Atos 17
Aɓan 'am wiya awan (MQBNT) vs NVT
1 Atə Pol tə Silas tə mbəsak Filipi, ta zla tə wulen su doh sə Amfipolis tə Apoloniya, tə dəzle à Tesaloniki. Doh sə wazay ana Yahuda ahay inde à man ata awan.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Pol a zla ù doh ata awan, kawa anahan a sa taa zla kwa aha ataya re. À luvon sa man uda aya maakan nə tinen apan ti mbəɗa alay pa 'am sə Deftere a Mbərom tu ɗo ataya awan.
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 Winen apan i ɗakan atan anan nà, Deftere a Mbərom a ja nà, si təktek Almasihu i ga ɗəce, i mac, i slabakay à məke wa aday. Pol a wa: «Yesu a nen sa jak ikwen 'am anahan a həna ata nà, winen nə Almasihu.»
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 Azar su ɗo a tinen aya nə tə təmahak 'am a tinen ata awan, tə pərahan azar anà Pol tə Silas. Matana re, Gərek ahay bayak a sə ɗəfan apan anà Mbərom ataya tə ɗəfak nga pə Yesu, tinen pə kərtek a tə uwar zlile aya awan, aday tinen mənjœk bay re.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Anga nan kutok, Yahuda ahay ta ga patan sərak. Tə halan nga anà ɗo kəriya aya à lumo ahay wa, aday tə̂ slabakan anan mivel anà ɗo ahay à wulen su doh inde tə abəbal awan a tinen ata awan. Yahuda ahay ta zla àga ɗowan inde tə ngaman Yason, saa pəlay anan atə Pol tə Silas, aday ti zla atan uho pa 'am sə ɗo ahay.
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 Əna ta ca apan nə tə njaɗak atan à man ata bay cəna, ta ban anan zek a Yason awan, pi zek tə mərak azar aya, ta zla atan pa 'am su ɗo sə lavan nga anà wulen su doh ata awan. Ta zlah, ta wa: «Sə slabak anan 'am kwa aha pə daliyugo fok nə ɗo a anaya awan. Həna, ta nak àga mənuko re.
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 Yason ɗukwen kə̀ təmahak atan àga winen. Awan a bənan atan mbiyeɗ ta 'am ana bahay sə Ruma bay re. Ta wa bahay sə ɗowan a tinen a hinen inde tə ngaman Yesu.»
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 Ta 'am a tinen a matanan ataya kutok, tə jənan pə mivel anà ɗo ahay tu ɗo sə lavan atan nga ataya təke kutok.
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 Ɗo sə lavay nga ataya ta gan bəlaray anà Yason tu ɗo a Yesu azar ataya tə̂ varan atan dala aday ti mbəsak atan uho tamak.
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 Luvon a ga cəna, ɗo a Yesu ahay ta slan anan atə Pol tə Silas à Bereya. Tə dəzle à man ata ite nà, ta zla ù doh sə wazay ana Yahuda ahay.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 Ɗo sə Bereya ahay nà, tinen kawa ɗo sə Tesaloniki ahay itəbay, tinen ɗo səkəffe aya awan. Tə rəzlek anan à nga wa sə sləne ləbara a Yesu nə bayak awan. Pə iɗe sə cəɗe fok, tinen apan ti jangay Deftere a Mbərom aday sa san wa nà, 'am a Pol a sa ja ata nə ɗiɗek aya ɗaw.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 Ɗo ahay bayak a à wulen a tinen ahay wa, tə ɗəfak nga pə Yesu. Uwar sə Gərek ahay zlile aya bayak a pi zek tə Gərek mungol aya bayak a ta ɗaf nga pə Yesu.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Əna Yahuda ahay à Tesaloniki tə sləne Pol winen apan i wazay 'am a Mbərom à Bereya nà, ta nay à Bereya a re, tə dazlan sə jugwar 'am pə ɗo ahay wa kawa àga tinen ata re.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 Cəna, mərak ahay tə lagay anan Pol pa 'am sə bəlay məduwen ata awan, əna atə Silas tə Timote nə tə njahay à Bereya hwiya.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 Ɗo a sə lagay anan Pol ataya tə lagay anan hus à Atena, aday ta sa ma à Bereya kutok. Pol a jan atan nà, tâ jan anà atə Silas tə Timote nə tə̂ njaɗak anan ayak bəse.
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 Pol winen apan i ba anan atə Silas tə Timote à Atena. A ca apan nà, wulen su doh ata fok ma rah a tə pəra ahay bayak a cara cara. A cəɓan.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 Anga nan, ta kaɗ bala pi zek tə Yahuda ahay aday tu ɗo su kon aya azar a sə həran nga anà Mbərom ataya ù doh sə wazay a tinen. Matanan re, kwa à lumo ahay ɗukwen, winen apan i kaɗ bala tə ɗo ahay.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 Ɗo ahay inde sə pərahan azar anà atətak way ana Epikuri ahay tə Sitoyiki ahay, tə kaɗak bala pi zek tatə Pol ata re. Azar aya ta wa: «Ɗo sə təbəlem a anan, a ja nə ma ite anaw?» Ɗo maza aya ite ta wa: «Izəne a ja 'am sə pəra sə mədurlon ahay!» Ta ja matanan, anga Pol winen apan i ɗakay anan nə 'am a Yesu ta 'am sə aslabakay anahan à məke wa.
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 Anga nan, tə zəɓa anan Pol aday ta zla anan pa 'am sə ɗo ahay à man a sə ngaman Ariyopagos ata awan, ta wa: «A nan umo sə sləne atətak way anak a wiya ata awan.|src="WA03981b.tif" size="span"
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 Azar sa 'am aya nə kula mə slənek bay. A nan umo sa san anan.»
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 Ɗo sə Atena ahay pi zek tə mədurlon aya mə njahay a à man ata ataya fok, ta ga awan itəbay, si ta pak aɗəka nə sləmay pə way wiya aya awan, aday ti kaɗ apan bala.
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 Natiya Pol a tavay pa 'am sə ɗo ahay à Ariyopagos, a wa: «Kwanay Atena ahay! Na ca apan nà, kə rəzlen anan à nga wa sa ga pəra a kwanay ahay nə lele.
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Anga nen apan ni bar à wulen su doh a kwanay nà, nə canan à man sə pəra a kwanay ahay, aday na tan à nga anà man sə gəɗan dungo anà way ahay ɗukwen, mə vinde apan natiya: “Anga mbərom a ɗowan a san sləmay a bay ata awan.” Aka aday, ɗowan a kə həren anan nga ata, kwa â ga nə kə sənen anan bay, nen ni ɗakak ikwen anan sləmay anahan a kutok.
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 «Sə ndakay daliyugo pi zek tə way a uda ataya fok nə winen awan. Winen Bahay sə bagəbaga mburom tə daliyugo a təke. A njahay ù doh su ɗo zənzen a sa han tə alay ata bay.
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 Mbərom kà gak anan may ɗo ahay ta gan awan bay, anga sə varan sifa tə apasay a pi zek tə way azar aya anà kuwaya aɗəka nə winen.
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 A ndakay ɗo mama'am awan, aday tə winen kutok, a ndakay zahav sə ɗo ahay fok. A varan atan tə njahay pə daliyugo a anan. Kwa həna kabay, kə̀ ɗəfak atan magaga tə alay a sə njahay a tinen pə daliyugo a re.
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 A ga matanan nà, anga aday ɗo ahay tə̂ pəlay anan, izəne ti njaɗ anan ta sə tətam atətam. Əna Mbərom winen dəren tə mənuko bay.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 Anga 'am inde a wa:
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 «Matanan, mənuko wan ana Mbərom ahay. Aday ɗa sa bayak sa jəka Mbərom a ga minje tə mezeze sə ɗo ahay sə ndakay way nə tə alay a tinen aya ata bay, tinen mə ndakay aya nə sə gura, sə dala, kabay su kon.
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 Mbərom kə̀ səmak anan anà ɗo ahay sa ga way matanan à alay a ta san 'am anahan fan bay ata awan. Əna həna kà jak anan anà ɗo ahay kwa aha fok tâ yam pə ines a tinen ahay, tə̂ mbəsak cəveɗ a tinen a lelibay ataya kutok.
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Anga kə̀ ɗəfak luvon a aday i gan sariya tə cəveɗ a anà daliyugo fok ata awan. Kə̀ walak anan ɗowan a saa ga way ata coy. A kan anan anà ɗo ahay ta sə slabakay anan ahay à məke wa.»
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Tə sləne 'am ana Pol sa ja 'am sə slabakay ahay à məke wa ata cəna, ɗo a azar a ta ma nga sə mbasay apan. Əna azar su ɗo aya ite, ta wa: «A nan umo sə sləne 'am a anan pac hinen asa.»
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 Natiya Pol a mbəsak atan, a zla way anahan.
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 Aday cəkəbay ɗo azar aya ɗukwen tə ɗəfak apan nga, tə pərahak anan azar. À wulen su ɗo ataya nà, ɗowan a inde tə ngaman Diyonisiyus, ɗo sə Ariyopagos, tə uwar a sə ngaman Damaris ata, aday tu ɗo azar aya kutok re.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.