Atos 27
Aɓan 'am wiya awan (MQBNT) vs ARC
1 'Am a sa jəka mi zla pə daliyugo sə Italiya tə kwalalan ata a tavay nga nà, tə varan anan Pol tu ɗo a azar a ma ban ataya à alay inde anà Yuliyus, winen bahay sə suje à wulen ana suje ana bahay sə Ruma ahay.|src="MQB-HG-Paul-Rome.pdf" size="span"
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Ma zla à kwalalan inde kutok. Kwalalan ata nà, a nay à wulen su doh sə Adaramitiya wa, man sa zla ta 'am sə bəlay pə daliyugo sə Aziya. Ɗowan a inde tə ngaman Aristarkus, winen ɗo sə Tesaloniki ahay pə daliyugo sə Makedoniya, winen tə manay re.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Sidew a nà, mə dəzle à Sidon. Yuliyus sə ɗowan ata nà, a gan sumor anà Pol ta sə varan cəveɗ â zla à man ana car anahan ahay tâ gan nga.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Mə slabakay ahay à man ata wa kutok, ma van nga anà Kiprus ta day sə alay puway, bina ta day sə alay gula nà, maɗ kə̀ varak umo cəveɗ bay.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ma zla bəse tə daliyugo sə Silikiya tə Pamfiliya, mə dəzle à wulen su doh sə ngaman Mira ata pə daliyugo sə Lisiya.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Bahay sə suje ahay a tan à nga anà kwalalan hinen nə, à man ata awan. Kwalalan ata ɗukwen, a nay à Aleksandriya wa, aday i zla à Italiya. A ɗaf uda manay kutok.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Luvon ahay əngal nà, ma zla anga anga tətibay. Kà dak umo 'am sə dəzle à Kənidus. Maɗ kə̀ gafak umo 'am sa zla pa 'am. Anga nan, ma zla tə daliyugo sə Kereta, ta day sa maɗ ibay ata awan, ma zla ta day sə ngaman Salamoni ata awan.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Sa zla pa 'am kà dak umo 'am, əna mə dəzle à man a sə ngaman Man sə Dazay Lele ata awan, winen dəren tə wulen su doh sə ngaman Lasaya ata bay.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Ma gak ayak munok pə cəveɗ bayak awan. Azar uko sa ga sumaya ata ɗukwen, alay a kə̀ ndəvak. Aday azla tə kwalalan ɗukwen, a da 'am cəveɗabay, anga alay sə vəvara ahay kà slak. Anga nan, Pol a jan anà ɗo sa ɓal kwalalan ataya, a wa:
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 «Kwanay ɗo ahay, azla a mənuko a anan i i dak uko 'am. Way a mənuko ahay ti i lize tə kwalalan a təke. I dahay pə way ahay cəna coy bay re, sifa a mənuko aya ɗukwen kà nak ti lize.»
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Əna bahay sə suje ahay tə tinen ata a təma dam nà, 'am ana bahay nga sə kwalalan ta 'am ana ɗo sa ɓal kwalalan ata sa ja, bina 'am ana Pol cəna, a gan may bay.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Mə zakay a ɗukwen, man a sə tavay uda ata nà, lele sə tavay uda tə alay sə vəvara a bay. Anga nan, zek məduwen su ɗo a ɗukwen a gan may sə slabak à man ata wa. Kak i ga zek cəna, ti i ba à Fenika. Fenika ata ɗukwen nà, man sə tavay sə kwalalan ahay pə daliyugo sə Kereta. A mbəɗa 'am pə bəlay si ta day sa pac sə slahay ù doh.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Maɗ sə walay a dazlan sa ɓal mənjœk mənjœk cəna, a ga patan nə tə njaɗak way a sa zlan atan à nga ata awan. Tə pəsak anan njamde sə tavay anan kwalalan à a'am inde ata awan. Ta zla ta 'am sə bəlay sə Kereta ata gəlan'a.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Əna kə̀ njahak bay jiga awan, vəvara a məgala sə ngaman Urakilon ata a nay à dara wa, a slabak pumo.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Kwayan'a a ban anan kwalalan gec, a mba apan sə tavan pa 'am bay. Anga nan, mə mbəsak anan vəvara ata â dəroɗ anan aɗəka cukutok.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Ma zla bəse tu kon a sə ngaman Kawda winen à a'am inde ata awan. Ma man uda pə vəvara wa mənjœk. À man ata wa kutok, ma ban anan kwalalan a manay a cəɗew ata sə məgala anga aday â saa lize pumo wa bay.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Tə cakaf anan kwalalan a cəɗew ata, ta ɗaf anan à məduwen inde. Pə dəɓa anahan a wa, ta ɓan anan winen a məduwen ata tew tə liɓer. Ɗo sa ɓal kwalalan ahay tə jəjarak sa mban anà wiyen sa day sə Libiya. Anga nan kutok re, tə pəsak anan zana sa haw anan kwalalan ata awan. Tə mbəsakan anan kwalalan anà maɗ â zla anan kawa sa nan kutok.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Vəvara kə̀ mbəsakak sa ɓal bay hway apan. Anga nan, sidew a nə tə guce anan way ahay à kwalalan wa.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Sidew a hinen asa, tə guce anan dədom sə kwalalan azar aya pi zek tə zana anahan azar aya tə alay a tinen aya awan.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Mə canak anan anà pac bay, anà mawuzlawazl bay, i ga luvon ahay bayak awan. Vəvara ata kə̀ mbəsakak sa ɓal bay. Manay aya ɗukwen, ma jak sa jəka mi tam bay a re.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Kə̀ njahak bayak a ɗo ahay ta pak awan bay. Natiya kutok, Pol a slabak, a jan atan, a wa: «Kwanay ɗo ahay, suwan abay kə̂ təmihen 'am uno sa jak ikwen ata, ɗə̂ slabak à Kereta wa bay. Kə̂ təmihen matanan cəna, tiya nà, ɗi ga ɗəce bay, way a mənuko ahay ti lize puko wa bay re.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Əna həna nen apan ni cəce pikwen wa, bənen mbac lele. Ɗowan saa mac kwa kərtek ibay, si kwalalan saa lize ɗəkɗek.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Anga avaɗ a sə luvon bine siwaw nà, Mbərom uno nen sə ɗəfan apan ata a slənay ahay maslay anahan pə cakay uno,
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 a wa: “Pol, kə̂ jəjar bay! Tə ɗiɗek a ki tavay pa 'am ana bahay sə Ruma. Təma! Mbərom kà gak anak sumor, bina ɗo a anaya à kwalalan inde ata fok ti lize kwa kərtek bay.”
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Anga nan, ɗo ahay, kə̂ jəjiren bay. Nə ɗəfak nga pə Mbərom, i ga anan kawa anahan a su jo ata awan. Ɗowan i lize bay.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Aya əna, vəvara i lize anan kwalalan a anan pu kon a inde à mamasl sə bəlay.»
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Kà gak həna luvon kuro nga anahan a fuɗo, vəvara winen apan i ra manay sa man nga à bəlay a məduwen ata inde hwiya. Man luvon a ga cəna, a ga pu ɗo sa ɓal kwalalan ahay nà, manay apan mi dəzle pə yugo.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Tə dazay anan liɓer tə rəslom ma ɓan aya apan ata à a'am inde, anga sə lavay anan səɗek sə a'am awan. Ta tan à nga nà, a'am a nə səɗek i ga miter kwa kuro fuɗo. Tə həɗek mənjœk asa, ta tan à nga i ga miter kwa kuro maakan.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Tə jəjarak, anga vəvara i sa zla anan kwalalan à man sə pəkəraɗ ahay. Anga nan, tə dazay anan njamde sə tavay anan kwalalan à a'am inde ataya fuɗo ta sə dəɓa sə kwalalan. Tinen apan ti ga amboh, aday iɗe â cəɗe bəse.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Ɗo sa ɓal kwalalan ahay, abay a nan atan sə dazay wa aday ti zla way a tinen. Tə dazay anan wa kwalalan a cəɗew ata awan, ta ga kawa abay a nan atan sə dazay anan njamde sə tavay anan kwalalan à a'am inde ata, ta day sa 'am ana kwalalan a re.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Əna Pol a dazlan sa jan anà suje ahay pi zek tə bahay a tinen, a wa: «Kak ɗo sa ɓal kwalalan ahay tə njahak à kwalalan inde bay cəna, ki təmen bay.»
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Matanan, suje ahay ta slaɗ anan liɓer sa ɓan anan kwalalan a cəɗew ata pə kwalalan məduwen ata awan, tə mbəsakak anan ayak kwalalan a cəɗew ata a slahay à a'am inde.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Coy iɗe winen apan i cəɗe bəse kutok, Pol a jan atan nə tâ pa way, a wa: «Luvon kuro nga anahan a fuɗo, kə jəjiren, ki pen awan bay.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Kak a nak ikwen sa tam anan sifa a kwanay nà, kem, pen way həna mənjœk kutok. Əna kwa sibœk sa nga a kwanay kərtek saa lize nà, ibay.»
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 A ndav anan 'am anahan ata cəna, a gəɓa way sa pa, a ngəran ayak anà Mbərom pa man sə iɗe a tinen ahay fok. A gəzla anan ì zek wa, a dazlan sa pa.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Ajalay nga a tinen a fok a ɗəle, ta pa way kutok.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Ɗo a abay à kwalalan inde ataya mə baslay zek manay səkat cew tə kwa kuro cuwɓe nga anahan mbərka (276).
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Ta rah lele nà, tə guce anan ndaw à a'am inde anga aday kwalalan â ba sabay.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Iɗe a cəɗe lele kutok nà, ɗo sa ɓal kwalalan ahay fok, ta san sa jəka tinen ahaw bay jiga awan. Tə canan anà man sə wiyen sa 'am sə bəlay. Kak i ga zek nà, a nan atan abay sa zla anan kwalalan à man ata aday â nga uda awan.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Anga nan, ta slaɗ anan liɓer sə njamde sə tavay anan kwalalan à a'am inde ataya, tə mbəsak atan à a'am inde. Tə dazlan tə pəsak anan liɓer sə dədom sa tan cəveɗ anà kwalalan ataya awan. Tə cakaf anan zana sa day sa 'am sə kwalalan, anga aday vəvara â zla anan kwalalan pa man sə wiyen ata awan.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Əna kwalalan a tavay way anahan dek, anga man ata nə səɗek bay. Kwalalan a nga ta day sa 'am à wiyen inde gec. Məsugurndolon sə a'am a nay, a kaɗ anan kwalalan ta sə dəɓa anahan a wa.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 A nan abay anà suje ahay sa vaɗ anan ɗo sə dangay ahay anga tâ saa zləzlov aday sa haw way a tinen ahay bay.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Əna bahay sə suje ataya a gafan atan 'am sa ga kawa ana tinen sə bayak ata awan, anga a nan sa tam anan sifa ana Pol. Coy, a jan anà ɗo sa san sə zləzlov ataya tâ lah pa 'am à a'am inde.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Anà ɗo azar aya ite nà, a jan atan nə tâ ban alay à dədom sə kwalalan ma kaɗ ataya, ti dazay anan à a'am inde. Mə dəzle pə dədala fok a manay a zay nà, matanan kutok.|src="WA03995b.tif" size="span"
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.