ana Mbərom nà, ti mbəsak cəveɗ sa 'am a Mbərom.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Ɗo maza aya ite, tinen ta ga minje tə wulen sə adak zahav sə guce uda ata awan. Tinen tə slənek anan 'am a Mbərom nà, ti sapat zek tə way sə daliyugo ahay, ti gan may à zlile sə daliyugo ahay. Way ataya nà, ti bənan mbiyeɗ anà 'am a Mbərom aday â nah bay.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Əna ɗo azar aya nà, tinen ta ga minje tə yugo lele awan, zahav sə guce uda ata awan. Tinen kutok, tə slənek 'am a Mbərom nà, ti san anan. Anga nan, ta zla nga uho pa 'am a Mbərom. Ti nah aday hawal sa ndaw ahay ti ga patan nə səkat, kwa kuro mbərka, kabay kwa kuro maakan.»
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Asa, Yesu a gan atan jike maza awan, a wa: «Bahay a Mbərom a ga minje tu ɗo aday a zla à guvo, a casl ndaw.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Əna luvon a ga bine siwaw nà, à alay a ɗo ahay tinen apan ti njak ahan ata nà, ɗo maniɗe a zla à guvo ata ite, a casl uda azay sa sla pa nga ana ndaw, a zla way anahan.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Ndaw a hay, a har, a zla nga uho cəna, azay sa sla ata a ha, a har, a kay anan nga anahan uho cite.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Ɗo sa ga mer à guvo ana ɗowan ata ataya ta zla à guvo nà, ta may, ta jan: “Ka casl à guvo nà, ndaw asənə, aday azay sa sla a hay ahay uda awanaw?”
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 A mbəɗahan atan apan, a wa: “Sa casl uda nà, ɗo maniɗe uno.” Ɗo ataya tə cəce panan, ta wa: “A nak mə̂ ndaha anan wa həna ɗaw?”
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 A mbəɗahan atan apan: “A'ay, anga ki i ndihen anan pi zek ta ndaw!
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Mbəsiken anan tâ nah pi zek hus pə luvon sa car ndaw aday. Ata ni jan anà ɗo si mer su way uno ahay: Ɓinen anan azay sa sla, viken anan, aday hilen anan nga anà ndaw ì de uno kutok.”»
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Yesu a jan atan 'am sə jike maza awan, a wa: «Bahay a Mbərom a ga minje nà, ta wan sə bəzan. Ɗo a gəɓa wan awan, a casl anan à guvo anahan inde.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Wan sə bəzan nà, ma kac a à wulen sə zahav sə dədazl sə way sə kiɓe ahay fok. Əna kak ta sak a casl anan aday kà hak ite nà, a har a zalay dədazl si sé azar aya tə məduwen. A har ɗukwen, kawa dədazl si sé məduwen aya re. Məvuhom ahay ta mba apan sə njahay uda tu doh.»
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Yesu a zəgahan atan anan 'am sə jike hinen asa, a wa: «Bahay a Mbərom a ga minje nə tə wuɗah. Uwar a ra mənjœk, a gan anan, a pak pə nuko anahan gəsaɗaf maakan. A laɓ anan nà, nuko ata fok a kwasay, a zlambar.»
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Natiya kutok, Yesu a jan 'am a anaya anà man su ɗo ata fok nə tə jike. Kà jak atan 'am sə awan maza mənjəna jike bay.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 A ga matanan nà, aday 'am a Mbərom mbala Ezaya sə vinde anan ata â təra, bina Mbərom a wa:
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Aday kutok, Yesu a mbəsak anan man sə ɗo ahay ahay uho, a zla way anahan ù doh. Njavar anahan ataya tə həɗəken ayak pə cakay, ta jan: «Pəsakan umo anan ahay jike sə azay sa sla à wulen sa ndaw inde ata awan.»
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Yesu a jan atan, a wa: «Ɗo sa casl ndaw, winen Wan su Ɗo.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Guvo a nà, daliyugo. Ndaw a nà, ɗo sə ɗəfan apan à Mbərom ataya awan. Azay sa sla kutok nà, ɗo sə ɗəfan apan anà ɗo sə huwan ataya ite re.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Ɗo sə Sədœk sa casl azay sa sla ata nà, Fakalaw. Alay sa car ndaw ɗukwen, luvon sa ndav anan daliyugo. Ɗo sa car ndaw ahay ɗukwen, tinen maslay a Mbərom ahay.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Kawa ana ɗo sa ra azay sa sla aday a vak anan ata nà, way i təra pə luvon sa ndav anan daliyugo ɗukwen matanan.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 À alay ata nà, nen Wan su Ɗo, ni slənay ahay maslay uno ahay aday ti fakan wa alay anà ɗo sə huwan ahay aday sa man zek anà ɗo ahay sa ga ines ataya fok à bahay a Mbərom wa.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Ti lar atan ɗukwen à bərom sə uko inde. À man ata awan, ti yam ta sa rac slan ngərcəca.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 À alay ata kutok, ɗo ɗiɗek aya nà, ti dav kawa pac à bahay a Bəbay a tinen Mbərom inde. Ɗo aday sləmay inde apan nà, â sləne 'am a anan!»
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 «Bahay a Mbərom a ga minje nà, tə zlile mi ɗer a à guvo. Ɗo a njaɗ anan, a ɗer anan maza awan, a zla tə ataslay mivel awan. A sukom anan dala tə way anahan ahay fok, a sukom anan guvo winen sa ɗer anan uda zlile anahan ata kutok.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 «Asa, bahay a Mbərom a ga minje tu ɗo sa ga masa tə mədine ahay.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 A njaɗ mədine lele awan, a sukom anan dala tə way anahan ahay fok, aday a sukom anan mədine ata kutok.»
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 «Matanan re, bahay a Mbərom a ga minje nə tə zuvo ma lar a à dəlov inde, a ray ahay kəlef ahay bayan a cara cara ata awan.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 A rah lele nà, ɗo sa ban kəlef ahay tə ngəzahay anan uho kutok. Ti pəkay anan wa kəlef ahay pə məgujeguje, tə walay a wa kəlef lele aya à mbulo, aday kəlef lelibay ataya ɗukwen tə guce atan.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Way i naa təra pə luvon sa ndav anan daliyugo ɗukwen matanan. Maslay a Mbərom ahay ti nay ahay, ti walay anan ɗo sə huwan ahay à wulen su ɗo ɗiɗek aya wa.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Ti lar anan ɗo sə huwan ahay à bərom sə uko inde, aday ti yam ta sa rac slan a ngərcəca à man ata awan.»
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Yesu a cəce way pə njavar anahan ahay wa kutok: «Kwanay kə sənen way a anaya fok ɗaw?»
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Anga nan, Yesu a jan atan kutok: «Kak miter sə Tawrita inde, aday kə̀ ɗakak anan 'am sə bahay a Mbərom nà, kə̀ tərak kawa bahay su doh sa ray anan way anahan ahay məduwer aya ù doh wa pi zek tə way wiya aya təke def uho ata awan.»
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Yesu a ndav anan sa ja 'am ataya nà, a zla way anahan
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 à Nazaratu, kon anahan a sa har uda ata awan. A dazlan, a zla ù doh sə wazay, a tətakan anan way anà ɗo ahay à man ata awan. 'Am anahan ataya a gan atan masuwayan, aday ta wa: «A njaɗay ahay kəlire sə asan way ata awanaw? Aday a mba apan sa ga masuwayan a anaya nà, waya sə varan gədan ata anaw?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Winen nà, wan ana ɗo sə cəceɗ dədom ba? May anahan ɗukwen Mariyama. Məran aya ɗukwen, ɗa san atan zle, atə Yakuba tə Yusufu tə Simon tatə Yuda.
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Mərak anahan ahay dəna aya ɗukwen, ɗa san atan zle lele, tinen pə cakay a mənuko. Aday winen a njaɗay gədan matanan ata awanaw?»
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Anga nan, tə ngəmak sa ɗaf nga pə Yesu bay.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Yesu a ga masuwayan sə way à man ata nà, mənjœk ca, anga tə təmahak sa ɗaf apan nga bay.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.