Lucas 8
Aɓan 'am wiya awan (MQBNT) vs NVT
1 Natiya, pə dəɓa anahan a wa a njahay əngal nà, Yesu a zla tə njavar anahan a kuro nga cew ataya awan, à wulen su doh ahay, aday pu kon pu kon. A ɗakay anan ləbara sə bahay a Mbərom mugom awan.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Uwar aya inde tə pərahan azar. Uwar ataya nà, ɓa Yesu kə̀ mbərak atan à ɗəvac a tinen ahay wa, aday kə̀ rəzlak ahay setene à nga a tinen ahay wa re. À wulen sə uwar a sə pərahan azar ataya inde nà: Mariyama, dəna sə Magədala ahay, aday Yesu sə rəzlay ahay setene ahay cuwɓe à nga anahan a wa ata awan;
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 tə apan Yuwana, uwar ana Huza, ɗo məduwen a sa ga mer su way àga Hiridus; tə apan Suzana; aday tə apan azar sə uwar aya bayak a re. Uwar ataya ta mak anan zek à Yesu tə njavar anahan ahay tə zlile a tinen.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Pə wulen su doh ahay wa cara cara, ɗo ahay bayak a tə halay nga à man a Yesu. A dazlan sa jan atan 'am tə jike, a wa:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 «Ɗowan inde a zla à guvo, saa casl ndaw. Winen apan i casl ndaw ata kutok nà, zahav a guce panan pə cəveɗ. Ɗo ahay tə dədasl anan, aday məvuhom ahay tə ɗagay anan.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Zaav sa ndaw azar a a guce panan pə saray pəkəraɗ. A hay ahay, aday a kuray kwayan'a, anga man ata mə naaz a sabay.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Zahav mə mbəsakan a à alay inde ata a guce à wulen sə adak inde. Ta ha cəna, ta har pi zek tə adak, əna adak a bənan mbiyeɗ, ndaw ata kə̀ nahak bay.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Əna azar sə zaav a mə mbəsak ata, a guce pə yugo lele awan. A hay, a har, a nah wan pə hawal sa ndaw kərtek a nà, səkat səkat.»
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Pə dəɓa anahan a wa kutok nà, njavar anahan ahay tə cəce panan, ta wa: «Jike sa 'am anak a sa ga sə manan ata nà, a nan sa ja nə maw?»
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Yesu a mbəɗahan atan apan, a wa: «Kwanay nà, way mi ɗer aya à bahay a Mbərom a inde ata nà, winen a kà gak ikwen panan akar sa 'am sə bahay anahan a coy. Əna ɗo azar aya nà, ti sləne way ahay fok nà, si ta 'am sə jike. Anga nan:
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Coy, Yesu a wa: «'Am sə jike anan a nan sa ja nà, natiya awan: Zaav sa ndaw nà, 'am a Mbərom.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Ɗo azar aya ta ga minje ta ndaw mə guce pə cəveɗ ata awan. Tinen nà, tə sləne anan 'am a Mbərom bəse, əna Fakalaw i nay, i wuɗihey anan 'am ata à mivel a tinen wa, anga aday tâ ɗaf apan nga sa tam bay.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Ɗo azar aya ite, ta ga minje tə zaav sa ndaw mə guce pə saray pəkəraɗ ata awan. Tinen nà, tə slənek 'am a Mbərom cəna, tə təma anan tə ataslay mivel awan. Əna 'am ata a pak sləlay a mivel a tinen inde bay. Zanaka ɗəce sə daliyugo kà nak, tə way sa njak ɗo anahan aya cəna, ti mbəsak cəveɗ sa 'am a Mbərom.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Ɗo azar aya ite, ta ga minje tə zaav sa ndaw sə guce à wulen sə adak ahay inde ata awan. Tinen tə slənek 'am a Mbərom nà, way sə daliyugo ahay inde cara cara ti njak atan. Kawa ti jalay nga pə way sə daliyugo ahay, ti gan may anà zlile sə daliyugo, ti taslay mivel sa ga ubor pə way sə daliyugo ahay cara cara. Way ataya ti bənan mbiyeɗ anà 'am a Mbərom à mivel a tinen inde, aday 'am ata â zla nga uho saa nah bay.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Əna ɗo azar aya ite asa, tinen ta ga minje tə zaav sa ndaw sə guce pə yugo lele ata awan. Tə sləne 'am a Mbərom nà, ta ban anan tə mivel kərtek a lele. Kwa ɗəce kə̀ njaɗak atan ɗukwen, tə mbəsak bay re. Ta ban mivel, aday ta zla nga uho pa 'am a Mbərom.»
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Pə dəɓa anahan a wa kutok, Yesu a jan atan asa, a wa: «Ɗowan saa ɗaf uko pə lalam aday i ɗer anan ta sə hərok apan tasa, kabay i ɗərek anan ayak ù vo lala nà, ibay asanaw? I ɗaf anan bugol nà, pa man jəgaɗ awan, anga aday iɗe jiyjay â dəvan anà ɗo sa zla ù doh ataya fok lele.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Ayaw, way a mi ɗer a aday ɗowan i canan bay nà, i ga inde sabay. Akar sa 'am ma ja aya bay ɗukwen, i kay zek pa 'am su ɗo ahay à man ipec inde.»
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 A jan atan asa, a wa: «Gen wurwer pə way a kwanay sə sləne ahay. Anga ɗo kə̀ təɓak anan sləmay sə sləne 'am nà, Mbərom i zəgahan anan sə sləne 'am ite re. Aday ɗo kə̀ tacak anan sləmay, anga a nan sə sləne 'am bay nà, Mbərom i təma panan mənjœk anahan a abay sə bayak, kə̀ slənek anan coy ata re.»
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Mərak a Yesu ahay tatə may anahan ta nay ahay à man anahan, əna ta mbak apan sə dəzle dezl à man anahan a bay, anga ɗo ahay inde bayak a kə̀ zalak.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Anga nan, ɗo ahay ta jan à Yesu, ta wa: «Atə may anak tə mərak anak ahay tinen mə tavay aya uho, ta gak may.»
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Əna Yesu a mbəɗahan atan apan, a wa: «Pi nen nà, atə may uno tə mərak uno ahay nà, ɗo sə sləne 'am a Mbərom ahay, aday sə ɗəfan apan ataya awan.»
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Pə luvon a inde asa, Yesu a ján à kwalalan inde tə njavar anahan ahay, a jan atan, a wa: «Takasuko pa day uho!» Ta ra zek, ta zla.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 À alay a tinen apan ti takas tə kwalalan mba ata ite, Yesu a njak ahan à kwalalan ata inde. Zaməma nà, vəvara əduɗ a slabakay ahay pa nga sə bəlay ata awan, a'am a ma nga sa rah anan kwalalan, aday bəse tinen apan ti lize coy.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Natiya njavar anahan ahay tə həɗek pə cakay anahan, tə pəɗek anan, ta jan, ta wa: «Miter, miter! Aday mənuko apan ɗi lize bəse coy asanaw!»
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Natiya Yesu a jan anà njavar anahan ataya awan, a wa: «Kə ɗəfen upo nga jiga nə kəkəmaw?»
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Pə dəɓa anahan a wa kutok, atə Yesu tə njavar anahan ahay tə takas pə day hinen, tə dəzle ù kon sə Gerasina ahay. Kon ata, winen ɗinger pa 'am anà daliyugo sə Galile.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Yesu a dazay ahay à kwalalan wa bine siwaw nà, ɗo su kon ataya inde a nay ahay pə cakay anahan kwayan'a. Ɗowan ata nà, setene ahay ta taa ban anan. A taa pak zana pi zek sabay, aday a taa nahay agay sabay re. Əna a taa nahay way anahan ahay nà, à wulen sə jəvay ahay inde.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 — ausente —
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 — ausente —
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Yesu a cəce panan kutok, a wa: «Sləmay anak a nə wayaw?»
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Setene ataya tə dubok a Yesu, ta wa: «Amboh, kem â nak ite. Kâ sa razl manay dəren aday mə̂ lize dənam à məke sə mərda inde bay ite.»
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 À man ata awan, ɗowan aya inde, tinen apan ti ɓal gadura ahay pa zar kon bayan awan, gadura ataya tinen apan ti rac apa a tinen ahay. Əna setene ataya ta gan kem à Yesu, ta wa: «Kem, amboh, ənga varan umo cəveɗ mâ zla à gadura tiya ataya inde ite.» A varan atan cəveɗ.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Natiya, setene ataya tə zləray à ɗowan ata wa, ta zla à gadura ataya inde cəna, gadura ataya tə pəkay anan ahay ahaw kwa pa zar kon wa, tə dazak ayak kwa pa 'am məgujeguje wa à bəlay inde. Fok a tinen awan, tə lizek à a'am ata inde ɗəɗam.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Ɗo sa gan nga anà gadura ataya tə canan à way a sə təra ata cəna, ta haw saa ɗakay anan ləbara sə way a sə təra patan tə gadura a tinen ataya fok à wulen su doh məduwen awan, aday à wulen su doh sə kiɓe ahay fok re.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Ɗo ahay tə zləray ahay à wulen su doh ataya wa. Ta zla saa ca pə ləbara sə way a sə təra ata awan. Tə dəzley à man a Yesu nà, ta tan à nga anà ɗowan a setene ahay sa nay ahay à winen wa ata, mə njahay a à man a Yesu, winen tə zana pi zek kutok. A san nga anahan zle lele coy. Aday ta ma nga pə ajəjar.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Ɗo a sə canan anà masuwayan ataya nà, tə təkəren ləbara sə ambar ana ɗowan ata anà ɗo ahay fok.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Ɗo su kon ataya ta ma nga sa gan kem à Yesu aday â zla ù kon a tinen wa, anga tə jəjarak tə way ata tə mindel. Natiya kutok, Yesu a ma way anahan à kwalalan inde sa zla way anahan.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 À alay a Yesu winen apan i ján à kwalalan inde sa zla way anahan ata nà, ɗowan a setene sa nay ahay à winen wa ata a gan kem, aday tâ zla maya ite. Əna Yesu a man 'am pi zek wa ta sa jan nà:
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 «Ma agay, aday kâ sa ɗakan anan anà ɗo ahay way a Mbərom sa gak ataya fok.» A zla way anahan, a ɗakay anan ləbara sə way a Yesu a sa ga anga winen ata à wulen su doh inde fok.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Pə dəɓa anahan a wa nà, Yesu a takasay ahay bəlay, a may ahay pə day sə Galile kutok. A tan ahay à nga anà ɗo ahay mə halay nga bayak a, tinen apan ti ba anan. Tə təma anan tə ataslay mivel awan.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 À alay ata kutok ite, ɗowan a inde tə ngaman Zayrus kà zlak ayak à man a Yesu. Winen ɗo məduwen awan, sə lavan nga anà mer su way ù doh sə wazay nà, winen. A nay, a dukwen gərmec ù vo anà Yesu, a gan kem aday â zla àga winen ite,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 anga dəna anahan a inde mənduwel a ma va kuro nga cew awan, winen apan i mac bəse coy.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Uwar a inde à wulen su ɗo ataya ite, mez winen apan i pəkan ahay à kutov wa. Kà gak a pi zek nà, ava kuro nga cew. Kə̀ lizek anan dala anahan fok sa haw a pi zek wa ɗukwen, ɗowan kà mbak apan sa mbar anan bay re.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Uwar ata a həɗəkey à dəɓa a Yesu, a laman anà 'am sə zana a Yesu pec. Cəna, cənjəlan ɗəvac anahan kə̀ ndalak panan. Kə̀ mbərak, mez a pəkan ahay à kutov wa sabay.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Natiya, Yesu a cəce pu ɗo sə pərahan azar ataya wa, a wa: «Waya sə lumo anaw?»
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Əna Yesu a jan atan, a wa: «Ayaw, əna nen a na san ɗowan kə̀ lamak uno nà, anga məgala inde kà nak ahay ì nen wa.»
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Uwar ata a ca apan nà, Yesu kə̀ sənak apan, i mba apan sa ɗer panan zek sabay. Anga nan, a nay ahay pa 'am anahan sləɓslaɓ tə ajəjar awan, a dukwen gərmec ù vo anà Yesu à wulen su ɗo ataya inde. A ɗakan anan anà man su ɗo ata ləbara anahan sə laman anà Yesu, aday à alay anahan sə laman ata nà, a mbar kwayan'a ata awan.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Pə dəɓa a 'am anahan ata wa nà, Yesu a jan anà uwar ata, a wa: «Mazar uno, aɗaf nga anak pi nen ata kə̀ mbərak iken! Zla agay tə zay.»
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 À alay a Yesu winen apan i ja 'am ata mba cəna, ɗo maslan a nay ahay àga Zayrus wa, winen ɗo sə lavan nga anà doh sə wazay ata awan. A jan anà Zayrus a nà: «Dəna anak nə, kə̀ ndəvak zek coy. Həna nà, kə̂ vawan nga anà miter sabay.»
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Yesu a sləne 'am ana ɗo maslan ata cəna, a jan anà Zayrus nà: «Kə̂ jəjar bay, ɗaf upo nga lele cəna coy! Dəna anak nà, i mbar.»
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Tə dəzle àga Zayrus kutok nà, Yesu a mbakan cəveɗ sa zla ù doh tatə winen a nà, anà Piyer, anà Yuhana tə Yakuba, tə apan anà bəbay a dəna ata tə may anahan cəna coy.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Yesu a tan ayak à nga anà ɗo ahay bayak a tinen apan ti yam dəna ata, tuhhwa. Əna Yesu a jan atan, a wa: «Kə̂ yimen bay, anga dəna a anan kə̀ məcak bay. A njak ahan ca.»
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Man su ɗo ataya tə mbasay apan, anga ta san zle, dəna ata nà, abay kə̀ məcak wanahan.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Əna Yesu a həɗəken ayak pə cakay anà dəna ata awan, a bənan alay, a ja tə məgalak awan, a wa: «Dənama, na jak nà, slabak!»
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Cəna, dəna ata a mbar, a slabak acəkan. Coy Yesu a jan atan kutok: «Viren anan ahay way sa pa aday â pa.»
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Way a Yesu a sa ga ata a gan masuwayan anà bəbay a dəna ata tə may anahan a tə mindel. Əna Yesu a jan atan, a wa: «Way a sə təra a anan fok nà, kâ si jen anà ɗowan bay.»
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.