Atos 23
Aɓan 'am wiya awan (MQBNT) vs NTLH
1 Pol a zəzor anan ɗo sə lavay nga ataya, a wa: «Mərak uno ahay, nen nə ɗəfan apan anà Mbərom nə tə cəveɗ a hus ahay biten.»
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ananiyas, bahay nga su ɗo sə gəɗan dungo anà way ahay anga Mbərom a sləne 'am ata cəna, a jan anà ɗowan aya pə cakay ana Pol ata tə̂ dəcan pa 'am.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Coy, Pol a jan, a wa: «Tə ɗiɗek a Mbərom i dəcak ì iken a, iken ɗo sə mbaɗəmbaɗa a anan! Iken mə njahay a sa ga sariya kawa ana Tawrita sa gan may, əna kə ɗəfak anan apan anà Tawrita sabay, kak ka wa tə̂ dəco nà, na!»
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ɗo a pə cakay ana Pol ataya ta jan nà: «Iken apan ki gənahan anà bahay nga su ɗo sə gəɗan dungo anà way ahay anga Mbərom ata nà, kəkəmaw? Sə tavay anan nə Mbərom!»
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Pol a mbəɗahan atan apan, a wa: «Mərak uno ahay, na san sa jəka winen bahay nga su ɗo sə gəɗan dungo anà way anga Mbərom bay. Bina Deftere a ja nà: “Kâ ja 'am lelibay a pu ɗo mə tavay a pa 'am sə ɗo ahay ata bay!”»
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Pol a san zle, à wulen a tinen inde nà, azar su ɗo aya nə Saduki ahay, azar aya ɗukwen Farisa ahay. Anga nan a jan 'am anà məceɗ sə Yahuda ahay tə məgalak a, a wa: «Mərak uno ahay, nen nə Farisa ahay, aday wan sə Farisa ahay re. Ta zlah upo à man a anan nà, anga na san zle, Mbərom i slabakay anan ahay ɗo ahay à məke wa tə sifa aya awan.»
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 A ja 'am ata cəna, Farisa ahay tə Saduki ahay tə dazlan anà avaɗ uway sa 'am ata awan. Anga nan, tə gəzla zek jəɓan cew.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Anga Saduki ahay ta wa, ɗowan inde saa slabakay ahay à məke wa ibay, maslay a Mbərom ahay ibay, apasay ahay ɗukwen ibay. Aday cəkəbay, Farisa ahay ta wa way ataya inde fok cite.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Abəbal awan a zəga, miter sə Tawrita aya azar a sa day sə Farisa ahay tə slabak, tə ngəraz, ta wa: «Mə njaɗak ines a ɗowan a anan kwa kərtek bay. Izəne tə ɗiɗek a maslay a Mbərom kabay apasay kà jak anan 'am. Waya sa san anaw!»
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Mawuswes məduwen a a slabak miza asa. Bahay nga sə suje ahay ata kə̀ jəjarak anga tâ saa ngəraw anan Pol ì zek wa bay. Anga nan, a jan anà suje anahan ahay tə̂ gəɓa anan Pol à wulen sə ɗo ahay wa, ta ma anan ù doh sə suje ahay.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Sə luvon ata awan, Bahay Yesu a kan zek anà Pol, a jan, a wa: «Kə̂ jəjar bay! Kə ɗakak anan sləmay uno à Urəsalima à man a anan, aday ki i ɗakay anan à Ruma matanan re.»
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Sidew a nà, Yahuda ahay tə halay nga sa ma anan 'am ì zek. Tə mbaɗay nà, ti pa awan bay, ti sa awan bay, si ti vaɗ anan Pol aday.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Ɗo a sa ɓan 'am ataya ti zalay kwa kuro fuɗo.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ta zla à man ana bahay sə gəɗan dungo anà way ahay anga Mbərom pi zek tə məceɗ sə Yahuda ahay, ta jan atan, ta wa: «Mə mbaɗak mi pa awan bay, si mi vaɗ anan Pol aday.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Həna nà, kwanay tə məceɗ ahay, slənen ɗo pə cakay ana bahay nga sə suje sə Ruma ahay, â nay anan ahay Pol pa 'am a kwanay. Jen anan nà, a nak ikwen sə sləne anan 'am anahan ataya lele asa. Ata manay mi vaɗ anan winen mənjəna sə dəzley ahay pə cakay a kwanay a jiga awan.»
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Əna wan ana mərak a Pol a inde a sləne ti vaɗ anan Pol. A zla ù doh sə suje ahay, a təkəren 'am ata anà Pol.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pol a ngaman anà bahay sə suje ahay kərtek, a jan nà: «Zla anan wan a anan à man ana bahay nga sə suje ahay aday. Way inde i jan.»
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Suje ata a zla anan wan ata pə cakay ana bahay nga a tinen a kutok, a wa: «Pol ɗowan a ma ban ata a ngumo, a wa nâ nay anan wan a anan pə cakay anak, anga a nan sa jak 'am inde.»
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Bahay nga sə suje ahay ata a ban anan wan ata à alay a wa, a zla anan kəcah tinen a cuwcuwwe. A cəce panan: «Ka wa maw?»
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Wan ata a jan, a wa: «Yahuda ahay tə ɓanak sə cəce panak, sidew nà, ki zla anan Pol pa 'am ana məceɗ a tinen ahay, a nan atan sa pak sləmay pa 'am anahan lele asa.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Əna kə̂ təmahan atan anan bay, anga ɗo ahay inde tə zalay kwa kuro fuɗo, tə pəkak anan zek, ti ba anan. Fok a tinen a tə mbaɗak ti pa awan bay, ti sa awan bay, si ti vaɗ anan Pol aday. Tə lavak anan zek sa ga matanan, ta ba həna nà, 'am anak.»
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Bahay nga sə suje ata a sləne matanan cəna, a jan anà wan ata, a wa: «Kâ saa jan anà ɗowan ka nak su jo 'am a anan bay!» A mbəsakay anan kutok.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Natiya, bahay nga sə suje ahay a ngaman anà bahay sə suje ahay cew, a jan atan, a wa: «Hilen anan nga anà suje ahay səkat cew, aday ɗo sa ján pə pəles ahay kwa kuro cuwɓe, ɗo sə pəlat ahay səkat cew. Fok a tinen a tə̂ lavay zek sa zla à Kaysariya sə luvon tə njamde dəsuɗo.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Liven anan anan zek tə pəles ahay anà Pol, i ján apan. Kə̂ dəzlen anan tə zay à man ana guverner Felikus.»
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Aday a vinde ɗerewel a anan:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 «Nen Kəlawdiyus Lisiyas, anà Felikus, guverner məduwen awan. Iken inde zay biɗaw?
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 «Ɗowan a anan nà, Yahuda ahay ta ban anan, a nan atan sa vaɗ anan. Nə sləne sa jəka winen ɗo sə Ruma ahay nà, ma zla manay tə suje ahay sə təmay anan.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 U no sa san ta ban anan pa maw. Anga nan, na zla anan à man sə məceɗ a tinen aya awan.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Na tan à nga nà, kà gak way təɗe sə tacay anan à dangay bay, mə zakay a asa, sa vaɗ anan à məke. Ta ban anan nə anga 'am sə pəra a tinen ahay vərre.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Nə sləne sa jəka Yahuda ahay tə ɓanak sə pəkan zek sa vaɗ anan nà, kwayan'a nə slənak anan ayak à man anak. Na jan anà ɗo a sa ban anan ataya nə tâ sa zlah apan à man anak.»
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Suje ahay tə gəɓa anan Pol kawa ana bahay nga sə suje ahay sa jan atan ata awan. Sə luvon ata tə dəzle anan à wulen su doh sə Antipatris.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Sidew a nà, suje ahay sa zla tə saray ata ta may agay, əna ɗo sə pəles ahay nə tə lagay anan Pol nà, dezl.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Tə dəzle à Kaysariya nà, tə varan ɗerewel ata anà guverner, tə mbəsakan anan ayak Pol à alay inde.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Guverner ata a jangay anan ɗerewel ata awan. A cəce pə Pol wa, winen ɗo sə daliyugo wuraw. A tan à nga a nay à Silikiya wa nà,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 a jan, a wa: «À alay a ɗo sa zlah apak ataya ta nak nà, ni sləne 'am anak awan.» Aday a jan anà suje ahay nə tâ ba anan Pol ù doh sə bahay mbala Hiridus sa han ata awan.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.