Lucas 6
Migabac Bible (MPP_WBT) vs ACF
1 Yesu ye Sabat dameng monicka wit bole hewacina yefe balaibelu leme, mic-tengtengfocine yenge wit noine bamoctolu socine litolu noibong.
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Nobong Farisaio gocne yengi nganicebalu yanguc uwayeleibong, “Ngenge omale Sabat damengka aibaba mi aiaiine yogo aigaing?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Uwayelebong Yesudi yanguc edocebawec,
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 — ausente —
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 Milu yanguc edocebawec,
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 Aime Sabat dameng monicka Yesu ye kpakpaduc macka felu Wapongte yowa weduyelewec, iwa ngic monic mole-foleine homaicnedi yengeholec ngiyewec.
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Aime Wapongte yefe-yowale wewedu ngic nga Farisaio, yenge Yesu yowawa lonogale ngagesiibong. Ailu ngic yogo Sabat damengka bamadickedaicte me miyac, yogolec nganibiyeibong.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Aime Yesudi ngage-ngagengineng nganilu ngic moleine homaicne yanguc edowec,Inguc mime ngic ye fangkelu hewacnginang domaemewa,
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Yesudi yanguc edocebawec,
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 Inguc milu dongedi lengani-welengani ailu ngic yanguc micnowec,Inguc mime ngic ye moleine sungkelu madickewec.
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Madickeme yenge aalic sugucnebenang ngagelu yengungtihac Yesu wenuc aicnoningte mingagec aiibong.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Yesu ye dameng iwa milockenale kupicka felu debocka yeicnac Wapong milockelu gawec.
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 Gacgu mac saeme mic-tengteng habutowa wacebame hikeibong. Hikebong yengele kwelinacni mic-tengtengfocine 12 bawosaecebalu wacngineng Salecebaicne wacebawec. Aime Salecebaicne yengele wacngineng yanguc:
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Saimon, wacine monic Pita wackewec. Nga ngic hae-gbaine Endru. Ailu Yakobos nga Yoane. Ailu Filip nga Batolomeu. Ailu
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Mataio nga Tomas. Ailu Alfaiusle madec Yakobos. Nga Saimon, ye Selot wackeibong.
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Ailu Yakobos madecine Yudas. Nga Yudas Iskariot, yedi gacgu Yesu mudockeme badaingte.
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Aime Yesu ye kupicka mic-tengtengfocine 12 yengeholec walu himong wenengngine monicka mic-tengteng alingfocine homacne yengeholec domawec. Aime ngic-ngigac homacnedi Yudeya himong neboc nga nebockacni, nga Yerusalemkocni ailu Tair nga Saidon kiwecnginacpec mac-himong falegac, iwacni kwesiibong.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 Kwesilu Yesule yowa ngageningte, nga yedi hucngineng bamadicebanale kwesiibong. Ailu aleng wonongkolec ngic yenge inguchac momoc kwesilu madickeibong.
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 Aime yele tapilidi yengela falockeme ngic-ngigac sasawadi madickeibong. Yogolec ailu yenge sasawadi ye oiyaningte ngageibong.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 Inguc aibong Yesu ye dongeine mic-tengtengfocine yengela hilalu miwec,
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 — ausente —
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 — ausente —
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 — ausente —
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 — ausente —
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 — ausente —
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 — ausente —
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 — ausente —
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 — ausente —
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 — ausente —
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 — ausente —
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 — ausente —
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 — ausente —
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 — ausente —
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 — ausente —
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 — ausente —
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 — ausente —
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 — ausente —
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 — ausente —
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Aime Yesudi hatacmac nangeng yowa yanguc edocebawec,
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 — ausente —
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 — ausente —
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 — ausente —
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 — ausente —
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 — ausente —
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 — ausente —
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 — ausente —
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 — ausente —
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 — ausente —
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 — ausente —
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.