Atos 22
Aɓan 'am wiya awan (MQBNT) vs NVT
1 «Kwanay məceɗ ahay, kwanay mərak uno ahay! Slənen, ni jak ikwen nà, ines inde upo ibay.»
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Tə sləne winen apan i jan atan 'am ta 'am sə Yahuda ahay nà, tə zəga anan apan sa pak sləmay səkəffe lele.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 «Nen nə Yahuda ahay, tə wahay nen à Tarsus pə daliyugo sə Silikiya. Əna na har ɗukwen à Urəsalima à man a anan. Sə tətuko anan way ɗukwen, Gamaliyel, kə̀ ɗakak uno anan Tawrita ana bije a mənuko ahay nə lele. Nə pərahak anan azar anà Mbərom tə məgala si zek uno a təke, kawa ana kwanay a sə pərahan azar həna biten ata re.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Na gak anan alay tu ɗo sə pərahan azar anà cəveɗ ana Yesu ahay nə mənjœk bay. Azar aya ɗukwen tə məcak anga nen. Nə bənak ɗo mungol aya pi zek tə uwar aya, nə dərzlak atan à dangay.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Bahay nga su ɗo sə gəɗan dungo anà way ahay pi zek tə məceɗ sə Yahuda ahay fok ta san zle, na ja ɗukwen 'am ɗiɗek aya awan. Tə vindek uno ɗerewel à alay inde sa zlan anan ayak anà mərak a tinen ahay à Damas. Anga nan, na zla à man ata abay saa bənay anan ahay ɗo a Yesu ahay, ni jaway atan, ni may atan à Urəsalima, aday ɗo sə lavay nuko ahay ti gan atan sariya.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 «Nen apan ni zla à Damas. Man ipec a ga nà, nen apan ni dəzle à man ata bəse. Cəna jiyjay sə awan a a nay ahay à mburom wa, u vo nga tew.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Nə slahay à məndak, nə sləne dungo a ɗowan a a ngumo: “Sol, Sol! Kə jugwar puno wa 'am jiga nà, angama kərtek anaw?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 «Nə cəce panan wa: “Iken nə wayaw, Bahay uno?”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ɗo sə cakay uno ataya tə canak anan anà jiyjay sə way ata awan, əna tə slənek 'am a ɗowan ata bay.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 «Nə cəce panan: “Nâ ga nə maw, Bahay uno?”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Jiyjay a sə maka məduwen ata a ma nga sə hurof nen. Anga nan, ɗo sə cakay uno ataya tə bəno alay à Damas.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 «Ɗowan a inde à Damas tə ngaman Ananiyas, a ɗəfan apan anà Mbərom tə cəveɗ awan. A pərahan azar anà Tawrita a mənuko lele. Anga nan, Yahuda ahay à Damas fok tə ɗəfan apan cəveɗabay.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 A zlak ayak pə cakay uno, u jo: “Sol mərak uno, təɓa iɗe!” Natiya kutok, iɗe uno ahay tə təɓa, nə canan iɗe zle kutok.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ananiyas u jo nà: “Mbərom a bije a mənuko ahay kə̀ walak iken, anga aday kâ san way anahan sa gan may, kə̂ canan anà ɗo anahan ɗiɗek awan, kə̂ sləne 'am anahan sa ja ata awan.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Anga nan ki siden sa jan anà ɗo ahay fok, way anak sə canan, tə way anak sə sləne.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ka ba həna nə maw? Slabak, ga baptisma, ines anak ahay ti banay zek ta sə ngamay sləmay ana Bahay Yesu.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 «Na may à Urəsalima bine siwaw nà, nen apan ni ga amboh ù doh sə mazlaɓ a Mbərom, Mbərom u ko anan masuwayan sə way ì cœn sə zuɓay inde.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 U jo nà: “Bəse, slabak à Urəsalima wa, bina ɗo a anaya ti sləne 'am anak saa ga upo side ata bay.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 «Nə mbəɗahan apan: “Bahay, ɗo a anaya ta san zle, tə ɗiɗem a na zlak ù doh sə wazay a tinen ahay saa bənay ahay wa ɗo sa ɗaf apak nga ahay, aday sə ndaɓay atan.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 À alay a tinen sa vaɗ Etiyen ɗo sə side sləmay anak ata ɗukwen, nen inde. Kà zlak uno à nga sa vaɗ anan re. Na bak pə zana ana ɗowan a sa vaɗ anan ataya awan.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 «Bahay u jo: “Zla, anga ni slan iken dəren àga ɗo su kon azar aya awan.”»
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Man su ɗo ataya ti pəkan sləmay, hus a dəzle pa 'am su ɗo su kon azar ataya kutok. Əna tə sləne cəna, ta zlah, ta wa: «Bənen anan, vəɗen anan, kə̂ mbəsiken anan tə sifa bay!»
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Tinen apan ti zlah, ti lar anan zana a tinen à mburom, ti ra yugo sə dəroz awan matanan.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Bahay nga sə suje ata a jan anà suje ahay tâ ma anan Pol ù doh, tə̂ ndaɓay anan, tə̂ cəce panan 'am, anga aday tâ san Yahuda ahay ta gan matanan nà, angamaw?
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Əna tə jaway anan aday saa ndaɓay anan cəna, Pol a jan anà bahay sə suje a à man ata ata, a wa: «Cəveɗ inde mə varak ikwen a sə ndaɓay ɗo sə Ruma ahay, aday winen ma ga sariya fan bay ɗaw?»
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Bahay sə suje ata a sləne matanan cəna, a zla à man ana bahay nga sə suje ata, a jan, a wa: «A nak mâ ga həna nə maw? Ɗowan a anan nà, winen ɗo sə Ruma ahay!»
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Bahay nga sə suje ata a zla pə cakay ana Pol, a cəce panan: «Jo! Iken ɗo sə Ruma ahay ɗaw?»
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Bahay nga sə suje ata a jan: «Nen naa təra ɗo sə Ruma ahay nà, nə gucek dala bayak awan.»
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Kwayan'a, suje a mə lavay zek a sə ndaɓay anan aday â ja 'am ataya, tə mbəsak anan. Bahay nga sə suje ata a sləne sa jəka Pol nə ɗo sə Ruma ahay nà, a ma nga pə ajəjar, bina kə̀ jawak anan tə calalaw ahay re.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Bahay nga sə suje ahay, a nan sa san anan tə ɗiɗek a nə Yahuda ahay ta zlah pə Pol nə angama aday anaw. Anga nan, sidew a nà, a pəsak anan calalaw ahay à alay a Pol wa. A wa bahay sə gəɗan dungo anà way ahay anga Mbərom, tə məceɗ sə Yahuda ahay fok, tə̂ halay nga. A nay anan Pol uho, a tavay anan pa 'am sə ɗo ahay.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.