Atos 28
Aɓan 'am wiya awan (MQBNT) vs VC
1 Mə dəzle pə dədala zay nà, mə sləne sləmay ana man ata nə tə ngaman Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Ɗo sa man ataya tə təma manay tə ataslay mivel a lele. Tə hanan umo uko, anga iven winen apan i ga, aday maɗ ɗukwen a ga ike.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pol a ray dədom sa pak pə uko. Uko sa ban pə dədom cəɓak ata nà, dədew a nay ahay à dədom ata wa, a rac anan Pol pə alay.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Ɗo su kon ataya tə canan anà dədew mə tapan a pə alay ata nà, ta wa: «Avaɗ uway a ibay! Ɗowan a anan nə ɗo sa vaɗ nga su ɗo. Kwa â ga həna kə̀ təmak à a'am wa dəp nà, mbərom a mənuko sə ngaman Ɗiɗek ata nə i mbəsak anan tə sifa a bay.»
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Aya əna, Pol a mbazlay anan dədew ata, a slahay ù uko inde. Awan kə̀ hanak apan kwa mənjœk bay.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 A ga patan nà, i mac bəse, kabay alay anahan i tar. Əna kə̀ njahak bayak a, awan kà gak anan bay. Tə bayak asa, ta wa: «Cəkəbay, i ga nà, winen nə mbərom a kərtek a re!»
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Bahay sa man ata nà, tə ngaman Publiyus, doh anahan a nə dəren ta man ata bay. A ra manay àga winen, mə njahak luvon maakan, winen apan i pan umo way lele.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Bəbay ana Publiyus ata, winen mə nahay a, nga a ɓərzlan, aday azay a ruhan re. Pol a zla à man ana ɗowan a ɗəvac ata, a ga amboh anga winen, a ɗəfan alay pa nga, a mbar anan.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Pə dəɓa anahan a wa ɗukwen, ɗo sə ɗəvac sa man ata azar aya fok ta nay à man ana Pol, a mbar atan.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Tə varak umo magwagway ahay bayak awan. Manay apan mi zla way a manay coy, mi ján à kwalalan inde ɗukwen, tə varak umo way sa man umo zek pə cəveɗ ahay re.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Pə dəɓa anahan a wa kiya maakan nà, ma zla tə kwalalan sa nay ahay à Aleksandriya wa. À alay sə vəvara nà, kwalalan ata winen à man ata awan. Kwalalan ata nà, tə ndakak apan pəra sə mbərom ahay cew, tinen muwsa ahay sə ngaman Kastor tə Polok ata awan. Kwalalan ata kà vak à man ata awan.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Mə dəzle à wulen su doh sə ngaman Sirakus ata awan, mə njahay à man ata luvon maakan.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Mə slabak à man ata wa, ma zla à wulen su doh sə ngaman Regiyus ata awan. Sidew anahan a nà, maɗ sə walay a dazlan sa ɓal. Sidew a asa, mə dəzle à man sə dazay à Potiyoli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Ma tan à nga anà ɗo a Yesu ahay à man ata awan. Ta jan umo nə mə̂ njahay àga tinen lumo pam lele. Mə lavay zek sa zla à Ruma nà, matanan kutok.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Mərak ahay à Ruma tə sləne ləbara a manay nà, ta nay ahay à wulen su doh sə ngaman Lumo sə Apiyas, aday à wulen su doh sə ngaman Man sə Tavay Maakan ata awan, anga aday mə̂ zlangay tə tinen. Pol a canan atan cəna, a ngəran anà Mbərom, anga kə̀ njaɗak məgala.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Mə dəzle à Ruma cəna, tə varan cəveɗ anà Pol sə njahay ù doh anahan cara, əna suje inde a ba apan.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Pə dəɓa anahan a wa luvon maakan cəna, Pol a ngaman anà ɗo sə lavan nga anà Yahuda ahay à Ruma ataya awan. Tə halay nga lele nà, a jan atan, a wa: «Mərak uno ahay, na gak awan pu ɗo a mənuko ahay bay, na gak awan pə atətak way ana bije a mənuko ahay bay, əna tə bənak nen à Urəsalima, tə varan ahay nen à alay inde anà Ruma ahay.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Tə cəce puno wa way uno sa ga ata nà, a nan atan abay sə mbəsak nen, anga ta tan à nga na gak awan a inde təɗe ti vaɗ apan nen a bay.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Əna a nan anà bahay sə Yahuda ahay tə̂ mbəsak nen bay. Anga nan, nə cəce, na wa tâ su go sariya àga bahay sə Ruma, kwa â ga nə na gak anan may sa zlah pu ɗo uno ahay bay dəp nà, na.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Anga nan kutok, nə cəce, na wa ɗə̂ zlangay, bina u no kə̂ sənen tə jaway nen kawa həna anan ɗukwen, anga na ɗaf nga pə ɗowan a Isəra'ila ahay fok sa ba ata awan.»
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Tə mbəɗahan apan, ta wa: «Manay mə slənek awan a anga iken ibay. Ɗowan inde kà nak ahay tə ɗerewel a à alay inde anga iken à Yahudiya wa ibay. Mərak ahay tə təkərek umo ləbara sə awan lelibay pə iken ibay a re.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Əna ma gan may nà, mə̂ sləne tə alay a manay a, 'am anak awan, anga kwa aha fok cəna, ɗo ahay tə kəɗey anan ɗo ana Yesu ahay.»
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Ta ɗaf luvon a aday ti i halay nga asa ata awan. Luvon ata a dəzley ahay cəna, ɗo sə halay nga à man ana Pol ataya tə zalay sə kwakwa ata awan. Pol a ɗakan atan anan 'am sə bahay a Mbərom nə hway. A rəzlen à nga sə ɗakan atan anan 'am a Yesu nə ndekərkərre tə cəveɗ sə Tawrita, aday tə deftere ana ɗo maja'am a Mbərom ahay fok.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Azar sə ɗo ahay tə təmahak 'am a Pol sa jan atan ata awan, əna azar sə ɗo ahay aya tə təmahak itəbay.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Tinen apan ti vaɗ uway à wulen a tinen, aday ta ta 'am kutok. Əna ta saa ta 'am ata nà, ɓa Pol kà jak atan 'am inde kərtek, a wa: «Way ana Apasay Cəncan a sa jan anà bije a kwanay ahay tə dungo ana ɗo maja'am a Mbərom Ezaya nà, ɗiɗek awan.
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Mbərom a wa:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Anga ɗo a anaya nà, nga a tinen nə mə kuray aya awan,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Pol a jan atan asa, a wa: «Sənen a kutok nà, Mbərom kə̀ təɓak cəveɗ sa tam anà ɗo su kon azar aya həna. Tinen nà, ti sləne ləbara anahan.»
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Pə dəɓa sa 'am ataya wa nà, Yahuda ahay ta zla way a tinen, tinen apan ti vaɗ uway tə mindel à wulen a tinen.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Ava cew nà, Pol mə njahay a ù doh sə masa. A təma mbəlok anahan ahay fok nə lele.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 A wazay anan 'am sə bahay a Mbərom, a ɗakan anan ləbara ana Bahay a mənuko Yesu Almasihu anà ɗo ahay. A ja 'am mənjəna ajəjar, aday ɗowan kə̀ gafak anan 'am bay.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.