2 Samuel 1
Bateli Vavaluna (MPX) vs ARC
1 Sol wana yaomal enaa liwanina i ola hiwe. He Deibid alonau ge ana hevalau iyaka boda Amaleki hi pakokovel ge hi sikal hi miminaa panuwa Siklag. Sol i aliga ge lan labui al i mowasi,
1 E, depois da morte de Saul, voltando Davi da derrota dos amalequitas e ficando Davi dois dias em Ziclague,
2 yaka lan etonina elana abwe heval etega i noem labi toto Sol ge wana tolohaveyan hi lohaveyana ni na Deibid elana. Nuwanak kaiwena ana kaliko i kukuleli ge papakova i yoho heheyan kokowanaa. Sauga i na Deibid elana, yaka heval o awatauwan kaiwena i talpo bilibiliya.
2 sucedeu, ao terceiro dia, que um homem veio do arraial de Saul com as vestes rotas e com terra sobre a cabeça; e sucedeu que, chegando ele a Davi, se lançou no chão e se inclinou.
3 Yaka Deibid i neli i ba, “Owa ga u neem?”
3 E Davi lhe disse: De onde vens? E ele lhe disse: Escapei do exército de Israel.
4 Inoke Deibid i baek elana i ba, “No wasa u pem haveyan wasana ga i ola?”
4 E disse-lhe Davi: Como foi lá isso? Peço-te, dize-me. E ele lhe respondeu: O povo fugiu da batalha, e muitos do povo caíram e morreram, assim como também Saul e Jônatas, seu filho, foram mortos.
5 Yaka Deibid i baek heval elana i ba, “Ga u atena ola tage Sol ge natuna Diyontan iyaka hi aliga?”
5 E disse Davi ao jovem que lhe trazia as novas: Como sabes tu que Saul e Jônatas, seu filho, são mortos?
6 Yaka heval i liwan Deibid elana i ba, “Nau iyoho ya oya Gilbowa te Sol ya nopwawa wana gau puna i antawan bilibiliya ge i gena palalek elana. Yaka Pilistiya wali waga momomol ginebi ge ana tolohaveyan hi tapalelu nok kelaubwa nihi vin elana.
6 Então, disse o jovem que lhe dava a notícia: Cheguei por acaso à montanha de Gilboa, e eis que Saul estava encostado sobre a sua lança, e eis que os carros e capitães de cavalaria apertavam com ele.
7 Inoke i tagena pil ge i kiteyau, yaka i yogaagau ge ya ba, ‘Tonowak, ga i ola?’
7 E, olhando ele para trás de si, viu-me a mim e chamou-me; e eu disse: Eis-me aqui.
8 “Inoke i nelau i ba, ‘Henala owa?’
8 E ele me disse: Quem és tu? E eu lhe disse: Sou amalequita.
9 “Inoke i awanun eliyau i ba, ‘U nem hiwe gegeliwa e yaka u gopaaligau, kaiwena bwagana yawaliu momolona, yaa i pulowan hot eliyau.’
9 Então, ele me disse: Peço-te, arremessa-te sobre mim e mata-me, porque angústias me têm cercado, pois toda a minha vida está ainda em mim.
10 “Inoke ya nok gegelinaa ge ya gopaaliga, kaiwena ya atena te iyaka hi howa bubun ge nige ni momolu. Kokowana ana hanahana ge nimana ana tovaha ya ahel, heliya hiwe ya pwatanim owa no babala eliyam.”
10 Arremessei-me, pois, sobre ele, e o matei, porque bem sabia eu que não viveria depois da sua queda, e tomei a coroa que tinha na cabeça e a manilha que trazia no braço, e as trouxe aqui a meu senhor.
11 Yaka nuwanak kaiwena Deibid ana kaliko i kukulelelian, ge ana hevalau hi ginol ola al to.
11 Então, apanhou Davi as suas vestes e as rasgou, como também todos os homens que estavam com ele.
12 Inoke hi lonuwanak, hi kahikahin ge ali galebu hi palahikan, ana siga sabwelu i lobek, kaiwena Sol, natuna Diyontan, Yehoba wana tolohaveyan ge boda Isileli iyaka hi aliga haveyan kilepana elana.
12 E prantearam, e choraram, e jejuaram até à tarde por Saul, e por Jônatas, seu filho, e pelo povo do Senhor , e pela casa de Israel, porque tinham caído à espada.
13 Yaka Deibid heval i neli i ba, “Hapanuwa gamagalina owa?”
13 Disse, então, Davi ao jovem que lhe trouxera a nova: De onde és tu? E disse ele: Sou filho de um homem estrangeiro, amalequita.
14 Inoke Deibid i ba, “Ga i ola ge nige u lolovakun? Yaka binimala Yehoba wana hilihili gamagalina bahi nu aapanak.”
14 E Davi lhe disse: Como não temeste tu estender a mão para matares o ungido do Senhor ?
15 — ausente —
15 Então, chamou Davi a um dos jovens e disse: Chega e lança-te sobre ele. E ele o feriu, e morreu.
16 — ausente —
16 E disse-lhe Davi: O teu sangue seja sobre a tua cabeça, porque a tua própria boca testificou contra ti, dizendo: Eu matei o ungido do Senhor .
17 Kahin wonana ya Deibid i wonaan Sol alona ge natuna Diyontan kaiweliya.
17 E lamentou Davi a Saul e a Jônatas, seu filho, com esta lamentação,
18 Inoke i ba nihi panpankiti-an un Yuda gamagaliliyau eliyalil. He alana Egipoyo Wonana ge iyoho Yasa i leli lowan wana buki gamwanaa.
18 dizendo ele que ensinassem aos filhos de Judá o uso do arco. Eis que está escrito no livro do Reto:
19 O Isileli, wala toematana bwaliwawagal iyoho wala oya pwataliyaa. I bwe ge wala toasiyala hi pasogol!
19 Ah! Ornamento de Israel! Nos teus altos, fui ferido; como caíram os valentes!
20 Bahi nuku baubaunan panuwa Gat gamwanaa, o ebo nuku wawasaan Askelon ana kamwasa elal,
20 Não o noticieis em Gate, não o publiqueis nas ruas de Asquelom, para que não se alegrem as filhas dos filisteus, para que não saltem de contentamento as filhas dos incircuncisos.
21 O labi Gilbowa oyana, bahi kehe ge bekubeku hunhunina ni lalau eliyam, ge bahi bibilem enona ni gagan.
21 Vós, montes de Gilboa, nem orvalho, nem chuva caia sobre vós nem sobre vós, campos de ofertas alçadas, pois aí desprezivelmente foi arrojado o escudo dos valentes, o escudo de Saul, como se não fora ungido com óleo.
22 Diyontan wana egipoyo gauina hi lilimwaun yaka tolohaveyan gasigasisel tuwaliya hi howa.
22 Do sangue dos feridos, da gordura dos valentes, nunca se retirou para trás o arco de Jônatas, nem voltou vazia a espada de Saul.
23 Gamagalau Sol ge Diyontan yawaliliya miminana elana hi nunuwana-agil bubun, ge yaomal elana hi aliga toyawa.
23 Saul e Jônatas, tão amados e queridos na sua vida, também na sua morte se não separaram! Eram mais ligeiros do que as águias, mais fortes do que os leões.
24 Isileli yowauiliyau, Sol baena nuku kahin,
24 Vós, filhas de Israel, chorai por Saul, que vos vestia de escarlata em delícias, que vos fazia trazer ornamentos de ouro sobre as vossas vestes.
25 I bwe ge wala toasiyala hi pasogol haveyana! Diyontan bwaliwawagana iyoho wala oya pwataliyaa.
25 Como caíram os valentes no meio da peleja! Jônatas nos teus altos foi ferido!
26 Taliu Diyontan, nuwau i nak nabi kaiwem, kaiwena ya nunuwanagiwa
26 Angustiado estou por ti, meu irmão Jônatas; quão amabilíssimo me eras! Mais maravilhoso me era o teu amor do que o amor das mulheres.
27 I bwe ge wala toasiyala hi pasogol! Wali elohaveyan hi eguluwagil nige al ali waisi.
27 Como caíram os valentes, e pereceram as armas de guerra!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.